Η πρωτότυπη γλωσσική έκδοση πορτογαλικά αυτής της σελίδας τροποποιήθηκε πρόσφατα. Η γλωσσική έκδοση που βλέπετε τώρα βρίσκεται στο στάδιο της μετάφρασης.
Swipe to change

Επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων: επίσημη διαβίβαση νομικών εγγράφων

Πορτογαλία
Περιεχόμενο που παρέχεται από
European Judicial Network
Ευρωπαϊκό Δικαστικό Δίκτυο (για αστικές και εμπορικές υποθέσεις)

1 Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων»; Γιατί υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για την «επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων»;

H επίδοση είναι η πράξη μέσω της οποίας ένα πρόσωπο (εναγόμενος, καθ’ ου, καθ’ ου η εκτέλεση) ενημερώνεται ότι έχει κινηθεί νομική διαδικασία εναντίον του. Χρησιμοποιείται για την κλήτευσή του για πρώτη φορά προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Η διαδικασία της επίδοσης χρησιμοποιείται επίσης για την αρχική κλήτευση ενός προσώπου με έννομο συμφέρον στη διαδικασία που δεν είχε παρέμβει σ’ αυτήν στο αρχικό στάδιο, προκειμένου να εμφανιστεί προς υπεράσπιση του ενάγοντος ή του εναγομένου (άρθρο 219 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Εκτός των ανωτέρω περιπτώσεων, χρησιμοποιείται η κοινοποίηση για την κλήτευση ενός προσώπου στο δικαστήριο ή για την ενημέρωσή του σχετικά με ένα γεγονός (άρθρο 219 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της Πορτογαλίας υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που διέπουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να πραγματοποιούνται η επίδοση και η κοινοποίηση και προσδιορίζουν τις πληροφορίες προς διαβίβαση ανάλογα με τους παραλήπτες, τη φύση των γεγονότων που πρέπει να διαβιβαστούν και τον σκοπό της διαβίβασης (τόμος II τίτλος I κεφάλαιο II τμήμα II του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας). Οι εν λόγω κανόνες αποσκοπούν στο να διασφαλιστεί ότι η γνωστοποίηση πράγματι διαβιβάζεται στον παραλήπτη και, σε περίπτωση που ο παραλήπτης είναι διάδικος σε νομική διαδικασία, να διασφαλιστεί το δικαίωμα υπεράσπισης.

2 Ποια έγγραφα πρέπει να επιδοθούν ή να κοινοποιηθούν επισήμως;

Επιδίδονται οι ακόλουθες πληροφορίες:

  • Το αντίγραφο του αρχικού δικογράφου της αγωγής του ενάγοντος και αντίγραφα των συνοδευτικών εγγράφων, τα οποία παραδίδονται στον εναγόμενο (άρθρο 227 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην εν λόγω αγωγή (άρθρο 227 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Αναφορά του δικαστηρίου, του δικαστή και του τμήματος στο οποίο διεξάγεται η ακροαματική διαδικασία, της προθεσμίας για την υποβολή υπερασπιστικής γραμμής, καθώς και της ανάγκης διορισμού δικαστικού εκπροσώπου (mandatário), εάν απαιτείται (άρθρο 227 παράγραφοι 1 και 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Η προειδοποίηση για τις συνέπειες της μη αμφισβήτησης (άρθρο 227 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Κοινοποιούνται οι ακόλουθες πληροφορίες:

  • Δικαστικές διαταγές και αποφάσεις (άρθρο 220 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Υπομνήματα που υποβάλλουν οι διάδικοι, αιτήσεις και έγγραφα που περιλαμβάνονται στη δικογραφία και η προθεσμία που έχουν στη διάθεσή τους οι διάδικοι για να ασκήσουν το δικαίωμά τους σε κατ’ αντιμωλία διαδικασία (άρθρο 220 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Κλήτευση διαδίκου, μάρτυρα, εμπειρογνώμονα, τεχνικού συμβούλου ή δικηγόρου για να παραστεί σε δικαστική διαδικασία (άρθρο 220 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)
  • Αιτήματα για παροχή εμπειρογνωμοσύνης, άλλων αποδεικτικών στοιχείων ή πληροφοριών σε φορείς που υποχρεούνται να συνεργαστούν με το δικαστήριο (άρθρο 220 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

3 Ποιος είναι υπεύθυνος για την επίδοση ή την κοινοποίηση ενός εγγράφου;

Σε νομικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, η επίδοση και η κοινοποίηση μπορούν εν γένει να πραγματοποιούνται από δικαστικούς επιμελητές, όργανα επιβολής ή τον νόμιμο εκπρόσωπο ενός εκ των διαδίκων, ανάλογα με τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην απάντηση της ερώτησης 5.

Η επίδοση και η κοινοποίηση μπορούν να πραγματοποιηθούν από τον συμβολαιογράφο στο πλαίσιο της διαδικασίας απογραφής (άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 3 του καθεστώτος συμβολαιογραφικής απογραφής που εγκρίθηκε ως παράρτημα του νόμου αριθ. 117/2019 της 13ης Σεπτεμβρίου).

Η κοινοποίηση μπορεί να πραγματοποιείται από δικηγόρους, δικαστικούς πληρεξουσίους (solicitador) ή δικαστικούς επιμελητές ακόμα και πριν από την κίνηση της διαδικασίας σε ορισμένες περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 7 στοιχείο b) του νέου νόμου για τις χρηματοδοτικές μισθώσεις αστικών ακινήτων (Novo Regime do Arrendamento Urbano).

Η επίδοση και η κοινοποίηση μπορούν να πραγματοποιηθούν από τον ληξίαρχο στο πλαίσιο εκούσιας διαδικασίας που έχει κινηθεί ενώπιόν του, ιδίως σε ζητήματα οικογενειακής φύσης ή ζητήματα που αφορούν ανηλίκους (άρθρο 5 παράγραφος 1 και άρθρο 7 του νομοθετικού διατάγματος για τον καθορισμό των διαδικασιών αρμοδιότητας της εισαγγελίας και του ληξιαρχείου).

4 Έρευνες σχετικά με τη διεύθυνση

4.1 Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, προσπαθεί η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση στο εν λόγω κράτος μέλος, με δική της πρωτοβουλία, να διαπιστώσει το πού βρίσκεται ο παραλήπτης των προς επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων, εάν ο παραλήπτης δεν διαμένει πλέον στη διεύθυνση που είναι γνωστή στην αιτούσα αρχή;

Σύμφωνα με το πορτογαλικό δίκαιο, αποτελεί καθήκον των δικαστικών υπαλλήλων να προβαίνουν, με ίδια πρωτοβουλία, σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για την επίδοση προσωπικά στον παραλήπτη (άρθρο 226 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Αν, παρ’ όλ’ αυτά, δεν καταστεί δυνατή η επίδοση, οι δικαστικοί υπάλληλοι συμβουλεύονται πληροφορίες που είναι ηλεκτρονικά διαθέσιμες σε άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες, προκειμένου να διαπιστώσουν αν έχει υπάρξει αλλαγή διεύθυνσης κατοικίας και να εντοπίσουν την τρέχουσα διεύθυνση του προσώπου στο οποίο πρέπει να πραγματοποιηθεί η επίδοση (άρθρο 236 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Ο ίδιος κανόνας εφαρμόζεται σε ορισμένες περιπτώσεις που προβλέπονται ρητώς από τον νόμο για την κοινοποίηση σε διαδίκους ή στους εκπροσώπους τους.

Οι δικαστικοί επιμελητές έχουν επίσης πρόσβαση σε ορισμένες βάσεις δεδομένων κυβερνητικών υπηρεσιών, ώστε να μπορούν να ελέγχουν τη φορολογική κατοικία καταδικασθέντων οφειλετών, για παράδειγμα σε διαδικασίες επιβολής (άρθρο 749 παράγραφοι 1 έως 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και άρθρο 2 παράγραφος 1 της υπουργικής απόφασης που ρυθμίζει τον προσδιορισμό του καθ’ ου και των κατασχετών περιουσιακών στοιχείων / επίδοση σε δημόσιους οργανισμούς).

Σε κάθε περίπτωση, για την πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων απαιτείται προηγούμενη δικαστική άδεια.

Σύμφωνα με το πορτογαλικό δίκαιο, όταν ένας διάδικος δηλώνει δικαιολογημένα ότι αντιμετωπίζει μεγάλη δυσκολία στην απόκτηση πληροφοριών –ιδίως όσον αφορά τυχόν αλλαγή διεύθυνσης κατοικίας του ατόμου στο οποίο πρέπει να πραγματοποιηθεί η επίδοση ή η κοινοποίηση–, γεγονός που έχει αντίκτυπο στην αποτελεσματική άσκηση δικονομικού δικαιώματος, καθήκοντος ή αξίωσης, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη συνεργασία ατόμων ή φορέων με στόχο την απόκτηση των συγκεκριμένων πληροφοριών. Ανεξάρτητα από το αν είναι διάδικοι στη διαδικασία ή όχι, υποχρεούνται να συνεργαστούν με το δικαστήριο παρέχοντας τις πληροφορίες που αυτό έχει διατάξει (άρθρο 417 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

4.2 Οι αλλοδαπές δικαστικές αρχές ή/και οι διάδικοι έχουν πρόσβαση σε μητρώα ή υπηρεσίες σε αυτό το κράτος μέλος που επιτρέπουν τη διαπίστωση της τρέχουσας διεύθυνσης ενός προσώπου; Εάν ναι, ποια μητρώα ή υπηρεσίες υπάρχουν και ποια διαδικασία ακολουθείται; Ποιο είναι το ύψος των τελών, εάν προβλέπονται, που πρέπει να καταβάλλονται;

Δεν υπάρχουν άλλες σημαντικές επιπτώσεις. Αυτή η δυνατότητα προβλέπεται μόνο για τις εθνικές αρχές και τους φορείς που αναφέρονται στην απάντηση της ερώτησης 4.1.

4.3 Με ποιον τρόπο οι αρχές του εν λόγω κράτους μέλους χειρίζονται παραγγελία που έχει διαβιβαστεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1206/2001 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001, για τη συνεργασία μεταξύ των δικαστηρίων των κρατών μελών κατά τη διεξαγωγή αποδείξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, η οποία αποσκοπεί στην ανακάλυψη της τρέχουσας διεύθυνσης ενός προσώπου;

Το δικαστήριο συμβουλεύεται τις βάσεις δεδομένων άλλων κυβερνητικών υπηρεσιών και, εάν αυτό αποδειχθεί ανεπαρκές, διατάζει άλλα πρόσωπα, φορείς ή ακόμη και τις αστυνομικές αρχές να συγκεντρώσουν και/ή να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα διεύθυνση ενός προσώπου, όπως αναφέρεται στην απάντηση της ερώτησης 4.1.

5 Ποια είναι η κανονική μέθοδος επίδοσης ή κοινοποίησης του εγγράφου στην πράξη; Υπάρχουν εναλλακτικές μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν (εκτός από τη μη αυτοπρόσωπη επίδοση ή κοινοποίηση που αναφέρεται κατωτέρω στο σημείο 6);

Οι διάφορες μέθοδοι με τις οποίες μπορεί να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί ένα έγγραφο αναφέρονται εδώ. Οι περιπτώσεις στις οποίες χρησιμοποιείται η διαδικασία της επίδοσης και της κοινοποίησης έχουν ήδη αναφερθεί στην απάντηση της ερώτησης 1.

Επίδοση

Η επίδοση ενός εγγράφου μπορεί να πραγματοποιηθεί σε πρόσωπο ή με δημόσια ανακοίνωση. Αποδέκτης της επίδοσης που διενεργείται με οποιονδήποτε απ’ αυτούς τους τρόπους μπορεί να είναι φυσικό πρόσωπο (άρθρο 225 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) ή νομικό πρόσωπο. Οι κανόνες σχετικά με την επίδοση σε φυσικά πρόσωπα εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, σε νομικά πρόσωπα, εκτός εάν κάποια πτυχή της επίδοσης σε νομικά πρόσωπα διέπεται από συγκεκριμένους κανόνες, περίπτωση στην οποία εφαρμόζονται οι εν λόγω συγκεκριμένοι κανόνες (άρθρο 246 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Επίδοση σε πρόσωπο

Στην πράξη, ένα έγγραφο μπορεί να επιδοθεί σε πρόσωπο:

  • με ηλεκτρονική διαβίβαση δεδομένων, π.χ. στην Εισαγγελία, όταν αυτή είναι ο κύριος διάδικος [άρθρο 225 παράγραφος 2 στοιχείο a) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας].
  • μέσω ταχυδρομείου, με τη μορφή συστημένη επιστολής με απόδειξη παραλαβής που αποστέλλεται στη διεύθυνση κατοικίας ή στον χώρο εργασίας του αποδέκτη της επίδοσης, σε περίπτωση που πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, ή στην έδρα που είναι καταχωρισμένη στο Εθνικό Μητρώο Νομικών Προσώπων, σε περίπτωση που πρόκειται για νομικό πρόσωπο [άρθρο 225 παράγραφος 2 στοιχείο b) και άρθρο 246 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας].
  • αυτοπροσώπως από τον δικαστικό επιμελητή με τον αποδέκτη της επίδοσης, όταν η επίδοση μέσω ταχυδρομείου δεν καταστεί δυνατή ή ο ενάγων δηλώσει στην αρχική αίτηση ότι αυτή είναι η επιθυμία του [άρθρο 225 παράγραφος 2 στοιχείο c) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας].
  • αυτοπροσώπως από τον δικαστικό υπάλληλο με τον αποδέκτη της επίδοσης, εάν ο ενάγων δηλώσει στην αρχική αίτηση ότι αυτή είναι η επιθυμία του και καταβάλει το σχετικό τέλος [άρθρο 225 παράγραφος 2 στοιχείο c) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας].
  • μέσω δικαστικού πληρεξουσίου(άρθρο 225 παράγραφος 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας):
    • Ο δικαστικός πληρεξούσιος πρέπει να δηλώσει εξαρχής στην αρχική αίτηση ότι αναλαμβάνει την πραγματοποίηση της επίδοσης αυτοπροσώπως, μέσω άλλου δικαστικού πληρεξουσίου ή μέσω νομικού αντιπροσώπου (solicitador) (άρθρο 237 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
    • Ο δικαστικός πληρεξούσιος μπορεί να ζητήσει να πραγματοποιηθεί η επίδοση σε μεταγενέστερη ημερομηνία εάν δεν καταστεί δυνατή η επίδοση με οποιονδήποτε άλλο τρόπο (άρθρο 237 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
    • Στη διαδικασία της επίδοσης από δικαστικό εκπρόσωπο εφαρμόζονται οι κανόνες σχετικά με την επίδοση από δικαστικούς επιμελητές ή δικαστικούς υπαλλήλους (άρθρο 237 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η επίδοση σε πρόσωπα μπορεί να πραγματοποιηθεί:

  • Αυτοπροσώπως στον αποδέκτη της
  • Σε πρόσωπο διαφορετικό από τον αποδέκτη της επίδοσης, το οποίο επιφορτίζεται με τη διαβίβαση του περιεχομένου του εγγράφου στον αποδέκτη όταν αυτό προβλέπεται από τον νόμο (άρθρο 225 παράγραφος 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Στον δικαστικό εκπρόσωπο του αποδέκτη της επίδοσης όταν του έχουν ανατεθεί, λιγότερο από τέσσερα έτη πριν, ειδικές εξουσίες για την παραλαβή της επίδοσης (άρθρο 225 παράγραφος 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Στον προσωρινό κηδεμόνα του αποδέκτη της επίδοσης, ο οποίος έχει διοριστεί από τον δικαστή, όταν ο δικαστικός επιμελητής ή ο δικαστικός υπάλληλος γνωρίζει ότι ο αποδέκτης της επίδοσης δεν είναι σε θέση να παραλάβει το έγγραφο λόγω ανικανότητάς του προς δικαιοπραξία (γνωστή νοητική διαταραχή ή άλλη προσωρινή ή μόνιμη ανικανότητα προς δικαιοπραξία) (άρθρο 234 παράγραφος 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Επίδοση μέσω δημόσιας ανακοίνωσης

Πρακτικά, η επίδοση μέσω δημόσιας ανακοίνωσης μπορεί να πραγματοποιείται:

  • όταν ο αποδέκτης της επίδοσης απουσιάζει και είναι αβέβαιος ο τόπος στον οποίο βρίσκεται
  • όταν η ταυτότητα των αποδεκτών της επίδοσης δεν είναι γνωστή

(άρθρο 225 παράγραφος 6 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η επίδοση μέσω δημόσιας ανακοίνωσης πραγματοποιείται:

  • με θυροκόλληση της δημόσιας ανακοίνωσης στην πιο πρόσφατη διεύθυνση κατοικίας ή στην καταστατική έδρα που διατηρεί ο αποδέκτης της επίδοσης στην Πορτογαλία (άρθρο 240 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)
  • κατόπιν δημοσίευσης ανακοίνωσης σε ηλεκτρονική σελίδα προσβάσιμη από το κοινό, η οποία προβλέπεται από τον νόμο (άρθρο 240 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και άρθρο 24 της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών).

Κοινοποίηση

Η κοινοποίηση στο πλαίσιο υπό εξέλιξη διαδικασίας μπορεί να πραγματοποιηθεί με μία από τις ακόλουθες μεθόδους:

  • Οι κοινοποιήσεις σε διαδίκους που διορίζουν δικαστικό εκπρόσωπο και/ή νομικό αντιπρόσωπο (solicitador) πραγματοποιούνται προς τον εν λόγω εκπρόσωπο ή αντιπρόσωπο, όπως περιγράφεται στην απάντηση της ερώτησης 6 (άρθρο 247 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι κοινοποιήσεις που αποσκοπούν στην κλήτευση ενός διαδίκου για να εμφανιστεί αυτοπροσώπως αποστέλλονται στον διάδικο με καταγραφόμενη ταχυδρομική παράδοση (ειδοποιείται επιπλέον και ο δικαστικός εκπρόσωπος, όπως περιγράφεται στην απάντηση της ερώτησης 6) (άρθρο 247 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι κοινοποιήσεις σε διαδίκους που δεν έχουν διορίσει δικαστικό εκπρόσωπο αποστέλλονται στον ίδιο τον διάδικο με συστημένη επιστολή στη διεύθυνση κατοικίας του, στην καταστατική έδρα του ή στον τόπο που έχει επιλεγεί για αυτόν τον σκοπό (άρθρο 249 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Επιπλέον, οι κοινοποιήσεις οριστικών αποφάσεων πραγματοποιούνται πάντα στους διαδίκους με συστημένη επιστολή στη διεύθυνση κατοικίας τους, στην καταστατική έδρα τους ή στον τόπο που έχει επιλεγεί για αυτόν τον σκοπό (άρθρο 249 παράγραφος 5 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι κοινοποιήσεις που αποσκοπούν στην κλήτευση μαρτύρων, πραγματογνωμόνων ή άλλων παρεμβαινόντων, πραγματοποιούνται με καταγραφόμενη ταχυδρομική παράδοση (άρθρο 251 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Δεν αποστέλλονται κοινοποιήσεις όταν ένας διάδικος αναλαμβάνει να καλέσει ένα πρόσωπο, ωστόσο ο διάδικος μπορεί να ζητήσει από τη γραμματεία του δικαστηρίου να του αποστείλει τις ειδοποιήσεις που αφορούν τα πρόσωπα τα οποία έχει αναλάβει να καλέσει (άρθρο 251 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι οριστικές αποφάσεις που εκδίδονται σε οποιαδήποτε υπόθεση κοινοποιούνται πάντα στην Εισαγγελία, όπως περιγράφεται στην απάντηση της ερώτησης 6 (άρθρο 252 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Όπως επεξηγείται στην απάντηση της ερώτησης 6, στην Εισαγγελία κοινοποιούνται τυχόν ενδιάμεσες αποφάσεις που ενδέχεται να οδηγήσουν στην άσκηση προσφυγών που απαιτούνται από τον νόμο (άρθρο 252 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι ανακοινώσεις και οι προσκλήσεις που αποστέλλονται στους ενδιαφερόμενους σε διαδικαστικό έγγραφο θεωρείται ότι συνιστούν κοινοποιήσεις, υπό την προϋπόθεση ότι τεκμηριώνονται και διατάσσονται από τον προεδρεύοντα (άρθρο 254 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Οι κοινοποιήσεις μεταξύ νόμιμων πληρεξουσίων πραγματοποιούνται από τους ίδιους, μέσω ηλεκτρονικής διαβίβασης δεδομένων ή όπως υποδεικνύεται στην ερώτηση της απάντησης 6 (άρθρο 255 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

6 Η ηλεκτρονική επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων (επίδοση ή κοινοποίηση δικαστικών ή εξωδίκων πράξεων με μέσα εξ αποστάσεως ηλεκτρονικής επικοινωνίας, όπως ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ασφαλή εφαρμογή που βασίζεται στο Διαδίκτυο, φαξ, SMS κλπ.) επιτρέπεται σε αστικές υποθέσεις; Εάν ναι, για ποιους τύπους διαδικασίας προβλέπεται η μέθοδος αυτή; Υπάρχουν περιορισμοί όσον αφορά τη διαθεσιμότητα/πρόσβαση σε αυτή τη μέθοδο επίδοσης ή κοινοποίησης εγγράφων ανάλογα με το ποιος είναι ο παραλήπτης (επαγγελματίας του νομικού κλάδου, νομικό πρόσωπο, εταιρεία ή άλλος επιχειρηματικός φορέας κλπ.);

Ναι, οι ακόλουθες ενέργειες εκτελούνται κατά προτίμηση με ηλεκτρονική διαβίβαση δεδομένων μέσω του συστήματος πληροφορικής υποστήριξης της δραστηριότητας των δικαστηρίων:

  • Επίδοση εγγράφων στην Εισαγγελία
  • Κοινοποιήσεις στην Εισαγγελία, σε δικηγόρους, σε νομικούς αντιπροσώπους (solicitador) και σε δικαστικούς επιμελητές, σε διαχειριστές αφερεγγυότητας / δικαστικούς διαχειριστές (στο πλαίσιο διαδικασιών αφερεγγυότητας, συμφωνίας πληρωμών και εξυγίανσης), καθώς και σε συμβολαιογράφους (στο πλαίσιο κληρονομικών διαδικασιών) (άρθρο 252 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)· άρθρο 248 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας· άρθρο 31 παράγραφος 1 της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών)·
  • Η υποβολή στο δικαστήριο διαδικαστικών και λοιπών εγγράφων από δικηγόρους, νομικούς αντιπροσώπους και δικαστικούς επιμελητές, διαχειριστές αφερεγγυότητας και συμβολαιογράφου (άρθρο 144 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και άρθρο 15-A της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών)·
  • Αποδεικτικό καταβολής του δικαστικού τέλους (το οποίο αποτελεί μέρος των δικαστικών εξόδων) [άρθρο 145 παράγραφος 4 στοιχείο a) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και άρθρο 9 παράγραφος 4 της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών]·
  • Αποδεικτικό λήψης ευεργετήματος πενίας ή υποβολής αίτησης για ευεργέτημα πενίας [άρθρο 145 παράγραφος 4 στοιχείο a) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και άρθρο 9 παράγραφος 5 της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών]· .

Όταν το μέγεθος του διαδικαστικού εγγράφου προς υποβολή δεν είναι συμβατό με τη διαδικασία της ηλεκτρονικής διαβίβασης (άρθρο 10 παράγραφος 1 της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών)·ή τα έγγραφα προς αποστολή είναι διαθέσιμα μόνο σε φυσικά μέσα (άρθρο 144 παράγραφος 11 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) ή για την υπόθεση δεν απαιτείται ο διορισμός δικαστικού πληρεξουσίου και ο διάδικος δεν έχει διορίσει δικαστικό πληρεξούσιο (άρθρο 144 παράγραφος 7 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) ή στην περίπτωση που υπάρχει εύλογη αιτία (άρθρο 144 παράγραφος 8 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας):

  • Τα διαδικαστικά έγγραφα μπορούν να αποστέλλονται στη γραμματεία του δικαστηρίου μέσω ταχυδρομείου ή φαξ (άρθρο 144 παράγραφοι 7 και 8 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Τα διαδικαστικά έγγραφα μπορούν να κοινοποιούνται μέσω αποστολής με απόδειξη παραλαβής, μέσω ταχυδρομείου ή μέσω φαξ

Επιπλέον, οι δικαστικές υπηρεσίες μπορούν:

  • Να διαβιβάζουν οποιαδήποτε μηνύματα μέσω ταχυδρομείου, φαξ ή ηλεκτρονικών μέσων (άρθρο 172 παράγραφος 5 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Σε επείγουσες περιπτώσεις, μπορούν να χρησιμοποιούνται τηλεγραφήματα, τηλεφωνική επικοινωνία ή άλλα παρόμοια μέσα τηλεπικοινωνίας (άρθρο 172 παράγραφος 5 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Η τηλεφωνική επικοινωνία τεκμηριώνεται πάντα στη δικογραφία και ακολουθείται από επιβεβαίωση σε οποιαδήποτε έγγραφη μορφή (άρθρο 172 παράγραφος 6 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Σε σχέση με τους διαδίκους, η τηλεφωνική επικοινωνία μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για τη διαβίβαση κλήτευσης ή την ακύρωση κλήτευσης για πράξεις στο πλαίσιο νομικής διαδικασίας (άρθρο 172 παράγραφος 6 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·

Αυτοί οι κανόνες εφαρμόζονται σε νομικές διαδικασίες αστικής ή εμπορικής φύσης η ακρόαση των οποίων πραγματοποιείται σε πρωτοβάθμια δικαστήρια. Εφαρμόζονται επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις για διαδικασίες ενώπιον συμβολαιογράφων (π.χ. κληρονομικές υποθέσεις) ή υπαλλήλων ληξιαρχείων (π.χ. οικογενειακές υποθέσεις όπου υπάρχει συμφωνία).

7 «Μη αυτοπρόσωπη» επίδοση

7.1 Η νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους επιτρέπει άλλες μεθόδους επίδοσης ή κοινοποίησης σε περιπτώσεις στις οποίες δεν κατέστη δυνατή η επίδοση ή κοινοποίηση των εγγράφων στον παραλήπτη (π.χ. κοινοποίηση στη διεύθυνση κατοικίας, στο γραφείο δικαστικού επιμελητή, μέσω ταχυδρομείου ή με θυροκόλληση);

Επιπλέον, το πορτογαλικό δίκαιο προβλέπει επίσης την επίδοση εγγράφων σε καθορισμένη χρονική στιγμή ως εξής:

  • Για την αυτοπρόσωπη επίδοση, εάν ο δικαστικός επιμελητής ή ο δικαστικός υπάλληλος διαπιστώσει ότι ο αποδέκτης της επίδοσης διαμένει ή εργάζεται στην τοποθεσία που προσδιορίζεται ωστόσο η επίδοση δεν είναι δυνατή διότι δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός του (άρθρο 232 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να παραδοθεί ειδοποίηση στην οποία θα υποδεικνύεται η ώρα κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί η επίδοση (άρθρο 232 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)
  • Η ειδοποίηση μπορεί να παραδοθεί στο πρόσωπο που βρίσκεται στην βέλτιστη θέση για να την παραδώσει στον αποδέκτη της επίδοσης ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, να αναρτηθεί στην καταλληλότερη τοποθεσία (άρθρο 232 παράγραφος 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Την ημέρα και την ώρα που προσδιορίζονται στην ειδοποίηση, ο δικαστικός επιμελητής ή ο δικαστικός υπάλληλος επιδίδει το έγγραφο στον παραλήπτη ή, εάν δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός του, σε τρίτον που βρίσκεται στη βέλτιστη θέση για να διαβιβάσει την επιστολή στον αποδέκτη της επίδοσης και που αναλαμβάνει τη διαβίβαση (άρθρο 232 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Εάν δεν είναι δυνατή η συνεργασία με τρίτους, η επίδοση πραγματοποιείται με ανάρτηση ειδοποίησης στην καταλληλότερη τοποθεσία και υπό την παρουσία δύο μαρτύρων, στην οποία αναφέρεται ότι έχει πραγματοποιηθεί η επίδοση στο πρόσωπο, το δικαστήριο στο οποίο εκδικάζεται η υπόθεση και ότι το αντίγραφο και τα έγγραφα είναι διαθέσιμα στον αποδέκτη της επίδοσης στη γραμματεία του δικαστηρίου (άρθρο 232 παράγραφος 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Σημείωση

Σε περιπτώσεις όπου:

i) η απόδειξη παραλαβής δεν έχει υπογραφεί από τον αποδέκτη της επίδοσης (ταχυδρομική επίδοση)

ii) η επίδοση αυτοπροσώπως σε καθορισμένη χρονική στιγμή πραγματοποιείται προς τρίτον·

iii) ή η επίδοση αυτοπροσώπως σε καθορισμένη χρονική στιγμή πραγματοποιείται με θυροκόλληση της ειδοποίησης επίδοσης επιτόπου

ο δικαστικός επιμελητής ή η γραμματεία του δικαστηρίου πρέπει πάντα να αποστέλλει συστημένη επιστολή στον αποδέκτη της επίδοσης, εντός δύο εργάσιμων ημερών, για να τον ενημερώσει κατά περίπτωση, σχετικά με τα ακόλουθα:

  • την ημερομηνία και τη μέθοδο με την οποία θεωρήθηκε ότι πραγματοποιήθηκε η επίδοση
  • την προθεσμία για την υπεράσπιση και τις επιπτώσεις σε περίπτωση που δεν αμυνθεί
  • την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται το αντίγραφο του εισαγωγικού δίκης εγγράφου και τα έγγραφα προς επίδοση
  • την ταυτότητα αποδέκτη της επίδοσης (άρθρο 233 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

7.2 Εάν χρησιμοποιούνται άλλες μέθοδοι, πότε θεωρείται ότι τα έγγραφα έχουν επιδοθεί ή κοινοποιηθεί;

Η επίδοση μέσω ταχυδρομείου θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε την ημέρα κατά την οποία φαίνεται ότι υπεγράφη η απόδειξη παραλαβής, είτε από τον αποδέκτη της επίδοσης είτε από τρίτον (εφόσον, σε αυτήν την περίπτωση, ο τρίτος παρέδωσε την επιστολή στον αποδέκτη της επίδοσης, εκτός εάν αποδεικνύεται διαφορετικά) (άρθρο 230 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η αυτοπρόσωπη επίδοση από δικαστικό επιμελητή, δικαστικό υπάλληλο και από δικαστικό πληρεξούσιο θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε την ημερομηνία κατά την οποία καταρτίστηκε η έκθεση επίδοσης (άρθρο 231 παράγραφος 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η επίδοση με ανάρτηση ειδοποίησης επίδοσης θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε την ημερομηνία που αναφέρεται στην ειδοποίηση (άρθρο 232 παράγραφος 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

7.3 Αν μια άλλη μέθοδος επίδοσης ή κοινοποίησης είναι η κατάθεση των εγγράφων σε συγκεκριμένο τόπο (π.χ. σε ταχυδρομικό γραφείο) πώς ενημερώνεται ο παραλήπτης για την εν λόγω κατάθεση;

Σε περίπτωση επίδοσης ή κοινοποίησης με συστημένη επιστολή –με ή χωρίς απόδειξη παραλαβής– μια ειδοποίηση παραλαβής συστημένου εναποτίθεται στο γραμματοκιβώτιο εάν ο ταχυδρόμος δεν μπορεί να εντοπίσει κάποιον στη διεύθυνση που υποδεικνύεται

(άρθρο 228 παράγραφος 5 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η ειδοποίηση παραλαβής ενημερώνει τον αποδέκτη ότι η επιστολή έχει εναποτεθεί στο ταχυδρομείο και αναφέρει τη διεύθυνση, τις ώρες λειτουργίας και την προθεσμία για την παραλαβή της (άρθρο 228 παράγραφος 5 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Εάν η επιστολή δεν παραληφθεί εντός της προθεσμίας που προσδιορίζεται (και δεν υποβληθεί αίτημα για παράτασή της ή εκ νέου αποστολή της επιστολής σε άλλη διεύθυνση), επιστρέφεται στον αποστολέα (άρθρο 230 παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

7.4 Εάν ο παραλήπτης αρνείται να δεχθεί την επίδοση ή την κοινοποίηση των εγγράφων, ποιες είναι οι συνέπειες; Τα έγγραφα λογίζονται ως επιδοθέντα ή κοινοποιηθέντα, αν η άρνηση δεν ήταν νόμιμη;

Όταν η επίδοση πραγματοποιείται μέσω ταχυδρομείου και υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία άρνησης παραλαβής της επιστολής ή υπογραφής της απόδειξης παραλαβής, η επίδοση θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε με την ακόλουθη μέθοδο και υπό τις ακόλουθες περιστάσεις:

  • Με σημείωση που καταρτίζεται από τον ταχυδρόμο και με την οποία πιστοποιείται η άρνηση του φυσικού προσώπου, του εκπροσώπου του νομικού προσώπου ή ενός υπαλλήλου του να υπογράψει την απόδειξη παραλαβής ή να παραλάβει την επιστολή (άρθρο 228 παράγραφος 6 και άρθρο 246 παράγραφος 3 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Σε περιπτώσεις όπου οι διάδικοι επιτρέπεται να συμφωνήσουν σχετικά με τη διεύθυνση για την επίδοση:
    • i) με την εναπόθεση δεύτερης συστημένης επιστολής με απόδειξη παραλαβής στη συμφωνηθείσα διεύθυνση, όταν η πρώτη συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής που εστάλη στη συγκεκριμένη διεύθυνση επιστρέφεται ή
    • ii) με πιστοποιητικό, το οποίο καταρτίζεται από τον ταχυδρόμο, της άρνησης του ατόμου στο οποίο έπρεπε να πραγματοποιηθεί η επίδοση να παραλάβει την επιστολή ή να υπογράψει την απόδειξη παραλαβής, όταν αποστέλλεται στη συμφωνηθείσα διεύθυνση

(άρθρο 229 παράγραφοι 3 και 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Όταν η επίδοση πραγματοποιείται αυτοπροσώπως από τον δικαστικό επιμελητή ή τον δικαστικό υπάλληλο και υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία της άρνησης του αποδέκτη της επίδοσης να υπογράψει το πιστοποιητικό επίδοσης ή να παραλάβει το αντίγραφο, η επίδοση θεωρείται ότι έχει πραγματοποιηθεί και, σ’ αυτήν την περίπτωση:

  • Ο δικαστικός επιμελητής ή ο δικαστικός υπάλληλος ενημερώνει τον αποδέκτη της επίδοσης ότι το αντίγραφο βρίσκεται στη διάθεσή του στη γραμματεία του δικαστηρίου και, στο πιστοποιητικό επίδοσης, αναφέρεται σε αυτές τις πληροφορίες και στην άρνηση του αποδέκτη της επίδοσης να το παραλάβει (άρθρο 231 παράγραφος 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας)·
  • Επιπλέον, η γραμματεία του δικαστηρίου ειδοποιεί τον αποδέκτη της επίδοσης με συστημένη επιστολή στην οποία αναφέρεται ακόμη μία φορά ότι το αντίγραφο της αρχικής αίτησης και τα συνοδευτικά έγγραφα βρίσκονται στη διάθεσή του στη γραμματεία (άρθρο 231 παράγραφος 5 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η επίδοση θεωρείται ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί μόνο εάν η άρνηση είναι νόμιμη. Η άρνηση είναι νόμιμη όταν δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός του αποδέκτη της επίδοσης διότι δεν διαμένει ή δεν έχει την έδρα του στη διεύθυνση που υποδεικνύεται ή εάν ένας τρίτος δηλώσει ότι δεν είναι σε θέση να παραδώσει την επιστολή.

Οι ίδιοι κανόνες εφαρμόζονται σε ορισμένες περιπτώσεις όπου ο νόμος προβλέπει ότι η προσωπική ειδοποίηση των διαδίκων ή των εκπροσώπων τους πρέπει να πραγματοποιείται με τις διατυπώσεις της επίδοσης.

8 Επίδοση ή κοινοποίηση ταχυδρομικώς από το εξωτερικό (άρθρο 14 του κανονισμού για την επίδοση ή κοινοποίηση)

8.1 Εάν η ταχυδρομική υπηρεσία παραδίδει έγγραφο που έχει αποσταλεί από το εξωτερικό σε παραλήπτη σε αυτό το κράτος μέλος, σε περίπτωση όπου απαιτείται απόδειξη παραλαβής (άρθρο 14 του κανονισμού για την επίδοση ή κοινοποίηση), η ταχυδρομική υπηρεσία παραδίδει το έγγραφο μόνο στον παραλήπτη αυτοπροσώπως ή μπορεί επίσης, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες ταχυδρομικής παράδοσης, να παραδώσει το έγγραφο και σε άλλο πρόσωπο στην ίδια διεύθυνση;

Όταν η επίδοση ή η κοινοποίηση μέσω ταχυδρομείου, με απόδειξη παραλαβής, προέρχεται από το εξωτερικό, η πορτογαλική ταχυδρομική υπηρεσία μπορεί να παραδώσει την επιστολή και τα έγγραφα στον αποδέκτη της επίδοσης ή σε τρίτον στην ίδια διεύθυνση, ο οποίος δηλώνει ότι είναι σε θέση να παραδώσει την επιστολή στον παραλήπτη.

8.2 Σύμφωνα με τους κανόνες ταχυδρομικής παράδοσης σε αυτό το κράτος μέλος, πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί η επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων από το εξωτερικό, βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού αριθ. 1393/2007 για την επίδοση ή κοινοποίηση, εάν ούτε ο παραλήπτης ούτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εξουσιοδοτημένο για την παραλαβή (εάν επιτρέπεται βάσει των εθνικών κανόνων ταχυδρομικής παράδοσης — βλ. παραπάνω) δεν βρίσκεται στη διεύθυνση όπου πρέπει να γίνει η παράδοση;

Βλ. απάντηση της ερώτησης 7.3.

8.3 Το ταχυδρομικό κατάστημα προβλέπει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για την παραλαβή των εγγράφων πριν επιστρέψει τα έγγραφα στον αποστολέα ως ανεπίδοτα; Εάν ναι, πώς ενημερώνεται ο παραλήπτης ότι υπάρχει αλληλογραφία για αυτόν προς παραλαβή από το ταχυδρομικό κατάστημα;

Κατ’ αρχήν, ο παραλήπτης έχει στη διάθεσή του έξι εργάσιμες ημέρες για να παραλάβει τα έγγραφα από το ταχυδρομείο.

Ο παραλήπτης ενημερώνεται σχετικά με αυτήν την προθεσμία και σχετικά με το γεγονός ότι τα έγγραφα μπορούν να παραληφθούν από το ταχυδρομείο με ειδοποίηση παραλαβής συστημένου την οποία η ταχυδρομική υπηρεσία εναποθέτει στο γραμματοκιβώτιο στην περίπτωση που ο ταχυδρόμος δεν βρει κανέναν στην οικία.

9 Υπάρχει έγγραφη απόδειξη της επίδοσης ή κοινοποίησης του εγγράφου;

Ναι, στην περίπτωση της επίδοσης, η απόδειξη παραλαβής, το πιστοποιητικό επίδοσης ή η ειδοποίηση επίδοσης αποτελούν έγγραφη απόδειξη ότι η επίδοση πραγματοποιήθηκε.

Στην περίπτωση της κοινοποίησης, η καταχώριση της παραλαβής, η καταχώριση της επιστολής ή το αρχείο ή το πρακτικό που συντάσσεται κατά τη νομική διαδικασία αποτελούν έγγραφη απόδειξη ότι η κοινοποίηση πραγματοποιήθηκε.

Στην περίπτωση της επίδοσης ή της κοινοποίησης μέσω ηλεκτρονικής διαβίβασης δεδομένων, το υπολογιστικό σύστημα του δικαστηρίου πιστοποιεί την ημερομηνία και την ώρα παράδοσης [άρθρο 13 στοιχείο a) της υπουργικής απόφασης που διέπει την ηλεκτρονική διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών].

10 Τι συμβαίνει αν για κάποιο λόγο ο παραλήπτης δεν παραλάβει το έγγραφο ή η επίδοση ή κοινοποίηση γίνει κατά παράβαση των προβλεπόμενων διατάξεων (π.χ. η επίδοση ή η κοινοποίηση έγινε προς κάποιον τρίτο); Μπορεί η επίδοση ή η κοινοποίηση να είναι παρά ταύτα έγκυρη (π.χ. μπορεί να θεραπευθεί παράβαση των διατάξεων του νόμου) ή πρέπει να επιχειρηθεί νέα επίδοση ή κοινοποίηση;

Η μη επίδοση συνιστά σοβαρή έλλειψη που καθιστά άκυρη ολόκληρη τη διαδικασία από την αρχική αίτηση, μη συμπεριλαμβανομένης της τελευταίας (άρθρο 187 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η μη επίδοση νοείται ότι συμβαίνει στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • πλήρης παράλειψη της επίδοσης [άρθρο 188 παράγραφος 1 στοιχείο a) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας]·
  • σφάλμα στην ταυτοποίηση του αποδέκτη της επίδοσης [άρθρο 188 παράγραφος 1 στοιχείο b) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας]·
  • ακατάλληλη χρήση της δημόσιας ανακοίνωσης [άρθρο 188 παράγραφος 1 στοιχείο c) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας]·
  • η επίδοση πραγματοποιήθηκε μετά τον θάνατο του φυσικού προσώπου ή τη λήξη των εργασιών του νομικού προσώπου που ήταν ο αποδέκτης της επίδοσης [άρθρο 188 παράγραφος 1 στοιχείο d) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας]·
  • απόδειξη ότι ο αποδέκτης της επίδοσης δεν ενημερώθηκε σχετικά με το έγγραφο για λόγους που δεν μπορούν να αποδοθούν σε αυτόν [άρθρο 188 παράγραφος 1 στοιχείο e) του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας].

Αυτή η ακυρότητα θεωρείται ότι αποκαθίσταται μόνο εάν ο εναγόμενος ή η Εισαγγελία (στην περίπτωση που είναι ο κύριος διάδικος) κινήσει τη διαδικασία χωρίς να διατυπώσει αμέσως αντίρρηση για τη μη επίδοση (άρθρο 189 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Η επίδοση ή κοινοποίηση είναι επίσης άκυρη εάν οι διατυπώσεις που προβλέπονται από τον νόμο δεν έχουν τηρηθεί κατά τη διεκπεραίωσή τους (άρθρο 191 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

Εκτός των προαναφερθεισών περιπτώσεων, η παράλειψη οποιασδήποτε πράξης ή διατύπωσης που απαιτείται από τον νόμο σχετικά με την επίδοση ή την κοινοποίηση συνιστά απλή παρατυπία. Εάν αυτή η παρατυπία αναφερθεί ή το δικαστήριο λάβει γνώση αυτής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, το δικαστήριο θα διατάξει την αποκατάστασή της. Σε άλλες περιπτώσεις, τυχόν παρατυπία στη διαδικασία της επίδοσης ή της κοινοποίησης καθιστά την πράξη άκυρη μόνο όταν αυτό προβλέπεται από τον νόμο ή όταν αυτή μπορεί να επηρεάσει τη διαδικασία της εξέτασης ή την απόφαση στην υπόθεση. Σε αυτήν την περίπτωση, οι υπόλοιπες διαδικαστικές πράξεις που δεν επηρεάζονται από την άκυρη πράξη διατηρούν την εγκυρότητά τους (άρθρο 195 παράγραφοι 1 και 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας).

11 Πρέπει να πληρώσω για την επίδοση ή κοινοποίηση ενός εγγράφου και, αν ναι, πόσο;

Ναι, σε ορισμένες περιπτώσεις, που περιγράφονται παρακάτω, το κόστος της επίδοσης και της κοινοποίησης εκτιμάται σε λογιστική μονάδα.

Η λογιστική μονάδα επικαιροποιείται ετησίως και αυτόματα σύμφωνα με τον δείκτη κοινωνικής στήριξης (IAS), λαμβανομένης υπόψη, για τον σκοπό αυτό, της αξίας της λογιστικής μονάδας για το προηγούμενο έτος (άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού για τα δικαστικά έξοδα, που εγκρίθηκε στο παράρτημα του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 34/2008 της 26ης Φεβρουαρίου 2008).

Η αξία της λογιστικής μονάδας το 2021 ήταν 102 EUR. Το 2021 διατηρείται σε ισχύ η αξία των εξόδων που ίσχυαν το 2020 ως αποτέλεσμα της αναστολής της αυτόματης επικαιροποίησης της λογιστικής μονάδας που προβλέπεται στο άρθρο 232 του νόμου για τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2021.

Συγκεκριμένα:

  • Το κόστος της επίδοσης και της κοινοποίησης αυτοπροσώπως από δικαστικό επιμελητή ανέρχεται σε 0,5 UA όταν αυτές πραγματοποιούνται και σε 0,25 UA όταν δεν πραγματοποιούνται (πίνακας VII που επισυνάπτεται στην υπουργική απόφαση αριθ. 282/2013 της 29ης Αυγούστου 2013 δυνάμει του άρθρου 50 παράγραφος 1 της εν λόγω απόφασης)·
  • Το κόστος της επίδοσης και της κοινοποίησης αυτοπροσώπως ή με θυροκόλληση, όταν αυτές πραγματοποιούνται από δικαστικούς υπαλλήλους, ανέρχεται σε 0,5 UA όταν πραγματοποιούνται ενώ, σε περίπτωση μη επιτυχούς επίδοσης ή κοινοποίησης, το κόστος είναι μηδενικό (άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού για τα δικαστικά έξοδα)·
  • Σ’ αυτά τα ποσά μπορούν να προστεθούν τα έξοδα μετακίνησης, όταν η πράξη πραγματοποιείται από δικαστικό υπάλληλο, και ο ΦΠΑ, εάν οφείλεται (άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού για τα δικαστικά έξοδα).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Έκτακτο και προσωρινό καθεστώς για τις διατυπώσεις της ταυχδρομικής επίδοσης και κοινοποίησης στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19

  • Αναστολή της συλλογής υπογραφών για τις συστημένες επιστολές
  • Η συλλογή υπογραφών αντικαθίσταται από την προφορική ταυτοποίηση και τη συλλογή του δελτίου ταυτότητας ή οποιουδήποτε άλλου κατάλληλου μέσου ταυτοποίησης, με την παρουσίασή του και την καταγραφή της ημερομηνίας κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η συλλογή.
  • Σε περίπτωση άρνησης παρουσίασης και παροχής των στοιχείων που αναφέρονται στο προηγούμενο σημείο, ο διανομέας της ταχυδρομικής υπηρεσίας συντάσσει σημείωμα σχετικά με το περιστατικό στην επιστολή ή στο αποδεικτικό παραλαβής και το επιστρέφει στο αποστέλλον μέρος.
  • Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, η πράξη πιστοποίησης του περιστατικού θεωρείται ότι συνιστά κοινοποίηση.
  • Οι επιδόσεις και κοινοποιήσεις με συστημένη επιστολή με αποδεικτικό παραλαβής θεωρείται ότι έχουν γίνει κατά την ημερομηνία συλλογής του αριθμού δελτίου ταυτότητας του οικείου πολίτη, ή με οποιοδήποτε άλλο νόμιμο μέσο ταυτοποίησης.
  • Το καθεστώς αυτό ισχύει, τηρουμένων των αναλογιών, και για τις κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται αυτοπροσώπως.

Νομική βάση: Νόμος αριθ. 10/2020, της 18ης Απριλίου

Συναφής νομοθεσία:

Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας

Καθεστώς συμβολαιογραφικής απογραφής

Νέο καθεστώς για τις χρηματοδοτικές μισθώσεις αστικών ακινήτων

Διαδικασίες αρμοδιότητας της εισαγγελίας και των ληξιαρχείων

Προσδιορισμός του καθ’ ου και των κατασχετών περιουσιακών στοιχείων / επίδοση σε δημόσιους οργανισμούς

Ηλεκτρονική διεκπεραίωση δικαστικών διαδικασιών

Κανονισμός για τα δικαστικά έξοδα

Νόμος για τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2021

Υπουργική απόφαση αριθ. 282/2013, της 29ης Αυγούστου

 

Τελική σημείωση

Οι πληροφορίες που περιέχονται στο παρόν ενημερωτικό δελτίο είναι γενικής φύσης και δεν είναι εξαντλητικές. Δεν δεσμεύουν το σημείο επαφής, το ευρωπαϊκό δικαστικό δίκτυο για αστικές και εμπορικές υποθέσεις, τα δικαστήρια ή οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα. Δεν προορίζονται να αντικαταστήσουν την ενημέρωση για την ισχύουσα νομοθεσία.

Τελευταία επικαιροποίηση: 29/03/2022

Την έκδοση αυτής της σελίδας στην εθνική γλώσσα διαχειρίζεται ο αντίστοιχος αρμόδιος επαφής του ΕΔΔ. Οι μεταφράσεις έχουν γίνει από την αρμόδια υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι τυχόν αλλαγές που επιφέρει η αρμόδια εθνική αρχή στο πρωτότυπο ενδέχεται να μην έχουν περιληφθεί ακόμα στις μεταφράσεις. Η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστικό Δίκτυο δεν αναλαμβάνουν καμία απολύτως ευθύνη όσον αφορά πληροφορίες ή δεδομένα που περιέχονται ή αναφέρονται στο παρόν έγγραφο. Βλ. την ανακοίνωση νομικού περιεχομένου για τους κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας που ισχύουν στο κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για την παρούσα σελίδα.