Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym

Słowacja

Autor treści:
Słowacja

WYSZUKIWANIE WŁAŚCIWYCH SĄDÓW

Za pomocą tej wyszukiwarki można wyszukiwać sądy i urzędy posiadające kompetencje w odniesieniu do konkretnych europejskich instrumentów prawnych. Należy pamiętać o tym, że choć dokładamy wszelkich starań, aby wyniki były jak najdokładniejsze, mogą istnieć wyjątki, w przypadku których kompetencje nie zostały określone.

Słowacja

Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym


*pole musi zostać wypełnione

Art. 50 ust. 1 lit. a) – sądy właściwe do wydawania europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym

Wnioski o wydanie nakazu zabezpieczenia należą do właściwości sądu powszechnego właściwego dla osoby, przeciwko której złożono wniosek o wydanie nakazu. Sąd powszechny właściwy dla tej osoby ustala się zgodnie z § 12–17 ustawy nr 160/2015 (kodeks postępowania cywilnego). Zgodnie z tymi przepisami właściwym sądem powszechnym jest sąd rejonowy (okresný súd).

W przypadku niemożliwości ustalenia sądu powszechnego właściwego miejscowo dla danej osoby sądem właściwym jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy.

Za właściwy miejscowo uznaje się sąd właściwy dla dłużnika, przy czym w przypadku osób fizycznych oznacza to sąd, w którego okręgu osoba ta ma stałe miejsce pobytu, w przypadku osób fizycznych – sąd, w którego okręgu dany podmiot ma siedzibę statutową, a w przypadku zagranicznych osób fizycznych – sąd, w którego okręgu mieści się siedziba oddziału danego podmiotu. Jeżeli na podstawie adresu stałego pobytu lub siedziby statutowej ani na podstawie ostatniego adresu stałego pobytu lub ostatniej siedziby statutowej nie można ustalić sądu właściwego, sprawę rozpoznaje sąd, w którego okręgu znajduje się majątek dłużnika.

Art. 50 ust. 1 lit. b) – organ wyznaczony jako właściwy do uzyskiwania informacji o rachunku

Organem wyznaczonym do uzyskiwania informacji jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy (Okresný súd Banská Bystrica).

Adres: Skuteckého 28, 975 59 Banská Bystrica

Art. 50 ust. 1 lit. c) – metody uzyskiwania informacji o rachunku

Organ ds. informacji uzyskuje informacje za pomocą automatycznych wiadomości elektronicznych pochodzących ze specjalnego systemu informacyjnego.

Jeżeli informacji nie można uzyskać w wyżej opisany sposób, np. w przypadku awarii systemu, organ ds. informacji może złożyć do banków wniosek o udzielenie informacji, czy dłużnik posiada w nich rachunek, lub zobowiązać dłużnika do ujawnienia, w którym banku lub w których bankach posiada rachunek lub rachunki. W przypadku nałożenia na dłużnika takiego zobowiązania sąd wydaje również imienny zakaz wypłacania i przenoszenia środków zgromadzonych na jego rachunku lub rachunkach do wysokości roszczenia określonej w nakazie zabezpieczenia.

Art. 50 ust. 1 lit. d) – sądy, do których można wnosić odwołanie od odmowy wydania europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym

Zgodnie z ustawą nr 160/2015 (kodeks postępowania cywilnego) zażalenia należy wnosić do sądu pierwszej instancji, który wydał zaskarżone postanowienie. Do rozpoznawania zażaleń właściwy jest sąd drugiej instancji, tj. sąd okręgowy (krajský súd).

Art. 50 ust. 1 lit. e) – organy wyznaczone jako właściwe do otrzymania, przekazania i doręczenia europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym i innych dokumentów

W odniesieniu do art. 10 ust. 2 rozporządzenia – jeżeli sądem wydającym nakaz i sądem, w którego okręgu nakaz ma zostać wykonany, jest sąd słowacki, organem właściwym do przekazania pism jest sąd, który wydał nakaz zabezpieczenia. Kwestie związane z doręczaniem pism regulują § 105 i nast. kodeksu postępowania cywilnego. W przypadku gdy sąd słowacki uchylił nakaz, który miał zostać wykonany w innym państwie członkowskim, sąd ten jest obowiązany postępować zgodnie z rozporządzeniem; sąd uchyla nakaz, wykorzystując do tego formularz, który przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego wykonania. W przypadku nakazów zabezpieczenia wydanych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej sądem właściwym do otrzymywania formularzy uchylenia nakazu zabezpieczenia jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy.

W odniesieniu do art. 23 ust. 3 rozporządzenia – sąd wydający nakaz, który ma zostać wykonany w innym państwie członkowskim, doręcza go wnioskodawcy, aby ten mógł wnieść o wykonanie nakazu zabezpieczenia. Jeżeli nakaz wydano w innym państwie członkowskim, organem właściwym do jego przekazania jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy.

W odniesieniu do art. 23 ust. 5 rozporządzenia organem właściwym do wykonywania nakazów jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy.

W odniesieniu do art. 23 ust. 6 rozporządzenia organem właściwym do otrzymania formularzy, w tym formularzy przeznaczonych dla banków, jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy.

W odniesieniu do art. 25 ust. 3 rozporządzenia organem właściwym do wykonywania nakazów jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy, którego właściwość obejmuje czynności związane z wykonywaniem nakazów zabezpieczenia wydanych w innym państwie członkowskim UE.

W odniesieniu do art. 27 ust. 2 rozporządzenia sądem właściwym jest sąd wykonujący nakaz zabezpieczenia.

W odniesieniu do art. 28 ust. 3 sądem właściwym do otrzymywania pism od innego państwa członkowskiego, które mają zostać doręczone na terytorium Słowacji, jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy. W przypadku gdy sąd słowacki wydał nakaz, który ma zostać doręczony dłużnikowi zamieszkałemu w innym państwie członkowskim, sądem właściwym do przekazania pism jest sąd, który wydał nakaz.

W odniesieniu do art. 36 ust. 5 organem właściwym jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy, którego właściwość obejmuje czynności związane z wykonywaniem nakazów zabezpieczenia wydanych w innym państwie członkowskim UE.

W odniesieniu do art. 27 ust. 2 rozporządzenia sądem właściwym jest sąd wykonujący nakaz zabezpieczenia.

W odniesieniu do 28 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia za doręczanie pism odpowiada sąd, który wydał nakaz zabezpieczenia. W odniesieniu do akapitu drugiego organem właściwym do doręczania pism dłużnikowi jest sąd, który wykonał nakaz zabezpieczenia.

W odniesieniu do art. 36 ust. 5 rozporządzenia organem właściwym jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy.

Art. 50 ust. 1 lit. f) – organ właściwy do wykonania europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym

Sądem właściwym do wykonania nakazu zabezpieczenia wydanego w innym państwie członkowskim jest Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy. Sądem właściwym do wykonania nakazu zabezpieczenia wydanego w Republice Słowackiej jest sąd, który wydał ten nakaz.

Art. 50 ust. 1 lit. g) – zakres, w jakim rachunki wspólne i powiernicze mogą być zabezpieczone

Organ ds. informacji ma prawo zażądać wyłącznie informacji służących identyfikacji banku i rachunków dłużnika, a nie rachunków osób trzecich prowadzonych w imieniu dłużnika. Organ ds. informacji nie uzyskuje informacji dotyczących osób trzecich i nie może zająć całości ani części środków znajdujących się na ich rachunkach. Organ ds. informacji może uzyskiwać wyłącznie informacje dotyczące rachunków, których dłużnik jest współposiadaczem.

Organem właściwym do zabezpieczania środków na rachunkach wspólnych, których współposiadaczem jest dłużnik, przeciwko któremu złożono wniosek, jest:

a) sąd wydający nakaz, w przypadku nakazu, który został wydany i ma zostać wykonany w Republice Słowackiej;

b) Sąd Rejonowy w Bańskiej Bystrzycy w przypadku nakazu, który został wydany w innym państwie członkowskim i ma zostać wykonany w Republice Słowackiej.

Art. 50 ust. 1 lit. h) – zasady mające zastosowanie do kwot zwolnionych z zajęcia

Od zajęcia wolne są środki znajdujące się na:

a) rachunkach należących do osób, których majątek nie może być przedmiotem zajęcia;

b) rachunkach wolnych od zajęcia;

c) rachunkach wyłączonych spod zajęcia.

Należności niepodlegające zajęciu określono w § 104 ustawy nr 233/1995.

Poniższych środków nie można zająć przez obciążenie rachunku:

a) środków na rachunku do kwoty 99,58 euro. Dłużnik nie ma obowiązku przekazania informacji dotyczących środków do tej kwoty;

b) środków, które dłużnik w wyraźny sposób określił jako przeznaczone na wypłaty wynagrodzeń dla pracowników w terminie płatności przypadającym bezpośrednio po dniu, w którym sąd doręczył bankowi nakaz zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. W takim przypadku dłużnik musi złożyć wyraźne oświadczenie;

c) w przypadku gdy wynagrodzenie lub inny dochód dłużnika wpływa na rachunek bankowy, środki te nie mogą być przedmiotem zajęcia przez obciążenie rachunku do kwoty, której zgodnie z prawem nie można potrącić z miesięcznego wynagrodzenia lub innego dochodu. Powyższe ma zastosowanie od chwili przekazania informacji dotyczącej rachunku. Dłużnik ma obowiązek poinformowania banku o tej kwocie.

Art. 50 ust. 1 lit. i) – opłaty, o ile są one pobierane przez banki za wykonanie równoważnych nakazów krajowych lub za udzielanie informacji o rachunku, a jeśli tak – informacje o tym, na której stronie spoczywa obowiązek uiszczenia tych opłat

Do czasu uruchomienia bezpłatnego specjalnego systemu informacyjnego banki mają prawo pobierać opłatę za obsługę klienta, w tym za informacje o rachunku, w wysokości 20–30 euro, zgodnie z cennikiem opłat bankowych. Banki mają prawo do dochodzenia zwrotu kosztów od osoby, w odniesieniu do której wydano nakaz zabezpieczenia.

Art. 50 ust. 1 lit. j) – skali opłat lub innego zbioru zasad określających należne opłaty pobierane przez jakikolwiek organ lub inny podmiot zaangażowany w przetwarzanie lub wykonywanie nakazu zabezpieczenia

W Słowacji wyłącznie sądy i banki biorą udział w procesie wydawania i wykonywania nakazu zabezpieczenia. Banki pobierają opłaty zgodne z cennikiem opłat bankowych. Opłaty sądowe reguluje ustawa nr 71/1992.

Opłata sądowa za złożenie wniosku o pilne zastosowanie środka zabezpieczającego w innym państwie członkowskim wynosi 16,50 euro.

Opłata sądowa za złożenie wniosku o pilne zastosowanie środka zabezpieczającego w innym państwie członkowskim UE wynosi 33 euro.

Opłata sądowa za złożenie wniosku o pilne zastosowanie środka zabezpieczającego w Słowacji, w pełnym lub częściowym zakresie, wynosi 49,50 euro.

Art. 50 ust. 1 lit. k) – wskazanie, czy równoważnym nakazom krajowym przyznaje się tę samą czy wyższą rangę

W Słowacji nie funkcjonuje odrębna instytucja zajęcia rachunku bankowego. Kolejność wykonania kilku europejskich nakazów dotyczących tego samego rachunku bankowego odpowiada porządkowi chronologicznemu, w jakim sąd doręczył bankom nakazy zabezpieczenia. Jeżeli tego samego dnia zostało doręczonych kilka nakazów zabezpieczenia, mają one taki sam priorytet. W przypadku gdy środki dostępne na rachunku dłużnika są niewystarczające do zaspokojenia wszystkich roszczeń, w odniesieniu do których wydano nakazy, środki zabezpiecza się proporcjonalnie. Wykonanie nakazu zabezpieczenia nie ma skutku zawieszającego dla egzekucji i nie oznacza prawa pierwszeństwa zaspokojenia z zajętych środków.

Art. 50 ust. 1 lit. l) – sądy lub organy egzekwowania prawa właściwe w kwestii przyznania środka odwoławczego

Sądem właściwym do przyznania środka odwoławczego jest sąd pierwszej instancji, który wydał lub wykonał nakaz.

Art. 50 ust. 1 lit. m) – sądy, do których należy wnosić odwołanie, i termin na złożenie takiego odwołania, jeśli istnieje

Zażalenia należy wnosić do sądu pierwszej instancji, który wydał zaskarżone postanowienie. Do rozpoznawania zażaleń właściwy jest sąd drugiej instancji, tj. sąd okręgowy (krajský súd). Termin na złożenie zażalenia wynosi 15 dni od dnia doręczenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Ten sam termin ma zastosowanie w przypadku wniesienia zażalenia bezpośrednio do sądu drugiej instancji.

Art. 50 ust. 1 lit. n) – opłaty sądowe

Opłaty sądowe reguluje ustawa nr 71/1992. Opłaty związane z wykonaniem nakazu zabezpieczenia są następujące: wniosek o wydanie nakazu pilnego zastosowania środka zabezpieczającego: 33 euro lub 49,50 euro; wniosek o uchylenie lub zmianę nakazu: 33 euro; wniosek o udzielenie informacji stanowiący część wniosku o wydanie nakazu: 3 euro; wniosek o pilne zastosowanie środka zabezpieczającego w innym państwie członkowskim: 16,50 euro.

Art. 50 ust. 1 lit. o) – języki akceptowane do celów tłumaczenia dokumentów

Językami dopuszczalnymi do celów art. 49 ust. 2 są: słowacki, czeski i angielski.

Ostatnia aktualizacja: 27/04/2022

Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwe państwo członkowskie. Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności w odniesieniu do danych lub informacji, które niniejszy dokument zawiera, lub do których się odnosi. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.