Krajowe sądy szczególne

Grecja

W tej sekcji przedstawiono informacje na temat organizacji sądów szczególnych w Grecji.

Autor treści:
Grecja

Izba Obrachunkowa

Izba Obrachunkowa (Ελεγκτικό Συνέδριο), przewidziana w art. 98 greckiej konstytucji, jest sądem najwyższej instancji o dwojakim charakterze – pełniącym zarówno funkcje sądowe, jak i administracyjne. Przy wykonywaniu uprawnień administracyjnych zachowuje jednak charakter właściwy dla organu sądowego. Skład Izby Obrachunkowej jest analogiczny do składu Rady Stanu. Izba Obrachunkowa realizuje swoje funkcje sądowe na posiedzeniach plenarnych (Ολομέλεια), w trzech izbach (τμήματα) oraz w wydziałach (κλιμάκια).

Jej podstawowe zadania są następujące:

  • kontrola wydatków organów państwowych i samorządów lub innych osób prawnych prawa publicznego;
  • kontrola umów o dużej wartości finansowej zawieranych przez organy państwowe lub jednostki o równorzędnym statusie;
  • kontrola rachunków sporządzanych przez księgowych zatrudnionych w jednostkach publicznych i jednostkach samorządu terytorialnego oraz rachunków innych osób prawnych prawa publicznego;
  • opiniowanie wniosków ustawodawczych dotyczących rent i emerytur lub uznania wysługi lat do celów ustalenia uprawnień emerytalnych;
  • sporządzanie i przedstawianie parlamentowi rządowego zestawienia dochodów i wydatków (απολογισμός) oraz bilansu (ισολογισμός);
  • rozstrzyganie sporów dotyczących przyznania rent i emerytur;
  • rozpoznawanie spraw dotyczących odpowiedzialności cywilnych i wojskowych urzędników służby cywilnej za szkody na niekorzyść państwa – zarówno umyślne, jak i spowodowane niedbalstwem.

Orzeczenia Izby Obrachunkowej nie podlegają kontroli sądowej Rady Stanu.

Inne sądy szczególne

Sądy wojskowe (στρατοδικεία), sądy sił morskich (ναυτοδικεία) oraz sądy sił powietrznych (αεροδικεία)

Są to szczególne sądy karne. Wszystkie przestępstwa popełnione przez personel wojsk lądowych, marynarki wojennej i lotnictwa podlegają (bez wyjątku) jurysdykcji powyższych sądów.

Szczególny Sąd Najwyższy

Szczególny Sąd Najwyższy (Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο) jest sądem szczególnym, podobnym do Trybunału Konstytucyjnego w tym sensie, że większość sporów rozstrzyganych w ramach jego właściwości dotyczy kwestii konstytucyjnych. Sąd ten został przewidziany art. 100 greckiej konstytucji i jest właściwy do orzekania w sprawie ważności wyborów parlamentarnych, usuwania członków parlamentu z urzędu oraz rozstrzygania sporów między trzema greckimi sądami najwyższej instancji. Wyroki Szczególnego Sądu Najwyższego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.

W sądzie tym zasiadają: przewodniczący Rady Stanu, prezes Sądu Najwyższego (Άρειος Πάγος), prezes Izby Obrachunkowej, czterech radców Rady Stanu i czterech radców Sądu Najwyższego (wyznaczanych w drodze losowania co dwa lata).

Sądowi przewodniczy przewodniczący Rady Stanu lub prezes Sądu Najwyższego, w zależności od tego, który z nich ma dłuższy staż. W trakcie rozstrzygania spraw dotyczących sporów z zakresu prawa konstytucyjnego lub wykładni przepisów prawnych w sądzie zasiada również dwóch profesorów zwyczajnych z dziedziny prawa wykładających na greckich uniwersytetach.

Sąd szczególny do spraw uchybień

Sąd szczególny do spraw uchybień (Ειδικό Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας) jest przewidziany w art. 99 konstytucji i ustawie nr 693/1977. Rozpoznaje on sprawy dotyczące uchybień w postępowaniu przeciwko funkcjonariuszom wymiaru sprawiedliwości. W skład sądu wchodzi przewodniczący Rady Stanu, pełniący funkcję przewodniczącego tego sądu szczególnego, radca Rady Stanu, radca Sądu Najwyższego, radca Izby Obrachunkowej, dwóch profesorów zwyczajnych z dziedziny prawa wykładających na greckich uniwersytetach oraz dwóch adwokatów (członków Najwyższej Rady Dyscyplinarnej, powoływanych w drodze losowania).

Sąd szczególny ds. odpowiedzialności ministrów

Powołanie sądu szczególnego ds. odpowiedzialności ministrów (Ειδικό Δικαστήριο Ευθύνης Υπουργών) przewidziano w art. 86 greckiej konstytucji.

Sąd ten zbiera się, by rozpatrzeć konkretną sprawę. Zasiada w nim sześciu członków Rady Stanu oraz siedmiu członków Sądu Najwyższego, wybranych losowo przez przewodniczącego parlamentu, po wniesieniu wniosku o rozpatrzenie sprawy. Rozprawy mają charakter publicznego posiedzenia parlamentu i są prowadzone przez członków dwóch wyżej wymienionych sądów najwyższych, powołanych lub mianowanych na swoje stanowiska zanim wniosek o wszczęcie postępowania zostanie skierowany do sądu. Przewodniczącym zostaje osoba najwyższa stopniem spośród wybranych członków Sądu Najwyższego. Jeżeli więcej osób ma ten sam stopień, przewodniczącym zostaje osoba z najwyższym stażem. W charakterze oskarżyciela publicznego występuje wybrany losowo członek Biura Prokuratury Sądu Najwyższego lub jego zastępca, również wybrany losowo.

Sąd ten jest właściwy do rozpoznawania spraw karnych dotyczących przestępstw popełnionych przez urzędujących członków gabinetu (ministrów i wiceministrów), pod warunkiem, że sprawy te zostały skierowane do sądu przez parlament.

Sąd szczególny do spraw sporów dotyczących wynagrodzenia funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości

Sąd szczególny do spraw sporów dotyczących wynagrodzenia funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości (Ειδικό Δικαστήριο Μισθολογικών Διαφορών Δικαστικών Λειτουργών) jest przewidziany w art. 88 konstytucji.

W jego skład wchodzą członkowie sądu szczególnego przewidzianego w art. 99 konstytucji oraz jeden profesor zwyczajny i dodatkowo jeden adwokat.

Sąd jest właściwy do rozpoznawania sporów dotyczących (wszystkich rodzajów) wynagrodzeń i emerytur/rent funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości, gdy rozstrzygnięcie kwestii prawnych prawdopodobnie wpłynie na pensję, emeryturę/rentę lub status podatkowy większej liczby urzędników.

Prawnicze bazy danych

Strona internetowa  Izby Obrachunkowej zawiera streszczenia pewnej liczby wyroków.

Powiązane strony

Izba Obrachunkowa

Ostatnia aktualizacja: 26/02/2021

Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwe państwo członkowskie. Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności w odniesieniu do danych lub informacji, które niniejszy dokument zawiera, lub do których się odnosi. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.