Schließen

DIE BETAVERSION DES PORTALS IST JETZT ONLINE!

Besuchen Sie die Betaversion des Europäischen Justizportals und lassen Sie uns wissen, was Sie darüber denken!

 
 

Navigationsleiste

  • Home
  • Zugang zu Gerichten in Umweltangelegenheiten

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Dania

Diese Seite wurde maschinell übersetzt. Für die Qualität kann keine Gewähr gegeben werden.

Die Qualität dieser Übersetzung wurde wie folgt bewertet: nicht zuverlässig

Finden Sie die Übersetzung nützlich?


  1. Podstawy konstytucyjne
  2. Wymiar sprawiedliwości
  3. Sprawy dotyczące dostępu do informacji
  4. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym
  5. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących działania lub zaniechania
  6. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości: inne środki zaskarżenia
  7. Legitymacja procesowa
  8. Zastępstwo prawne
  9. Dowody
  10. Środki zabezpieczające
  11. Koszty
  12. Mechanizmy pomocy finansowej
  13. Terminowość
  14. Inne kwestie
  15. Cudzoziemcy
  16. Sprawy transgraniczne

Podstawy konstytucyjne

Duńska Konstytucja z 1953 r. nie uznaje bezpośrednio prawa do czystego i zdrowego środowiska naturalnego. Kwestia dostępu do wymiaru sprawiedliwości z art. 63 Konstytucji, że wszelkie kwestie dotyczące granic władzy publicznej mogą wnieść sprawę do sądu. Konstytucja nie określa, kto może wnieść sprawy do sądu. Wynika to z ustalonych wymogów stosowany przez sąd. Umowy międzynarodowe są brane pod uwagę jedynie część prawa duńskiego, jeżeli zostały one włączone do statutu lub inne oficjalne oświadczenia prawa krajowego („podejścia dualistycznego). Oznacza to, że umowy międzynarodowe nie można powoływać się bezpośrednio przed sądami lub organami administracyjnymi. Mogą one jednak zostać wezwane są istotne dla wykładni prawa duńskiego. Ponadto umów międzynarodowych, których stroną jest UE, takich jak konwencja z Aarhus – może, zgodnie z prawem UE, są bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich, jeżeli przepisy te są wystarczająco jasne i precyzyjne. W tych okolicznościach organy administracyjne i sądy są zobowiązane do stosowania konwencji z Aarhus bezpośrednio.

II. Wymiar sprawiedliwości

Dania posiada system sądów powszechnych, które dotyczy zarówno spraw karnych i cywilnych, w tym wnioski kwestionujące decyzje administracyjne. Nie istnieją ogólne sądów administracyjnych; Chociaż nie można ustalić zgodnie z duńską konstytucją. Sąd składa się z 24 sądów rejonowych, dwa sądy apelacyjne (wschodnią i zachodnią (High Court) i Sądu Najwyższego. Według Trybunału z roku 2007 rozpoczną się w reformę wszystkich przypadkach sądy rejonowe. Sąd rejonowy może jednak skierować sprawy dotyczące kwestii zasadniczych dla właściwego sądu. Im bardziej konkretnego składu Sądu zależy od rodzaju sprawy, np. w sprawie karnej lub w postępowaniu cywilnym. Sąd Najwyższy składa się z prezesa i 15 sędziów Sądu Najwyższego. Orzeczenia sądowe są zazwyczaj wykonywane przez co najmniej pięciu sędziów. Sądy apelacyjne Wschodniego składa się z prezesa i 56 sędziów sądu najwyższego, podczas gdy zachodnie składa się z prezesa i 36 sędziów. High Court sprawy są zasadniczo podejmowane przez trzech sędziów. W sprawach karnych laików lub jury może dołączyć do sędziów Trybunału. Sąd Rejonowy przypadki są zwykle podejmowane przez jednego sędziego. W bardziej złożonych i ważnych sprawach cywilnych i administracyjnych trzech sędziów mogą uczestniczyć w tej sprawie. W sprawach karnych dwóch laików lub sześciu członków jury mogą uzupełniać sędzia sądu rejonowego (S). W sprawach administracyjnych zadaniem sądów jest monitorowanie organów publicznych. Obejmuje to sądowej kontroli legalności decyzji administracyjnych lub pominięć, np. kwestie dotyczące podstawy prawnej, kompetencje, procedury i przestrzegania ogólnych zasad prawa. Kontrola zasadności elementów lub uznaniowych decyzji administracyjnych nie jest co do zasady wyłączone, lecz sądy są zasadniczo niechętne przeglądu uprawnień dyskrecjonalnych władz administracyjnych. Nie istnieją żadne szczególne sądy zajmujące się sprawami dotyczącymi kwestii środowiskowych. Jednakże Dania ma długa tradycję specjalistycznych administracyjnych organów odwoławczych lub sądów, które rozpatrują apelacje od decyzji administracyjnych. W sprawach dotyczących kwestii środowiskowych dotyczących przyrody i środowiska naturalnego Appeals Board (Natur- og Miljøklagenævnet — http://www.nmkn.dk/) dotyczy administracyjnych środków odwoławczych.Link otworzy się w nowym okniehttp://www.nmkn.dk/ Komisja Odwoławcza jest organizacyjnie częścią ministerstwa środowiska, ale funkcjonuje niezależnie od instrukcji od ministra. Decyzje administracyjne podjęte w ramach szeroki zakres prawodawstwa w zakresie ochrony środowiska, w tym ochrony środowiska, ustawę o ochronie przyrody, ustawę Planning Act przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska naturalnego. Odpowiednie przepisy, które określają, kto może odwołać się od decyzji przysługuje odwołanie do Rady. Ogólnie rzecz biorąc, istnieje szeroki dostęp do odwołania się przez jednostki, jak i organizacje pozarządowe.

Charakter i ochrony środowiska Komisja Odwoławcza jest tzw. „kombinacja” w tym znaczeniu, że skład Rady może różnić się w zależności od typu przypadkach. Zasadniczo nowa rada ma dwóch różnych składach:

  1. Każdy układ składający się z przewodniczącego (stałych pracowników wykwalifikowanych sędziów), dwóch sędziów Sądu Najwyższego i siedmiu członków wyznaczonych przez parliament. i,
  2. Ekspert składa się z przewodniczącego konfiguracji stałych wykwalifikowanego personelu (sędziowie) i wielu ekspertów – zazwyczaj dwa lub cztery.

Rada Stowarzyszenia na niezawodowych głównie dotyczy odwołań dotyczących zagospodarowania i ochrony przyrody, podczas gdy panel ekspertów, który dotyczy głównie skarg związanych z zanieczyszczeniem i chemikaliów. Rada ma dość dużą swobodę podejmowania decyzji o przekazaniu przewodniczącemu. Jest możliwe, że w szczególnych przypadkach dwóch składów Rady może przyłączyć się do jednego statku. Możliwe jest również, że odwołanie w szczególnych okolicznościach mogą zostać przekazane z położenia statku na pokład i odwrotnie. Jeśli chcą odwołać się od decyzji administracyjnej wydanej przez władze jest w większości przypadków możliwe wybranie jednego systemu, tj. odwołanie do Komisji Odwoławczej, przyrody i środowiska naturalnego lub sądy powszechne. Dostęp do przyrody i środowiska naturalnego Komisja Odwoławcza jest proste i tanie. Odwołanie składa się na piśmie do organu, który wydał decyzję, w terminie czterech tygodni od podjęcia decyzji zostało ogłoszone. Urząd jest zobowiązany do rozważenia jego ewentualnej zmiany decyzji w związku z odwołaniem. Jeśli nie, przekazuje odwołanie do Komisji Odwoławczej wraz z odpowiednimi informacjami. Niskiej opłaty (2012: 500 DKK) musi być wypłacona. Opłata jest zwracana, jeśli odwołanie jest w całości lub częściowo skuteczne. Nie istnieją żadne wymogi dotyczące konstrukcji odwołania. Komisja udziela informacji niezbędnych do podjęcia decyzji w tej sprawie. O ile nie zostało to wyraźnie ograniczona przepisami Komisja może dokonać pełnej kontroli decyzji administracyjnej, w tym kwestii legalności, a także kwestii (zasadności). Komisja Odwoławcza może zastosować nieważnego orzeczenia kasacyjnego i powrotu do Urzędu pełnego przeglądu lub w przypadku zastąpienia decyzji nową decyzją co do istoty sprawy (reformatory). Decyzja komisji odwoławczej może być wniesiona do sądów, zwykle w ciągu 6 miesięcy.

Wniesienie sprawy do sądu jest ogólnie bardziej uciążliwe niż wniesienie sprawy do Izby Odwoławczej. Będą one niezbędne do skorzystania z pomocy adwokata i postępowanie sądowe może być znacznie droższe. Sądy będą wyłącznie oceny składanych zgłoszeń i argumentów przedstawionych przez strony sporu. W postępowaniu cywilnym lub administracyjnym należy wnieść pozew do właściwego sądu (okręgowy) za pomocą wniosku pisemnego. Zazwyczaj, sześciomiesięczny termin na zaskarżenie decyzji administracyjnej przed sądem jest ustalona w przepisach. Trybunał przedstawi wniosek do pozwanego, który może następnie udzielenie pisemnej odpowiedzi. Trybunał ma obowiązek zaproponować ugodę na podstawie ustawy o administracji sądowej art. 268. Jeżeli spór nie został rozstrzygnięty przez sąd wyznaczy termin posiedzenia Trybunału ustny (-e). Możliwe jest zaproszenie w świadków i wnoszenie o opinie ekspertów. Orzeczenie sądu rejonowego można odwołać się do wschodnich i zachodnich High Court. Sąd może stwierdzić nieważność decyzji administracyjnych i decyzji organowi (kasacja). Sądy administracyjne mogą także zastępować decyzji nową decyzją, np. udzielić lub odmówić zezwolenia. Jednakże sądy są zazwyczaj bardzo niechętnie przeglądu więcej swobody decyzyjnej organów i zwykle nie wydanie nowej decyzji na podstawie meritum sprawy. Nie ma cech postępowania sądowego w sprawach środowiskowych. Na ogół sądy polegać na przedstawieniu faktów przez strony i nie mogą podejmować z własnej inicjatywy. Sąd może jednak zdecydować o wszczęciu postępowania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości UE, bez bycia wezwaną do tego przez jedną ze stron. Grenlandia i Wyspy Owcze są częścią Danii Królestwo mają sądy szczególne systemy i przepisy.

III. Sprawy dotyczące dostępu do informacji

Decyzje dotyczące dostępu do informacji o środowisku można odwołać się do właściwego organu odwoławczego; W większości przypadków jest to przyrody i środowiska naturalnego przez Izbę Odwoławczą. Jest to również wariant, jeżeli orzeczenie zostało wykonane przez służby publiczne przedsiębiorstwo i nie ma innych instancji odwoławczej. Istnieje również możliwość dostosowania decyzji dotyczącej dostępu do informacji środowiskowych do sądów. Odrzucenie wniosku o informacje obejmują informacje na temat możliwości odwołania. Jeżeli zwraca się Pan o informacje dotyczące środowiska, decyzja zostaje podjęta w ciągu jednego miesiąca – w bardziej złożonych sprawach okres maksymalnie dwóch miesięcy. Odwołanie składa się do organu, który wydał decyzję o dostępie do informacji w terminach określonych dla odwołań w odpowiednim prawodawstwie. Urząd jest zasadniczo zobowiązany do ponownego rozpatrzenia tej decyzji, przekazuje odwołanie do komisji odwoławczej w terminie trzech tygodni, jeżeli decyzja zostanie potwierdzona. Nie ma wymagania lub wymogami przymus adwokacki. Odwołanie organy lub sądy muszą mieć dostęp do spornych informacji w celu ustalenia, czy wniosek jest spełnione. Organ odwoławczy i sąd może ustalić, czy informacje są ujawniane lub nie.

IV. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym

Udział społeczeństwa jest obowiązkowe w niektórych częściach w podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska w Danii. Odnosi się to w szczególności do duńskiego systemu planowania wykorzystania gruntu z systemu uprzedniej konsultacji społecznych przed planu przedstawiono wniosek, jak również proces konsultacji publicznych po opublikowaniu planu wniosku zgodnie z planem działania. Procedura oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) naziemnej jest częścią planowania działalności, a zatem ma podobny proces podwójnego procesu konsultacji społecznych. OOŚ dotyczące morskiej działalności wydobywczej jest regulowane przez prawodawstwo sektorowe i zazwyczaj nie ma publicznych konsultacji przed sporządzeniem sprawozdania z oceny, lecz jedynie konsultację publiczną po sporządzeniu sprawozdania i przed podjęciem decyzji. Konsultacje przed wydaniem zezwolenia mogą różnić się do innego systemu zezwoleń. W większości przypadków nie istnieje lub jest ograniczona wcześniejszych konsultacji publicznych. Dotyczące zezwolenia lub licencje, środowiskowego, zgodnie z ustawą – Prawo ochrony środowiska, obowiązkowej konsultacji publicznych wymaganie stosuje się jedynie do tych instalacji, które są wymienione jako ippc-installations. Decyzje są publikowane wraz z informacją o możliwości odwołania. Ogólnie rzecz biorąc, decyzje przyjęte na mocy przepisy z zakresu środowiska i planowania przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska naturalnego. Zgodnie z odpowiednimi przepisami decyzji przysługuje odwołanie do Izby Odwoławczej. Ponadto jeżeli decyzja nie może być przedmiotem odwołania administracyjnego. Decyzje administracyjne mogą, zgodnie z duńską konstytucją, wniesionych do Sądu. Zazwyczaj nie ma wymogu, że odwołanie administracyjne lub inne środki prawne powinny być wyczerpane przed wniesieniem sprawy do sądu. Zasadniczo duńska Konstytucja nie przewiduje ograniczenia kontroli sądowej sądów do kwestii legalności. W praktyce jednak sądy duńskie, zasadniczo nie przegląd kwestii związanych z uprawnień dyskrecjonalnych Urzędu. Sądy kontrolować granice takiej swobody uznania, np. zgodnie z zasadą proporcjonalności. Tak więc Sąd zbada, czy decyzja jest wadliwa lub nieproporcjonalny, lecz nie to, czy decyzja jest zasadna. Sąd może również zbadać ustalenia materialne i techniczne, obliczenia, jeżeli takie kwestie są przedstawione przez jedną ze stron. Sąd może więc zaakceptować lub odrzucić wnioski, że ocena oddziaływania na środowisko była nieodpowiednia. Jest jednak mało prawdopodobne, aby szczegółowo bardziej technicznych aspektów przeglądu. Przegląd środowiska charakter i Kolegium odwoławcze jest określone w odpowiednich przepisach. W większości przypadków Komisja odwoławcza sprawuje zupełną i autonomiczną kontrolę uznaniowych, w tym również przeglądu sprawy. Zakres oceny może być jednak wyraźnie ograniczone do kwestii legalności. Na przykład poprzez dokonanie przeglądu planów użytkowania gruntów czy plan nie może być weryfikowana przez zarząd, zgodnie z planem działania. Plany zagospodarowania przestrzennego i zagospodarowania przestrzennego decyzje mogą być oceniane zarówno przez przyrodę i środowisko Odwoławczą i Sądem. Podczas gdy w planach użytkowania gruntów odwołanie do Izby Odwoławczej jest ograniczony do kwestii legalności, nie dotyczy to przypadków odwołania administracyjnego decyzje dotyczące podziału na strefy (stref wiejskich w formie zezwoleń), które mogą zostać poddane przeglądowi w pełnych Komisji Odwoławczej. Plany zagospodarowania przestrzennego przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska dzięki bardzo szerokiej grupy obywateli oraz organizacji pozarządowych. Grupy osób, które mogą wnieść odwołanie stref wiejskich umożliwia w praktyce jest zawężony do indywidualnego oddziaływania. Szeroką grupę organizacji pozarządowych może odwołać się od takiej decyzji. Chociaż nie przewidują prawdopodobnie tę samą grupę osób i organizacji pozarządowych będą mogły występować przed sądami w takich sprawach. Sądy są najczęściej tylko kontroli legalności obydwa plany i decyzje dotyczące zagospodarowania przestrzennego.

Decyzje o tym, czy konieczne jest przeprowadzenie OOŚ lub decyzji dotyczących preselekcji i OOŚ nie może zostać zaskarżona do odwoławczej przyrody i środowiska, zgodnie z planem działania. Do dużej grupy obywateli i organizacje pozarządowe mogą odwołać się od takiej decyzji. Nie jest konieczne, aby uczestniczyły w konsultacjach społecznych mieli dostęp do procedury odwoławczej. Uznaje się, że decyzja OOŚ kwestia legalności, która podlega kontroli przez Komisję Odwoławczą. Decyzji OOŚ może być wniesiony do sądów. Sądy dokonują kontroli legalności decyzji, ale jest mało prawdopodobne, by przegląd szczegółowo kwestie techniczne. Nie ma formalnej decyzji dotyczącej zakresu OOŚ w duńskim systemie OOŚ i, w konsekwencji, zazwyczaj brak osobnego wejścia do odwołania administracyjnego występuje w tych sprawach. Jeżeli Wykonawca wystąpi do władz o przedstawienie konkretnych informacji, taka decyzja może być przedmiotem odwołania w sprawach legalności, zgodnie z planem działania. Inne kwestie dotyczące zakresu OOŚ może zostać zmieniony w ramach odwołania oceny oddziaływania na środowisko jako takie. Ostateczną decyzję w sprawie OOŚ w Danii jest podzielona na dwie części:

  1. Przyjęcie wytycznych planowania z raportu o oddziaływaniu na środowisko,
  2. Zezwolenie OOŚ.

Obu decyzji przysługuje odwołanie do Rady Odwoławczej przyrody i środowiska. Plan ten dokument i sprawozdania można się odwołać w kwestiach zgodności z prawem, podczas gdy zezwolenie OOŚ może być przedmiotem odwołania w całości, w tym w odniesieniu do kwestii uznania lub stosowności zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym. Komisja Odwoławcza będzie w pewnym stopniu oceny istoty sprawy i ustaleń technicznych i obliczenia. Jeżeli raport OOŚ zostaną uznane za niewystarczające (więcej niż nieznaczne wady) zostanie odrzucony i zwrócony do właściwego organu. W sprawach dotyczących decyzji OOŚ może być również badany przez sądy. Sądy mogą być mniej skłonne do przeglądu kwestii technicznych oraz do uznania administracji. Jeżeli OOŚ decyzji wnoszone są do natury i środowiska apelacyjnym lub Sądem odwołanie nie będzie zwykle zawieszeniu lub wstrzymaniu projektu od przeprowadzenia kontroli. Komisja Odwoławcza może jednak postanowić, że odwołanie zawiesza pozwolenie na plan lub przedsięwzięcie. Nie istnieją formalne lub proceduralne wymogi dotyczące takiej decyzji, to Rada analizuje, czy skutek zawieszający jest właściwe, czy też nie. Jeżeli decyzja w sprawie OOŚ została zbadana przez Trybunał jest również sąd może przyznać skutek zawieszający. Sądy są jednak dość niechęć do skutku zawieszającego lub wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania oraz bezpieczeństwa depozytów może zażądać od wnioskodawcy. Pozwolenia środowiskowe lub pozwolenia lub pozwoleń, w tym decyzji dotyczących IPPC, przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska zgodnie z przepisami o ochronie środowiska. Mogą one zostać zaskarżone przez osoby indywidualne i istotny wpływ, oraz organizacje pozarządowe, zwłaszcza organizacje pozarządowe, aby chronić przyrodę i środowisko, na podstawie ww. ustawy – Prawo ochrony środowiska. Nie ma konieczności, aby uczestniczyły w konsultacjach publicznych dotyczących ippc-installations. Dla osób indywidualnych, zasadniczą kwestią jest, czy masz indywidualne i szczególne znaczenie lub nie. Komisja Odwoławcza analizuje decyzję w całości, w tym kwestii proceduralnych, jak i istoty i według własnego uznania. Rada w swoim składzie ekspertów będzie dążyć do zweryfikowania ustaleń co do istoty sprawy i ustaleń technicznych i obliczenia. Sądy mogą również przeglądu pozwoleń środowiskowych lub dotyczących IPPC. Sądy są jednak mało prawdopodobne, aby zbadać kwestie techniczne oraz kwestie. W przypadku wydania pozwolenia środowiskowego wniosła odwołanie nie przewiduje zawieszenia lub przerwania dozwolonych działalności. Charakter i środowiska Komisja Odwoławcza może jednak postanowić, że odwołanie zawiesza decyzję. Nie istnieją wymogi proceduralne.

V. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących działania lub zaniechania

Pozwy przeciwko osobom fizycznym lub prywatnym osobom prawnym w kwestiach środowiskowych do sądów jest zazwyczaj na podstawie prawa prywatnego, takich jak zobowiązanie lub uciążliwości roszczenia. Należności wynikające z nieprzestrzegania zobowiązań publicznoprawnych, zazwyczaj można przekazywać sądom przez odpowiedni organ. Istnieje kilka wyjątków od tych ostatnich. Plan działania przewiduje wprost prywatnego pozwu w przypadku braku zgodności z przepisami wyrażonymi w lokalnym planie. Jeśli chodzi o nieprzestrzeganie obowiązków publicznych przez władze publiczne, w tym organy państwowe uznaje się zazwyczaj, że roszczeń można przekazywać sądom na podstawie duńskiej konstytucji. Wniosek musi być uzasadniony i wystarczająco jasne i precyzyjne. Należy także wykazać wystarczającego interesu prawnego we wniosku. Specjalne zasady mają zastosowanie do odpowiedzialności za środowisko w postaci zobowiązań publicznoprawnych, wynikające z wdrożenia unijnej dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za środowisko. Jest ona zazwyczaj jednostki samorządu terytorialnego – gminy, które określi w pierwszym etapie istnienia środowisku naturalnemu w rozumieniu dyrektywy. Sprawa trafi wówczas do ministerstwa ochrony środowiska (Environmental Protection Agency). Osoba prywatna lub organizacja pozarządowa może jednak zwrócić się do ministerstwa o podjęcie działań w przypadku gdy stwierdzi on wystąpienie szkód w środowisku, zgodnie z ustawą o środowisku naturalnemu. Taki wniosek może zostać złożony przez grupę osób lub organizacji pozarządowych mających dostęp do odwołania administracyjnego. Do wniosku dołącza się odnośne informacje. Decyzje podjęte na takie wnioski można składać w ciągu czterech tygodni do Rady Apelacyjnej ds. ochrony przyrody i środowiska zgodnie z ustawą o środowisku naturalnemu. Wszelkie osoby, które są indywidualnie i znaczący wpływ może wraz z krajowymi i lokalnymi organizacjami pozarządowymi, aby chronić przyrodę i środowisko. Decyzja może być również wniesione do sądu w terminie 12 miesięcy. Nie istnieją żadne szczególne warunki dotyczące kontroli takich decyzji.

VI. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości: inne środki zaskarżenia

Oprócz możliwości odwołania się do natury i środowiska Odwoławczą i Sądem istnieje również możliwość podjęcia decyzji administracyjnej do Rzecznika Praw Obywatelskich. Ponadto pytania dotyczące uprawnienia nadzorcze władz lokalnych i regionalnych do państwowej władzy nadzorującej. Wreszcie, jeśli osoba lub organizacja pozarządowa uznaje, że przestępstwo zostało dokonane z naruszeniem przepisów ochrony środowiska można zgłosić sprawę policji lub prokuratora. Rzecznik praw obywatelskich mogą wnieść sprawy z własnej inicjatywy lub w odpowiedzi na skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z ustawą. Zadaniem rzecznika do ustalenia, czy skarga powinna prowadzić dalsze dochodzenia. Jest to wymóg możliwości odwołania administracyjnego zostały wyczerpane przed wniesieniem sprawy do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik nie może podejmować decyzje o prawnie wiążącym charakterze. Może on wyrażać krytyki i zaleceń dla władz. Państwowy organ nadzorczy może przyjmować skargi dotyczące władz miejskich i regionalnych – lecz jedynie przy braku możliwości odwołania administracyjnego zgodnie z ustawą o samorządowej. Państwowy organ nadzorczy stwierdzi, czy skarga powinna prowadzić dalsze dochodzenia. Organ nadzorczy może kontrolować legalność aktów lub zaniechań. Organ nadzorczy może wydać wytyczne w sprawie opinii – nie może zastąpić daną decyzję. Można jednakże unieważnić lub wstrzymać wyraźnie bezprawnych decyzji. Prokurator decyduje, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania karnego przed sądem. Nie ma wyspecjalizowanego prokuratora w sprawach dotyczących środowiska w Danii. Generalnie istnieją raczej niewielkie środowiska w Danii, a w sprawach karnych (grzywien lub kar pozbawienia wolności) jest stosunkowo niska. Ogólnie rzecz biorąc nie ma możliwości prywatnego postępowań karnych w sprawach dotyczących środowiska. Fakt ten należy ustanowić na mocy prawa. Brak działania lub zaniechania administracyjnego może, co do zasady, być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich, państwowemu organowi nadzorczemu, lub przekazywane prokuraturze. Brak działania lub zaniechania administracyjnego prawdopodobnie również mogą być przedmiotem skargi do sądu. Jeżeli nie została podjęta decyzja administracyjna nie stanowią zasadniczo możliwość złożenia odwołania w administracyjnym toku instancji – chyba że brak działań może być zrównane z decyzją.

VII. Legitymacja procesowa

Ogólnej terminologii dotyczącej stałego lub dostęp do wymiaru sprawiedliwości w Danii jest pojęcie „interesu prawnego”. W odniesieniu do postępowań Trybunału pojęcie interesu prawnego nie jest zdefiniowane w ustawodawstwie, jest jednak najczęściej interpretować jako wykazujące wystarczające indywidualne i znacznym zainteresowaniem. Nie stosuje się actio popularis w Danii, dając wszystkim dostęp do sądów. W sprawach środowiskowych przepisy określają, kto ma dostęp do odwołania w trybie administracyjnym do Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska naturalnego. Jest to w pewnym stopniu zaakceptowane przez grupę osób i organizacji pozarządowych, które mają prawo do odwołania administracyjnego są zazwyczaj również uważane za dostateczny interes prawny do wniesienia sprawy do sądu. Musi to być ustalany indywidualnie dla każdego przypadku, jednakże. Przepisy dotyczące podmiotów, które mają dostęp do administracyjnych różnią się w zależności od obszaru. Dla osób indywidualnych może obejmować od tylko adresatowi (np. ustawa o ochronie przyrody), indywidualnie oraz w znacznym stopniu dotknięte (np. ustawa Prawo ochrony środowiska) oraz do szerokiego grona obywateli (plan działania). Dla organizacji pozarządowych, istnieje wiêcej wspólnych stanowisk w wyniku zastosowania konwencji z Aarhus. Dostęp organizacji pozarządowych do odwołania nie ogranicza się do OOŚ i IPPC dotyczy decyzji, ale szerzej w ramach prawodawstwa w zakresie środowiska. Ogólnie rzecz biorąc, ogólnokrajowych organizacji pozarządowych o ochronie przyrody lub rekreacyjnych interesów jako ich głównej funkcji, mieli dostęp do administracyjnego organu odwoławczego w sprawach dotyczących środowiska. Organizacje lokalne mają również zazwyczaj dostępu do administracyjnego postępowania odwoławczego, jednakże z pewnymi różnicami w zależności od obszaru. Może to obejmować grupy ad hoc. Zagraniczne organizacje pozarządowe nie są wyraźnie określone w prawodawstwie, mające dostęp do odwołania administracyjnego. Nordycka konwencja o ochronie środowiska z 1974 r. wyraźnie uznaje zasadę niedyskryminacji i przyznaje osobom z krajów skandynawskich, której dotyczy decyzja na mocy duńskiej ustawy prawo ochrony środowiska dostęp do odwołania administracyjnego na równych warunkach. Ta zasada niedyskryminacji znajduje zastosowanie także w innych sprawach. Czy zagraniczne organizacje pozarządowe mogą wnieść odwołanie najprawdopodobniej będzie zależał od tego, czy organizacja pozarządowa może zostać uznane za objęte decyzją. Organ zwykle mają dostęp wyłącznie do odwołania administracyjnego, jeśli jest to przewidziane przez prawo. W odniesieniu do dostępu do sądów będzie zależał od tego, czy organ ma wystarczający interes prawny. Prokurator jest uprawniona do wszczęcia postępowań karnych i spraw do sądów karnych.

VIII. Zastępstwo prawne

Zastępstwo procesowe nie jest obowiązkowe w postępowaniach sądowych lub administracyjnych w sprawach środowiskowych. W postępowaniu administracyjnym odwoławczym, Komisji Odwoławczej (lub Urząd) ma obowiązek zapewnienia informacji niezbędnych do podjęcia decyzji. Nie ma potrzeby skorzystania z pomocy adwokata w postępowaniu administracyjnym, mimo że wykwalifikowanego prawnika mogą zapewnić cenną pomoc. W sprawach sądowych sądy opierają się na zarzuty i argumenty przedstawione przez strony sporu. W większości przypadków zalecane jest zasięgnięcie wykwalifikowanej porady prawnej przed wniesieniem sprawy do sądu oraz prawo do bycia reprezentowanym przez prawnika. Zalecane rozwiązania dotyczące spraw sądowych powinien zasięgnąć opinii firm prawniczych, które są bądź mają określone i udokumentowane doświadczenie w kwestiach środowiskowych. Nie istnieją organizacje pozarządowe wyspecjalizowane w doradzaniu osobom prywatnym dotyczące odwołań administracyjnych lub postępowań sądowych w sprawach dotyczących środowiska. Niektóre organizacje pozarządowe mają duże doświadczenie w sprawach dotyczących środowiska naturalnego – najczęściej w postępowaniu administracyjnym, np. „The Danish Society for Nature Conservation”. Jedynie niewiele spraw środowiska były inicjowane przez organizacje pozarządowe.

IX. Dowody

W cywilnych postępowaniach sądowych, zestawianie i przedstawianie dowodów opiera się na inicjatywie stron sporu. Strony sporu może wzywać świadków oraz żądania ekspertyzy. Przedstawione dowody są zazwyczaj podczas trwania negocjacji, ale może także nastąpić przed sądem negocjacji zależy od uznania Sądu. Sąd może przed Trybunałem żądania stron negocjacji do przedstawienia stanowiska w przedmiocie dowodów, które zostaną przedstawione w komunikacie w sprawie. Dodatkowych dowodów może zostać dopuszczone przez Trybunał. Nie ma ograniczeń co do rodzaju dowód może zostać przedstawiony. Sąd odrzuci, chociaż dowody pozbawione znaczenia. Jeżeli jedna ze Stron zwraca się o opinię biegłego musi przedstawić propozycję zadawanie pytań. Strona wnosząca sprzeciw ma możliwość ustosunkowania się do tej propozycji, a następnie zatwierdza Trybunał pytania. Trybunał nie może domagać się dowodów na własną rękę. Jednak sąd może zwrócić się do stron o przedstawienie dalszych szczegółów dotyczących zagadnień, których finansowanie uważa za istotne dla sprawy lub zachęcić strony do przedstawienia dowodów. Na podstawie negocjacji i z dowodów przedstawionych Trybunałowi, Trybunał bada okoliczności, które są decydujące dla sprawy. Trybunał dokonuje swobodnej oceny dowodów. Ekspertyzy nie są wiążące dla Trybunału.

Wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania.

Do sądu odwołanie nie powoduje zawieszenia decyzji administracyjnej zgodnie z art. 63 duńskiej konstytucji. Trybunał może jednak, w szczególnych okolicznościach udzielić skutku zawieszającego lub wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania. Sądy są zasadniczo bardzo niechętne do skutku zawieszającego i może, w niektórych przypadkach, zażądać bezpieczeństwa depozytów na potencjalne koszty związane z zawieszenia decyzji, a tym samym projektem. Można zwrócić się do sądu w celu zapobieżenia działania powództwa cywilnego (prywatnych), zgodnie z ustawą o administracji sądowej art. 641. W odniesieniu do skutku zawieszającego decyzji sądu lub orzeczenia sądu można się odwołać do sądu wyższej instancji. Należy wyważyć interes publiczny nie powoduje zawieszenie decyzji z jednej strony oraz charakteru i zakresu szkody poniesionej przez wnoszących odwołanie z drugiej strony. W odniesieniu do odwołania administracyjne do natury i środowiska odwoławczej, może on być różny zakres odwołania administracyjnego może mieć skutek zawieszający. Odwołania dotyczące zasadniczo zakaz lub nakaz może zawiesić decyzję, mając na uwadze skargę dotyczącą zezwolenie lub plan nie powoduje zawieszenia decyzji. Charakter i środowiska Komisja Odwoławcza może jednak postanowić inaczej jeżeli odwołanie zostało złożone.

XI. Koszty

W odwołaniach w postępowaniu administracyjnym od przyrody i środowiska Odwoławczej istnieje ogólna opłata w wysokości 500 DKK na dzień 1 sierpnia 2012 r. Specjalną opłatę w wysokości 3.000 DKK dla organizacji pozarządowych i innych podmiotów prawnych wprowadzonych z dniem 1 stycznia 2011 r. została uchylona w 2012 r. Komitet do spraw przestrzegania konwencji z Aarhus w marcu 2012 r. stwierdziła, że 3.000 DKK za naruszenie art. 9 ust. 4 konwencji. Opłata za odwołanie administracyjne zostaną zwrócone, jeżeli odwołanie jest w całości lub częściowo uwzględniona w ramach odwołania. Brak dodatkowych kosztów dla podmiotów prywatnych w postępowaniu administracyjnym – z wyjątkiem możliwości zasięgnięcia porady prawnej. W sprawach przed sądem opłaty sądowe w 2012 r. obejmują standardową opłatę w wysokości 500 DKK na wniesienie sprawy do sądu pierwszej instancji, zob. www.domstol.dk. Jeżeli sprawa ma wartość większą niż 50.000 DKK dodatkową opłatę w wysokości 1,2 % wartości powyżej 50.000 DKK zostanie wypłacona z maksymalną opłatę w wysokości 75.000 DKK do wniesienia sprawy do sądu. Jeżeli sprawa zostaje skierowana do Sądu negocjacji dodatkowej opłaty zostanie zapłacona w sprawach o wartości przekraczającej 50.000 DKK: 750 DKK +1,2 % wartości powyżej 50.000 DKK. Jeżeli sprawa jest przedmiotem odwołania nowa opłata będzie obliczana na podstawie wartości przedmiotu sprawy na tym etapie obejmującą standardową opłatę w wysokości 750 DKK do 1.500 DKK oraz sądów wyższych instancji do Sądu Najwyższego. Większość spraw sądowych, aby zaskarżyć decyzje administracyjne nie mają wartość ta przekracza 50.000 DKK, opłata sądowa będzie odpowiednio niski. Oprócz opłaty sądowe strony postępowania muszą uiścić koszty np. opinie ekspertów, jak również honorariów adwokackich. Zarówno może być kosztowne. Trudno jest oszacować honorariów biegłych i honorariów adwokackich – minimalną opłatę w wysokości 1.500 – 2.000 DKK za godzinę może być właściwy (2012). Standardowe opłaty mogą stosować w odniesieniu do różnych rodzajów spraw. W niektórych sytuacjach bezpieczeństwa depozytów może zostać wezwany przez Trybunał do pokrycia ewentualnych kosztów. Jeżeli stosowany jest mechanizm służących zabezpieczeniu interesów bezpieczeństwa depozytów może być zobowiązany do pokrycia potencjalnych kosztów opóźnienie realizacji całego projektu. Bezpieczeństwo depozytów zostanie określony przez Trybunał dla każdego przypadku oddzielnie. W ogólności zasady „przegrywający płaci” ma zastosowanie w sprawach sądowych, zgodnie z ustawą o administracji sądowej art. 312. Trybunał będzie w każdym przypadku określa koszty ponoszone przez stronę przegrywającą w oparciu o szacunkowe koszty ekspertyz i prawników. W przypadku przegranej sprawy wniesione przed organem publicznym możesz ryzyka zapłatę kosztów sądowych Urzędu. Jednakże Trybunał może, w szczególnych okolicznościach zdecydować, że strona przegrywająca nie kosztami strony przeciwnej. Może to mieć miejsce w przypadku, gdy sprzeciw jest organem publicznym lub duże przedsiębiorstwo. Jednak w dużej mierze są one uzależnione od konkretnych okoliczności i istnieją liczne przykłady prywatnych wnioskodawców obciążenia kosztami postępowania władz publicznych (maksymalnie kilkaset tysięcy koron).

XII. Mechanizmy pomocy finansowej

Sąd nie może przyznać zwolnienia z opłat sądowych. Opłaty sądowe nie ma jednak zastosowania jeżeli wnioskodawca otrzymuje status „wolne” lub jeżeli nie posiada ubezpieczenia oraz spełniać określone kryteria dotyczące maksymalnego wynagrodzenia. Istnieje możliwość ubiegania się o „wolnych” (lub pomocy prawnej), zgodnie z ustawą o administrowaniu wymiarem sprawiedliwości. Zazwyczaj musisz spełniać określone kryteria dotyczące maksymalnego wynagrodzenia (w 1.1.2012 r.: 289.000 i 368.000 dla tego samego dochodu dwa). Ponadto w przypadku musi być odpowiednio uzasadniona. Co ważniejsze, w sprawach dotyczących środowiska, możliwe jest, że „wolny” można udzielić na podstawie szczególnych okoliczności samodzielnie. Może to być spełnione w sprawach dotyczących kwestii zasadniczych lub kwestiach ogólnego interesu publicznego. Osoby oraz grupy lub organizacje mogą ubiegać się o „wolnych” na podstawie szczególnych okoliczności. Pomoc prawna pro bono można przedstawić w podziale na „klinik prawnych” lub firmy prawnicze. To jednak nie obejmuje co do kwestii środowiskowych. Nie ma interesu publicznego, organizacje lub prawnicy zajmujący się prawem ochrony środowiska w Danii, które oferują porady prawnej jako takiej.

XIII. Terminowość

Zasadniczo nie istnieją ograniczenia czasowe dla władz publicznych w celu wydania orzeczenia. Ogólna zasada jest taka, że decyzję w tej sprawie podejmuje się w rozsądnym czasie. Ustalone terminy mają zastosowanie do wniosków o udzielenie dostępu do informacji dotyczących środowiska, jak również innych wniosków o udzielenie informacji. Nie ma oficjalnych sankcji wobec organów administracji do wydania decyzji w terminie. Skarga może zostać przedłożona Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich lub, jeżeli w odniesieniu do władz miejskich i regionalnych, państwowych organów nadzorczych. W postępowaniach sądowych stosuje się przede wszystkim różne terminy dla stron. Po złożeniu wniosku zwykle termin czterech tygodni zostanie ustalony dla pozwanego do złożenia repliki. Następnie skarżący i pozwany otrzyma drugą opcję przedstawienia oświadczenia – zazwyczaj w ciągu czterech tygodni każdego. Po tej dacie negocjacje mogą rozpocząć się przed sądem. Nie ma formalnego terminu na tym etapie. Orzeczenia trybunału są wydawane jak najszybciej po zakończeniu negocjacji – w sądach rejonowych Sądu i Sądu Najwyższego odwołanie zwykle w ciągu czterech tygodni, zgodnie z ustawą o administracji sądowej art. 219. Czas trwania i Sądu Najwyższego Sądu Cywilnego sprawa może być z łatwością ponad jednego roku. W sąd najwyższy średni czas trwania wynosi około dwóch lat. Sprawy karne są zazwyczaj rozstrzygane w ciągu kilku miesięcy od wszczęcia postępowania. Bardziej złożone sprawy karne, w tym niektórych spraw środowiskowych, zabierają dłuższy okres czasu. Ponadto prokurator może spędzić czas podejmowania decyzji o wszczęciu postępowania przed sądem oraz do zbadania tej sprawy.

XIV. Inne kwestie

Większość administracyjne decyzje środowiskowe są zaskarżane przez obywateli w administracyjnym toku instancji, tj. poprzez odwołanie do Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska naturalnego. Prawie wszystkie decyzje administracyjne zostały ogłoszone publicznie oraz informację o sposobach odwołania się od decyzji. Przedłożono wniosek w sprawie utworzenia łatwo dostępnego i zrozumiałego elektroniczny punkt dostępu do postępowań administracyjnych w kwestiach środowiskowych. Niektóre wytyczne są już dostępne na stronie http://www.nmkn.dk/, w tym formularz skargi.Link otworzy się w nowym okniehttp://www.nmkn.dk/ Stosunkowo niewiele decyzji środowiskowych administracyjne zostały zaskarżone przed Sądem. Większość dotyczy spraw cywilnych Sądu przeciwko decyzji Komisji Odwoławczej przyrody i środowiska naturalnego. Alternatywne metody rozstrzygania sporów nie jest powszechne w sprawach środowiskowych w Danii. W sprawach cywilnych, sądy pierwszej instancji są zazwyczaj zobowiązane do uzyskania ugody pomiędzy stronami postępowania, zgodnie z art. 268 ustawy o administracji wymiaru sprawiedliwości. Każda strona postępowania może jednak również zwrócić się do Sądu o wyznaczenie mediatora w celu znalezienia pozasądowego porozumienia, zgodnie z art. 272 ustawy o administracji wymiaru sprawiedliwości. Strony zwrócą się koszty. W przypadku osiągnięcia porozumienia Trybunał sprawa może zostać zniesione. Inne rodzaje alternatywnych metod rozwiązywania sporów w sprawach środowiskowych nie zostały sformalizowane.

XV. Cudzoziemcy

Przepisów antydyskryminacyjnych dotyczących języka lub państwa pochodzenia nie zostały sformułowane w prawie procesowym – z wyjątkiem ochrony środowiska Konwencja Nordycka i Nordycka konwencja językowych. Trybunał języka w Danii jest duńskim, zgodnie z ustawą o administracji sądowej art. 149. Tłumaczenie dokumentów na język duński są zwykle wymagane, chyba że obie strony i Trybunał akceptuje język oryginału. Dokumenty w językach skandynawskich są normalnie akceptowane bez tłumaczenia. Tłumaczenie nie jest zwykle świadczone i opłacane przez rząd w cywilnych postępowaniach sądowych. W sprawach karnych tłumaczenie zostanie zapewnione i opłacone przez rząd, zgodnie z okólnikiem 104/1989.

XVI. Sprawy transgraniczne

Projektów, planów lub programów, które mogą mieć transgraniczne skutki dla środowiska w innych państwach podlegają dodatkowej procedury zapewniające konsultacje z krajami, których może to dotyczyć. W takich przypadkach władze zainteresowanych krajów są notyfikowane zgodnie z konwencją z Espoo oraz ustawy o ocenie oddziaływania na środowisko planów i programów. Konsultacje z zainteresowaną społecznością w danych krajach jest następnie uzależnione od władz danego kraju. Nie istnieją żadne przepisy w duńskim ustawodawstwem podczas bezpośrednich konsultacji publicznych w innych krajach. Obywatele innych państw, nie są jednak wykluczone z uczestnictwa w konsultacjach publicznych w Danii. Dostęp do przyrody i środowiska apelacyjnym lub sądem nie jest ograniczony do obywateli Danii, lecz zasadniczo od tego, czy dana osoba ma wystarczający interes prawny. Zagraniczne organizacje pozarządowe zazwyczaj nie mają dostępu do administracyjnego postępowania odwoławczego lub status prawny przed sądem, chyba że stanowią one wystarczającego interesu prawnego. Nordycka konwencja o ochronie środowiska w art. 3 stanowi, że każda osoba, której dotyczy dokuczliwości działań szkodliwych dla środowiska (nordycki) w innym kraju ma takie same prawa do kwestionowania dopuszczalności takiej działalności przed organami lub sądami, jak obywatele tego kraju.

Powiązane strony


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 14/09/2016