Stäng

NU FINNS EN NY BETAVERSION AV PORTALEN!

Testa betaversionen av den europeiska e-juridikportalen och berätta vad du tycker!

 
 

Sökväg

  • Hem
  • Möjlighet till rättslig prövning i miljöärenden

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Mogelijkheden om naar de rechter te stappen ter bescherming van het milieu - Finland

Den här sidan har maskinöversatts och kvaliteten kan inte garanteras.

Kvaliteten på den här översättningen har bedömts som: genomsnittlig

Var översättningen till någon hjälp?


  1. Constitutionele grondslagen
  2. Rechterlijke macht
  3. Gevallen toegang tot informatie
  4. Toegang tot de rechter inzake inspraak van het publiek
  5. Toegang tot de rechter tegen handelingen of nalatigheden
  6. Andere vormen van toegang tot justitie
  7. Procesbevoegdheid
  8. Rechtsbijstand
  9. Bewijs
  10. Dwangmaatregelen
  11. Kosten
  12. Mechanismen voor financiële bijstand
  13. Tijdigheid
  14. Andere kwesties
  15. Om een buitenlander
  16. Grensoverschrijdende zaken

Ik constitutionele grondslagen

De grondwet van Finland (731/1999), aangenomen in zijn huidige vorm in 2000 baseren, omvat een elementair recht op het milieu uit hoofde van deel 20. Het bepaalt het volgende:

  • Natuur en biodiversiteit, het milieu en het landelijk erfgoed zijn de verantwoordelijkheid van iedereen.
  • De overheid streeft ernaar te waarborgen dat iedereen het recht op een gezond milieu voor iedereen en de mogelijkheid om invloed uit te oefenen op de besluiten die gevolgen hebben voor hun leefomgeving.

Toegang tot de rechter is geregeld in afdeling 21, met het opschrift „bescherming uit hoofde van het gemeenschapsrecht”. De afdeling eenieder het recht te hebben om zijn of haar zaak naar behoren en onverwijld behandeld door een bevoegde rechtbank of andere instantie, alsook om een beslissing over zijn of haar rechten of verplichtingen getoetst door een rechterlijke instantie of een ander onafhankelijk orgaan voor de rechtsbedeling.

Hoewel uit de eerste hand grondwettelijk toezicht wordt uitgeoefend vooraf door de beoordeling van wetgevingsvoorstellen door de Commissie constitutionele zaken van het Parlement, grondwettelijke rechten kunnen worden ingeroepen voor de rechter. Wanneer in een zaak te doen behandelen door een rechter, de toepassing van een handeling zou duidelijk in strijd met de grondwet, het Hof geeft voorrang aan de bepaling in de grondwet. Het milieu is een aantal malen in de rechtspraak van de hoogste administratieve rechtbank, vaak in de uitlegging van bepalingen over het recht op beroep. De toepasselijkheid van internationale overeenkomsten anderzijds afhankelijk is van de omzetting in nationaal recht. Gepubliceerd in de Jurisprudentie, het Verdrag van Aarhus, eenmaal is toegepast om een inconsistentie in het recht van beroep voor niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) door het verbreden van de uitlegging van het toepasselijke nationale recht.

II rechterlijke macht

Het Finse rechtsstelsel wordt verdeeld in twee onafhankelijke lijnen van rechterlijke instanties: algemene rechters en bestuursrechters.

Het Gerecht overeenstemming bestaat uit drie niveaus:

  • Districtsrechtbanken
  • Hoven van beroep
  • De Hoge Raad:

De administratieve rechtbank heeft twee niveaus:

  • Regionale administratieve rechtbanken
  • Het hoogste administratieve rechtscollege

Het Gerecht behandelt civiel- en strafrechtelijke zaken, terwijl de administratieve rechtbanken gaan hoofdzakelijk over beroepen tegen besluiten van de Autoriteit. Daarnaast zijn er een aantal gespecialiseerde rechterlijke instanties (bv. de handelsrechtbank, de arbeidsrechtbank en de verzekeringsrechtbank) alsook kamers van beroep die in één (of beide).

Milieukwesties, zijn over het algemeen besloten in eerste instantie door overheidsinstanties milieuconflicten gewoonlijk met de administratieve rechtbanken. Er zijn enkele opmerkelijke uitzonderingen, namelijk het onroerend goed en waarvoor erfdienstbaarheid geldt in gevallen waarin grond worden beroepschriften aan gespecialiseerde rechtbanken die actief zijn in bijlage bij een aantal van de districtsrechtbanken. Bovendien heeft de onrechtmatige en criminele zaken worden behandeld door het Gerecht.

Binnen het administratiefrechtelijk apparaat, een groot deel van alle gevallen zijn gecentraliseerd in een van de regionale administratieve rechtbank van Vaasa, d.w.z. de administratieve rechtbank. Deze rechter heeft betrekking op alle gevallen door de Wet milieubescherming (EPA, 86/2000) en de waterwet (587/2011), die voor ongeveer een vierde van de gevallen bij de bestuurlijke rechtbanken in het hele land. De overige milieuzaken, die als maatregelen ter bescherming van de natuur, de winning van delfstoffen en ruimtelijke ordening en bouw, worden behandeld door de regionaal bevoegde administratieve rechtbank. Bovendien plattelandsondernemingen de Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta (beroepscommissie, landsbygdsnäringarnas besvärsnämnd) behandelt een aantal beroepsprocedures met betrekking tot landbouw, bosbouw, jacht en visserij. De geografische en inhoudelijke bevoegdheden van de bevoegde rechter in milieuaangelegenheden worden bepaald bij wet, en hoewel grensgevallen komen opdagen, mag de mogelijkheid tot forumshopping niet bestaat.

In het algemeen autoriteit besluiten kunnen worden aangevochten door indiening van een administratief bezwaarschrift bij de regionale administratieve rechtbank, zoals voorgeschreven door de wet administratieve rechtsvordering (ajpa, 586/1996). Als uitzondering op deze, door gemeentelijke autoriteiten genomen besluiten onder de bevoegdheid van hun autonomie worden aangevochten door middel van gemeentelijke beroep, wat de tweede categorie van beroepen. Hoewel de besluiten worden doorgaans administratief beroep, zijn er enkele opmerkelijke uitzonderingen (bijv. plannen, op basis van decreten en lokale milieuvoorschriften en de winning van delfstoffen vergunningen), die worden beoordeeld op basis van gemeentelijke beroep.

De wetgeving die de bevoegdheid voor de besluitvorming wordt bepaald welk soort beroep het besluit is onderworpen. Het belangrijkste verschil tussen de twee procedures is dat gemeentelijke beroep beroep open staat voor alle leden van een gemeente, terwijl het recht om administratief beroep is doorgaans beperkt tot partijen die meer rechtstreeks worden geraakt door de beschikking. Anderzijds wordt het administratieve rechterlijke toetsing zijn bredere voor administratief beroep dan stedelijk beroep. De algemene beroepstermijn is dertig dagen na kennisgeving van de beslissing. Procedure voor de administratieve rechtbank schriftelijk worden voornamelijk uitgevoerd door middel van schriftelijke verklaringen van de autoriteiten, rekwiranten en de andere partijen bij de procedure. Juridisch adviseur niet verplicht is, en niet de ajpa veel formaliteiten als bij de beroeps- of andere stadia van de procedure.

De beschikking van de bestuursrechter kan beroep ingesteld bij de Raad van State. Afhankelijk van de betreffende kwestie, alsmede het resultaat van de administratieve rechtbank een beroep kan worden verlangd (op het gebied van milieu, bijv. over grondgebruik en bouwvergunningen, gedetailleerd plan besluiten), maar de algemene regel dat het hoogste administratieve hof beslist alle zaken die bij het Hof aanhangig zijn. Besluiten van ministeries en de regering (onteigening mogelijk maakt, bijvoorbeeld) worden doorgaans rechtstreeks aangevochten door beroep in te stellen bij het Hooggerechtshof voor Administratieve zaken. Naast gewone rechtsmiddelen zijn er een aantal specifieke vormen van genoegdoening, zoals administratieve geschillen (hallintoriita, förvaltningstvistemål) en materiaal (perustevalitus grundbesvär, belasting), die niet zijn vooral van belang met betrekking tot rechtvaardigheid op het gebied van milieu. Verder heeft de ajpa voorziet in drie middelen van buitengewone rechtsmiddelen:

  • procedurele klacht (kantelu, klagan) die kunnen worden ingediend bij de regionale administratieve rechtbank beroep binnen een periode van zes maanden
  • herstel van de verstreken tijd (menetetyn määräajan palauttaminen, återställande av försutten fatalietid), ingesteld bij de hoogste administratieve rechtbank
  • nietigverklaring (purku, återbrytande), ingediend bij het Hooggerechtshof voor Administratieve zaken.

Het administratief beroep wordt een reformatory verhelpen, wat betekent dat de rechter bevoegd is om de bestreden beschikking te wijzigen. In beginsel is de bevoegdheid van het Hof om zich opnieuw te buigen over de kwestie, maar zijn erg uitvoerig op dit gebied terughoudendheid wordt betracht. Amendementen worden gewoonlijk niet voor situaties waarin het litigieuze besluit onwettig zou worden bevonden en als zodanig, maar om verlenging van de administratieve procedure kan worden vermeden door een kleine wijziging, die dus algemeen proces van economische overwegingen. In milieuaangelegenheden, herziening van betwiste vergunningsvoorwaarden omvat dit reformatory bevoegdheid. Het beroep is daarentegen cassatory, het Gerecht alleen kan handhaven en nietig te verklaren de beschikking van de Autoriteit. Het recht echter meestal voorziet in uitzonderingen op deze regel inzake milieuaangelegenheden, waarmee de administratieve rechter beperkte wijzigingen ook in dergelijke gevallen (bv. grond extractievergunning aangelegenheden).

De ajpa vereist dat rekwirant de gronden om op te komen tegen een besluit, maar het is aan de bestuursrechter om vast te stellen welke wetgeving op basis waarvan de rechtmatigheid van de beslissing wordt herzien. Bij het overwegen van een administratief beroep, het administratieve gerecht zijn tamelijk breed en de verantwoordelijkheden van de herziening niet uitdrukkelijk beperkt tot hetgeen is aangevoerd in het verzoekschrift in hogere voorziening. Met betrekking tot gemeentelijke voorzieningen, anderzijds, de rechtbank is strikt gebonden aan de door rekwirant aangevoerde onwettigheid. In de beroepsprocedure, deze middelen in hogere voorziening moet ook worden vermeld binnen de beroepstermijn, terwijl de administratieve beroepsprocedure biedt meer ruimte voor aanvulling van het beroep in de loop van de procedure.

Met betrekking tot de toetsing van de feiten, de ajpa bepaalt dat de rechter mag op eigen initiatief bewijs verkrijgen voor zover de onpartijdigheid en billijkheid van de procedure en de aard van het geval zulks vereisen. Het Hof kan, bijvoorbeeld, specifieke gegevens van de partijen, of laat zij verwerven deskundigenverklaringen bekijken na een mondelinge behandeling of ter vaststelling van de feiten van de zaak.

Gerecht volgens verschillende procedures en tot op zekere hoogte meer gedetailleerde procedurele voorschriften, voornamelijk het wetboek van rechtsvordering (CJP, 4/1734, met talrijke amendementen) en het wetboek van strafvordering (CPA, 689/1997). Procedure in beginsel mondeling worden gevoerd, en de verantwoordelijkheden van de partijen bij het inroepen van omstandigheden en vaststelling van de feiten worden in het algemeen sterker dan die voor de administratieve rechter. De beslissing van een districtsrechtbank kan hoger beroep worden ingesteld bij een gerechtshof, maar volledige hogere voorziening vereist een gekwalificeerde deelneming (voldoende civiele of strafrechtelijke veroordeling), dan wel, subsidiair, toekenning van een apart verlof voor de werkzaamheden. Tegen de beslissing van het Hof van beroep verplicht verlof om beroep in te stellen bij de Supreme Court, die in eerste instantie een instantie voor gerechtelijke precedenten zijn (in tegenstelling tot het administratief hooggerechtshof). Onder bepaalde omstandigheden is het mogelijk om in beroep te gaan tegen een besluit van de District Court rechtstreeks bij het Hooggerechtshof, en bepaalde buitengewone rechtsmiddelen zijn ook beschikbaar voor het Gerecht betreft.

Naast het bovenstaande ook de autonome eilanden moeten worden vermeld. Deze autonome regio is bevoegd om haar eigen wetgeving op diverse rechtsgebieden, inclusief milieukwesties, zoals bepaald door het Verdrag betreffende de autonomie van Åland (1144/1991). Andere gebieden, zoals de rechtbanken en procedures, blijven ook in eerste instantie beheerst door het nationale recht: de hierboven geschetste stand handelingen worden toegepast bij een gerechtelijke procedure. De eilanden een algemene rechtbank en een administratieve rechter, die opereren binnen de respectieve nationale structuren. Hoewel besluiten die genomen zijn door de regionale regering rechtstreeks beroep ingesteld bij de Raad van State. Bovendien heeft de centralisatie van rechterlijke toetsing van de hierboven beschreven elementen niet van toepassing is op milieukwesties op Åland, d.w.z. de administratieve rechtbank van Åland behandelt ze aspecten op de eilanden.

III gevallen toegang tot informatie

De toegang tot milieu-informatie is in beginsel geregeld in de wet inzake de transparantie van overheidshandelen (aoga, 621/1999), volgens hetwelk de officiële documenten tot het publieke domein behoren, tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald.

Wanneer een ambtenaar of een werknemer met een autoriteit weigert een verzoek om informatie:

  • Hij of zij moet de redenen voor weigering en aanwijzingen verstrekken over hoe om te gaan met deze kwestie.
  • Na een dergelijke weigering, het verzoek om toegang tot het document kan worden verlengd met de Autoriteit zelf, te herzien door een administratief besluit.
  • De wet schrijft voor dat een verzoek om toegang worden beschouwd als verleende toegang onverwijld, en in elk geval binnen twee weken na het verzoek (vier weken voor buitengewoon veeleisende verzoeken).

Indien de Autoriteit haar definitieve beslissing negatief, dan kan worden aangevochten middels een administratief beroep bij de regionale administratieve rechter, zoals beschreven in het vorige punt. Beroep tegen de besluiten van bepaalde autoriteiten rechtstreeks worden ingediend bij het Hooggerechtshof voor Administratieve zaken. Als een besluit van de Autoriteit, die een besluit tot weigering is vereist door de ajpa instructies te omvatten, die aangeven waar beroep kan bezwaar worden ingediend en binnen welke termijn, alsook andere voorschriften voor het betwisten van de beslissing.

De bestuursrechter in het algemeen toegang heeft tot het volledige administratieve dossier van het betwiste besluit, samen met de mogelijkheid om nadere informatie van de Autoriteit. Bijgevolg de informatie waarvan de bekendmaking wordt betwist, is gewoonlijk verkregen door het Gerecht bij de toetsing van de geldigheid van de gronden waarop de toegang is geweigerd. Bij de herziening van het besluit van de Autoriteit, het Hof, mocht het tot een andere conclusie mocht komen, bevoegd is om de verzoeker toegang tot het gevraagde document.

De wet voorziet momenteel niet volledig doeltreffende beroepsmogelijkheden in gevallen waarin de autoriteit die de gevraagde informatie vertragingen bij het voldoen aan verzoeken om toegang; Hoewel een dergelijke regeling wordt bekeken. Momenteel is de toegang tot de rechter moet een afwijzend besluit dat kan worden aangevochten, omdat de administratieve rechter niet bevoegd is om in te grijpen in de louter passieve rol van een autoriteit (zie deel XIII). Het is echter mogelijk een administratieve klacht in te dienen bij een toezichthoudende autoriteit of de ombudsman, maar deze toezichthouders gewoonlijk niet over de mogelijkheid tot het afdwingen van het passieve autoriteit in individuele zaken.

Ten aanzien van het regionale bestuur van de Åland-eilanden, toegang tot informatie wordt geregeld door regionale wetgeving (landskapslagen om allmänna handlingars offentlighet, 1977: 72). Ondanks minder gedetailleerde bepalingen met betrekking tot de relevante procedure documenten te verlangen die krachtens de regionale wetgeving stemt overeen met hetgeen hierboven is beschreven. Hetzelfde geldt voor de betwisting van een weigering door middel van beroepsprocedures; met dien verstande dat rechterlijke toetsing is in bepaalde gevallen voorafgegaan door een verzoek om administratieve toetsing bij de regionale overheid. Zoals hierboven is opgemerkt, beroepen tegen besluiten van de regionale regering rechtstreeks worden ingediend bij het Hooggerechtshof voor Administratieve zaken.

IV De toegang tot justitie in de inspraak van het publiek

Algemene administratieve procedure

Procedure in administratieve aangelegenheden algemeen wordt beheerst door de wet administratieve procedures (APA), 434/2003, die bepalingen bevatten over de fundamentele beginselen van behoorlijk bestuur en de toepasselijke procedure in administratieve aangelegenheden. De procedure in het kader van de APA wordt waargenomen in milieuaangelegenheden, tenzij anders is bepaald in de toepasselijke materiële recht. Zelfs dan is de bepalingen en beginselen van de APA wordt toegepast als aanvulling. Met andere woorden, de APA is een universele procedure, dat vervolgens wordt toegesneden op specifieke punten aan met diverse andere wetten. Veel van de zaken die zich aan dergelijke procedures. Milieuvergunning te verlenen in het kader van het EPA en ruimtelijke ordening in het kader van de landinrichting en bebouwing luba (wet 132/1999), zijn voorbeelden van procedures die sterk gereglementeerd zijn in afwijking van de APA. Naast haar eigen regionale stof wetgeving betreffende het milieu, het bestuur van de Ålandeilanden zich houdt aan een regionale wet inzake administratieve procedure för landskapet Åland, förvaltningslag (2008: 9). Algemene administratieve procedure krachtens de regionale wetgeving overeenstemt met de procedure van de nationale wetgeving.

Administratieve procedure behelst geen algemene fase van intern onderzoek, d.w.z. heroverweging door de auteur of een hogere administratieve instantie. Materieel recht kunnen echter voorschrijven dat de bestuursrechtelijke toetsingsprocedures doorlopen. Indien een beroepsprocedure is voorzien, deze niet kan worden omzeild door middel van rechtstreeks beroep in te stellen bij het Gerecht. Als voorbeeld wordt het luba bepaalt dat gerechtelijke procedures zijn voorafgegaan door een verzoek tot rectificatie van de gemeentelijke toezichthoudende autoriteit in gevallen waarin een zaak is besloten door een ondergeschikte in het kader van gedelegeerde bevoegdheden. De termijn voor het indienen van een verzoek om bestuursrechtelijke toetsing wordt gewoonlijk korter is dan de beroepsprocedure, en de autoriteit kan worden verplicht om voorrang te geven aan de behandeling van het verzoek en. Gewoonlijk alleen degenen die een verzoek om administratieve toetsing kunnen aanvechten, de herbeoordeling door middel van beroepsprocedures, tenzij de oorspronkelijke beschikking wordt gewijzigd als gevolg van het verzoek.

De administratieve rechter bevoegd is om zowel de procedurele als de materiële wettigheid van administratieve besluiten, en met uitzondering van gemeentelijke voorzieningen (zie punt II hierboven), is niet strikt gebonden aan specifieke beschuldigingen in het verzoekschrift in hogere voorziening. Wanneer het nodig is, zal het Gerecht de gegrondheid beoordelen van materiële en technische beoordeling, waarop het besluit is gebaseerd. Is het Hof bevoegd om de expertise van de Autoriteit en onafhankelijk de feiten opnieuw te beoordelen of de gevolgen van het arrest in de zaak. Zoals eerder beschreven, heeft het Hof de middelen waarmee zij haar verplichtingen van herziening omvatten bijvoorbeeld het regelen van een bekijken om te controleren of de betrokken site hoorzitting deskundige instanties van buiten de zaak.

Bestemmingsplannen

Besluiten tot goedkeuring van plannen (master of gedetailleerde plannen) onder het luba kan worden aangevochten door middel van gemeentelijke beroep in bij de regionale administratieve rechtbank. Naast de rechtstreeks betrokken partijen, het recht van beroep behoort tot alle leden van de gemeente. Dit omvat geregistreerde verenigingen met zetel in de gemeente. Naast het recht van beroep behoort tot een andere geregistreerde lokale of regionale organisatie waar het gaat om haar activiteitengebied.

Daarentegen zijn beroepen tegen regionale plannen, die zijn bekrachtigd door het ministerie van milieu, rechtstreeks worden ingediend bij het Hooggerechtshof voor Administratieve zaken. In aanvulling op het bovenstaande, ook op nationaal niveau actieve organisaties hebben het recht beroep aan te tekenen tegen besluiten betreffende de regionale plannen op bepaalde gronden, bedoeld in die wet. Aangezien besluiten inzake ruimtelijke ordening worden geëvalueerd op basis van de hogere voorziening, de toetsing door het Gerecht strikt beperkt is tot de exceptie van onwettigheid opgeworpen in het beroep. Als uitzondering op het cassatiekarakter van het beroep, de luba bepalingen bevat die het Hof in staat stellen om een geringe wijziging van dat plan onder gespecificeerde voorwaarden. In andere opzichten is de behandeling volgens de algemene procedure waarin de ajpa.

De Åland eilanden hebben hun eigen regionale wet inzake planning en bouw („plan- och bygglag för landskapet Åland, 2008: 102). De regionale wet voorziet in twee niveaus van plannen: de kapitein en gedetailleerde plannen. Met hun tegenhangers vergelijkbare luba onder dergelijke plannen goedgekeurd door de gemeente en de gemeentelijke beroep ingesteld bij de administratieve rechtbank van Åland. Naast de rechtstreeks betrokken partijen en leden van de gemeente, het recht van beroep behoort tot organisaties die in de regio als het gaat om haar activiteitengebied.

Milieuvergunningen

Bevoegdheid tot het toekennen van vergunningen in het kader van de EPA voor activiteiten die kunnen leiden tot milieuschade (milieuvergunningen) wordt verdeeld in vier van de regionale bestuurlijke instanties (rsa-agency; AVI, RFV, milieu- en gemeentelijke autoriteiten. De regeling omvat activiteiten van dierenasielen tot grote industriële installaties en vergunningen (IPPC), kunnen ook worden geïntegreerd met maatregelen uit hoofde van de Waterwet. Vergunningsbesluiten kunnen worden aangevochten via administratief beroep instellen bij de administratieve rechtbank van Vaasa, die bevoegdheid in hogere voorziening heeft een landelijk gebied in het kader van de EPO. Een uitzondering hierop is de autonome eilanden, met hun eigen wetgeving inzake milieubescherming. Op grond van deze regionale regeling (vergunnings) besluiten zijn genomen door de milieu- en gezondheidsbescherming autoriteit van Åland (Ålands Miljö- och hälsoskyddsmyndighet) en herzien bij arrest van het Administratieve Hof van Åland.

Naast de administratieve vergunningsprocedure, de EPO bevat ook bijzondere bepalingen betreffende de gerechtelijke procedure. Het recht van beroep is enigszins ruimer dan die van de standaardbepalingen van de ajpa, toebehorend aan personen wier rechten of belangen kunnen worden geschaad door de kwestie. Het recht van beroep wordt ook gezorgd voor geregistreerde verenigingen of stichtingen die gericht is op de bevordering van milieu-, gezondheids- of milieubescherming of algemene leefbaarheid van het milieu en waarvan het werkterrein is onderworpen aan de milieueffecten in kwestie. Bovendien zijn sommige autoriteiten hebben het recht beroep aan te tekenen tegen beslissingen van de EPA. Deelname tijdens de administratieve vergunningsprocedure is geen voorwaarde voor het instellen van een vordering, maar naast andere voorwaarden inzake levering en bekendmaking van vergunningen, de vergunningverlenende instantie moet afzonderlijke kennisgeving van zijn besluit om iemand die verzet heeft gedaan tijdens de procedure of om een dergelijke kennisgeving.

De eerste fase van de procedure van het beroep gevallen afwijken van de algemene beroepsprocedure:

  • Bezwaren worden voorgelegd aan de autoriteit die de vergunning heeft afgegeven, in plaats van het Hof.
  • Deze autoriteit geeft bericht over de bezwaarschriften en afzonderlijk kennis geeft van belanghebbende partijen en overheden, met het oog op reacties worden ingediend.
  • Alleen dan wordt een volledig dossier ingediend bij de administratieve rechtbank van Vaasa opgesteld.

Een ander bijzonder kenmerk van gerechtelijke procedures in gevallen die EPO is de mogelijkheid voor het Hof om de vergadering of een deel van een inspectie ter plaatse uit te voeren, d.w.z. een lichtere vorm worden bekeken.

De bevoegdheid van het Hof en de verantwoordelijkheden van de herziening zijn dezelfde als in andere administratieve beroepen aangelegenheden. Zowel de procedurele als de inhoudelijke wettigheid van het omstreden besluit kunnen herzien, alsook onderliggende materiële en technische bevindingen. Om ervoor te zorgen dat het Hof over voldoende expertise, een aantal gespecialiseerde rechters die zijn opgeleid in technische en natuurwetenschappen in plaats van wetgeving, worden benoemd als leden van de administratieve rechtbank van Vaasa opgesteld. Bij het vaststellen van onderwerpen in het kader van de EPO of waterwet, twee juridische leden van de Rekenkamer worden gevoegd bij een van deze gespecialiseerde in plaats van de algemeen bevoegde kamer van drie juridisch geschoolde rechters. Aangezien noch de verwijzende rechter, noch de EPO met specialisatie is van toepassing op de Ålandeilanden, bijbehorende vergunning beroep wordt beheerd in overeenstemming met de gewone administratieve procedure bij de administratieve rechtbank van Åland.

De beslissing van de administratieve rechtbank van Vaasa verder kan worden ingesteld bij de hoogste bestuursrechter in gewone wijze. De rechters opgeleid op het gebied van de technische en natuurwetenschappen worden gebruikt en door de hoogste instantie op basis van deeltijdse aanstelling. Ook nemen deze gespecialiseerde rechters in hogere voorziening tegen de beslissingen van de administratieve rechtbank van Åland in milieubescherming en water gevallen. Op het document te vermelden dat de overeenstemmende gespecialiseerde part-time leden van het Hof ook deelnam aan een bepaalde andere soorten van beroepen, zoals zaken die betrekking hadden op de bescherming van kinderen, onvrijwillige behandeling en octrooien.

De algemene regel in alle administratieve gerechtelijke procedures, dat ten aanzien van milieuvergunning, is dat administratieve besluiten kunnen slechts worden verricht na de middelen en termijnen voor het instellen van beroep tegen de beschikking in beroep zijn uitgeput. Zo heeft hogere voorziening ingesteld tegen een milieuvergunning besluit bevat in het begin van de toegelaten activiteit wordt opgeschort totdat het Hof van beroep heeft uitgesproken. In afwijking van deze opschortende werking heeft, kan de administratieve autoriteit onder bepaalde voorwaarden een voorlopige maatregel voor handhaving van de vergunning ondanks oproepen, hetzij samen met het vergunningbesluit of kort daarna in een afzonderlijk besluit. Het Gerecht is bevoegd om een dergelijk bevel, en ondanks de tenuitvoerlegging op te schorten. Dit systeem van dwangmaatregelen tot rechtsherstel wordt hieronder nader beschreven (afdeling X).

Milieueffectbeoordeling

Milieueffectbeoordeling (MEB) is geregeld in de wet op de milieueffectbeoordeling (MER, 468/1994) samen met een aanvullende regeringsdecreet (713/2006). Het besluit bevat een lijst van activiteiten (drempels), waarvoor een MEB vereist is. Bovendien is een overheidsinstantie die bevoegd is te beslissen om al dan niet een MEB is vereist in geval van andere activiteiten (screening). In de meeste gevallen is dit het openbaar gezag is het regionale centrum voor economische ontwikkeling, transport en het milieu (ete-centre; ELY-keskus, ntm-central).

In gevallen waarin een besluit tot screening positief is, d.w.z. een beoordelingsprocedure is vereist:

  • De beslissing kan worden aangevochten door een administratief beroep met de regionale administratieve rechtbank door de ontwikkelaar/exploitant
  • De heroverwegingsprocedure aan gewone administratieve beroepsprocedure onder de ajpa, zoals beschreven in eerdere situaties.

In gevallen waarin een besluit tot screening negatief is:

  • Het besluit kan slechts worden aangevochten in een later stadium, in het kader van een definitieve vergunning of andere toestemming besluit in deze zaak.
  • De procedurele voorwaarden, met inbegrip van het recht van beroep, zijn afhankelijk van de mate waarin deze toestemming kan worden aangevochten besluit

Zo wordt een besluit geen milieueffectbeoordeling te eisen voor een bestemmingsplan kan worden aangevochten wanneer en indien het plan is goedgekeurd door middel van gemeentelijke beroep bij de regionale administratieve rechter, terwijl een dergelijke negatieve beschikking voorafgaand aan een omgevingsvergunning samen met de vergunning wordt aangevochten middels een administratief beroep bij de administratieve rechtbank van Vaasa opgesteld.

Zowel de inhoudelijke en procedurele rechtmatigheid van het besluit van de screening kan worden getoetst, en op dit punt de toetsing door het Gerecht in overeenstemming zijn met de toetsing van de vergunning. De voorlopige verklaringen die de coördinerende autoriteit tijdens de afbakenings- (scoping) of de sluiting van stadia van de beoordelingsprocedure niet afzonderlijk worden aangegeven. De MEB-richtlijn bepaalt dat essentiële gebreken in de beoordeling, hetgeen ook hier weer samenvalt met zowel substantiële en procedurele tekortkomingen, kunnen worden aangevoerd tegen de definitieve vergunning. Wanneer dat nodig is, kan het Hof de geldigheid van de betwiste vaststellingen van de MEB. Deelname aan of tijdens de MEB-procedure is geen formele voorwaarde voor het aanvechten van de vergunning of de milieueffectbeoordeling die eraan voorafgaan. Het feit dat een beoordeling is helemaal niet meer kunnen worden ingeroepen op gelijke wijze, die, volgens vaste rechtspraak, de administratieve rechter bevoegd is om de noodzaak van een milieueffectbeoordeling of een dergelijke beslissing is afgegeven, mits de nodige feiten heeft vastgesteld om deze kwestie op te helderen.

Uitvoerbaarheid en dwangmaatregelen tot rechtsherstel is geregeld in de procedure voor de vergunning. Bovendien is de wet bepaalt dat, indien de uitvoering van een project geen vergunning nodig of andere vergunning, en de uitvoering is begonnen zonder dat de vereiste milieueffectbeoordeling, de bevoegde regionale autoriteit heeft de bevoegdheid om dergelijke tenuitvoerlegging wordt uitgesteld totdat de MEB is uitgevoerd.

Op de Ålandeilanden MEB-procedure wordt beheerst door een regionale wet (Landskapslag om miljökonsekvensbedömning, 2006: 82), decreet (landskapsförordning om miljökonsekvensbedömning, 2006: 86). In tegenstelling tot de staat, geen afzonderlijke instantie die verantwoordelijk is voor de beveiligingsonderzoeken, d.w.z. de bevoegde administratieve autoriteit in de belangrijkste vergunning of toestemming aangelegenheid beslist of er een MEB nodig is, wanneer zij niet rechtstreeks bij wet is vereist. Om de besluitvorming en een gebrekkige MEB milieueffectbeoordeling overeenstemmen met hetgeen hierboven is beschreven. Hogere voorziening ingesteld bij de administratieve rechtbank van Åland of het administratief Hooggerechtshof, afhankelijk van de administratieve instantie een vergunning wordt betwist.

/toegang tot de rechter tegen handelingen of nalatigheden

In het algemeen wordt de best beschikbare middelen om individuele vragen om tenuitvoerlegging van milieuverantwoordelijkheden tegen particuliere entiteiten tot de bevoegde gemeentelijke of nationale instantie bij een verzoek om handhavingsmaatregelen. Particuliere handhaving van de wet niet mogelijk is, d.w.z. particulieren geen andere particuliere partijen voor het Hof wegens strijd met verantwoordelijkheden op milieugebied aan het publiek.

Handhaving van particuliere milieulasten mogelijk is. Vergoeding voor schade die voortvloeit uit milieuschade, zoals schade aan eigendommen, gezondheid, verwondingen of financieel verlies kan worden gezocht in het Gerecht. Er is een specifieke regeling op dit soort particuliere schadeclaims, de wet betreffende compensatie voor milieuschade (737/1994), aangevuld door de algemene aansprakelijkheid wegens onrechtmatige daad (412/1974). De eerstgenoemde handeling omvat ook de kosten van maatregelen ter voorkoming van milieuschade die de persoon die de maatregelen en maatregelen om aangetaste milieu herstellen. Dit betekent dat het mogelijk is om rechterlijke uitspraak over de kosten voor herstel van de eigen eigendom rechtstreeks tegen de aansprakelijke partij, zonder een bevel tot sanering of een door de overheid. Zeldzame uitzonderingen daargelaten, particulieren niet anderszins nastreven, vergoeding voor schade aan openbare belangen naar het milieu. Bepaalde activiteiten en situaties, zoals de hinder ingevolge het land permit-authorised extractie of watervervuiling, onderworpen zijn aan specifieke regelgeving schadevergoedingsprocedures, met voorbijgaan aan de algemene milieuaansprakelijkheidsregeling. Dwangmaatregelen worden ingezet tegen marktdeelnemers gewoonlijk niet rechtstreeks in rechte; De bevoegde toezichthoudende overheidsinstantie moet worden benaderd voor de tenuitvoerlegging.

In wezen dezelfde opties beschikbaar zijn met betrekking tot vorderingen op overheidsinstanties: Ter verkrijging van een rechterlijke uitspraak ertoe te verplichten een overheidsinstantie om actie te ondernemen, een beslissing in eerste aanleg van de autoriteit zelf in het algemeen wel zijn gehouden. Alleen na de herziening van dit besluit, de administratieve rechtbank is bevoegd voor de vaststelling van uitvoeringsmaatregelen nodig. Het bovenstaande over rechtsmiddel tegen de passiviteit van de Autoriteit geldt ook hier (zie deel XIII). Klachten bij het toezicht op nationale overheden zullen worden hieronder nader beschreven (deel VI). Anderzijds, vergoeding voor schade veroorzaakt door uitoefening van openbaar gezag kan, onder bepaalde voorwaarden, beroep worden rechtstreeks bij het Gerecht op grond van de Wet aansprakelijkheid wegens onrechtmatige daad. Indien vorderingen tegen de staat of een gemeente in capaciteit van de exploitant, bijvoorbeeld procedures dezelfde verplichting als voor particuliere marktdeelnemers gelden.

Met betrekking tot de tenuitvoerlegging door middel van een verzoek tot de bevoegde toezichthoudende autoriteit te wenden, de juiste autoriteit is doorgaans vastgesteld in het toepasselijke materiële recht of in het geval van gemeentelijke overheden in gemeentelijke verordeningen die op grond van deze wet. Vandaar de EPO, bijvoorbeeld identificeert de bevoegde staat toezichthoudende autoriteit en moet de gemeente een van zijn commissies toe te kennen als de lokale toezichthoudende autoriteit. Op staatsniveau is de ete-center, doorgaans de bevoegde controleautoriteit in milieuaangelegenheden.

De wet omschrijft de bevoegdheden van de toezichthoudende autoriteit, d.w.z. de autoriteit van tenuitvoerlegging de bevoegdheid dwang jegens iemand op administratieve overtredingen van de bepalingen van de wet. Naargelang van het geval kan deze bijvoorbeeld bestellingen te voldoen, met een vergunning voorkomen of herstellen van milieuschade of intrekking van een vergunning. In principe kan iedereen zich tot de Autoriteit een verzoek om handhavingsmaatregelen van de toezichthoudende autoriteit, hoewel bepaalde handelingen omvatten specifieke bepalingen van het recht. Andere vormen van administratieve dwang, geldt de hier beschreven procedure in aanzienlijke mate bij tot de tenuitvoerlegging van verplichtingen die onder het regime van de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn is omgezet door de wet op de sanering van bepaalde milieuschade (383/2009).

Ongeacht of een naamloze of andere aangelegenheden van het toezicht of de tenuitvoerlegging is ingeleid door een particuliere verzoek of op eigen initiatief van de dienst, een definitief besluit ter zake kan doorgaans worden aangevochten door beroep in regelmatige wijze. Dit betekent dat de exploitant van een besluit om een einde te maken aan een situatie waarin de vergunning, bijvoorbeeld, kan worden aangevochten door de betrokken exploitant, terwijl een besluit geen maatregelen te verlangen van de exploitant kan worden aangevochten door een belanghebbende derde (bijvoorbeeld een ngo die verzocht om handhaving). Zoals te doen gebruikelijk is, het recht van beroep wordt geregeld door de toepasselijke materiële recht. Meestal wordt het recht om beroep aan te tekenen tegen besluiten betreffende handhaving beperkter is dan in de overeenkomstige vergunningen konden worden afgegeven, maar dit is niet altijd het geval. In de meeste gevallen, ten minste buurlanden en ngo’s hebben recht op beroep. Het vermelden waard is ook dat het feit dat de toezichthoudende instantie heeft beslist over een verzoek om gedwongen tenuitvoerlegging, niet automatisch het recht om de persoon van wie de zaak, d.w.z. het verzoek om het besluit aan te vechten in de rechtbank.

Met betrekking tot de Ålandseilanden zijn de staat het recht inzake onrechtmatige daad geldt in de autonome regio’s. Ook de beginselen voor de verzoekende autoriteit handhaving overeenstemmen met hetgeen hierboven is beschreven. De toezichthoudende autoriteiten op de eilanden zijn de milieu- en gezondheidsbescherming autoriteit, de regionale regering van Åland en gemeentelijke autoriteiten voor toezicht op te bouwen.

VI andere vormen van toegang tot justitie

Zoals reeds opgemerkt, zijn naast rechtstreekse betwisting van administratieve besluiten, ook de mogelijkheid van een administratieve klacht beschikbaar is. Klachten kunnen worden ingediend bij de gemeentelijke of nationale toezichthoudende autoriteiten, voor zover relevant, of de twee hoogste toezichthouders.

De parlementaire ombudsman en de minister van Justitie met de overheid zijn de twee hoogste controlerende ambtenaren van overheidsinstanties en de naleving van wetgeving en goede administratieve praktijken, met het accent op de fundamentele en mensenrechten. Met kleine verschillen, de kamers van het Supreme toezichthouders grotendeels identiek zijn, en geldt ook voor de autoriteiten van de autonome eilanden. De toezichthouders hun advies indienen bij klachten die bij hen zijn gedaan, en zijn ook bevoegd om officiële berisping alsmede het instellen van strafrechtelijke vervolging voor misdrijven. De Toezichthouder kan ook op eigen initiatief onderzoeken inleiden. Op het document te vermelden, dat de hoogste bestuurders van wettigheid bevoegd zijn om vast te stellen of het optreden van rechters en rechtbankmedewerkers, hetgeen uiteraard leidt tot zorgvuldige afweging met betrekking tot de eerbiediging van de scheiding der machten en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht. De toezichthouders niet bevoegde overheden te verplichten of in individuele zaken of besluiten ongedaan te maken of te wijzigen of in beroep te gaan beschikken.

Het is ook een aantal gespecialiseerde toezichthouders met een nationale bevoegdheid, zoals de Ombudsman Gegevensbescherming, de Ombudsman en de ombudsman voor minderheden, bijvoorbeeld, maar geen dergelijk bureau is aangewezen, met name voor milieuaangelegenheden. In plaats daarvan administratieve klachten kunnen worden ingediend bij de lokale of regionale overheid met een toezichthoudende functie, zoals een gemeente, of de bovengenoemde ete-centre rsa-agency.

Bovendien vaak worden gebruikt superviseren of andere autoriteiten betwisten de milieubesluitvorming op dezelfde wijze als particuliere partijen. Doorgaans zijn dergelijke autoriteit beroepsrecht inzake milieuaangelegenheden de ete-centre wordt voorgeschreven. De kennisgeving van dergelijke een instantie met betrekking tot een aanvechtbare beslissing kan voorts het gebruik van de Autoriteit het recht om daartegen op te komen, maar er zijn geen doeltreffend middel om een autoriteit te gebruiken, haar recht van beroep.

In de context van een strafrechtelijke procedure, is het openbaar ministerie verplicht desgevraagd aan een privaatrechtelijke schadevordering namens een benadeelde partij. Deze bijstand wordt kosteloos verstrekt, en het openbaar ministerie het verzoek slechts kan afwijzen indien de vordering kennelijk ongegrond is of de presentatie ervan zou significant afbreuk doen aan de vervolging van de zaak. Benadeelde partijen hebben ook een secundaire recht van vervolging. Met andere woorden, in een strafzaak als de aanklager besluit niet tot vervolging over te gaan, een benadeelde partij recht heeft op het strafrechtelijk onderzoek in te stellen wegens het strafbaar feit en de zaak die is beslecht door het Hof.

Op nationaal niveau zijn er een aantal openbare aanklagers die gespecialiseerd zijn in milieuaangelegenheden, die kunnen worden ingezet bij bijzondere beschikking, voor zaken die buiten hun gewone rechtsgebied.

VII Juridische status

Procesbevoegdheid

Administratieve procedure

Procesverloop

Personen

Hoorplicht gewoonlijk tijdens de administratieve procedure wordt geregeld door de toepasselijke materiële recht (APA); anderen kunnen deelnemen via een openbare raadpleging.

Recht van beroep voor de rechtstreeks betrokken partijen als voor anderen als voorgeschreven door het toepasselijke materiële recht; alle leden van de gemeenteraad, op gebieden die het voorwerp zijn van gemeentelijke beroep.

Ngo’s

Op een paar uitzonderingen na, geen specifieke bepalingen inzake permanent tijdens de administratieve procedure in het algemeen, d.w.z. ngo’s kunnen deelnemen door de openbare raadpleging.

Recht van beroep ten gronde recht voorziet in de meeste belangrijke milieukwesties, aangevuld in zekere mate door jurisprudentie en. De NGO moet worden geregistreerd, en bepaalde eisen met betrekking tot werkterreinen (geografische/registratie) worden gewoonlijk voorgeschreven.

Andere juridische entiteiten

Andere particuliere juridische entiteiten hebben doorgaans participatierechten volgens dezelfde regels als voor particulieren.

Andere particuliere juridische entiteiten hebben doorgaans recht van beroep Personen volgens dezelfde regels.

Ad-hocgroepen

Deelname via een openbare raadpleging; de capaciteit van de bestond uit.

Nee, namelijk alleen voor de capaciteit van de relevante personen.

buitenlandse ngo’s

Deelnemingsrechten in grensoverschrijdende MER-procedure; grens verdragen en andere overeenkomsten kunnen voorzien in rechten in andere procedures.

Recht op beroep overeenkomstig de gewone bepalingen, d.w.z. doorgaans gebaseerd op gebied van exploitatie, rekening houdend met mogelijke verplichtingen die voortvloeien uit grensregio’s of andere verdragen.

Andere [1]#_ftn1

Het toepasselijke materiële recht mag bepalen dat de autoriteiten van de staat, gemeenten en/of gemeenten moeten vooraf worden geraadpleegd bij de besluitvorming.

Autoriteiten van de staat, gemeenten en gemeentelijke autoriteiten mogelijk recht van beroep krachtens het toepasselijke recht of op basis van ajpa stof.

De opmerkingen in de bovenstaande tabel opgenomen bedrag tot een eerste algemene toepassing. Bepalingen inzake participerende rechten en permanent tijdens de administratieve procedure en beroepsprocedure variëren naar gelang van de toepasselijke stof en/of procesrecht.

Meestal wordt de materiële recht bepaalt wie zijn meegedeeld en/of gehoord tijdens de administratieve procedure alsook al dan niet een bredere openbare raadpleging van een soort is ingericht voorafgaand aan de besluitvorming. Indien de procedure niet specifiek is geregeld, de algemene bepalingen van de APA wordt toegepast. De APA voorschrijft een persoon permanent als partij in een zaak waar zijn of haar rechten, belangen of verplichtingen worden getroffen, en vereist dat een dergelijke partij worden gehoord voordat de zaak is beslist. Bovendien moet de Autoriteit de APA reserve ook anderen de gelegenheid om deel te nemen aan zaken die een aanzienlijk effect kunnen hebben op de levens- en werkomstandigheden van andere dan de partijen. In de meeste gevallen heeft de stof recht voorziet in een bredere raadpleging en/of permanente. In de milieuvergunning, bijvoorbeeld de EPO voorziet in permanent (het recht om te worden gehoord) specifiek voor eenieder wiens rechten, belangen of verplichtingen kan worden geschaad door de kwestie, en anderen de gelegenheid biedt hun mening te formuleren tijdens een openbare raadpleging (schriftelijk). NGO’s normaliter niet voorgeschreven permanent tijdens administratieve procedures, wat betekent dat zij over het algemeen in staat deel te nemen tijdens de openbare raadplegingen, wanneer die zijn vastgesteld in het kader van de procedure.

Zoals gezegd, de ajpa voorziet in een algemeen recht van beroep tegen administratieve besluiten. Dit recht toekomt aan een persoon ten aanzien van wie het besluit is gericht tot of waarvan de rechten, verplichtingen of andere door de beschikking rechtstreeks wordt geraakt. De materiële milieuwetgeving omvat vaak afbreuk te doen aan bepalingen, die doorgaans een ruimer recht van beroep. Zo heeft de EPA, bijvoorbeeld, voorzien in een algemeen beroepsrecht voor alle personen wier rechten of belangen kunnen worden geschaad door de kwestie, terwijl de luba bevat een meer gedetailleerd kader voor recht van beroep tegen verschillende soorten gebouwen en bodemgebruik vergunningen uit hoofde van de regeling. Daarnaast besluiten die zijn onderworpen aan gemeentelijke beroep, zoals ruimtelijke ordening, besluiten kunnen worden aangevochten door een lid van de gemeente, waarin een persoon, vennootschap, enz. met zetel in de gemeente alsmede wie bezit of in eigendom van de gemeente.

Recht van beroep wordt verleend voor ngo’s tegen de meeste, maar niet alle soorten besluiten. Bovendien wordt in de jurisprudentie is gesteld voor verdere beroep dat ook in een aantal gebieden, waar zij niet uitdrukkelijk bij wet is voorgeschreven. Een NGO moeten worden geregistreerd om in aanmerking te komen voor hogere voorziening. Bovendien mag in het algemeen ook het toepasselijke materiële recht eisen met betrekking tot de organisatie van de geografische en/of belangrijke werkterreinen. Bijgevolg heeft de EPA bepaalt bijvoorbeeld recht van beroep voor geregistreerde verenigingen of stichtingen die gericht is op de bevordering van milieu-, gezondheids- of milieubescherming of de algemene leefbaarheid van het milieu en waarvan het werkterrein is onderworpen aan de milieueffecten in kwestie. In gevallen waarin het verband tussen de NGO’s en de bestreden beslissing kan niet vanzelfsprekend zijn, zoals een aantal bewoners” of dorpsassociaties, bijvoorbeeld, de statuten van de organisatie worden doorgaans geraadpleegd recht van beroep op te lossen. Er zijn geen voorwaarden met betrekking tot de duur van de activiteit of het aantal leden.

Recht van beroep eenmaal is vastgesteld, worden zij evenwel rekwirantes, ngo’s of individuen, houden zich in het algemeen niet aan die beperkingen van hun eigen rechten of belangen, maar integendeel vrij de beslissing aan te vechten op grond van het algemeen belang en. Bijgevolg kan de betrokken private partij een mijnbouwvergunning betwisten op grond dat zij afbreuk doet aan de habitat van beschermde soorten, bijvoorbeeld.

Zoals beschreven, de EPO voorziet in een openbare kennisgeving/raadpleging ook tijdens gerechtelijke beroepsprocedure (zie deel IV). Andere gerechtelijke procedures in milieuaangelegenheden niet zo ver en bijgevolg slechts rechtstreeks betrokken partijen wordt gehoord. Kansen voor deelname van NGO’s en andere leden van de bevolking die niet hebben betwist, het besluit in kwestie zijn daarom zeer beperkt. Er is echter enige jurisprudentie die permanent in rechte van dergelijke non-appellant personen/entiteiten hun deelname tijdens de administratieve procedure.

Afgezien van de hogere voorziening, is er geen sprake van een actio popularis, met betrekking tot de toegang tot de rechter. De mogelijkheid om een verzoek om optreden bij een toezichthoudende autoriteit echter (zie punt V). IPPC aangelegenheden volgt permanent in de EPO, terwijl permanent in MEB-aangelegenheden ajpa zich houdt aan de procedure of de definitieve toestemming vragen (zie deel IV).

Deelname aan de milieueffectbeoordeling van projecten die vermoedelijk aanzienlijke grensoverschrijdende gevolgen wordt hieronder beschreven (afdeling XVI). In andere procedures permanent en deelname van personen met woonplaats in andere landen en buitenlandse NGO’s zich hoofdzakelijk geregeld door grens verdragen en andere bi- of multilaterale overeenkomsten, en de wetgeving ter omzetting daarvan. Met name het Verdrag inzake de bescherming van het milieu tussen Denemarken, Finland, Noorwegen en Zweden (Scandinavische milieubescherming Verdrag, SopS 75/1976) moet worden vermeld. Doorgaans permanent strookt met de status van nationale deelnemers, met name tussen de burgers van de genoemde noordse landen. Sommige overeenkomsten bevatten ook soortgelijke bepalingen inzake gelijke behandeling met betrekking tot recht van beroep. Hoe het ook zij, in de rechtspraak met betrekking tot de wet inzake water, bijvoorbeeld buitenlandse ngo’s zijn verleend recht van beroep volgens dezelfde criteria als nationale NGO’s, d.w.z. op basis van werkterreinen. Hogere voorzieningen ingesteld door de Estse ngo’s dus tegen een vergunning voor de Nord Stream pijpleiding zijn berecht, bijvoorbeeld naast nationale beroepsprocedures.

In het kader van de rechtsbedeling, die valt onder de bevoegdheid van de lidstaten, recht van beroep wordt geregeld door de wetgeving van de staat ook op de Ålandseilanden. Aldus beroepsrecht inzake milieuaangelegenheden wordt normaliter beoordeeld naar de nationale wet die in overeenstemming is met de toepasselijke regionale wetgeving.

Nationale en lokale overheden en gemeenten zijn procedurele rechten in bestuursrechtelijke zaken, zij niet bevoegd zijn te beslissen. In milieuprocedures, is het kenmerkend dat de bevoegde administratieve autoriteit verplicht is de andere overheidsinstanties te raadplegen alvorens een besluit te nemen. Een dergelijke raadpleging kan onvoorwaardelijk zijn of afhankelijk van de omstandigheden van de zaak. Ook de materiële milieuwetgeving vaak bepaalde autoriteiten het recht verleent om op te komen tegen de besluiten van de bevoegde autoriteit. Indien de betrokken autoriteit het recht van beroep niet uitdrukkelijk voorziet, kan de Autoriteit ook proberen om dit recht op basis van een algemene bepaling in de ajpa, op grond waarvan het is toegestaan indien zij van essentieel belang is ter bescherming van een openbaar belang onder toezicht van de overheid. In het algemeen wordt het recht om beroep aan te tekenen bij de regionale ete-centre op het gebied bepaald door gemeenten of andere overheidsinstanties. Gemeentelijke milieu- of gezondheidsbescherming, regionaal of nationaal museum overheden en gemeenten zelf zijn voorbeelden van andere autoriteiten die wellicht in beroep kunnen gaan. Met uitzondering van de bijzondere overlegprocedure in hogere voorziening in het kader van de EPO, dergelijke „extra” autoriteiten niet beschikken over het instellen van een vordering in een andere hoedanigheid dan als rekwirante.

De hoogste bestuurders van wettigheid niet terzake of recht op beroep op administratief gebied. Ook andere ombudsmannen gewoonlijk geen beroepsrecht inzake milieuaangelegenheden. Met de bovengenoemde uitzondering betreffende civielrechtelijke schadevorderingen, procureurs beroepsrecht beperkt is tot strafzaken; Zij hebben niet permanent in administratieve milieukwesties. Zoals eerder werd opgemerkt (zie deel V), civiele vorderingen op grond van het algemeen belang niet gewoonlijk worden ingesteld bij het Gerecht. Ook het afgeleide recht van vervolging enkel behoort tot een benadeelde partij.

Er is geen systeem van collectieve vordering in milieuaangelegenheden.

VIII juridische vertegenwoordiging

Eenvoudige en goedkope toegang tot de rechter is een van de hoekstenen van de bestuursrechter en, dienovereenkomstig, juridisch adviseur is niet verplicht in de administratieve procedure. Evenmin is het beroep in de praktijk zeer gebruikelijk dat individuen of ngo’s om gebruik te maken van een advocaat. Voor vennootschappen, in de hoedanigheid van verzoeker of anderszins betrokken partij, is het gebruikelijker. De ajpa zijn geen raadsman, indien gebruikt, te beschikken over een diploma of een andere opleiding alleen algemene geschiktheid wordt opgeroepen.

Adviseur niet verplicht is in het algemeen een gerechtelijke procedure, maar daarin kan men meer gemeengoed worden. In tegenstelling tot de ajpa, het CJP vereist ook wettelijke kwalificatie van de persoon die optreedt als raadsman of advocaat, met uitzondering van bepaalde soorten zaken (waaronder grond rechtszaken).

Er is geen officiële certificering voor de advocaten in specifieke, met uitzondering van studies in het kader van doctorale en postdoctorale opleidingen. Niettemin zijn er advocaten en advocatenkantoren van verschillende grootten met ecologisch gespecialiseerde advocaat. De meeste grote bedrijven bieden diensten aan op het gebied van het milieurecht, hoewel doorgaans in het kader van het handelsrecht. Er is geen alomvattende register van ecologisch gespecialiseerde advocatenkantoren of advocaten beschikbaar. De Finse advocatenvereniging biedt een zoekmachine waarmee het zoeken naar leden en advocatenkantoren naar locatie en terreinen van deskundigheid, inclusief velden van milieuwetgeving, met inbegrip van kantoren op de Ålandseilanden (een link te vinden aan het einde van het document). NGO’s doorgaans geen reclame maken voor juridische diensten.

IX bewijsmateriaal

Bij het onderzoek van een beroep, het administratieve gerecht gewoonlijk toegang heeft tot het volledige administratieve dossier (met het verzoek van de autoriteit, vergezeld van een verklaring, is gewoonlijk de eerste stap naar de behandeling van een beroep). Zoals eerder opgemerkt, heeft de ajpa verder een algemene verplichting oplegt om de aangelegenheid te onderzoeken voor het Gerecht.

  • Doel is te zorgen voor de objectieve feiten van de zaak.
  • Het Hof voldoet aan haar verplichting om bewijzen het nodig of nuttig acht ter aanvulling van het administratieve dossier.
  • Doorgaans zijn dergelijke verzoeken worden gericht aan de Autoriteit, terwijl de partijen in de gelegenheid worden geboden om hun eigen rekening.

In overeenstemming met dit beginsel van gerechtelijk onderzoek zijn er geen uitdrukkelijke algemene regels inzake bewijslast met betrekking tot de partijen van de beroepsprocedures. Bepaalde impliciete beginselen geschetst voor verschillende soorten zaken en soms ook situaties, rust op de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie. Er moet echter op worden gewezen dat kwesties met betrekking tot bewijsmateriaal worden meestal in eerste instantie opgelost door het bestuursorgaan en, dienovereenkomstig, de taak van het Hof is gewoonlijk niet zozeer te kijken naar nieuwe elementen, zoals eerder overgelegd bewijs te toetsen aan de Autoriteit en de beoordeling door de Autoriteit. Naast het aanvragen van documenten of adviezen van de Autoriteit en de betrokken partijen te vergemakkelijken, kan het Hof zijn toetsing eveneens via andere kanalen:

  • Het Hof kan andere autoriteiten te raadplegen of te bekijken of mondeling te worden gehoord.
  • Partijen echter vrij om hun eigen bewijs voor hun stellingen en argumenten.
  • De partijen kunnen tevens verzoeken van het Hof om op een van de onderzoeksmiddelen beschikken.

Het Hof oefent de vrijheid om te bepalen of in te stemmen met verzoeken van de partijen. De beoordelingsmarge afhangt van het soort verzoek alsmede de kwestie, en een weigering om de zaak verder te onderzoeken, kan uiteraard worden aangevoerd tegen het feit dat de rechtbank haar definitieve besluit, indien deze voorziening in cassatie openstaat.

De administratieve rechter vrij is om op een onafhankelijke manier evalueren het bewijs en de feiten van de zaak opnieuw beoordelen. In dit verband is het Gerecht niet gebonden aan de argumenten van de partijen; De partijen regelen in het algemeen niet op de feiten van de zaak. Uiteraard zal richting geven aan de beschuldigingen met betrekking tot bewijsmateriaal de aandacht van het Hof ter zake. Zoals hiervoor is opgemerkt, is het Gerecht bevoegd zijn controle uit te breiden tot technische of andere wetenschappelijke grondslagen van het aangevochten besluit. Bijgevolg is het Hof bevoegd de betrokken wetenschappelijke studies of deskundige rekeningen heeft ingediend, ongeacht wie of op wiens verzoek. Er zij nogmaals op gewezen dat de administratieve rechtbank van Vaasa, met nationale bevoegdheid in hogere voorziening onder het EPA en waterwet, gebruik maakt van rechters die zijn opgeleid in natuur-en technische wetenschappen, om ervoor te zorgen dat er voldoende deskundigheid hiervoor (zie deel IV).

Kan geen algemene regel worden verstrekt met betrekking tot het dragen of gevolgen van nieuwe elementen ingevoerd tijdens de beroepsprocedure. Een nieuwe studie gepresenteerd door rekwiranten tegen een beslissing om een vergunning te verlenen, bijvoorbeeld kunnen aantonen dat de beschikking onwettig is, of het Hof het nodig kunnen vinden om terug te keren tot de zaak en nieuwe gegevens worden (her) beoordeeld in eerste aanleg door de vergunningverlenende instantie. Met haar non-jurist rechters, de administratieve rechtbank van Vaasa natuurlijk beter is uitgerust om een directe evaluatie te verrichten van wetenschappelijk bewijs en een beslissing ten gronde op basis van nieuw bewijsmateriaal, maar het Hof moet erop toezien dat zij niet klaarblijkelijk buitensporig in eerste instantie bepaalt de discretionaire bevoegdheid van de administratie. Dienovereenkomstig mogen de partijen niet wachten tot de fase voorafgaand aan de indiening van bewijsstukken die relevant zijn voor de zaak, wanneer zij daartoe de gelegenheid hebben om al tijdens de administratieve procedure.

De algemene rechtbanken met dezelfde hoofd- bekwaamheid bewijzen te beoordelen, maar het heeft benadrukt dat in burgerlijke geschillen de toetsingsbevoegdheid van het Hof is in dat verband normaal gesproken beperkt tot de argumenten en bewijzen die partijen. De partijen verstrekken ook wetenschappelijke deskundigheid duidelijk sterker aanwezig is.

X dwangmaatregelen tot rechtsherstel

Volgens de algemene bepalingen aangaande de uitvoerbaarheid krachtens de ajpa, een administratief besluit waarvoor een beroep mag niet worden gehandhaafd voor (gewone) middelen van beroep zijn uitgeput, dat wil zeggen in de beschikking heeft „rechtskracht” (saanut lainvoiman vunnit, Laga kraft). Dit houdt in dat het instellen van een rechtsmiddel tegen een besluit in het algemeen automatisch tot de vertraging van de uitvoering.

Milieu- en andere regimes vaak voorzien in een optie om het recht om de werken aan te vatten/activiteiten in overeenstemming met de vergunning, ongeacht het besluit aangevochten. De voorwaarden voor het toekennen van een dergelijk recht aan te vangen, zijn vastgelegd in de toepasselijke materiële recht, zij kunnen variëren, maar normaal de eisen zijn:

  • een gegronde reden voor onmiddellijke tenuitvoerlegging
  • dat de uitvoering niet indruisen tegen het doel van de rechtsmiddelen tegen de beslissing
  • De aanvrager geeft een aanvaardbare veiligheid

Om te beginnen kan het recht worden verleend hetzij samen met de eigenlijke vergunning of bij afzonderlijk verzoek ingediend binnen een termijn nadat de beroepstermijn is verstreken (in principe 14 dagen). In de meeste gevallen een verzoek om recht te openen en vervolgens besloten wordt ingediend bij de vergunningverlenende instantie.

De administratieve rechtbank waarbij de vergunning wordt aangevochten, bevoegd is om een recht te verlenen om te beginnen en, op verzoek van een partij of op eigen initiatief. Permanent in kort geding komt overeen met permanent in het hoofdgeding. Het Hof kan vernietigen of wijzigen, of anderszins om een dwangmiddel tot rechtsherstel voorzien. Alle maatregelen die normaliter, onherroepelijke gevolgen veroorzaken of dreigen te worden opgeschort. De beschikking van het Hof, positief dan wel negatief, gewoonlijk niet afzonderlijk worden aangevochten, maar de kwestie van de voorlopige maatregelen opnieuw kan worden versneld indien de eindbeslissing van het Hof is aangevochten bij het Hooggerechtshof voor Administratieve zaken. Het is echter wel mogelijk om een nieuwe aanvraag voor dezelfde rechter gelasten, bijvoorbeeld op basis van een wijziging van de omstandigheden. Er zijn ook regelingen waarin het recht aan te vangen, is besloten in eerste aanleg door het bevoegde hof van beroep (bv. op grond van de Waterwet) of wanneer het mogelijk is het Hof van beroep om een dergelijk bevel te geven samen met afwijzing van hogere voorziening tegen het vergunningbesluit (zoals de economische partnerschapsovereenkomsten (EPO).

Er zijn ook enkele soorten beslissingen rechtstreeks uitvoerbaar voordat zij rechtskracht hebben opgedaan, ondanks de oproepen, regels, tenzij het Hof van beroep anders beslist. Voorbeelden hiervan zijn de besluiten tot uitvoering van beschermde habitats of ter handhaving van de bescherming op grond van de Natuur (beschermings) wet. In gevallen waarin er geen specifieke bepalingen zijn met betrekking tot uitvoerbaarheid, de ajpa voorziet in een algemene mogelijkheid van uitvoering vóór rechtskracht. Deze volgorde van uitvoering is toegestaan, indien het besluit van dien aard is dat indien de handhaving of onmiddellijke tenuitvoerlegging kan worden uitgesteld om redenen van openbaar belang. Ook deze beslissing is vatbaar voor toetsing door de administratieve rechter.

Er wordt geen zekerheid geëist van een aanvrager om voorlopige maatregelen verzoeken, ongeacht of uitvoerbaarheid stoelt op een verleende recht om te beginnen of andere volgorde van uitvoering.

Een andere vorm van het kort geding is de bevoegdheid van het Gerecht om een administratief besluit te handhaven totdat een nieuw besluit is genomen in een situatie waarin het Hof deze regels ongedaan te maken. Een voorbeeld zou een situatie zijn waar een besluit tot uitvoering van natuurbescherming is vernietigd en terugverwezen voor gedeeltelijke herziening of verlenging van onjuiste procedure.

XI kosten

Voor administratieve gerechtelijke procedures, de volgende proef worden er kosten aangerekend van rekwirante volgens beroep fase (vanaf begin 2011):

  • Administratieve Hof: 90 EUR
  • Hoogste administratieve hof: 226 EUR

Bepaalde soorten zaken categorisch zijn vrijgesteld van leges, hoewel deze niet bij uitstek milieukwesties. Ook individuele rekwiranten onder bepaalde omstandigheden kan worden vrijgesteld. Een essentieel middel voor het verkrijgen van een vrijstelling is dat verzoekster in het hoofdgeding met succes zijn aangevochten (niet van toepassing bij het administratief hooggerechtshof). Een vergoeding wordt niet aangerekend voor beroepen worden afgewezen zonder onderzoek ten gronde, bv. wanneer de hogere voorzieningen niet tijdig ingesteld of als er geen recht van beroep alsook Indien beroepsprocedures worden ingetrokken. In het buitengewoon beroep wordt afgewezen of een verlof tot hoger beroep is afgewezen door de hoogste administratieve rechtbank, de vergoeding wordt gehalveerd.

Er zijn geen extra gerechtskosten voor eventuele aanvullende fasen van de procedure, zoals het onderzoek van een verzoek om dwangmaatregelen of de organisatie van een hoorzitting of bekijken. Ook partijen gemaakte kosten zullen niet voor andere maatregelen van het Gerecht bij het onderzoek van de zaak, zoals het verkrijgen van een verklaring van een deskundige autoriteit.

Wanneer meerdere personen gezamenlijk beroep ingesteld, maar een vergoeding in rekening wordt gebracht.

Ten aanzien van de partijen de eigen kosten ajpa voorziet in een regel volgens welke partijen proces dragen hun eigen kosten, tenzij dit onredelijk zou zijn in het licht van de omstandigheden. Dit geldt voor rechtsbijstand, alsook de mogelijke kosten voor de productie van deskundigenverklaringen of ander bewijsmateriaal op eigen initiatief. Indien een mondelinge behandeling plaatsvindt, draagt de lidstaat verantwoordelijk is voor de schadeloosstelling van getuigen en deskundigen door de rechter op eigen initiatief. Partijen zijn daarentegen gewoonlijk verplicht compensatie getuigen ertoe hebben opgeroepen.

Met betrekking tot de vrijstelling van de eigen kosten dragen, dat wil zeggen de verplichting voor een andere partij of de instantie waarvan de beslissing werd aangevochten, draagt deze kosten volledig of gedeeltelijk aan de omstandigheden van de zaak door het Gerecht worden berecht, moet per geval worden beoordeeld. De ajpa bepaalt dat met name de uitkomst van de zaak in aanmerking worden genomen. Bovendien moet bij de beoordeling van de aansprakelijkheid van een openbare instantie, wordt in het bijzonder rekening gehouden met al het geding is ontstaan door de fout van de Autoriteit. Bovendien bezit het ajpa dat particulieren aansprakelijk kan worden gesteld voor de kosten van een openbare dienst indien zij beschikken over een kennelijk ongegronde vordering. In de praktijk is het uitzonderlijk dat ook particulieren worden verplicht de uitgaven van andere particuliere partijen. Dit betekent vragen met betrekking tot heffingen die draaien rond de vraag of de autoriteit aansprakelijk moet worden gesteld voor de kosten van een succesvol is geweest. Echter, het is het herhalen waard dat de administratiefrechtelijke procedures meestal aanleiding geven tot relatief lage kosten, en het wordt aanmerkelijk vaker aangetroffen dat particuliere partijen beroep in rechte geen andere kosten dan dat zij dit doen.

Procedure voor het Gerecht de volgende proeven wordt een vergoeding gevraagd van de eiser/verzoeker (vanaf begin 2011), met gelijke of soortgelijke vrijstellingen in administratiefrechtelijke procedure:

  • Arrondissementsrechtbank (incl. land Court): 60 à 180
  • Court of Appeals: 182 EUR (90 EUR in strafzaken)
  • Supreme Court: 226 EUR (113 EUR in strafzaken)

Voor de administratieve rechter, in tegenstelling tot het beginsel „de verliezer betaalt” van toepassing is op burgerlijke geschillen in het Gerecht. Dit houdt, verliest de partij die het geschil is belast met de redelijke kosten van de noodzakelijke maatregelen van de wederpartij. Het CJP voorziet tevens in een aantal meer specifieke redenen voor uitzondering op of beperking van de aansprakelijkheid, met inbegrip van kansloze rechtszaken, een geldige reden voor de voortzetting van het geding dat verloren of omstandigheden die kennelijk onredelijk anders zou maken. Indien de oorsprong of de redelijkheid van de gedeclareerde uitgaven door de aansprakelijke partij worden aangevochten, uitspraak over de kosten per geval.

Uit een onderzoek in opdracht van het nationale onderzoeksinstituut van juridisch beleid, de gemiddelde rechtsbijstand in civiele procedures in 2008 in het district was 6 543 EUR van de 5 554 EUR van de klagers en van de zijde van verweerster. De gemiddelde verplichting opgelegd aan de verliezende partij bedroeg 5 277 EUR. De gemiddelde (mediaan) voor juridisch advies in rekening gebrachte uurtarief 160 EUR bedroeg, hetgeen zeer consistent is met meer algemene studies van honoraria voor juridisch advies.

XII financiële steunmechanismen

Naast categorische vrijstellingen van de vergoeding, die hierboven zijn vermeld, een vrijstelling kan worden verleend op grond van onredelijkheid per geval door de referendaris in het/de rapporteur, die het visrecht. Hoewel het proces al samen met de beslissing van het Gerecht, waartegen kan worden opgekomen door middel van een afzonderlijk verzoek om heroverweging bij de ambtenaar die de vergoeding heeft toegekend. Het besluit van de ambtenaar kan worden aangevochten middels een administratief beroep.

Rechtsbijstand ten laste van de staat beschikbaar is voor personen die behoefte hebben aan deskundige bijstand bij een juridische aangelegenheid. Rechtsbijstand wordt verleend aan personen die in Finland of in een andere EU-lidstaat of EER-lidstaat. Tevens is daarin bepaald, ongeacht de woonplaats, indien de ontvanger beschikt over een zaak te worden gehoord door een Finse rechterlijke instantie of wanneer er bijzondere reden.

Geen rechtsbijstand beschikbaar is aan ngo’s en bedrijven.

Rechtsbijstand wordt verleend op basis van de haar beschikbare middelen. Het kosteloos beschikbaar is voor personen zonder middelen, terwijl de andere rechthebbenden aanspraak kunnen co-pay voor de steun.

De steun heeft betrekking op juridische adviezen en noodzakelijke maatregelen en het vertegenwoordigen voor een rechterlijke of andere instantie. Voor gerechtelijke procedures, kan de aanvrager kiezen tussen een openbare of een particuliere advocaat rechtsbijstand door een advocaat. In andere zaken wordt rechtsbijstand verleend uitsluitend door advocaten rechtsbijstand van de overheid. Personen die rechtsbijstand wordt toegekend, zijn ook vrijgesteld van de proef. Er zijn enkele uitzonderingen wanneer rechtsbijstand wordt verleend, zoals aangelegenheden juridisch eenvoudige of van weinig belang voor de aanvrager, alsook aangelegenheden waarin staanplaatsen zijn gebaseerd op gemeentelijke lidmaatschap, bijvoorbeeld.

In aanvulling op het bovenstaande, recht op rechtsbijstand kan volledig of gedeeltelijk worden beperkt indien de aanvrager de rechtsbijstandverzekering voor de zaak. Dit is vrij algemeen, aangezien een dergelijke verzekering wordt normaal gesproken in vele soorten verzekeringsovereenkomsten, zoals woonverzekeringen, voertuigverzekeringen en Trade Union Insurances. De financiële bijstand voor rechtsbijstand verzekeringen variëren naar gelang van het betrokken beleid, dat de werkingssfeer ervan vastlegt alsook toepasselijke aftrekposten en maximale vergoedingen. Verzekeringsvoorwaarden in gemeenschappelijk gebruik in een aftrek van 15 % en een maximale vergoeding van 8 500 EUR.

Lidstaat rechtsbijstand beschikbaar is, hetgeen volgens dezelfde voorwaarden op de Ålandseilanden.

Los van rechtsbijstand, de verweerder in de strafprocedure of het vooronderzoek kan aanspraak maken op een ombudsman, ongeacht de beschikbare middelen.

Vele advocatenbureaus, vooral grotere, rechtsbijstand te doen werken, vaak gevestigd in overeenstemming met hun eigen programma’s pro bono werken. Verenigingen van openbaar nut, met inbegrip van NGO’s voor het milieu, kan die pro bono worden ontvangers van rechtsbijstand. Er zijn geen ruchtbaarheid pro bono programma’s voor juridische bijstand voor individuen, met name op milieugebied. Over het geheel genomen pro bono werken geen rol van betekenis speelt in de gerechtelijke procedure.

XIII tijdigheid

De APA in het algemeen bepaalt dat een bestuurlijke aangelegenheid onverwijld in overweging genomen. In milieuaangelegenheden, specifieke termijnen vastgesteld voor partijen zijn vaker dan de autoriteit, al zijn er uitzonderingen, zoals milieueffectbeoordeling, waarbij de uiterste datum worden vastgesteld voor de autoriteit. Als de beslissingen worden genomen door een veelheid aan verschillende administratieve autoriteiten, is het niet mogelijk een volledig overzicht gemiddeld in afwachting van tijden. De autoriteiten kunnen aan average-based ramingen op de startpagina’s van websites, en zijn ook verplicht om een door APA op verzoek specifieke ramen en te antwoorden op vragen met betrekking tot de voortgang van het dossier. In de rsa-agencies, die de belangrijkste milieuvergunning, gemiddelde tijd varieerde in afwachting van ongeveer 11 tot 16 maanden in de afgelopen jaren.

De regionale wetgeving tot regeling van de bestuurlijke procedure van de Ålandeilanden (zie punt IV) lijkt op de APA met betrekking tot eisen inzake tijdigheid en het verstrekken van een schatting van de tijd. Zij omvat echter ook een algemene verplichting om besluiten binnen een termijn van drie maanden na de opening van het onderzoek, toen haalbaar is, en is voorts bepaald dat verantwoordelijke ambtenaren moet jaarlijks een verslag op te stellen over de redenen van de vertraging voor aangelegenheden die buiten deze termijn. Uiteraard milieuaangelegenheden kan dus beslist een langere periode dan deze te verwerken. Met betrekking tot de vraagstukken die door de belangrijkste regionale milieuautoriteit (Ålands Miljö- och hälsoskyddsmyndighet), toestemming voor andere activiteiten (miljögranskning) op gezette tijden wordt vastgesteld binnen 6 maanden, terwijl in afwachting van milieuvergunningen voor de belangrijkste werkzaamheden (bijv. IPPC) gemiddeld 15 maanden.

Momenteel is er geen volledig of vertragingen van een doeltreffend rechtsmiddel tegen de passiviteit van de overheidsinstantie. De bestuursrechter niet bevoegd is om tussenbeide te komen in een administratieve procedure voor de definitieve beslissing is genomen door de Autoriteit. Passiviteit in dit verband mag niet worden verward met een afgegeven besluit geen handhavingsmaatregelen te treffen, die gewoonlijk kunnen echter worden aangevochten door beroep in te stellen (zie punt V). Ook wetgeving dat de vertraging wordt overwogen. Evenmin is er een algemene regeling met betrekking tot sancties voor vertragingen. In overeenstemming met wat hierboven wordt omschreven (afdeling VI), het toezicht op instanties die bevoegd zijn om officiële berisping alsmede het instellen van strafrechtelijke vervolging in ernstige gevallen. In bepaalde gevallen kan een toezichthoudende autoriteit staat, ook bevoegd is om een gemeente op hem rustende verplichtingen in een bepaalde periode. De autoriteiten zijn ook onderworpen aan de algemene aansprakelijkheid wegens onrechtmatige daad, maar schadevergoeding voor vertraging niet frequent voorkomen.

Met betrekking tot de beroepsprocedures in de administratieve rechtbanken, er zijn geen verplichte termijnen voor de meerderheid van de zaken. De grondwet bepaalt dat eenieder er recht op heeft dat zijn zaak zonder onnodige vertraging behandeld in een rechterlijke instantie. Bovendien moeten bepaalde categorieën en soorten van beroep dringende zaken voorgeschreven zijn bij wet, die in de praktijk vertaalt in een rangorde van de resolutie. Voorbeelden van dergelijke wettelijk dringende milieukwesties zijn gedetailleerde masterplannen voor ruimtelijke ordening en plannen voor openbare wegen, wanneer zij worden geacht van gemeenschappelijk belang. Hoewel er geen specifieke bepalingen zijn met betrekking tot verzoeken om dwangmaatregelen, die meestal worden verwerkt dringend worden opgelost en kan zelfs een kwestie van dagen of minder, in extreme gevallen. Er is geen sanctie mechanisme met betrekking tot onnodige vertragingen, maar de rechtbanken zijn onderworpen aan hetzelfde toezicht door de hoge toezichthouders van wettigheid van administratieve autoriteiten, alsmede eventuele strafrechtelijke en aansprakelijkheid wegens onrechtmatige daad.

In afwachting van de procedure voor beroep in het regionale administratieve rechtbanken hebben in de afgelopen jaren (2009 tot en met 2011) gemiddeld ongeveer 10 maanden in de categorie van de landinrichting en bebouwing en iets meer dan 12 maanden in andere milieuzaken. Het hoogste administratieve Hof in de overeenkomstige aanhangig werden ongeveer 12 en 13 maanden hebben bedragen.

De procesregels voor procedures bij het Gerecht meer gedetailleerde bepalingen inzake tijdigheid voor specifieke fasen van de procedure. In afwachting van maal het gemiddelde in de periode 2009-2010 districtsrechtbanken zijn iets meer dan 8 maanden in grootschalige civiele geschillen en ongeveer 3,5 maanden in strafzaken. Gemiddelde in de hoven van beroep, hogere voorziening hangende voor ongeveer 6,5 maanden. In het hooggerechtshof, de gemiddelden werden ongeveer 4,5 maanden verlaat voor weigering in beroep te gaan en 16 maanden voor de beschikkingen ten gronde.

Voor het Gerecht, is er ook een compensatieregeling voor onnodige vertragingen, die worden geregeld door de wet inzake schadeloosstelling voor de buitensporig lange duur van de gerechtelijke procedure (362/2009). De wet bepaalt dat een vordering tot schadevergoeding kan worden ingediend bij de rechter rekening te houden met de belangrijkste kwestie, en biedt een uitgangspunt voor compensatie op EUR 1 500/year vertraging. Voor de administratieve rechter, rekening houdend met vertraging is momenteel alleen mogelijk wanneer het gaat om geldelijke administratieve sanctie, maar een algemene schadevergoedingsregeling voor de bestuursrechter is in voorbereiding.

XIV andere kwesties

Hoewel deelname aan de administratieve procedure van milieuaangelegenheden mogelijk op relatief vroeg stadium toegang tot rechterlijke toetsing is gewoonlijk alleen beschikbaar na het definitief administratief besluit is genomen in de zaak. Procedurefouten tijdens de voorbereidende fasen van het besluitvormingsproces kan meestal niet worden ingeroepen tegen de eindbeschikking. Bepaalde milieuprocedures kunnen dergelijke „definitieve besluiten” in meerdere fasen, in welk geval elk dergelijk besluit kan worden aangevochten voor de rechter. Verschillende niveaus van bestemmingsplannen samen met de opbouw en/of activiteit toestaat zijn hiervan voorbeelden. Soms kunnen deze regelingen vastgestelde beperkingen voor rechterlijke toetsing, zoals in het geval van de wegenaanleg in het kader van de Highways Act (503/2005).

De ajpa beroep vereist dat instructies worden gevoegd bij alle beslissingen die voor beroep, waarin partijen waar en hoe de beslissing kan worden aangevochten en de beroepstermijn. De rechtsgrondslag voor een verbod van beroep moet worden vermeld. De ajpa bepaalt voorts, dat hogere voorziening mag niet worden verworpen wegens indiening wegens ontbrekende of gebrekkige beroep instructies. Derhalve kan een rekwirant volgens beroep aanwijzingen die duiden op een onjuiste beroepstermijn, bijvoorbeeld niet mogen zijn/haar beroep verworpen wegens overschrijding van de beroepstermijn.

Uitgebreide informatie over de toegang tot de rechter in milieuaangelegenheden niet beschikbaar is in het bijzonder. Algemene informatie over administratieve (en algemene) gerechtelijke procedures is beschikbaar op de website van het Finse rechtsstelsel (een link is te vinden aan het einde van het document) en de wetgeving is beschikbaar in de databank (de website van Finlex ten einde). De algemene website van het milieubeleid biedt uiteenlopende informatie over milieuprocedures, inclusief sommige betreffende toegang tot de rechter (link ten einde). De websites van de vier rsa-agencies bevoegde in milieu- en water kunnen behoren de registers voor lopende vergunningen en vergunningen (links ten einde). Nadere informatie over specifieke procedures en de toegang tot de rechter op milieugebied mag worden verleend op de websites van de gemeenten, bijvoorbeeld.

Het is doorgaans niet mogelijk om officieel te bevestigen nederzettingen in administratieve gerechtelijke beroepsprocedures, en van bemiddeling/mediation of andere alternatieve wijzen van geschillenbeslechting, zijn dan ook niet beschikbaar in administratieve milieukwesties. In burgerlijke zaken, uiteenlopende methoden en geschillenbeslechting beschikbaar zijn. Hof van bemiddeling wordt aangeboden door het Gerecht, en het is ook mogelijk voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting te bevestigen. Rechtsbijstand kan worden aangevraagd.

Om een buitenlander XV

Rechten van personen om gebruik te maken van de twee nationale talen, Fins en Zweeds, zoals bepaald in afdeling 17 van de grondwet zijn vastgelegd in de wet (423/2003). Extra taal vervatte rechten, met name de inheemse Samische, alsmede andere groepen. Relevante ten aanzien van buitenlanders, afdeling 6 van de grondwet bepaalt dat eenieder gelijk is voor de wet en niemand mag, zonder geldige reden, anders worden behandeld dan andere personen op grond van afkomst of taal, onder meer. De Ombudsman ziet toe op naleving van de verbodsbepalingen voor minderheden tegen etnische discriminatie en werken om de status en de juridische bescherming van etnische minderheden en van vreemdelingen.

De wetgeving inzake administratieve en gerechtelijke procedure (APA ajpa CJP en CPA), bevatten aanvullende bepalingen betreffende de mensenrechten. Aanvullende bepalingen zijn opgenomen voor bepaalde specifieke procedures, maar doorgaans niet voor milieuprocedures. In administratieve zaken, vertaling en vertolking kan worden voorzien voor de partijen onder bepaalde voorwaarden, met name authority-initiated aangelegenheden, maar het is ook mogelijk voor de waarborging van de rechten van de partijen in andere zaken. Algemene taalrechten in administratieve gerechtelijke procedures overeenstemmen met het bovenstaande, maar voorzien in een onvoorwaardelijk recht op vertolking bij het mondeling horen. Het recht op tolk- en vertaaldiensten in strafzaken, van nature meer uitgesproken. In civiele procedures dient een partij die niet spreekt Fins, Zweeds of Samische is gewoonlijk verantwoordelijk voor vertaling op eigen kosten, tenzij het Gerecht anders vanwege de aard van de zaak. In aanvulling op het bovenstaande dienen beide administratieve autoriteiten en gerechtelijke instanties zijn verplicht te garanderen dat onderdanen van de andere Noordse landen de taalkundige bijstand krijgen die zij nodig hebben.

Het bovenstaande betekent dat personen met een vreemde taal in de noordse landen wensen deel te nemen in een milieuzaak zal doorgaans betrekking hebben op hun eigen vertaalkosten. Wanneer rechtsbijstand beschikbaar is (zie punt xii), maar ook met de vereiste vertaling en vertolking. Vertalingen in grensoverschrijdende milieukwesties worden hieronder besproken (afdeling XVI).

In tegenstelling tot de rest van Finland, de autonome eilanden van Åland zijn monolingually Zweeds. Dit geldt zowel voor de regionale en gemeentelijke overheden en overheidsinstanties op de eilanden, met inbegrip van de rechtbank. Verdrag betreffende de autonomie van Åland omvat bepalingen met betrekking tot rechten op het gebruik van Finse in regionale, nationale autoriteiten en rechtbanken en de regionale wet betreffende de administratieve procedure (förvaltningslag för landskapet Åland) bevat soortgelijke bepalingen van de nationale wettelijke regeling inzake de verlening van tolk- en vertaaldiensten in regionale en gemeentelijke overheden.

XVI grensoverschrijdende gevallen

Met het oog op de omzetting van het Verdrag van Espoo MEB en andere internationale verplichtingen, de Finse MEB-wet bevat bepalingen met betrekking tot projecten die waarschijnlijk aanzienlijke milieueffecten hebben op het grondgebied van een ander land. De MEB-richtlijn vereist dat de bevoegde autoriteit het ministerie van Milieu, die verantwoordelijk is voor de coördinatie met de andere betrokken lidstaten.

De betrokken lidstaten zijn in kennis gesteld van het lopende project en verschaften informatie over de grensoverschrijdende effecten ervan alsmede de beoordelings- en goedkeuringsprocedure. Dit bedrag omvat gewoonlijk de vergoeding voor vertalingen ten minste in de mate die nodig is om inzicht te krijgen in het dossier, alsook informatie over eventuele openbare hoorzitting gebeurtenissen in het doelland of in Finland. Een termijn is vastgesteld voor de autoriteiten en het publiek in kennis te stellen van het ministerie dat zij wensen deel te nemen aan de beoordelingsprocedure. Openbare raadpleging die overeenkomen met de nationale MEB-procedure wordt vervolgens geregeld in het buurland, doorgaans door een contactpunt van de betrokken lidstaat. Het geografisch toepassingsgebied van de kennisgeving aan de raadpleging is niet expliciet in de wet geregeld, maar niet het recht om opmerkingen te maken, beperkt. De opdrachtgever is verantwoordelijk voor de kosten van de vereiste vertalingen. Het ministerie van Milieu is ook verantwoordelijk voor het coördineren van openbare raadpleging en voorlichting over het standpunt van de Finse deelnemers wanneer Finland wellicht beïnvloed worden door een ander project.

De wet betreffende de beoordeling van de effecten van bepaalde plannen en programma’s op het milieu (SMEB, 2005/200) bevat vergelijkbare bepalingen voor strategische milieubeoordeling van plannen en programma’s.

Grens verdragen of andere overeenkomsten tussen lidstaten kunnen tezamen met de desbetreffende regelingen omvatten meer gedetailleerde bepalingen over grensoverschrijdende rapportageprocedure (bv. de Overeenkomst tussen Estland en Finland betreffende de grensoverschrijdende milieueffectbeoordeling), alsmede bepalingen inzake permanent en op inspraak in milieuaangelegenheden niet leidt tot een MER (bijv. Nordic Environmental Protection Convention of de grens Verdrag tussen Finland en Zweden).

Overeenkomstig de wet betreffende de autonomie van Åland heeft de staat wetgevende instantie in zaken met betrekking tot buitenlandse zaken. Hoewel de regionale wet inzake milieueffectrapportage bevat enkele bepalingen betreffende de verstrekking van gegevens in geval van grensoverschrijdende effecten, internationale hoorzitting wordt georganiseerd door het ministerie van Milieu.

Zoals hierboven vermeld (afdeling VII), buitenlandse ngo’s in de jurisprudentie is toegekend recht van beroep volgens dezelfde criteria als de binnenlandse NGO’s. Na het instellen van een vordering is gevestigd, dezelfde fundamentele procedurele rechten (om te verzoeken om een rechterlijk bevel, bijvoorbeeld) van toepassing, ongeacht hun nationaliteit. Met betrekking tot rechtsbijstand en taalkundige, zie hierboven, punt XII en XV).

Indien een project moeten vergunningen in twee (of meer) landen, individuele personen of organisaties kunnen ook echt willen of nodig hebben om hun belangen in procedures aan beide zijden van de grens. Met betrekking tot de vergunningsvereisten en andere publiekrechtelijke verplichtingen, kansen krijgen om te kiezen in welke de bevoegdheid tot handelen is meestal vrij beperkt. Grensoverschrijdende civielrechtelijke verplichtingen, anderzijds, worden over het algemeen beheerst door bilaterale of multilaterale verdragen en nationale en Europese wetgeving ter omzetting daarvan. Als voorbeeld wordt het Verdrag inzake de bescherming van het milieu tussen Denemarken, Finland, Noorwegen en Zweden bepaalt dat vorderingen tot schadevergoeding kunnen worden ingediend bij het bevoegde gerecht van de lidstaat waar de potentieel schadelijke activiteit heeft plaatsgevonden.

Links [2]#_ftn2

Finlex databank (wetgeving, secundaire wetgeving, vertaling, rechtspraak enz.):

Bepaalde wetgeving (Zweedse versie kan worden geraadpleegd via de link in de Finse versie; NOTA dat niet-officiële Engelse vertaling daarvan zijn uitgezonderd en meest recente wijzigingen):

— constitution van Finland (731/1999)

— Administratieve procedure Act (434/2003)

— Lokaal Government Act (ook bekend als Gemeentewet; 365/1995

— act openbaarheid van bestuur (621/1999)

— Administratieve gerechtelijke procedure Act (586/1996)

Gerechtelijke procedure — excess profit (4/1734)

— criminele rechtsvordering (689/1997)

— Toepasselijke wet (257/2002)

— act inzake compensatie voor buitensporig lange duur van de gerechtelijke procedure (362/2009)

— Milieu Protection Act (86/2000)

— water Act (587/2011)

— land gebruik en de wet (132/1999)

— nature (beschermings) wet (1096/1996)

— land extractie (555/1981)

— mining Act (621/2011)

— act betreffende milieueffectbeoordeling (468/1994)

— act betreffende de beoordeling van de effecten van bepaalde plannen en programma’s op het milieu (200/2005):

— act op het herstel van bepaalde milieuschade (383/2009)

— act inzake compensatie voor milieuschade (737/1994)

— tort Liability Act (412/1974)

Milieubescherming — nordic Verdrag (SopS 75/1976)

Andere websites

— het Finse rechtssysteem (inclusief informatie over gerechtelijke procedures en juridische hulp en websites van de rechtbanken en andere instanties):

— Bureau van de parlementaire ombudsman:

— Bureau van de kanselier van justitie:

— ombudsman voor minderheden

— de Finse milieubeheer (inclusief informatie over de wetgeving en procedures):

— ece-centers, milieu en natuurlijke hulpbronnen:

— rsa-authority (Engelstalige site in opbouw):

Advocaat — Vereniging bar zoekmachine:

— de Finse vereniging voor natuurbescherming:

— wwf Finland (Fins):

— de Finse vereniging voor natuur en milieu:

Finland — birdlife:

De Ålandseilanden

— act betreffende de autonomie van Åland (1144/1991):

— Regionale wetgeving van de Ålandeilanden (in het Zweeds):

— milieu- en gezondheidsbescherming autoriteit van Åland (in het Zweeds):

De werkomgeving — Bureau van de regionale regering van Åland (in het Zweeds):

— ålands Natur och miljö (ngo’s, in het Zweeds):



 

#_ftnref1[1] Deze categorie omvat alle potentiële belanghebbenden die niet onder de voorgaande posten, heeft de bevoegde autoriteiten hebben een vordering in te stellen tegen besluiten van andere bevoegde autoriteiten, enz.?

#_ftnref2[2] Geef links met de volgende inhoud:

  • nationale wetgeving betreffende toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (ofwel in de officiële taal (talen) van het land of in het Engels, maar bij voorkeur zowel)
  • openbaar toegankelijke lijsten en registers van milieudeskundigen
  • openbaar toegankelijke lijsten en registers van de advocaten
  • Orde van advocaten
  • pro bono milieurecht kantoren
  • Lijst van nationale en internationale ngo’s die actief zijn in het land die actief zijn op toegang tot de milieurechtspraak
  • bureaus van ombudsmannen, bureaus van aanklagers
  • informatie over toegang tot de rechter in milieuzaken die is verstrekt aan het publiek in een gestructureerde en toegankelijke wijze

Deze tekst is automatisch vertaald. De beheerder van deze website kan niet instaan voor de kwaliteit van de vertaling.

Laatste update: 14/09/2016