Agħlaq

IL-VERŻJONI BETA TAL-PORTAL ISSA HI DISPONIBBLI!

Żur il-verżjoni BETA tal-Portal Ewropew tal-Ġustizzja Elettronika u agħtina l-feedback dwar l-esperjenza tiegħek!

 
 

Mogħdija tan-navigazzjoni

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Litwa

Din il-paġna ġiet tradotta awtomatikament u l-kwalità tagħha ma tistax tkun garantita.

Il-kwalità ta' din it-traduzzjoni ġiet evalwata bħala: mhux affidabbli

Taħseb li din it-traduzzjoni hi utli?


  1. Podstawy konstytucyjne
  2. Wymiar sprawiedliwości
  3. #II
  4. Sprawy dotyczące dostępu do informacji
  5. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym
  6. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących działania lub zaniechania
  7. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości: inne środki zaskarżenia
  8. Legitymacja procesowa
  9. Zastępstwo prawne
  10. Dowody
  11. Środki zabezpieczające
  12. Koszty
  13. Mechanizmy pomocy finansowej
  14. Terminowość
  15. Inne kwestie
  16. Cudzoziemcy
  17. Sprawy transgraniczne

Podstawy konstytucyjne

Nie ma prawa do czystego i zdrowego środowiska sprzyjającego itp., jest bezpośrednio zapisane w konstytucji. Jednak prawo to może zostać wyprowadzone z innych artykułów konstytucji. Pojęcie ochrony środowiska pojawia się w kilku artykułach konstytucji: „i każdego państwa muszą chronić środowisko przed szkodliwym wpływem” (art. 53 ust. 3); „Państwo zajmuje się ochroną środowiska naturalnego, flory i fauny, obiektów o charakterze oddzielnych okręgach, a szczególnie cenne i nadzoruje umiarkowane użytkowanie zasobów naturalnych, jak również ich odtworzenie i rozszerzenie. Wyczerpanie gruntów i Pierwiastki ziemi, zanieczyszczenie wody i powietrza, wytwarzania promieniowania, jak również zubożenie fauny i flory, powinno być ustawowo zakazane” (art. 54). Konstytucja gwarantuje dostęp do wymiaru sprawiedliwości: „ten czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone ma prawo odwołania do sądu” (art. 30 ust. 1). Obywatele mogą wszcząć postępowanie administracyjne lub sądowe z powodu naruszeń przepisów środowiskowych. Ale nie mogą bezpośrednio powoływać się na konstytucyjne prawo do środowiska. Traktaty międzynarodowe ratyfikowane przez parlament (Seimas) są integralną częścią systemu prawnego (art.138 (3)). W przypadku konfliktu międzynarodowe porozumienia mają pierwszeństwo przed prawem krajowym (art.11 (2) międzynarodowego prawa traktatów). Strony mogą opierać się bezpośrednio na prawie międzynarodowym. Konwencja z Aarhus jest skuteczna bez żadnych dodatkowych przepisów krajowych. Organy administracyjne i sądy są zobowiązane do wdrożenia niniejszego Traktatu.

II. Wymiar sprawiedliwości

Litwa ma podwójny system sądowy zwykłe sądy powszechne i sądy administracyjne o właściwości szczególnej. Sądów o właściwości ogólnej, odnoszącej się do spraw cywilnych i karnych jest Sąd Najwyższy Litwy (1), Sąd Apelacyjny Litwy (1) i, w pierwszej instancji, sądy okręgowe i sądy rejonowe (5) (54). Sądy okręgowe rozpoznają również przypadki wykroczeń administracyjnych w ramach ich właściwości na podstawie odpowiednich przepisów prawa. Sądy okręgowe, Sąd apelacyjny i sąd najwyższy Litwy jest wydział spraw cywilnych i karnych. Sąd Najwyższy Litwy kontroluje sąd wyroków, orzeczeń, postanowień i zarządzeń sądów o właściwości ogólnej. Inne Rozwija jednolitą praktykę sądową w zakresie wykładni i stosowania ustaw oraz innych aktów prawnych. Najwyższy Sąd Administracyjny Litwy (1) i (5) – sądy administracyjne są sądami o właściwości szczególnej rozstrzygania sporów powstałych między obywatelami i organami administracji ze stosunków administracyjno-prawnych. Najwyższy sąd administracyjny jest sądem pierwszej i ostatniej instancji w sprawach administracyjnych, które należą do jego właściwości ustawowej. Jest on organem odwoławczym w sprawach sądowych dotyczących orzeczeń, postanowień i zarządzeń okręgowych sądów administracyjnych podjętych przez, a także w sprawach dotyczących wykroczeń administracyjnych przyjętych przez sądy rejonowe. Naczelnego sądu administracyjnego również stanowi przykład Sądu na rozprawie, w przypadkach określonych ustawą, w przypadku ponownego otwarcia petycji zakończonych spraw administracyjnych, w tym przestępstw administracyjnych. Najwyższy sąd administracyjny opracowuje jednolitą praktykę sądów administracyjnych w zakresie wykładni i stosowania ustaw oraz innych aktów prawnych. Nie istnieją sądy szczególne właściwe do rozstrzygania poszczególnych rodzajów sporów administracyjnych. Niektóre specjalizacji istnieje jedynie na poziomie instytucjach dochodzeniowych prowadzących postępowanie przygotowawcze (np. Komisja ds. sporów podatkowych). Na specjalnych instytucjach dochodzeniowych prowadzących postępowanie przygotowawcze są gminne komisje ds. sporów administracyjnych (Savivaldybių visuomeninės administracinių ginčų komisijos) oraz Naczelną Komisję ds. Sporów Administracyjnych (Vyriausioji administracinių ginčų komisija). Komisje ds. sporów administracyjnych lub wniosków do Komisji ds. sporów podatkowych przed wniesieniem sprawy do sądu administracyjnego nie jest obowiązkowe, z wyjątkiem kwestii określonych przez prawo. Nie istnieją żadne szczególne sądy, komisje lub środowisko na Litwie. Komisje ds. sporów administracyjnych i sądów administracyjnych przeprowadzenie pełnego przeglądu wszystkich aktów administracyjnych, w tym aktów dotyczących kwestii środowiskowych. Sądy okręgowe o właściwości ogólnej rozpatrują przypadki szkód dla środowiska. Niektóre instytucje państwowe pod nadzorem ministerstwa środowiska mogą stanowić organ prowadzący postępowanie przygotowawcze w sprawach środowiskowych w przypadkach przewidzianych przez prawo (jak np. Państwowa Inspekcja planowania przestrzennego i budownictwa, usług dla obszarów chronionych). Tylko sądy administracyjne mogą rozpatrywać spory administracyjne w sprawach dotyczących środowiska. Nie ma możliwości zastosowania do innego sądu. Istnieje jedynie możliwość zastosowania do sporów administracyjnych Komisji przed wniesieniem sprawy do sądu administracyjnego. Nie istnieje ogólna zasada, że akty administracyjne muszą zostać zaskarżone do administracyjnego lub niezależnego organu rozstrzygania sporów przed wystąpieniem do Sądu. Wewnętrzna kontrola aktów administracyjnych/pominięcie jest obowiązkowe tylko w niektóre rodzaje sporów administracyjnych (np. w zakresie zabezpieczenia społecznego lub sporów, spory podatkowe). Komisje ds. sporów administracyjnych lub wniosków do Komisji ds. sporów podatkowych przed wniesieniem sprawy do sądu administracyjnego może być wybierane dobrowolnie. Tylko w sprawach przewidzianych w przepisach tego specjalnego postępowania przygotowawczego jest obowiązkowe. Każda zainteresowana osoba może wystąpić do sądu o ochronę swoich praw naruszonych lub zakwestionowane lub interesu chronionego przez prawo (art. 5 ustawy o postępowaniu administracyjnym (biodrowy). Każdy wnioskodawca, który kwestionuje akt administracyjny musi wykazać szczególny interes w stwierdzeniu nieważności tego aktu. Tylko wniosek do sądu administracyjnego w pojedyncze w celu ochrony własnej naruszone lub zakwestionowane prawo lub zabezpieczenie jest dopuszczalny biodrowego (art. 5). Istnieje możliwość wniesienia skargi do ochrony interesu ogólnego państwa lub innych określonych dla prokuratora, organy administracji, oficerów kontroli państwa, innych instytucji państwowych, agencje, organizacje lub osoby fizyczne, ale tylko w przypadkach określonych prawem biodrowego (art. 56). Skargi/petycji przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Administracyjnego, w terminie jednego miesiąca od daty publikacji zaskarżonego aktu, daty dostawy danego aktu do wiadomości zainteresowanej stronie, do powiadomienia zainteresowanej strony (lub zaniechania) w terminie dwóch miesięcy od dnia upływu terminu określonego przez prawo, lub jakiegokolwiek innego aktu prawnego w celu spełnienia zapotrzebowania. Jeżeli podmiot administracji publicznej lub wewnętrznego opóźnienia w rozpatrzeniu niektórych kwestii i nie rozwiąże go w wyznaczonym terminie, skargę na bezczynność (opóźnienie) może być złożone w terminie dwóch miesięcy od dnia upływu terminu określonego przez prawo lub jakiegokolwiek innego aktu prawnego w celu rozwiązania tego problemu. Nie określa się terminów składania petycji do kontroli zgodności z prawem aktów administracyjnych przez sądy administracyjne. Na decyzję podjętą przez Komisję ds. sporów administracyjnych ani żadnej innej instytucji do wstępnego pozasądowego dochodzenia sporów, spory administracyjne przyjęte po badaniu zgodnie z poprzedzającym postępowanie, przysługuje skarga do sądu administracyjnego w terminie 20 dni od daty otrzymania decyzji biodrowego (art. 33).
Jeżeli uznaje się, że termin na wniesienie skargi nie została zachowana bez powodu, na wniosek powoda sąd administracyjny może przyznać przywrócenia statusu quo ante. Petycja do przywrócenia status quo ante wskazuje przyczyny niedotrzymania terminu i przedstawienie dowodów potwierdzających jego przyczyn niedotrzymania terminu. Nie istnieją specjalne procedury kontroli bezpieczeństwa przed sądami administracyjnymi. Jedynie zgodności skargi z wymogami formalnymi i terminów do wniesienia zażalenia jest weryfikowane w celu stwierdzenia, czy skarga jest dopuszczalna. W art. 23 określono minimalne standardy dla odcinka biodrowego skargi do sądów administracyjnych. Z wyjątkiem przypadków przewidzianych ustawą, skargi/wnioski są przyjmowane i rozpatrywane przez sądy administracyjne jedynie od uiszczenia opłaty skarbowej. Pomoc adwokata nie jest obowiązkowa w sądach administracyjnych. Strony postępowania mogą bronić swoich interesów przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Sąd administracyjny może uchylać zaskarżonego aktu administracyjnego (lub jego części). Trybunał Sprawiedliwości może również zobowiązuje odpowiedni podmiot administracji do naprawienia popełnionych naruszeń ani przeprowadzania innych postanowień sądu biodrowego (art. 88). Sąd administracyjny nie zmienia akt administracyjny może jednak zobowiązywało Państwa instytucji (PASS) do opracowania nowego aktu administracyjnego. Orzeczenie sądu może zawierać tego nowego aktu administracyjnego. Nie ma specjalnych przepisów ustawy o postępowaniu sądowo-administracyjnym w sprawach dotyczących kwestii środowiskowych. Istnieje możliwość złożenia wniosku do państwa lub ochronę innych interesów publicznych, w tym kwestii środowiskowych. Prawa do wniesienia sprawy do sądu w sprawach dotyczących środowiska jest zapisane w konwencji z Aarhus. Nie ma ograniczeń dla osób fizycznych i prawnych do wniesienia sprawy do sądu administracyjnego. Istnieje możliwość wniesienia skargi w celu ochrony tajemnicy państwowej lub innego interesu publicznego ustanowione dla prokuratora, organy administracji, oficerów kontroli państwa, innych instytucji państwowych, agencje, organizacje lub osoby fizyczne, ale tylko w przypadkach określonych prawem biodrowego (art. 56). Możliwe jest również, że w dziedzinie ochrony środowiska. Sądy administracyjne mogą podjąć decyzję również w sprawach dotyczących sporów między organami administracji publicznej, które nie są podporządkowane, dotyczące kompetencji lub naruszenia przepisów, z wyjątkiem sporów należących do cywilnych sądów o właściwości ogólnej. Podmioty publiczne nie mogą zaskarżyć akty administracyjne przed sądem administracyjnym. Jeżeli niezgodność z prawem aktu administracyjnego, który narusza interes publiczny, tylko prokurator lub innych osób, w przypadkach określonych prawem, może wszcząć postępowanie przed sądem. Sędziowie zwykle nie mają prawo do wszczęcia postępowania. Natomiast jeżeli sędzia ma informację o czasie trwania sprawy karnej, ma on obowiązek poinformować prokuraturę biodrowego (art. 109). Kiedy sprawa jest w toku, Trybunał może „uczestniczyć w postępowaniu aktywnie”, zwracając się o dostarczenie dowodów, powoływanie świadków, ekspertów itp.

III. Sprawy dotyczące dostępu do informacji

Wnioskodawca, który uzna, że jego wniosek o udostępnienie informacji został zignorowany, niesłusznie odrzucony, nieodpowiednio rozpatrzony, ma dostęp do procedury odwoławczej przed organem Komisji ds. sporów administracyjnych. Komisja może wnieść środek zaskarżenia w ciągu miesiąca od otrzymania informacji lub w ciągu miesiąca od daty zostały udostępnione. Decyzja Komisji może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego w terminie 20 dni od dnia otrzymania decyzji. W przypadku odmowy podmiot administracji publicznej muszą przyjąć indywidualny akt administracyjny, który musi zawierać jasno sformułowane, wszystkie prawa i obowiązki oraz szczególne postępowanie odwoławcze (art. 6 8 ustawy o administracji publicznej). Powody odmowy powinny zostać przedstawione wnioskodawcy w terminie 14 dni od daty otrzymania tego wniosku przez organ władzy publicznej (art. 19 zarządzenie w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska, zatwierdzonej przez uchwała rządu nr 1175). Wniosek może złożyć na piśmie lub ustnie. Informacje te mogą być podane ustnie, jeżeli wnioskodawca nie należy zwrócić się o pisemną odpowiedź. Wymagania dotyczące pisemnego wniosku to:

  • nazwę,
  • dane kontaktowe,
  • wymagane informacje,
  • Formularz zawierający informacje.

Skarżąca nie ma interesu. Jeśli wnioskodawca zwraca się do udostępniania informacji w danej formie (w tym w postaci fotokopii), organ władzy publicznej przychyla się do takiego wniosku (istnieją pewne wyjątki przewidziane w art. 9 zarządzenia w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska). Informacje udostępniane są wnioskodawcy w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wniosku przez organ władzy publicznej. Termin ten może zostać przedłużony do co najmniej 14 dni kalendarzowych. Wniosek o sporach administracyjnych Komisji przed złożeniem wniosku do sądu administracyjnego jest obowiązkowe w niniejszej sprawie. Wszystkie informacje muszą być przekazane do Trybunału, jeśli Sąd ich zażąda. Informacje te mogą wpłynąć na decyzję sądu. Jednym z rodzajów wyroków sądów administracyjnych jest zaspokojenie skargi (uwzględnić wniosek) oraz uchylać zaskarżonego aktu (lub jej części), lub do zobowiązania właściwego podmiotu administracji do naprawienia popełnionych naruszeń, lub aby spełnili wszelkie inne postanowienie Trybunału (art. 88 ust. 2 BIODROWY). Sądy mogą zażądać ujawnienia informacji.

IV. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym

Procedura administracyjna jest regulowany ustawą o administracji publicznej we wszystkich sprawach z zakresu prawa administracyjnego w kwestiach środowiskowych. Główne prawa w sprawach dotyczących środowiska jest ustawa Prawo ochrony środowiska. Ustaw i innych aktów prawnych dotyczących ochrony środowiska przyjętych na podstawie tej ustawy. Ustawa Prawo ochrony środowiska przewiduje głównym zobowiązanym za działalność gospodarczą – pozwolenie. Istnieje wiele rodzajów pozwoleń (pozwolenia na budowę, pozwolenia IPPC i OOŚ, itp.), które są regulowane specjalnym prawodawstwem i innych aktów prawnych (akty te są sformułowane wymogi udzielenia takiego zezwolenia, instytucje odpowiedzialne za ten, czasami konkretne przepisy dotyczące procedury), jednak podstawowe zasady procedur administracyjnych są zapisane w ustawie o administracji publicznej. Odwołanie do nadrzędnego organu administracji na decyzję administracyjną może mieć obowiązek (tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie) lub alternatywnego (osoba może dokonać wyboru, odwołanie do organu lub do sądu). Istnieje możliwość zastosowania do sporów administracyjnych Komisji przed wniesieniem sprawy do sądu administracyjnego. Decyzja pierwszej instancji administracyjnej mogą być bezpośrednio stosowane przez Sąd. Wnioski dotyczące sporów administracyjnych Komisji przed wniesieniem sprawy do sądu administracyjnego nie jest obowiązkowe, z wyjątkiem kwestii określonych przez prawo. W przypadku braku szczególnych przepisów ustawowych dotyczących konieczności wniesienia odwołania administracyjnego przed wniesieniem sprawy do sądu administracyjnego decyzje administracyjne można zaskarżyć bezpośrednio do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne badają zgodność wszystkich decyzji administracyjnych zarówno z prawem procesowym, jak i z prawem materialnym. Sądy analizują ustalenia materialne i techniczne oraz stosowne obliczenia, jeżeli zostaną one uznane za stanowiące element decyzji. Sądy administracyjne kontrolują zgodność planowania administracyjnego z prawem. Warunków dotyczących legitymacji procesowej, reguł dowodowych, zasad dotyczących prowadzenia przesłuchań ani zakresu kontroli sądowej nie odnoszą się do spraw dotyczących kwestii środowiskowych. Osób fizycznych lub prawnych ma prawo złożyć skargę (wniosek) dotyczącej aktu administracyjnego, gdy ich prawa były naruszane. W przypadkach określonych prawem można wnieść skargę w celu ochrony interesu publicznego lub innego państwa (w tym znaczeniu dla środowiska). Agencje, organizacje i zrzeszenia mogą zaskarżyć środki wywierające wpływ na ich interesy (istnienie, majątek, możliwość prowadzenia działalności, warunki operacyjne), a także zwraca się o odszkodowanie z tytułu poniesionej szkody majątkowej i niemajątkowej. Takie osoby mogą jednak również wszcząć postępowanie w celu obrony publicznego interesu podmiotów, które reprezentują, w zakresie, w jakim poszczególne kwestionowanego środka regulacyjnego lub narusza taki interes publiczny. W postępowaniu sądowo-administracyjnym, podobnie jak w postępowaniu sądowym z powództwa prywatnego, spoczywa ciężar dowodu spoczywa na skarżącym. Tej zasady ulega jednak ograniczeniu, zwłaszcza kiedy w postępowaniu sądowo-administracyjnym części dowodów znajduje się w posiadaniu organów administracji lub, w przypadku odpowiedzialności, sąd – kierując się zasadą domniemania – zwalnia skarżącego z obowiązku wykazania wystąpienia zarzucanego uchybienia i zobowiązuje organ administracji do udowodnienia, że nie popełnił błędu. Z uwagi na inkwizycyjny charakter postępowania sędzia administracyjny, który dysponuje znacznymi uprawnieniami śledczymi (pouvoirs d’instruction), ma istotny wkład w ustalanie stanu faktycznego. W razie potrzeby taki sędzia może zarządzić ujawnienia dokumentów lub samodzielnie realizować określone czynności śledcze, bezpośrednio analizując akty lub dokumenty, dokonując oględzin określonych miejsc lub uczestnicząc w przesłuchaniach lub czynnościach biegłego. Sędziowie muszą aktywnie uczestniczyć w gromadzeniu dowodów. Art. 8 ust. 1 ustawy o postępowaniu sądowo-administracyjnym ustanawia zasadę, zgodnie z którą postępowanie prowadzi się na posiedzeniach jawnych.

Sędzia administracyjny ma pełną kontrolę aktu administracyjnego. Akt administracyjny (części) może zostać cofnięte, jeżeli:

  1. nielegalne jako takie, tzn. przeczy jej treści aktów prawnych wyższego rzędu;
  2. bezprawne z powodu przyjętego przez niewłaściwy podmiot administracji;
  3. nielegalne, ponieważ zostało ono przyjęte z naruszeniem zasady ustalonej procedury, zwłaszcza naruszających zasady mające na celu zapewnienie obiektywnej oceny wszystkich okoliczności oraz ważność decyzji. Zaskarżonego aktu (części) mogą również zostać uchylone z innych przyczyn uznanych za istotne przez sąd administracyjny biodrowego (art. 89).

Decyzji dotyczących preselekcji i ustalania zakresu OOŚ są decyzje administracyjne i mogą podlegać przeglądowi przez sądy. Warunków dotyczących legitymacji procesowej, reguł dowodowych, zasad dotyczących prowadzenia przesłuchań ani zakresu kontroli sądowej nie są charakterystyczne dla tych spraw. OOŚ jest również decyzji ostatecznej decyzji administracyjnej i nie mogą być kontrolowane przez sądy. Sądy administracyjne badają zgodność wszystkich decyzji administracyjnych zarówno z prawem procesowym, jak i z prawem materialnym. Sądy analizują ustalenia materialne i techniczne oraz stosowne obliczenia, jeżeli zostaną one uznane za stanowiące element decyzji. Ocena oddziaływania na środowisko podlega kontroli, ponieważ stanowi główny element wywierający wpływ na zgodność decyzji z prawem procesowym. Wymogu koniecznego interesu mają uprawnienia do działania został co kierownik przesłanki dopuszczalności odwołania. Nie musi ona brać udziału w konsultacjach społecznych dotyczących procedury OOŚ, wnosić uwag w ramach stałego przed sądami administracyjnymi. Zainteresowana społeczność ma prawo do złożenia skargi (OOŚ) dotycząca stosowania aktu administracyjnego w celu ochrony interesu publicznego (art. 15 ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko projektowanej działalności gospodarczej). Nie istnieją szczególne zasady mające zastosowanie do procedur OOŚ. O wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania w sprawach administracyjnych we wszystkich sprawach. Zgodnie z art. 71 ustawy o postępowaniu administracyjnym, sąd lub sędzia może, na uzasadniony wniosek uczestników postępowania lub z jego własnej inicjatywy, podjąć środki w celu zabezpieczenia roszczenia. Oświadczenie może być zamocowane na każdym etapie postępowania, jeżeli niepodjęcie środków tymczasowych mających na celu zabezpieczenie roszczenia może utrudnić wykonanie orzeczenia sądowego lub decyzji stało się bezskuteczne. Nie istnieją szczególne zasady mające zastosowanie do procedur OOŚ. Wszystkie decyzje administracyjne mogą być kontrolowane przez sądy administracyjne. Decyzje dotyczące IPPC i innych decyzji dotyczących zezwoleń może podlegać przeglądowi przez sądy administracyjne zbyt. Warunków dotyczących legitymacji procesowej, reguł dowodowych, zasad dotyczących prowadzenia przesłuchań ani zakresu kontroli sądowej nie są charakterystyczne dla tych spraw. Sądy administracyjne badają zgodność z prawem procesowym i z prawem materialnym decyzji dotyczących IPPC, a także zgodność wszystkich decyzji administracyjnych z prawem. Sądy muszą również zbadać ustalenia materialne i techniczne, obliczenia oraz dokumentację dotyczącą IPPC, jeżeli elementy te zostaną uznane za stanowiące element decyzji. Nie musi ona brać udziału w konsultacjach społecznych dotyczących procedury IPPC, wnosić uwag w ramach stałego przed sądami administracyjnymi. Zainteresowana społeczność ma prawo do złożenia skargi (IPPC) dotyczącego stosowania aktu administracyjnego w celu ochrony interesu publicznego (art. 87 przepisów dotyczących wydawania, przedłużenia okresu ważności i unieważnienia w pozwoleniach IPPC, zatwierdzony przez Ministerstwo Środowiska Republiki Litewskiej nr 80 w 2002 r.). Zgodnie z art. 71 ustawy o postępowaniu administracyjnym, sąd lub sędzia może podjąć środki służące zabezpieczeniu roszczenia. Nie ma specjalnych zasad stosowanych w ramach procedury IPPC.

V. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących działania lub zaniechania

Zgodnie z art. 7 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska zainteresowanej społeczności, jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych, mają prawo do wytoczenia powództwa przed sądami i:

  1. domaganie się ukarania osób winnych zagrażania środowisku oraz urzędników, których decyzje naruszyły jego prawa lub interesy;
  2. podjęcie odpowiednich działań w celu uniknięcia lub zminimalizowania szkód w środowisku lub o przywrócenie pierwotnego stanu środowiska naturalnego.

Osoby fizyczne i prawne, które szkodzą środowisku musi zrekompensować wszelkie straty, oraz, w miarę możliwości, przywrócenie stanu środowiska (art. 32 ustawy o ochronie środowiska). Prawo do zgłaszania roszczeń o odszkodowanie należy do:

  1. osoby fizyczne i prawne, w których interesy zdrowia, mienia lub zostały uszkodzone;
  2. Funkcjonariusze Ministerstwa Środowiska lub innych urzędników, gdy szkoda przeciwko interesom państwa członkowskiego (art. 33 ust. 1 Prawo ochrony środowiska).

Osoby prawne podlegają odpowiedzialności cywilnej, niezależnie od winy, za wszelkie szkody w środowisku lub faktycznego zagrożenia wynikające z ich działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2 Prawo ochrony środowiska). Skargi dotyczące ochrony środowiska można wnosić bezpośrednio do sądów administracyjnych od decyzji lub zaniechania organy publiczne (organy państwowe lub organy publiczne na szczeblu lokalnym). Sąd Administracyjny może cofnąć zaskarżony akt administracyjny (lub jego części) zobowiązuje organ publiczny do naprawienia popełnionych naruszeń, ani przeprowadzania innych postanowień sądu. Sąd administracyjny może stanowić odpowiedź na skargę (wniosek) oraz zasądzenia od wynikających z nielegalnych działań organów publicznych. Państwowy urząd ochrony środowiska jest realizowana przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej, Ministerstwo Środowiska, ochrony środowiska, regionalnej agencji ochrony środowiska i innych specjalnych działów władz państwowych (np. Inspekcja planowania przestrzennego i budownictwa, Generalna lasów państwowych przedsiębiorstw, parki narodowe, chronione obszary usług dyrekcji) i instytucji samorządowych na szczeblu lokalnym. Procedura administracyjna jest regulowany ustawą o administracji publicznej we wszystkich sprawach z zakresu prawa administracyjnego. Nie istnieją szczególne przepisy dotyczące kwestii środowiskowych. Postępowanie administracyjne zostaje zakończona i decyzja w sprawie procedury administracyjnej przyjmuje się w terminie 20 dni roboczych od rozpoczęcia procedury. Termin ten może zostać przedłużony na okres nie dłuższy niż 10 dni roboczych (art. 31 ustawy o administracji publicznej). Dana osoba ma prawo do odwołania się od decyzji w ramach procedury administracyjnej przyjętych przez podmiot administracji publicznej, według własnego wyboru, ani do komisji ds. sporów administracyjnych lub do sądu administracyjnego, zgodnie z procedurą określoną przez przepisy (art. 36 ustawy o administracji publicznej). Sąd Administracyjny może cofnąć decyzji podjętych przez właściwe organy (lub jego część) zobowiązuje właściwy organ do naprawienia popełnionego naruszenia ani przeprowadzania innych postanowień sądu biodrowego (art. 88). Nie ustanowiono żadnych szczególnych przepisów dotyczących kwestii odpowiedzialności za środowisko dla postępowania przed sądami administracyjnymi. Sądy powszechne rozpatrują sprawy dotyczące odpowiedzialności za środowisko. Możliwość składania roszczeń o odszkodowanie jest przewidziane w art. 32-34 ustawy Prawo ochrony środowiska. Istnieje kilka możliwości egzekwowania odpowiedzialności za środowisko. Każda możliwość opiera się na określonych warunkach. Osoba ta może zwrócić się do właściwego organu o akt, jeśli środowisko jest uszkodzony. Decyzja podjęta przez właściwy organ mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego. Osoby prawne i fizyczne zdrowie, których interesy zostały naruszone lub mogą wnieść bezpośredniej skargi o odszkodowanie przed sądami powszechnymi. Właściwi funkcjonariusze mogą dokonywać takich wniosków, w przypadku gdy szkoda dotyczy interesów państwa.

VI. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości: inne środki zaskarżenia

Każde postępowanie przed każdym sądem – administracyjnym, cywilnym lub karnym – może zawierać element środowiskowy. Nie ma szczególnych przepisów w tym zakresie. Parlament mianuje Rzecznika Praw Obywatelskich Sejmu, urzędnika państwowego, który chroni prawa człowieka i wolności skarżącego, rozpatruje skargi na nadużycie stanowiska przez urzędników lub biurokracji i ma na celu unowocześnienie administracji publicznej. Skarżący ma prawo złożyć skargę do litewskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczących nadużycia stanowiska przez biurokrację, urzędników, jeśli uważa, że jego prawa i swobody zostały naruszone w ten sposób (art. 5, 13 (1) Prawa litewskiego Rzecznika Praw Obywatelskich). Po zakończeniu dochodzenia Seimas Rzecznik Praw Obywatelskich podejmuje decyzję o:

  1. uznanie lub uznanie skargi za uzasadnione;
  2. oddalenie skargi;
  3. cofnięcia skargi dochodzenia (art. 22 ust. 1 Prawa litewskiego Rzecznika Praw Obywatelskich).

Instytucja, agencja lub urzędnika, do których niniejszy wniosek (zalecenie) są zobowiązane badać wniosek (zalecenie) przyjmowane przez Seimas Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Obywatelskich informuje Parlament o wynikach dochodzenia (art. 20 ust. 3 Prawa litewskiego Rzecznika Praw Obywatelskich). Zgodnie z ustawą o prokuraturze, prokuratura jest instytucją państwową pod przewodnictwem Prokuratora Generalnego. Prokuratury jest urząd Prokuratora Generalnego i terytorialnej prokuratur (prokuratur okręgowych i rejonowych biur prokuratury). Wszystkich prokuratur musi bronić interesu publicznego, w tym kwestie środowiskowe. Art. 19 ustawy o prokuraturze obszernie reguluje w obronie interesu publicznego. Państwa instytucje odpowiedzialne za ochronę środowiska, w tym Ministerstwo Środowiska, Agencja ochrony środowiska, ochrony środowiska i inne specjalne wydziały, organy państwowe (np. Inspekcja planowania przestrzennego i budownictwa, Generalna lasów państwowych przedsiębiorstw, parki narodowe, chronione obszary usług dyrekcji i samorządy lokalne) mogą wszcząć postępowanie w sądzie administracyjnym w obronie interesu publicznego. Niektóre specjalne jednostki terytorialne jednostki policyjne dotyczące naruszeń przepisów środowiskowych (np. w stolicy w Wilnie). Inne jednostki terytorialne funkcjonariuszy policji odpowiedzialnych za prowadzenie dochodzeń w sprawie naruszeń przepisów środowiskowych. Posiadają kompetencje w sprawach karnych i administracyjnych naruszeń. Kodeks postępowania karnego przewiduje przypadki na mocy kodeksu karnego Republiki Litewskiej, kiedy można wszcząć postępowanie karne, jeżeli istnieje skargi ofiary lub jego prawowitego przedstawiciela (art. 407 kodeksu postępowania karnego). W takich przypadkach postępowanie nie jest prowadzone. Brak jest przykładów spraw dotyczących kwestii środowiskowych. Istnieje szereg możliwości roszczeń przed sądami administracyjnymi w przypadku bezczynności organu administracyjnego lub podjęcia nieodpowiednich działań:

  • Skarga o uchylenie niezgodnej z prawem decyzji administracyjnej;
  • działania w celu zobowiązania Państwa instytucji do przyjęcia decyzji administracyjnej;
  • Skarga o odszkodowanie od organu publicznego, jeżeli skarżący wykaże, że w następstwie bezczynności lub podjęcia nieodpowiedniego działania doznał szkody.

Istnieje możliwość wniesienia skargi w celu ochrony interesu ogólnego państwa lub innych określonych dla prokuratora, organy administracji, oficerów kontroli państwa, innych instytucji państwowych, agencje, organizacje lub osoby fizyczne, ale tylko w przypadkach określonych przepisami prawa (art. 56 ustawy o postępowaniu administracyjnym).

VII. Legitymacja procesowa

Zgodnie z ustawą o postępowaniu administracyjnym każda zainteresowana osoba może wystąpić do sądu o ochronę swoich praw naruszonych zaskarżyła interesu chronionego przez prawo, lub prawa. Każdy wnioskodawca, który kwestionuje akt administracyjny musi wykazać szczególny interes w stwierdzeniu nieważności tego aktu. Jedynie wnioski o ochronę naruszone lub prawa do sądu administracyjnego jest dopuszczalne (art. 5 ustawy o postępowaniu administracyjnym). Te podstawowe zasady są stosowane dla różnych rodzajów procedur i różnych podmiotów. Tymczasem można wnieść skargę w celu ochrony interesu ogólnego państwa lub innych. Możliwość ta obejmuje podmioty do prokuratora, organy administracji, oficerów kontroli państwa, innych instytucji państwowych, agencje, organizacje lub osoby fizyczne. Jednak możliwość ta może być stosowana jedynie w przypadkach określonych przepisami prawa (art. 56 ustawy o postępowaniu administracyjnym). Na przykład zgodnie z art. 7 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska zainteresowanej społeczności, jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych, mają prawo do wniesienia skargi do sądu. Tak, w przypadku zaistnienia skargę w celu ochrony interesu publicznego związanymi z ochroną środowiska niniejsza skarga powinna być dopuszczalna, ponieważ jest on przewidziany przez ustawę w sprawie ochrony środowiska. Zasada ta jest stosowana we wszystkich sprawach (nie tylko w sprawach dotyczących środowiska). Czasami dodatkowe przepisy zapewniają komu i w jakich przypadkach istnieje dostęp do sądu, np. w sprawach dotyczących OOŚ i IPPC. Art. 15 ustawy o ocenie oddziaływania na środowisko projektowanej działalności gospodarczej przewiduje możliwość zwrócenia się przez zainteresowaną społeczność do wytoczenia powództwa przed sądami w przypadku OOŚ. Art. 87 Zasady dotyczące wydawania, przedłużenia okresu ważności i unieważnienia w pozwoleniach IPPC, zatwierdzony przez Ministerstwo Środowiska Republiki Litewskiej – numer porządkowy 80 w 2002 r. stanowi możliwość zwrócenia się przez zainteresowaną społeczność do wytoczenia powództwa przed sądami w przypadku IPPC. Istnieją dodatkowe przepisy dotyczące możliwość zwrócenia się przez zainteresowaną społeczność do wytoczenia powództwa przed sądami w przypadku art. 15 ustawy o OOŚ (oceny oddziaływania na środowisko projektowanej działalności gospodarczej) oraz IPPC (art. 87 przepisów dotyczących wydawania, przedłużenia okresu ważności i unieważnienia w pozwoleniach IPPC, zatwierdzony przez Ministerstwo Środowiska Republiki Litewskiej – numer porządkowy 80 w 2002 r.). Nie istnieje „actio popularis” na Litwie. Rzecznik Praw Obywatelskich nie może wnieść skargę do Sądu Administracyjnego przeciw powyższej decyzji administracyjnych. Lecz może zwrócić się do sądu administracyjnego, zwracając się o zbadanie legalności tych przepisów prawnych przyjętych przez jednostki administracji publicznej lub administracji samorządowej. Prokuratura może zalecić, aby wystąpił do sądu zgodnie z procedurą przewidzianą prawem w zakresie ochrony interesu publicznego. Prokuratorzy mogą bronić interesu publicznego przed sądami administracyjnymi. Inne instytucje państwowe mają legitymacją procesową uprawniającą je do występowania przed sądami administracyjnymi, jeżeli jest on na własny interes, którego chcą dochodzić lub bronić oraz ochrony interesu publicznego. Istnieją dodatkowe przepisy dotyczące legitymacji procesowej osób fizycznych/organizacji pozarządowych i kwestii dostępu do wymiaru sprawiedliwości w kwestiach środowiskowych odnoszących się do OOŚ i IPPC dziedzinach procedur

VIII. Zastępstwo prawne

Strony mogą reprezentować ich interesy w sądach administracyjnych bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli. W sądach administracyjnych, udział adwokata jest obowiązkowe w postępowaniach sądowych (również w odniesieniu do spraw środowiskowych). Przymus adwokacki istnieje również w postępowaniu przed Sąd Kasacyjny (sąd najwyższy Litwy) (np. w sprawach szkód w środowisku oraz w sprawach karnych). Strony i/lub ich przedstawiciele muszą posiadać dyplom ukończenia studiów prawniczych przed sądem apelacyjnym. Zazwyczaj wymagane jest obowiązkowe uczestnictwo w postępowaniu karnym we wszystkich sądach powszechnych. Istnieją wyspecjalizowanych kancelariach prawnych w sprawach dotyczących środowiska (zazwyczaj największym Law Offices). Można znaleźć listę adwokatów na następujących stronach internetowych:

Istnieje kilka organizacji pozarządowych, których celem jest ochrona interesu publicznego w kwestiach środowiskowych, takich jak Fundusz na rzecz przyrody i litewskiej Litewskiego Ruchu Zielonych. Litewski środowiskowych koalicja powstała w 2004 r. Obecnie jest 9 posłów, w tym koalicji w chwili obecnej.

IX. Dowody

Strony i inne osoby, przedstawienia dowodów w postępowaniu. Strony muszą udowodnić okoliczności, na których opierają swoje wnioski i odpowiedzi. W postępowaniach sądowoadministracyjnych i postępowaniach cywilnych dowody obejmują: wyjaśnienia stron i osób trzecich (bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli), zeznania świadków, rzeczywistych dowodów pisemnych dowodów, sprawozdań, analizy, opinie biegłych. Strony i inne osoby uczestniczące przedstawienie sądowi materiałów dowodowych. W razie potrzeby sąd może zezwolić tym osobom na przedstawienie dodatkowych dowodów na jej żądanie lub z własnej inicjatywy może zażądać niezbędnych dokumentów lub zwrócenia uwagi od urzędników. W postępowaniu cywilnym sąd ma prawo uzyskiwania dowodów z własnej inicjatywy tylko w wyjątkowych przypadkach przewidzianych przepisami prawa, takich jak w sprawach rodzinnych i spraw pracowniczych. Trybunał może również wystąpić i uzyskać dowody z drugą stroną lub stronami trzecimi na wniosek innej strony. Dowody przed Sądem nie ma z góry określoną wartość. Sąd ocenia dowody zgodnie z własnym wewnętrznym przekonaniem oparte na dogłębnej, kompleksowej i obiektywnej oceny faktów zgodnie z prawem, jak również sprawiedliwość i zasadność kryteriów. W postępowaniach administracyjnych strony mogą wprowadzić nowe dowody aż do zamknięcia rozprawy na osiągnięciach. Sędziowie muszą aktywnie uczestniczyć w gromadzeniu dowodów, w tworzeniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, musi dokonać kompleksowej i obiektywnej analizy tych przepisów. W postępowaniu cywilnym strony mogą wprowadzić nowe dowody aż do zakończenia przygotowań do sprawy co do istoty. W postępowaniu cywilnym sąd ma prawo uzyskiwania dowodów z własnej inicjatywy tylko w wyjątkowych przypadkach przewidzianych przepisami prawa, takich jak w sprawach rodzinnych lub w sprawach pracowniczych. Strony mogą przedstawiać opinie ekspertów z innych dowodów sądowi. Wyjaśnienia specjalistycznych, opinii czy wniosków zebranych przez strony postępowania z własnej inicjatywy nie są dopuszczone jako dowód z opinii biegłych. Są one traktowane jak pisemne dowody. Trybunał postanawia, z własnej inicjatywy lub na wniosek stron, czy należy zarządzić sporządzenie ekspertyzy w postępowaniu. Zazwyczaj biegły zostaje wezwany do zbadania niektórych kwestii spornych w przypadku gdy Trybunał wymaga szczególnej opieki medycznej, artystycznej, naukowej, technicznej lub zawodowej wiedzy. Ekspertyzy, jak inne dowody, nie ma z góry określoną wartość dla Trybunału. Nie są one wiążące dla sędziów.

Wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania.

W przedmiocie odwołania lub skargi złożonych do Trybunału przeciwko decyzji administracyjnej nie ma skutku zawieszającego. Trybunał może jedynie do zawieszenia wykonania decyzji administracyjnej w zastosowaniu środków tymczasowych. Zazwyczaj decyzje administracyjne podlegają natychmiastowemu wykonaniu po ich przyjęciu (wykonanie), niezależnie od wniesienia odwołania. Jedynie sąd może zastosować środki tymczasowe. Jeżeli decyzja administracyjna, akt ustawodawczy został przyjęty przez rząd lub gminie wykonanie jest związane z publikacją w Dzienniku Urzędowym lub innej daty, która może być przewidziana w akcie ustawodawczym. Nie istnieją żadne szczególne przepisy dotyczące nakazowego w postępowaniu sądowym w sprawach środowiskowych. Oświadczenie może być zamocowane na każdym etapie postępowania, jeżeli niepodjęcie środków tymczasowych mających na celu zabezpieczenie roszczenia może:

a) utrudniają egzekwowanie decyzji sądu; lub

b) decyzji stało się bezskuteczne.

Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych musi zostać złożony przed rozpoczęciem rozprawy sprawy co do istoty. W praktyce stosowanej przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas Trybunał przy podejmowaniu decyzji w sprawie środków tymczasowych (w języku litewskim procesów administracyjnych są zwane „środkami zapewniającymi „wstępnie), muszą uwzględniać rodzaj roszczenia (który ma być zabezpieczony), rzeczową podstawę roszczenia, prawa przyznane przez sporny akt, oraz rzeczywistej realizacji tych praw. Tylko wówczas Sąd może zdecydować, czy wymóg dotyczący środków tymczasowych na podstawie okoliczności wniosku są odpowiednie do celu i czy zasada proporcjonalności i równowagę interesów stron oraz interes publiczny nie zostaną naruszone. Zgodnie z zasadą słuszności, przy badaniu wymogu środków tymczasowych, Trybunał musi udzielić odpowiedzi na pytanie, czy tymczasowy środek rzeczywiście przyczyni się do przywrócenia poprzedniej sytuacji prawnej, gdyby roszczenie główne byłoby spełnione. Petycja służące zabezpieczeniu roszczenia mogą być akceptowane wyłącznie, jeśli główny zarzut zostaje przyjęta. Nie istnieje możliwość zwrócenia się o zastosowanie środków tymczasowych, bez zwracania się do zaskarżenia aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego. Nie istnieje cross-undertaking odszkodowania przed przyznaniem środków tymczasowych. Istnieje odwołanie od decyzji sądu dotyczącej ewentualnego nakazu. Nie ma jednak skutku zawieszającego, a sąd może kontynuować postępowanie (art. 71 ust. 5 BIODROWY).

XI. Koszty

W sądach administracyjnych, wnioskodawca musi uiścić opłatę sądową. Istnieją jednak wyjątki, w przypadkach skarg mających na celu ochronę interesów państwa lub innych organów publicznych, w sprawach dotyczących odszkodowań za straty materialne i moralne spowodowane przez bezprawne akty lub zaniechania w dziedzinie administracji publicznej, na przykład. Inne koszty obejmowa³yby: w przypadku sporów

  1. Koszty poniesione na rzecz biegłych, świadków, ekspertów i organizacji;
  2. koszty związane z rozprawy czas i miejsce publikacji w prasie;
  3. koszty transportu;
  4. Koszty najmu lokali w miejsce sądu;
  5. inne niezbędne i uzasadnione koszty.

W sądach cywilnych wnioskodawca musi uiścić opłatę sądową. Istnieją odstępstwa w przypadkach dotyczących odszkodowania za straty materialne i moralne w stosunku do fizycznego uszkodzenia ciała, śmierć, w sprawach dotyczących obrony interesu publicznego na wniosek prokuratora, instytucje publiczne lub inne osoby. Inne koszty obejmowa³yby: w przypadku sporów

  1. kosztów poniesionych na świadków, ekspertów, organów i ekspertów z tłumaczy ustnych oraz kosztów związanych z kontroli na miejscu;
  2. Koszty poszukiwania pozwanego;
  3. koszty związane ze świadczeniem usługi dostarczania dokumentów;
  4. Koszty egzekwowania wyroków;
  5. koszty związane z wynagrodzeniem kurator;
  6. w odniesieniu do adwokatów lub kosztów adwokata asystentów;
  7. kosztów związanych z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.
  8. inne niezbędne i uzasadnione koszty.

Na mocy ustawy o postępowaniu administracyjnym, każda skarga (wniosek) przez sąd administracyjny podlega opłacie skarbowej w wysokości 100 LTL (bez wyjątków). Odwołanie do odwołania od wyroku Sądu muszą podlegać opłacie skarbowej według stawki 50 % należnego w momencie wniesienia skargi (wniosek) przy sądzie pierwszej instancji. Zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego, stamp-duties w sporach finansowych są następujące:

Kwota wierzytelności:

Stamp-duty

w przypadku roszczeń 100 000 LTL

3 % (kwota + indeksacja minimalnych stamp-duty – 50 LTL)

w przypadku roszczeń 300,000 LTL

3,000 LTL plus 2 % kwot przekraczającej 100,000 LTL + indeksowanie

w przypadku roszczeń powyżej 300,000 LTL

7,000 LTL plus 1 % kwot przekraczającej 30,000 LTL (maksymalnie + indeksacja stamp-duty – 30,000 LTL)

W przypadku odwołań, skarga kasacyjna, wnioski o wznowienie postępowania jest wypłacana ta sama kwota opłaty skarbowej. Szacunkowe wynagrodzenie ekspertów i innych opłat, z wyjątkiem przypadku sporów adwokata, opłaty i koszty związane z zastosowaniem środków tymczasowych reguluje Uchwała rządu nr 344 z 2002. Istnieje zalecenie Ministra Sprawiedliwości i prezesa izby adwokackiej dotyczące honorariów adwokackich (Ministerstwo Sprawiedliwości porządkowym 1R-85 z 2004). Zalecane maksymalne wynagrodzenia wielkości są obliczane przy wykorzystaniu współczynników opartych na rząd Litwy zatwierdził minimalnego miesięcznego wynagrodzenia. Minimalnego miesięcznego wynagrodzenia (MMS) od 1 sierpnia 2012 r. wynosi 850 LTL. Np. współczynnik przez godzinę na reprezentowanie w sądzie wynosi 0,15. Szacunkowe wynagrodzenie prawnika w przypadku pomocy prawnej reguluje Uchwała rządu nr 60 z 2001. Wynagrodzenie adwokatów świadczących pomoc prawna kwalifikowana jest stale 8.18 MMS miesięcznie. Wynagrodzenie za godzinę pracy prawników, którzy nie są stale zapewniających dodatkową pomoc prawną równą 0,05 MMS. Istnieją różnice pomiędzy administracyjnym, jak i cywilnym. W ramach postępowania administracyjnego, w przypadku środków służących zabezpieczeniu interesów lub środków tymczasowych depozytu (cross-undertaking odszkodowania) nie jest konieczne (nie jest przewidziana w ustawie o postępowaniu administracyjnym). W ramach postępowania cywilnego wniosek o zastosowanie środka tymczasowego, podlegają opodatkowaniu tylko wtedy, gdy zostanie podniesiona przed wniesieniem powództwa. W takim przypadku wnioskodawca musi zapłacić za połowy stamp-duty tej potencjalnej wierzytelności. Kodeks postępowania cywilnego ustanawia prawo Trybunału do wymagali zastosowania środków tymczasowych od wnioskodawcy. Depozyt ma na celu zabezpieczenie na pokrycie strat poniesionych przez pozwanego środki tymczasowe w stosunku do niego zastosowanie. Można też złożenie gwarancji bankowej. Wysokość depozytu zależy od przypadku, a nie ogólnie dość trudny do oszacowania. Zgodnie z ogólną zasadą strona przegrywająca musi ponieść wszystkie koszty, w tym koszty opłat skarbowych i pierwotne postępowanie przed sądem. Strona ta będzie również zobowiązany do nagradzania kosztów strony wygrywającej. W stamp-duty ekspertów, wydatki na korespondencję, koszty i inne koszty zazwyczaj są pokrywane w całości. Natomiast legalna koszty zastępstwa prawnego w trakcie postępowania sądowego są ograniczone zgodnie z zaleceniami Ministra Sprawiedliwości i prezesa Izby Adwokackiej. Jednakże kwoty te są jedynie zalecane i zależą od stopnia złożoności sprawy, postępowanie sądowe, oraz innych czynników. Niemniej jednak w większości sprawy cywilne i administracyjne, sądy państw stron o zmniejszenie kosztów ochrony prawnej do pomocy prawnej zgodnie z zalecanymi ilościami i zasadności.

XII. Mechanizmy pomocy finansowej

Nie ustanowiono szczególnych przepisów w zakresie kosztów postępowania w sprawach środowiskowych. Skargi/wnioski są przyjmowane i rozpatrywane przez sądy administracyjne jedynie od uiszczenia opłaty skarbowej przewidzianym przez prawo. Niektóre zwolnienia z opłaty skarbowej, przewidziano w art. 40 ustawy o postępowaniu administracyjnym:

  • skargi/petycje dotyczące opóźnienia przez organy administracji publicznej w celu wykonywania działań powierzonych w ramach swych kompetencji,
  • przyznawanie lub odmowę przyznania emerytury,
  • naruszenia ordynacji wyborczej i ustawy o referendum,
  • petycji przez państwo pracowników oraz pracowników gminnych, jeśli dotyczą stosunków prawnych,
  • odszkodowania za szkody wyrządzone osobie fizycznej lub organizacji przez bezprawne akty lub zaniechania w dziedzinie administracji publicznej, oraz
  • Skargi dotyczące ochrony interesów publicznych i niektóre inne skargi/petycji.

Istnieje pomocy prawnej na Litwie. Obecnie obowiązujący system pomocy prawnej reguluje ustawa o pomocy prawnej. Pomoc prawna jest podzielony na podstawowej i dodatkowej pomocy prawnej. Podstawowa pomoc prawna obejmuje informacje prawne i porad prawnych poza zakresem postępowania sądowego i jest dostępny dla wszystkich obywateli, obywateli i cudzoziemców, niezależnie od ich zasobów finansowych. Pomoc prawna kwalifikowana obejmuje przygotowanie dokumentów proceduralnych, reprezentowanie w sądzie, zwolnienie z opłaty stemplowej i innych opłat sądowych. Dostęp do dodatkowej pomocy prawnej zależy od poziomu dochodów i majątku oraz obejmuje 50 lub 100 procent wszystkich kosztów postępowania. Niektóre grupy osób (tj. odbiorców świadczeń socjalnych) może uzyskać pomoc prawną, niezależnie od ich dochodów. Pomoc prawną przyznaje się za pośrednictwem usług specjalnych, które podlegają Ministerstwu Sprawiedliwości. Odmowa przyznania pomocy prawnej jest przedmiotem odwołania do sądów administracyjnych. Nie ustanowiono przepisów szczególnych w zakresie pomocy prawnej w sprawach środowiskowych. Przyznanie pomocy państwa jest uzależnione od spełnienia wymogów dotyczących posiadanych środków, obywatelstwa, miejsca zamieszkania i dopuszczalności. Masz prawo do podstawowej lub dodatkowej pomocy prawnej jeżeli jesteś obywatelką litewską, obywatela UE lub cudzoziemca, przebywających legalnie na terytorium Litwy lub w innym państwie członkowskim UE. Pomoc prawną przyznaje się, jeżeli twierdzenia strony nie są w sposób oczywisty niedopuszczalne lub bezpodstawne. Dodatkowy warunek, że pomoc prawna kwalifikowana jest jej wartość majątku i roczny dochód nie przekracza wartości majątku i dochodów określonych przez rząd Republiki Litewskiej. Pomocy prawnej dla organizacji pozarządowych nie jest przewidziana. Kancelarie prawne nie świadczą pomocy prawnej na zasadzie pro bono na Litwie. Wszystkie poradnie prawne nie zajmują się sprawami dotyczącymi ochrony środowiska. Nie istnieją szczególne środowisko poradnie prawne. Są to:

  • Poradnia Prawna Uniwersytetu Wileńskiego: http://www.teisesklinika.lt
  • Kliniką Prawa na Uniwersytet Mykolas Romeris: http://www.mruni.eu/lt/universitetas/fakultetai/teises_fakultetas/teisines_pagalbos_centras/apie_centra/

Poradnie prawne odpowiadają za podstawową pomoc prawną. Podstawową pomoc prawną przyznaje się również przez gminy i przez Ministerstwo Sprawiedliwości w kilku miastach biur informacyjnych (Kowno, Kłajpeda, Szawle, Druskininkai i inne).

Na dodatkową pomoc prawną przyznaje się za pośrednictwem specjalnych z 5 r. (w Wilnie, służb probacyjnych Kowna, Kłajpedy, Poniewieża, Szawli), które podlegają Ministerstwu Sprawiedliwości. Istnieją środowiskowych organizacji zajmujących się ochroną środowiska na Litwie. Są one dostępne dla opinii publicznej. Istnieją także inne organizacje, które udziela BEZPŁATNYCH porad przez Internet. Nie istnieją szczególne prawników zajmujących się kwestiami środowiskowymi, które byłyby dostępne dla ogółu społeczeństwa nieodpłatnie.

XIII. Terminowość

Organ administracyjny kończy postępowanie administracyjne oraz wydać decyzję postępowania administracyjnego w terminie 20 dni roboczych od rozpoczęcia procedury. Instytucja wszczynająca postępowanie administracyjne może przedłużyć ten okres maksymalnie 10 dodatkowych dni roboczych, jeżeli, z przyczyn obiektywnych, postępowanie administracyjne nie mogą zostać zrealizowane w wyznaczonym terminie. Dana osoba jest powiadamiana o przedłużeniu terminu postępowania administracyjnego na piśmie lub pocztą elektroniczną (jeżeli skargę e-mailem) i o powodach przedłużenia terminu (art. 31 ustawy o administracji publicznej). Sąd Administracyjny może przeprowadzić organ publiczny ponosi odpowiedzialność, jeżeli organ administrujący nie przyjmie decyzji w terminie i w jego wyniku szkodę dla skarżącego. Na mocy ustawy w kilku przypadkach stosuje się zasadę milczącej zgody. Milczenie ze strony administracji oznacza wyrażenie milczącej zgody w terminie wyznaczonym w ustawie. W przepisach prawnych nie wyznaczono szczególnych terminów w postępowaniu sądowym w sprawach środowiskowych. Zastosowanie mają zasady ogólne. Zazwyczaj Przygotowanie sprawy przed sądem musi zostać zakończone nie później niż jeden miesiąc po dacie skarga (wniosek). Postępowanie przed sądem administracyjnym jest obowiązkowe, a orzeczenie wydane w pierwszej instancji nie później niż dwa miesiące po tym, aby trybunał daty rozprawy, jeżeli ustawa nie obejmuje krótszy okres.
W stosownych przypadkach, okres próbny może zostać przedłużony o jeden miesiąc. W sprawach dotyczących zgodności z prawem aktów normatywnych administracji, okres ten może zostać wydłużony do trzech miesięcy. Orzeczenie jest sporządzane i przekazywane ogółowi społeczeństwa w tym samym dniu po przesłuchaniu w sprawie. Wyroki dotyczące legalności aktów administracyjnych i inne złożone przypadki mogą zostać przekazane i podane w późniejszym terminie, lecz nie później niż 10 dni po zakończeniu przesłuchania postępowania (w praktyce jest stosowana prawie we wszystkich przypadkach). Jeżeli prawo do uzyskania orzeczenia sądowego w rozsądnym terminie spowodował szkodę, zainteresowana osoba może uzyskać odszkodowanie za szkodę. Możliwość ta jest przewidziana w ustawie o kompensacie za szkody spowodowane przez władze publiczne.

XIV. Inne kwestie

Każdy wnioskodawca, który kwestionuje akt administracyjny muszą wykazać szczególny interes w stwierdzeniu nieważności tego aktu. Skarga o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku, gdy wywiera skutki prawne – jeżeli narusza prawa i obowiązki wnioskodawców. Nakaz wydawany wyłącznie w kontekście procedury opracowywania późniejszej decyzji głównej lub prostych informacji nie będzie ustanawiać praw lub obowiązków danej osoby i nie można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Wszystkie te zasady ogólne mają zastosowanie w postępowaniu dotyczących kwestii środowiskowych. Prawo dostępu do informacji o środowisku jest orzeczeniem wydanym przez ogólne zasady prawa dotyczące ochrony środowiska oraz rozporządzenie wykonawcze w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska, zatwierdzonej przez uchwała rządu nr 1175 z 1999. Alternatywne metody rozstrzygania sporów obecnie nie są częste w postępowaniu sądowo-administracyjnym na Litwie. Jednak nowsze orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazują na zamiar wykorzystania traktatu pokojowego rozstrzygania sporów (również w odniesieniu do spraw środowiskowych). Mediacja nie jest faktycznie stosowany w praktyce; powoli, ale jest to najlepsza jakość na Litwie.

. XV. Cudzoziemcy

Art. 29 litewskiej konstytucji proklamuje zasadę równości wobec prawa wszystkich obywateli bez względu na ich płeć, rasę, narodowość, język, pochodzenie, położenie społeczne, wiarę, przekonania lub poglądy. W wielu ustawach rozszerzono postanowienia tego artykułu konstytucji. Art. 6 ustawy o postępowaniu administracyjnym stanowi, że wymiar sprawiedliwości w sprawach administracyjnych jest realizowany wyłącznie przez sądy, zgodnie z zasadą równości wobec prawa i Trybunał, bez względu na płeć, rasę, narodowość, język, pochodzenie, położenie społeczne, wiarę, przekonania i postawy, działalności i rodzaju, miejsca pobytu i inne okoliczności. Jedynie należy używać języka litewskiego w sądach. Art. 9 ustawy o postępowaniu administracyjnym stanowi, że w sprawach administracyjnych, proces podejmowania decyzji i opublikowane w języku litewskim. Wszystkie dokumenty przedłożone sądowi muszą być przetłumaczone na język litewski. Osobom, które nie posługują się językiem litewskim gwarantuje się prawo do korzystania z usług tłumacza. Tłumacz ustny jest wypłacane z budżetu państwa (art. 9 ustawy o postępowaniu administracyjnym).

XVI. Sprawy transgraniczne

Art. 32 ustawy o ochronie środowiska przewiduje, że spory pomiędzy osobami prawnymi i fizycznymi Republiki Litewskiej i państw obcych są rozstrzygane w sposób ustanowiony na mocy ustawy Republiki Litewskiej, chyba że umowy międzynarodowe zawarte przez Republikę Litewską, stanowią inaczej. Dopuszczalność skargi przed sądem litewskim jest możliwa na warunkach prawa o postępowaniu administracyjnym ani w kodeksie postępowania cywilnego. W kontekście transgranicznym nie ustanowiono przepisów szczególnych doprecyzowujących pojęcie interesu publicznego. Dlatego też zastosowanie mają zasady ogólne (w szczególności zasady dotyczące dopuszczalności wniosków, mające za podstawę koncepcję interesu prawnego). Litewskie prawo administracyjne daje równy dostęp do sądu administracyjnego osoby lub NGO mające miejsce zamieszkania za granicą na tych samych zasadach, jak skarżący mający miejsce zamieszkania na Litwie użytkowania. Obywatel Unii Europejskiej lub obywatel innego kraju przebywających legalnie na Litwie lub w innym państwie UE mogą uzyskać pomoc prawną. W sprawach cywilnych można zastosować klauzulę prorogacyjną. Przyjmuje ona formę postanowienia umownego, na mocy którego strony zgadzają się przekazać dany spór do rozstrzygnięcia przez sąd, który w normalnych warunkach nie byłby właściwy w danej sprawie. Może to dotyczyć właściwości rzeczowej lub miejscowej. Klauzula ta może obejmować wyłącznie spory wynikające z umowy. Jednakże mechanizm ten nie jest wykorzystywany w prawie administracyjnym sporów przed sądami administracyjnymi. Możliwość wyboru między sądami byłaby możliwa w umowie międzynarodowej.

Powiązane strony

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.glis.lt

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.aplinkosauga.lt/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.zalieji.lt%29/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.teisinepagalba.lt/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.teisesforumas.lt/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.jusuteise.lt/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.e-juristai.lt/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.am.lt/

Link otworzy się w nowym okniehttp://www.gamta.lt/


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 14/09/2016