Fermer

LA VERSION BÊTA DU PORTAIL EST DISPONIBLE!

Consultez la version bêta du portail européen e-Justice et faites-nous part de votre expérience!

 
 

Chemin de navigation

  • Accueil
  • Accès à la justice dans le domaine environnemental

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Łotwa

Cette page a été traduite automatiquement: sa qualité ne peut pas être garantie.

La qualité de cette traduction a été évaluée comme: mauvaise

Estimez-vous que cette traduction est utile?


  1. Podstawy konstytucyjne
  2. Wymiar sprawiedliwości
  3. #II
  4. Sprawy dotyczące dostępu do informacji
  5. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym
  6. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących działania lub zaniechania
  7. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości: inne środki zaskarżenia
  8. Legitymacja procesowa
  9. Zastępstwo prawne
  10. Dowody
  11. Środki zabezpieczające
  12. Koszty
  13. Mechanizmy pomocy finansowej
  14. Terminowość
  15. Inne kwestie
  16. Cudzoziemcy
  17. Sprawy transgraniczne

Podstawy konstytucyjne

Zgodnie z konstytucją Łotwy (Satversme), państwo chroni prawo każdego człowieka do życia w środowisku dzięki życzliwemu zawierającego informacje na temat warunków środowiskowych oraz zachęcanie do zachowania i poprawy stanu środowiska naturalnego. Konstytucyjne prawo obejmuje:

1) aspekcie proceduralnym: Prawo dostępu społeczeństwa do informacji dotyczących środowiska, udziału w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska;

2) istotne aspekty: prawo obywateli do zwrócenia się do organów publicznych lub osób prywatnych zakończenia takich działań lub zaniechań negatywnie wpływających na jakości środowiska, spowodować szkody lub zagrożenia wystąpienia szkody dla zdrowia lub życia człowieka, lub inne interesy prawne.

Przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, zarówno pod względem procedur administracyjnych i w Trybunale. Obywatele mogą powoływać się na postanowienia na żadnym etapie postępowania administracyjnego lub sądowego.

Prawa międzynarodowego, w tym konwencji z Aarhus, mogą również być stosowane bezpośrednio przez organy administracyjne, jak i przez Trybunał. W przypadku sprzeczności pomiędzy normą prawa międzynarodowego a normą prawa łotewskiego prawa tej samej mocy prawnej, prawne normy prawa międzynarodowego mają zastosowanie.

II. Wymiar sprawiedliwości

Istnieją trzy poziomy systemu sądownictwa na Łotwie.

Pierwszy poziom składa się z 34 sądy rejonowe (miejskie) w sprawach cywilnych i karnych i jeden okręg administracyjny sąd, zawierające 5 oddziały w różnych miastach i obejmujące całe terytorium Łotwy, w odniesieniu do spraw administracyjnych.

Drugi poziom składa się z 5 sądów krajowych w sprawach cywilnych i karnych i jeden regionalny sąd administracyjny w sprawach administracyjnych. Sądy okręgowe są sądami wyższej instancji dla spraw cywilnych, karnych i administracyjnych, które zostały już przesłuchane w sądach okręgowych. Sądy krajowe są właściwe jako sądy pierwszej instancji w niektórych kategoriach przypadków wymienionych w prawie procesowym.

Sąd Najwyższy jest sądem trzeci poziom. Składa się ono z:

1 Izba Spraw Cywilnych i Izba Spraw Karnych, działający jako sąd odwoławczy w sprawach cywilnych i karnych, które zostały rozstrzygnięte przez sąd okręgowy w pierwszej instancji;

2) Senat, podzielonych na trzy departamenty kasacyjnych i funkcjonować jako przykład dla wszystkich spraw cywilnych, karnych i administracyjnych.

Co do zasady, w sprawach cywilnych, karnych i administracyjnych, mogą zostać poddane przeglądowi we wszystkich trzech instancjach Trybunału. Jednakże tylko dwóch instancjom sądowym są dozwolone dla niektórych kategorii cywilnych i administracyjnych. Wyjątki te zostały określone w regulacji postępowania cywilnego dla drobnych roszczeń cywilnych, jak również w kilku specjalnych przepisów określających procedury administracyjne, na przykład wnioski o informacje dotyczące obywateli lub zamówień publicznych. Istnieją różne rodzaje kwestii omawianych w jednej instancji (np. przypadki osób ubiegających się o azyl).

Zgodnie z łotewskim prawem, procedury dotyczące przestępstw administracyjnych (naruszeń). Jeżeli dana osoba dopuszcza się wykroczenia wymienione w kodeksie przestępstw administracyjnych sankcji nałożonych przez organ administracyjny. Kary nakładane przez organy administracyjne mogą być zaskarżane przez sądy rejonowe (miejskie), tj. sądy powszechne w sprawach cywilnych i karnych. Sędziowie o sprawy, w których orzekają sądy rejonowe (miejskie) przysługuje odwołanie do sądów okręgowych. Wyroki sądów okręgowych są ostateczne i nie przysługuje środek zaskarżenia.

Sprawy rozpatrywane są przez sędziów zawodowych, który jest niezawisły i podlega tylko prawa. W rozstrzyganiu spraw są otwarte dla publiczności, z wyjątkami, wyłącznie w interesie ochrony życia prywatnego lub innych istotnych wartości chronionych prawem. Jeżeli Trybunał, zgodnie z prawem, prowadzi pisemny etap postępowania, orzeczenia sądowe są otwarte dla publiczności.

Językiem postępowania sądowego jest język łotewski. Uczestnicy biegła znajomość języka urzędowego brakuje możliwości uczestnictwa w postępowaniu w obecności tłumacza ustnego. Trybunał przedstawia tłumacza w przypadkach określonych w przepisach proceduralnych.

Nie istnieją żadne szczególne sądy na Łotwie.

Sprawy dotyczące zgodności ustaw z Konstytucją innych aktów normatywnych lub zgodności z normami prawnymi wyższego rzędu podlegają przeglądowi przez Trybunał Konstytucyjny. Petycja ma prawo konstytucyjne, tj. obywatele mogą złożyć skargę, jeżeli uznają, że akt normatywny narusza ich prawa podstawowe chronione konstytucją. Konstytucyjne petycja jest dozwolone wyłącznie po zwyczajnych środków odwoławczych (organów administracji sądów o właściwości ogólnej) zostały wyczerpane.

Nie ma wyspecjalizowanego sądu lub quasi-court dotyczące kwestii związanych ze środowiskiem.

Jeśli dana osoba uważa, że decyzja administracyjna lub zaniechania działania, a także, z naruszeniem prawa ochrony środowiska i przyrody, lub może spowodować zagrożenia szkodą lub szkody dla środowiska, może on zwrócić się do sądu administracyjnego. Ponieważ kwestie środowiskowe w większości przypadków są rozliczane poprzez decyzje administracyjne (pozwolenia na budowę, pozwolenia na użytkowanie, pozwoleń na emisję zanieczyszczeń wody itd.), spory te są w większości zbadanych przez Sąd Administracyjny. Wykonywanie prawa odwołania się do sądu, nie może sam w sobie powodować negatywne konsekwencje, w tym produkty podlegające prawu prywatnemu, wnioskodawcy.

W postępowaniu cywilnym, obywatel może dochodzić naprawy szkód wyrządzonych przez jakąkolwiek osobę, jeżeli osoba ta naruszyła m.in. przepisy dotyczące kwestii środowiskowych i spowodowała szkodę dla skarżącego. Organy publiczne, działające w imieniu państwa, może dochodzić szkód dla środowiska.

Obywatele posiadający informacje na temat przestępstw potencjalnie szkodliwy wpływ na środowisko powinien poinformować urzędnika lub instytucję upoważnioną do prowadzenia postępowań karnych (policji, prokuratury).

Forum shopping nie jest dopuszczalna w sądach administracyjnych. Istnieje możliwość wyboru sądu w sprawach cywilnych: Ogólnie rzecz ujmując, skarga powinna zostać wniesiona do Sądu zgodnie z miejscem zamieszkania pozwanego (dla osób fizycznych) lub adres siedziby pozwanego (w przypadku osób prawnych); Jednakże w szczególnych przypadkach prawa postępowania cywilnego stanowi alternatywną jurysdykcję zgodnie z wyboru powoda lub zgodnie z postanowieniami Umowy, jeżeli takie istnieją (zob. jurysdykcji).Link otworzy się w nowym okniehttp://ec.europa.eu/civiljustice/jurisdiction_courts/jurisdiction_courts_lat_en.htm#B.II.

W przypadku wniesienia odwołania od decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, dana osoba może wystąpić:

1) o uchylenie lub stwierdzenie nieważności (w całości lub w części) lub do stwierdzenia niezgodnego z prawem spornej decyzji; Jeżeli apelacja zostanie uwzględniona, Sąd może również, w razie potrzeby, zobowiązywało administracyjnych instytucji do naprawienia skutków decyzji administracyjnej;

2) dokonać realnych działań już przeprowadzonych lub planowanych w przyszłości, jest niezgodne z prawem i usunięcia ich skutków;

3) do zobowiązania instytucji administracyjnych do wydania pozytywnej decyzji;

4 – jak istniejące lub możliwe niektórych spornych stosunków prawnych;

5) do zobowiązania do zawarcia zamówienia publicznego, do rozwiązania takich umów, do wypełnienia zobowiązań wynikających z takiej umowy, lub stwierdza jego obowiązki wypełniane.

Istnieje możliwość odwołania się od naruszenia przepisów proceduralnych, nawet jeżeli wnioskodawca jest zadowolona z ostatecznej decyzji, ale, w tym konkretnym przypadku, osoba musi wykazać istotnego naruszenia jego prawa do stałego Trybunału.

Jeśli dana osoba uważa, że decyzja administracyjna, działanie lub zaniechanie powstały szkody majątkowe lub osobiste szkody (w tym krzywdy moralnej) może żądać słusznego odszkodowania w sądzie administracyjnym. Oświadczenie może zostać włączone do pisemnej odwołał się od decyzji administracyjnej lub rekompensaty, jeżeli nie złożono wniosku o odwołanie decyzji administracyjnej, odrębna skarga o odszkodowanie może zostać złożony po wydaniu ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie zgodności z prawem decyzji (działania) zostało wydane.

Sąd administracyjny może stwierdzić nieważność decyzja będąca przedmiotem odwołania (całkowicie lub częściowo), ale nie posiada uprawnień do zmiany treści decyzji w sprawie jego rachunku, np. zmiany warunków pozwolenia na budowę. W szczególnych przypadkach może upoważnić sąd do zmiany zaskarżonego aktu, ale nie istnieją takie przepisy w sprawie środowiska.

Sprawy związane z ochroną środowiska są oceniane według tych samych zasad proceduralnych co innych spraw administracyjnych. Jednak niektóre akty normatywne dotyczące zagadnień środowiska określają konkretne zasady dotyczące odwołania szczególnej decyzji środowiskowych. Na przykład obywatele mogą odwołać się od warunków zezwolenia dla działalności zanieczyszczającej środowisko w trakcie całego okresu ważności, która znacznie różni się od ogólnej zasady odwołania się od wszelkich decyzji w ciągu jednego miesiąca od dnia jego wejścia w życie.

Sąd administracyjny rozpatruje sprawę wyłącznie w granicach określonych przez wnioskodawcę. Trybunał nie może zmienić roszczenie lub zbadać decyzje niepodważony w formie pisemnej przez wnioskodawcę na własny wniosek. Jednakże w przypadku usunięcia ograniczenia, Trybunał może zbadać decyzję w całości: sprawdzenie solidnej podstawy wydania danej decyzji oraz zastosowania prawa właściwego zgodnie z zasadą obiektywnego śledztwa, do kompetencji Sądu. Ponadto Sąd może z własnej inicjatywy złożyć wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Sąd może podjąć decyzję, czy tzw. pomocniczych w rozstrzyganiu sprawy stwierdzi, okoliczności dotyczące ewentualnego naruszenia prawa, która nie była bezpośrednio analizowana w danym przypadku. Taka decyzja jest skierowana do właściwej instytucji lub prokuratury. Czasem sądy, uzupełniających decyzje o poinformowanie Parlamentu lub wykonawczą (ministerstwa, rządu) o braku przepisów prawnych lub inne kwestie, które należy rozstrzygnąć w przepisach.

III. Sprawy dotyczące dostępu do informacji

Każda osoba, która zażądała informacji od władz państwowych i uważa, że wniosek o udostępnienie informacji został zignorowany lub odrzucone (częściowo lub całkowicie) lub stosownej odpowiedzi nie otrzymano lub prawo do informacji o środowisku nie zostały naruszone, ma prawo do wniesienia odwołania do sądu administracyjnego takiego zaniechania.

Jeżeli Urząd odrzuca do ujawnienia żądanych informacji, należy przedstawić pisemne uzasadnienie tej decyzji i zawiera informacje na temat środków zaradczych w danej sytuacji, tzn., która instytucja i w jakich terminach dana osoba może złożyć odwołanie.

Zgodnie z ustawą o wolności informacji, odpowiedzi instytucji lub brak odpowiedzi można odwołać się do wyższej instancji administracyjnej instytucji, a następnie do rejonowego sądu administracyjnego.

Odwołanie należy złożyć w ciągu miesiąca od udzielenia odpowiedzi w ciągu jednego roku, lub w przypadkach, gdy nie udzielono odpowiedzi lub gdy procedura składania odwołania nie zostało wyjaśnione w odpowiedzi na piśmie. Jeżeli istnieje nadrzędna administracyjnych instytucji, należy obowiązkowo odwołać się do tej instytucji. Skargę wnosi się pisemnie lub ustnie do instytucji, która wydała (lub miała obowiązek wydać) odpowiedź. Jeżeli wniosek został złożony ustnie, instytucja niezwłocznie zwrócić się na piśmie, a wnioskodawca podpisuje go. Wniosek zostanie przekazany do rozpatrzenia najwyższej instytucji. Jeżeli nie ma takiej instytucji lub jej gabinetu, odpowiedź (lub nieudzielenie odpowiedzi) może być natychmiast wniosła skargę do Rejonowego Sądu Administracyjnego.

Odwołanie można również składać pocztą elektroniczną, lecz musi być podpisane podpisem elektronicznym.

Państwo opłata w wysokości 20 LVL (ok. 29 EUR) muszą zostać zapłacone przed złożeniem odwołania do rejonowego sądu administracyjnego. Można to zrobić na bank. Trybunał, biorąc pod uwagę sytuację finansową osoby fizycznej, może zmniejszyć wysokość opłaty lub zwolnić osobę z obowiązku uiszczenia opłaty.

Każda osoba ma prawo uczestniczyć w postępowaniu z udziałem przedstawiciela lub za pośrednictwem przedstawiciela. Nie istnieją zasady odnoszące się do postępowań sądowych przymus adwokacki (włącznie).

W trakcie badania sprawy, Trybunał, w razie potrzeby, mają dostęp do informacji, których dostępność jest przedmiotem sporu.

Trybunał będzie bowiem zobowiązać instytucję do ujawnienia żądanych informacji wnioskodawcy nie uznałby tej instytucji uzasadnione powody odmowy. Jeżeli istnieje powód, aby ograniczyć dostęp do niektórych części żądanych informacji, nadal jednak instytucja powinna być zobowiązana do ujawnienia części informacji, które mogą zostać ujawnione.

IV. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących udziału społeczeństwa w procesie decyzyjnym

Analiza zagadnień środowiskowych w instytucji administracyjnych odbywa się według tej samej procedury co w innych sprawach administracyjnych. Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie, z uwzględnieniem wyjątków i różnych przepisów zawartych w prawie ochrony środowiska lub specjalnych aktów normatywnych dotyczących kwestii środowiskowych, na przykład ustawy o ocenie oddziaływania na środowisko.

Postępowania administracyjne prowadzone są w instytucjach, z możliwymi wyjątkami w łotewskim na złożenie wniosku w języku obcym jedynie w sytuacjach nadzwyczajnych.

Procedury administracyjne są bezpłatne, a wyjątki przewidziane przez ustawę. Jeżeli instytucja (w konsekwencji) lub Sąd stwierdzi, że osoba (adresatem decyzji), tylko osoba fizyczna znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a w szczególności kwestii administracyjnych jest skomplikowana, może podjąć decyzję, że wynagrodzenie przedstawiciela tej osoby uregulowanych struktur, są pokrywane z budżetu państwa.

Prawo do udziału w postępowaniu administracyjnym uznaje się osoby fizyczne i prawne (w tym organizacji pozarządowych), jak również związki takich osób. Dana osoba ma prawo do uczestniczenia w postępowaniu osobiście lub przy pomocy przedstawiciela lub za pośrednictwem przedstawiciela.

Obowiązkiem właściwych organów administracyjnych instytucji zebrać wszystkie informacje istotne dla sprawy. Jednakże osoba musi dostarczyć informacje i dowody będące w jego posiadaniu.

Uczestnicy postępowania administracyjnego ma prawo zapoznać się z dokumentacją sprawy oraz prawo do bycia wysłuchanym w sposób użyteczny przez podmiot podejmujący decyzje. W kwestiach środowiskowych, praw procesowych są regulowane przez szczegółowe przepisy proceduralne w prawie ochrony środowiska (ds. Środowiska) i w innych aktach normatywnych dotyczących konkretnych kwestii dotyczących ochrony środowiska, np. procedury oceny oddziaływania na środowisko.

Ogólnie rzecz biorąc, władze publiczne muszą wydawać wyroki sądowe w ciągu miesiąca od otrzymania od danej osoby wniosku. Należy jednak zauważyć, że kilku aktów normatywnych dotyczących środowiska może ustalić inny termin. Instytucja może przedłużyć ten termin, jeżeli jest ono konieczne dla dokonania prawidłowej decyzji końcowej. W pilnych przypadkach, osoba ta może zażądać od instytucji do wydania decyzji.

Jeśli dana osoba uważa, że decyzja instytucji administracyjnych niezgodnych z prawem lub w inny sposób niezadowalający, decyzja może zostać zaskarżona do wyższej instancji administracyjnej instytucji w ciągu jednego miesiąca od momentu wejścia w życie tej decyzji lub w ciągu roku od wejścia w życie tej decyzji, jeżeli informacje o procedurach mających zastosowanie do odwołania nie została uwzględniona w decyzji na piśmie. Skargę wnosi się pisemnie lub ustnie do instytucji, która wydała decyzję, zostanie on przekazany do rozpatrzenia najwyższej instytucji.

Odwołanie do wyższej instancji administracyjnej instytucji jest obowiązkowe, z wyjątkiem przypadków, gdy nie istnieje lub jest on instytucji nadrzędnej komory. Trybunał może odmówić przyjęcia bezpośredniego odwołania, jeżeli dana osoba nie udowodni, że osoba ta próbowała złożyć odwołanie do instytucji wyższej instancji.

W trakcie rozpatrywania sprawy, Trybunał dokona przeglądu zarówno proceduralnej i materialnej legalności decyzji.

Zgodnie z prawem formalnym, Sąd może stwierdzić nieważność decyzji, jeśli Komisja dojdzie do wniosku, że administracyjne instytucji poczyniła poważne błędy proceduralne. Szczególną uwagę poświęca się zazwyczaj w następujących kwestiach:

1) czy osób bezpośrednio dotkniętych decyzją, jak również osoby posiadające interes w kwestiach środowiskowych, uzyskały z udziału w procesie podejmowania decyzji (tj. czy istnieją aktualne informacje na temat wszczęcia procesu podejmowania decyzji, czy obywatele mieli możliwość zapoznania się z aktami, czy obywatele mieli możliwość przesłuchania przez instytucję, która obejmuje również prawo do przekazywania informacji do instytucji i do wyrażania własnych opinii i wniosków);

2) czy instytucja uzyskała wszystkich niezbędnych informacji (czy instytucja ustanowiła wszystkie istotne okoliczności sprawy, czy rozważała i zrównoważonych interesów różnych osób i grup);

3) czy instytucja udzieliła wystarczające i jasne i podstawy prawne (odniesienie do norm prawnych) na podjęcie decyzji.

Zgodnie z prawem materialnym, Sąd zbada, czy – biorąc pod uwagę okoliczności faktycznych, jest on zgodny z prawem do wydania spornych decyzji. Na przykład, czy w szczególnych okolicznościach nie może wydać zezwolenie na prowadzenie instalacji zanieczyszczających charakteryzujących się określoną ilość pewnych emisji.

Jeżeli skarżący ma uzasadnione wątpliwości co do istoty sprawy i ustaleń technicznych, sąd może zweryfikować te fakty. Przede wszystkim wspomniane kwestie należą do niezależnych ekspertów; Jego koszty są pokrywane z budżetu państwa. Uczestnicy postępowania są również uprawnieni do przedstawienia swoich własnych ekspertyz.

Trybunał ma ograniczony zakres kontroli jedynie w dwóch przypadkach: Jeżeli instytucja posiada tzw. uprawnienia dyskrecjonalne uprawnienie do wyboru więcej niż jednego prawnie uzasadnione rozwiązanie byłoby najlepszym), lub, jeżeli instytucja dokonała oceny, które w ramach swych własnych kompetencji i nie może być zaskarżona do sądu.

Sąd administracyjny nie będzie ponownie badał skargi na akty normatywne, na przykład, plany zagospodarowania przestrzennego i planów wykorzystania gruntów samorządów lokalnych. Mogą one zostać zaskarżone do Trybunału Konstytucyjnego (patrz rozdział II).

W 2012 r. sąd administracyjny jest właściwy do zbadania szczegółowych planów, które w razie konieczności szczegółowej treści samorządów lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania gruntów (planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów lokalnych) na poziomie poszczególnych działek gruntu, ponieważ uznaje się je za decyzje administracyjne o charakterze ogólnym. Szczegółowe plany mogą wnieść środek zaskarżenia w ciągu miesiąca od daty urzędowej publikacji o ich zatwierdzeniu. Szczegółowe plany mogą być zaskarżane przez osoby, których dotknęło wprowadzenie planu lub osób, którym odmówiono udziału w procesie decyzyjnym społeczeństwa zagwarantowanych praw, jak również osób, które uważają, że plan nie spełnia wymogi prawa w zakresie ochrony środowiska, jest szkodliwe dla środowiska lub zagrożeniu wystąpienia szkody dla środowiska naturalnego. Pisemne odwołanie wskazując zastrzeżenia należy przesłać do rejonowego sądu administracyjnego, a wszystkie dostępne dowody w załączeniu. Sąd może również, na własny wniosek, zebranie informacji niezbędnych do podjęcia decyzji w sprawie, w tym opinii ekspertów. Sprawy rozpatrywane są w postępowaniu pisemnym. Jednakże Trybunał przeprowadzi rozprawę, jeżeli sąd podejmie taką decyzję lub wnioskodawcy, osoby trzeciej zaangażowanej w proces lub osoby prawne posiadające prawo do obrony praw i prawnych interesów osób prywatnych zwróciła się postępowanie ustne. Koszty administracyjne instytucji (pozwany) nie ma prawa do zgłoszenia sprzeciwu wobec pisemnej postępowania.

W ocenie oddziaływania na środowisko (OOŚ), sąd administracyjny może kontrolować decyzji OOŚ. Decyzji unieważniającej OOŚ niezbędne mogą być zaskarżane przez osoby planujące prowadzenie zamierzonej działalności. Decyzji unieważniającej OOŚ nie przysługuje apelacja niepotrzebne bezpośrednio do sądu, lecz mogą zostać zbadane podczas przeglądu aktu zatwierdzającego planowany projekt (np. pozwolenie na budowę).

Decyzje i opinie ustalania zakresu OOŚ przed właściwym organem oświadczenie OOŚ (ostatecznej decyzji w sprawie OOŚ) nie będą podlegać rewizji Trybunału oddzielnie. Jednakże Trybunał może badać ostateczne zezwolenie planowanej działalności, i w tym kontekście Trybunał może zbadać zastrzeżeń wobec procedury OOŚ i ostatecznej decyzji w sprawie OOŚ.

Zarówno Trybunał dokona przeglądu legalności proceduralnej i materialnej decyzji OOŚ:

1) czy podstawowe przepisy proceduralne są przestrzegane w odniesieniu do osób zakażonych i osób mających interes w kwestii ochrony środowiska, ze szczególnym naciskiem na dostęp do informacji dotyczących środowiska, prawo do udziału w procesach decyzyjnych, w tym możliwości przedstawienia informacji, wyrażania poglądów i propozycji oraz wystarczająco poważnego podejścia instytucji wobec tych uwag i wniosków;

2) Czy OOŚ została przeprowadzona w sposób, który zapewnia wystarczające możliwości zebrania wszystkich istotnych informacji na temat ewentualnych skutków planowanej działalności dla środowiska,

3) Czy ostateczna decyzji OOŚ opiera się na prawidłowych ustaleń i czy przewiduje on wystarczające i jasne pisemne uzasadnienie.

Trybunał nie może ogłosić swoją decyzję i oświadczenia na temat wpływu planowanej działalności zamiast administracyjnego instytucji. Trybunał może jednak znaleźć błędy rzeczowe i błędów, które doprowadziły lub mogły doprowadzić do błędnej decyzji końcowej.

Aby danej osobie przysługiwała legitymacja procesowa przed sądem administracyjnym w sprawach ostateczne zezwolenie powinno wskazują na naruszenie swoich praw (na przykład prawa własności rzekomo naruszone), lub do środowiska naturalnego. Osoby złożenia odwołania w interesie ochrony środowiska powinny wyjaśnić przyczyny, dla których uważa on, że zezwolenie planowanej działalności, prawdopodobnie ze względu na nieprawidłowe procedury oceny oddziaływania na środowisko, jest niezgodne z prawem ochrony środowiska lub może stworzyć zagrożenia szkodą lub szkody dla środowiska.

Co do zasady, w przypadku gdy odwołanie zostanie przedłożony do administracji wyższego szczebla instytucji lub do sądu administracyjnego, ma skutek zawieszający, aby decyzja będąca przedmiotem odwołania. Tzn. zabronione jest rozpocząć operację o planowanej działalności, do rozpoczęcia prac budowlanych lub wydania nowej decyzji opartych na sporne stanowisko. Ustawa w sprawie oceny oddziaływania na środowisko nie przewiduje żadnych wyjątków. Osoba, która chce rozpocząć zamierzone (obecnie działalność zawieszona) ma prawo do zwrócenia się o wznowienie operacyjnych decyzji w życie. Trybunał podejmie decyzję tymczasową ochronę, biorąc pod uwagę zarówno zgodność z prawem decyzji w sprawie pomocy państwa (w krótkim czasie, bez uszczerbku dla ostatecznego rozstrzygnięcia) i ewentualne szkody dla interesów zaangażowanych stron, w tym kosztów środowiskowych.

Sądy administracyjne mogą dokonywać przeglądu zezwoleń na działalność przemysłową i rolniczą o wysokim zanieczyszczeniu (decyzje dotyczące IPPC). Każda osoba (fizyczna lub prawna), organizacja pozarządowa może odwołać się od takiej decyzji do sądu. Między innymi, odwołanie może zostać złożony, gdy dana osoba uważa, że jego prawo do informacji o środowisku lub jego prawa do udziału w podejmowaniu decyzji naruszone.

Należy złożyć odwołanie do organu wyższej instancji (Environment State Prezydium). Następnie odwołania na piśmie z podaniem zastrzeżenia można składać do rejonowego sądu administracyjnego, a wszystkie dostępne dowody w załączeniu. Sąd może również, na własny wniosek, zebranie informacji niezbędnych do podjęcia decyzji w sprawie, w tym opinii ekspertów. Trybunał będzie orzekać w sprawie w ramach procedury pisemnej, z wyjątkiem przypadków, w których uczestnicy postępowania (z wyjątkiem administracyjnych instytucji, pozwany) zażądały procedury ustnej.

Sąd zbada, czy zezwolenie zostało wydane zgodnie z obowiązkowymi przepisami proceduralnymi, które obejmuje dostęp dla osób mających interes wszystkich istotnych informacji i jasno wytłumaczone, jak również możliwość osoby zainteresowane mogą zgłaszać zastrzeżenia, propozycje, jak również dowód, że dana instytucja uznała jego zastrzeżeń i wniosków.

Trybunał ma prawo weryfikowania faktów uzasadniających wydanie zezwolenia, na przykład, Trybunał może sprawdzić dane dotyczące planowanej działalności przemysłowej i właściwości tych rozwiązań, a dane dotyczące istniejących warunków środowiskowych.

W celu złożenia skargi do sądu administracyjnego, nie wymaga się od strony skarżącej do udziału w konsultacjach społecznych dotyczących procedury IPPC, wnosić uwag w ramach konsultacji publicznych.

Co do zasady, odwołanie do wyższej instancji administracyjnej lub do sądu administracyjnego ma skutek zawieszający w odniesieniu do pozwolenia IPPC, tj. nie dopuszcza się uruchomienie instrumentu zanieczyszczających, chyba że sąd wznowi operacyjnych życie zezwolenia. Takie zasady stosuje się w przypadku, gdy wnioskodawca złożył odwołanie w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie tej decyzji.

Istnieje jednak wyjątek dotyczące wykonywania działalności wymagającej zanieczyszczających kategorii A lub kategorii B pozwoleń. Zgodnie z ustawą w sprawie zanieczyszczenia, każda osoba może złożyć skargę dotyczącą warunków pozwolenia w dowolnym momencie podczas obowiązywania stosownego zezwolenia. Tego rodzaju jest dozwolony, jeżeli działania powodującego zanieczyszczenie może znacząco wpłynąć negatywnie na zdrowie ludzi lub na środowisko, lub celów środowiskowych dotyczących jakości określonych w przepisach dotyczących środowiska lub innych wymogów aktów normatywnych. W takim przypadku odwołanie decyzji nie zawiesił wykonanie pozwolenia.

V. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących działania lub zaniechania

Jeśli dana osoba uważa, że każda inna prywatna osoba fizyczna lub prawna powoduje zagrożenia szkodą lub szkody dla środowiska, nie może wnieść pozew do sądu cywilnego lub wnieść odwołanie na jej skarga do sądu administracyjnego. Osoba ta może ubiegać się o odszkodowanie za szkody spowodowane wobec siebie, lecz nie ma prawa do ubiegania się o odszkodowanie za szkody dla środowiska jako takiego. Zatem, jeżeli dana osoba jest zdania, że jakakolwiek inna osoba, z jego planowanego lub przedsięwziętego działania, powoduje zagrożenie szkodą lub szkody dla środowiska, mogą działać w następujący sposób:

1) Jeżeli rzekomo niebezpieczną działalność prowadzona jest zgodnie z decyzją administracyjną instytucji, osoba może odwołać się od tej decyzji do wyższej instancji administracyjnej instytucji, a w konsekwencji do sądu administracyjnego, lub,

2) złożyć wniosek do instytucji właściwej do ochrony środowiska i do egzekwowania odpowiednich działań w celu przerwania negatywnego wpływu na środowisko. Jeżeli instytucja właściwa odmawia podjęcia działań administracyjnych, jego decyzji lub bezczynności przysługuje odwołanie do wyższej instancji administracyjnej instytucji, a w konsekwencji do sądu administracyjnego. W takim przypadku osoba ta może wymagać od Sądu, by zobowiązać instytucję właściwą do podejmowania decyzji mających na celu ochronę środowiska. Na przykład jeśli dana osoba bezprawnie, bez uprzedniego zezwolenia, wybudowane drogi w chronionym obszarze przyrodniczym, osoba ta może zażądać od właściwych organów administracyjnych instytucji w celu zobowiązania osoby odpowiedzialnej, aby zburzyć budowy, by przywrócić sytuację poprzednią i wyrównanie szkody wyrządzone środowisku.

Przez państwowe służby ochrony środowiska jest instytucją właściwą realizację państwowej kontroli ochrony środowiska i wykorzystywania zasobów naturalnych. Komisja zdaje sobie sprawę, że jego obowiązków w ramach 8 regionalnych radach terytorialnie położonych na środowisko, jak również w wodach morskich i śródlądowych oraz centrum bezpieczeństwa promieniowania.

Zasadniczo decyzje rad regionalnych, środowiska przysługuje odwołanie do wyższej instancji administracyjnej instytucji, który w większości przypadków jest stanu Prezydium.

Dana osoba może złożyć skargę do zarządu instytucji zarówno na piśmie, jak i w formie ustnej. Natychmiast ustnie zarzuty zostaną umorzone przez urzędnika instytucji. Pisemnych skarg i odwołań, podpisane elektronicznie, można przekazywać również drogą elektroniczną.

Jeżeli dana osoba nie jest zadowolony z decyzji lub zaniechania przez instytucję właściwą, osoba ta może odwołać się od niej do wyższej instancji administracyjnej instytucji. Skargę wnosi się do instytucji, która wydała (lub) miały obowiązek wydać decyzję dotyczącą pierwotnej skargi. Odwołanie zostanie przekazane do zbadania do najwyższej instytucji. Odwołanie do wyższej instancji administracyjnej instytucji jest obowiązkowa przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego.

Jeżeli odwołanie do sądu administracyjnego jest uzasadnione w interesie ekologicznym, wystarczy, aby uzyskać legitymację procesową w sądzie. Pisemne zarzuty odwołania, należy przedłożyć do rejonowego sądu administracyjnego, a wszystkie dostępne dowody w załączeniu.

VI. Dostęp do wymiaru sprawiedliwości: inne środki zaskarżenia

Poza kontrolę administracyjną i sądową decyzji organów administracji lub zaniechań, istnieją inne środki odwoławcze dostępne w sprawach dotyczących środowiska.

Ochrona praw człowieka, w tym prawa do życia w życzliwemu otoczeniu, wchodzi w zakres kompetencji Rzecznika Praw Obywatelskich (tiesībsargs). Rzecznik Praw Obywatelskich może:

1) rozpatrywanie skarg i wniosków osób prywatnych, zbadania okoliczności;

2) wniosek instytucje wyjaśniają niezbędny okolicznościami sprawy i poinformować go o nich;

3) lub po badaniu, dostarczy zalecenia i opinie dotyczące zgodności z prawem i skuteczności ich działań, jak również poszanowanie zasady dobrej administracji;

4) w obrębie ram prawnych, rozwiązywanie sporów między jednostkami i instytucjami, jak również spory dotyczące praw człowieka między osobami prywatnymi;

5) ułatwienie osiągnięcia porozumienia między stronami sporu;

6) w rozwiązywaniu sporów, wydaje opinie i zalecenia dla osób prywatnych w zakresie zapobiegania łamaniu praw człowieka;

7) przekazywanie Parlamentowi, Radzie Ministrów, władz lokalnych lub innych instytucji wraz z zaleceniami w sprawie wydania lub zmiany prawodawstwa;

8) stanowią osoby o konsultacje dotyczące kwestii praw człowieka;

9) prowadzenie badań i analizy sytuacji w dziedzinie praw człowieka, a także wydawanie opinii dotyczących aktualnych zagadnień w dziedzinie praw człowieka.

Prokuratura Europejska posiada uprawnienia nadzorcze, tj. prokurator ma obowiązek podjęcia środków koniecznych do ochrony praw i interesów osób i prawowitego państwa. Może to również obejmować względy ochrony środowiska naturalnego. Działania podjęte przez prokuratora może być wszczęcie dochodzenia karnego, ale także inne sposoby działania. Prokurator może:

1) wystosować ostrzeżenie do osób, jeśli ich działania wskazują na możliwość naruszenia prawa;

2) kwestię protestu na posiedzenie Rady Ministrów, ministerstw i innych instytucji rządowych organów administracji lokalnej, inspekcje i służb państwowych, przedsiębiorstw, instytucji, organizacji i urzędnicy, czy ich decyzje nie są zgodne z prawem; W szczególności instytucja lub urzędowe musi poinformować prokuraturę o wyniku protestu w okresie 10 dni. Prokurator może zwrócić się do sądu, jeżeli nie odmówiono jego sprzeciw lub brak odpowiedzi jest przeznaczona;

3) do złożenia pisemnego oświadczenia danemu przedsiębiorstwu, instytucji, organizacji, urzędnika lub osoby, jeśli okaże się to konieczne do zaprzestania nielegalnej działalności, usunięcia skutków takich działań lub w celu zapobieżenia przypadkom naruszenia; Jeżeli wymogi wyrażone w piśmie nie są spełnione lub brak odpowiedzi jest świadczona, prokurator ma prawo złożyć do sądu lub innej właściwej instytucji wniosek wymaga odpowiednich środków na zobowiązania.

Na Łotwie brak dostępnych prywatnych organów ścigania. Dana osoba musi przedstawić swoje obawy dotyczące ewentualnego przestępstwa na policji lub w prokuraturze.

VII. Legitymacja procesowa

Legitymacja procesowa

Postępowanie administracyjne

Postępowanie sądowe

Osoby fizyczne

środowiska naturalnego

środowiska naturalnego

Organizacje pozarządowe

Taka sama

Taka sama

Inne podmioty prawne

Taka sama

Taka sama

Grupy ad hoc

Taka sama

Taka sama

Zagraniczne NGO

Taka sama

Taka sama

Wszystkie pozostałe#_ftn1

nie

nie

Każdy ma prawo złożyć skargę do właściwych instytucji administracyjnych lub środka zaskarżenia do sądu administracyjnego w kwestiach środowiskowych, bez innych konkretnych warunków, tj. może złożyć skargę, jeśli dana osoba uważa, że decyzja administracyjna lub rzeczywiste działanie, a także zaniechania, z naruszeniem prawa ochrony środowiska i przyrody, lub może spowodować zagrożenia szkodą lub szkody dla środowiska.

Prawo udziału w postępowaniach administracyjnych lub sądowych procedur dla wszystkich osób uznaje się również: do osób fizycznych i prawnych (w tym organizacje pozarządowe, krajowe lub zagraniczne, różnego rodzaju; partie polityczne, organizacje handlowe, a także stowarzyszenia osób, jeżeli takie stowarzyszenia organizacyjnej jedności wykażą się wystarczającą do osiągnięcia niektórych celów. Ogólnie rzecz biorąc, instytucje państwowe i lokalne nie mogą wnieść odwołania od siebie do sądu administracyjnego. Jest to dozwolone jedynie w wyjątkowych przypadkach, gdy decyzji lub bezczynności organów administracyjnych instytucji wpływa na Państwa lub gminy, jak każda inna osoba (podmiot prywatny).

Takie szerokie podejście do prawa do wnoszenia skarg oraz odwołania uznaje się również do wszelkiego rodzaju kwestie środowiskowe, w tym kwestie oceny oddziaływania na środowisko lub pozwolenie IPPC procedur.

Prawo do składania skarg i odwołań wyłącznie na interesy ochrony środowiska jest jedynym wyjątkiem tzw. actio popularis (prawo do obrony wspólnych interesów umożliwia instytucji lub w sądzie administracyjnym. W innego rodzaju sporów prawnych, dana osoba musi udowodnić naruszenie jego praw podmiotowych, aby mieć prawo do złożenia skargi lub odwołania do Trybunału.

Zgodnie z § 29 ustawy o postępowaniu administracyjnym, w przypadkach przewidzianych prawem, organy publiczne mają prawo do złożenia skargi na decyzję administracyjną instytucji lub odwołanie się do sądu w celu obrony praw i prawnych interesów osób prywatnych. Może to obejmować również prawo osoby fizycznej do życia w życzliwemu otoczeniu.

Według Rzecznika, Rzecznik ma prawo, po ustanowieniu naruszenia, do obrony praw i interesów osoby fizycznej w sądzie, jeżeli jest to konieczne z punktu widzenia interesu publicznego.

Ponadto zdaniem Urzędu Prokuratora, prokuratorzy mają prawo złożenia odwołania do Trybunału, jeżeli inne środki, np. ostrzeżenie lub protest, (patrz rozdział VI), nie jest skuteczna.

VIII. Zastępstwo prawne

W zasadzie każdy może wejść na stronę administracyjną instytucji lub do sądu osobiście, bez obowiązku korzystania z pomocy prawnej. Biorąc pod uwagę, że sędzia sądu administracyjnego jest powiązane z zasadą obiektywnego śledztwa, Sąd może również z własnej inicjatywy wyjaśnić kwestię ewentualnych niejasności w pisemnym odwołania lub zwrócenia się uczestników i inne osoby do przedstawienia niezbędnych dowodów. Jest to ogromny postęp dla osób broniących praw lub interesów ochrony środowiska w sądzie administracyjnym. Niemniej dana osoba może angażować inne osoby, adwokat lub inna osoba, jego przedstawiciel lub obrońca w postępowaniach administracyjnych lub sądowych. Nie istnieją przepisy dotyczące obowiązkowego obrońcy w postępowaniu sądowym przed sądem administracyjnym, nawet przy sądzie najwyższym.

Osobie potrzebującej porady prawnej może skontaktować się z członkami rzecznictwo) (zaprzysiężonych adwokatów i innych prawników. Mogą one zapewnić konsultacje prawne, przygotowuje dokumenty prawne i wykonywania innych czynności prawnych.

Link otworzy się w nowym oknieWykaz zaprzysiężonych adwokatów

Link otworzy się w nowym oknieŁotewski Oddziału Transparency International delna przewiduje pomoc prawną dla obywateli w sprawach budowania i użytkowania gruntów. Delna będzie gotowa do rozpatrzenia sprawy w sytuacji, gdy sprawa ma znaczenie publiczne, tj. gdy znaczna szkoda została spowodowana lub mogą wyrządzić środowisku, lub gdy nie może służyć jako precedens i przyczynić się do ulepszenia prawa lub praktyki prawnej.

IX. Dowody

Jeżeli dana osoba złoży swoje odwołanie na konkretnej decyzji administracyjnej Trybunałowi, wszystkie dowody dostępne dla wnioskodawcy i uzasadnia zarzuty skarżącej powinny zostać dołączone do dokumentu pisemnego odwołania. Koszty administracyjne instytucji (pozwany), z kolei, załączyć do swoich wyjaśnień wszystkich dowodów niezbędnych do uzasadnienia jej decyzji. Uczestnicy postępowania mogą zwrócić się do sądu o zebranie inne dowody, w tym ustne zeznania i opinie ekspertów. Sąd może z urzędu zwrócić się o przekazanie dowodów, ponieważ sąd jest związany zasadą obiektywnego śledztwa i obowiązkiem Trybunału do dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej. Uczestnicy postępowania mogą również wprowadzić nowe dowody w toku postępowania sądowego w sądzie pierwszej instancji lub w instancji odwoławczej. Na przykład Sąd Kasacyjny (sąd najwyższy) nie akceptują nowych dowodów, gdyż jego zadaniem jest badanie kwestii prawnych.

Sąd administracyjny może przyjąć i ocenić wszystkie rodzaje dowodów:

1) zeznaniami świadków,

2 dokumentów (w tym dokumentów pisemnych, audio, wideo i materiałów cyfrowych),

3) Materiał dowodowy,

4 ekspertyz (zwykle podczas postępowania sądowego przez ekspertów wybranych przez Trybunał).

Jako szczególny środek pozyskiwania informacji, Sąd może wysłuchać opinii amicus curiae („przyjaciela sądu”): Każde stowarzyszenie uznane za reprezentujące interesy w danej dziedzinie i zdolne świadczyć właściwych opinii, może zwrócić się do Trybunału, aby umożliwić wyrażenie opinii na temat okoliczności faktycznych lub prawnych.

Trybunał może odmówić przyjęcia dowody pozbawione znaczenia dla sprawy. Ocenę akceptowanych dowodów i zgodne z prawem, sąd wydaje swoje wnioski zgodnie z własnymi przekonaniami, który opiera się na kompleksowej, pełnej i obiektywnie sprawdzalne dowody zgodnie z sądowymi oraz świadomości praw logiki, oparte na ustaleniach naukowych i zasadami sprawiedliwości.

Jeśli uczestnicy postępowania sądowego mają uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości faktów, na których opiera się sporna decyzja administracyjna, może zwrócić się do Sądu o zarządzenie expert-examination. Jeżeli sąd będzie przekonany o konieczności expert-examination, wybierze jednego lub więcej ekspertów, biorąc pod uwagę opinie uczestników postępowania. Uczestnicy mają prawo do proponowania pytań, które ich zdaniem wymagają opinii eksperta, ale kwestionuje zostanie ostatecznie określona przez sąd.

Trybunał oceni ekspertyzy w taki sam sposób, jak innych dokumentów: Trybunał nie jest związany opinią eksperta, ale będzie ostateczne wnioski po ocenie wiarygodności opinii. W wyroku Trybunał jest zobowiązany do uzasadnienia, dlaczego pierwszeństwo pewnych dowodów w porównaniu z innymi, dlaczego niektóre okoliczności faktyczne zostały uznane za udowodnione, nie zaś innych faktów za udowodnione.

Wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania.

Jeżeli złożono odwołanie od decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego, skargi przedłożone Trybunałowi ma zasadniczo skutku zawieszającego, tj. prowadzenie akt administracyjny jest zawieszone od dnia złożenia wniosku. Na przykład, jeżeli dana osoba złoży skargę przeciwko decyzji o pozwoleniu na budowę, budowa spornej nieruchomości nie jest dozwolony.

Jednakże Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje kilka wyjątków, kiedy zaskarżona decyzja administracyjna może być wykonywane niezależnie od odwołania do sądu. Główne wyjątki to:

1) aktu administracyjnego nakłada obowiązek zapłaty podatku, cła lub inne opłaty na państwo lub samorząd lokalny, z wyjątkiem kar;

2) zostało przewidziane przez inne przepisy, na przykład jeżeli osoba złożyła apelację od warunków zezwolenia na stosowanie zanieczyszczających działań po upływie ogólnego terminu jednego miesiąca na złożenie odwołania od decyzji administracyjnych, odwołanie nie zawiesił wykonanie pozwolenia;

3) instytucji, określające przyczyny pilności egzekucji w odniesieniu do danej kwestii, czy konkretnie świadczone przez akt administracyjny, który należy wykonać bez zwłoki; lub

4) aktu administracyjnego policji, Gwardii Narodowej, straży granicznej, służb przeciwpożarowych i innych urzędników upoważnionych przez prawo jest wydawane w celu natychmiastowego przerwania bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa państwowego, porządku publicznego, zdrowia lub życia osób lub mienia;

5 Zaskarżony akt administracyjny ustanawia, zmienia lub odbiera stosunków prawnych instytucji urzędnika służby cywilnej;

6 Zaskarżona decyzja ma charakter ogólny, na przykład ogranicza stosowanie drogi gminnej;

7) nieważność zaskarżonego aktu administracyjnego lub zawiesza pozwolenie lub inne specjalne zezwolenie.

Uczestnicy postępowania mogą wystąpić do Trybunału o wydanie tymczasowego ochrony:

1) jeżeli odwołanie ma skutek zawieszający, adresat zaskarżonej decyzji może zwrócić się do Trybunału o wznowienie operacyjnych (wykonanie decyzji, na przykład w celu rozpoczęcia prac budowlanych lub funkcjonowania elektrowni;

2) jeżeli odwołanie nie ma skutku zawieszającego, osobę składającą skargę na decyzję może wnieść do Sądu o zawieszenie wykonania spornej decyzji.

W obu powyższych przypadkach sąd podejmie decyzję tymczasową ochronę, biorąc pod uwagę zarówno zgodność z prawem decyzji w sprawie pomocy państwa (w krótkim czasie, bez uszczerbku dla ostatecznego rozstrzygnięcia) i ewentualne szkody dla interesów.

Jeżeli istnieją podstawy, by twierdzić, że zaskarżony akt administracyjny lub Konsekwencje niewydania aktu administracyjnego może spowodować poważne szkody lub zadośćuczynienia lub odszkodowania, które byłyby znacznie obciążone niewspółmierne lub wymagałoby zasobów, jeżeli informacje, którymi dysponuje Trybunał wynika, że zaskarżony akt jest prima facie nielegalne, Sąd może, na podstawie uzasadnionego wniosku skarżącego, podjąć decyzję o wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania. Jako środek dochodzenia nakazu, sąd może wydać:

1) orzeczenia sądu, w oczekiwaniu na wyrok Trybunału, substytuty wnioskowanego aktu administracyjnego lub rzeczywistego działania instytucji;

2) decyzję sądu, który nakłada na właściwą instytucję do przeprowadzenia konkretnych działań w określonym terminie lub zakazuje określonego działania;

3) orzeczenie sądu przyznające ksiąg wieczystych do zarejestrowania ograniczenia prawa właściciela do zbycia nieruchomości z nieruchomości.

Wszystkie wskazane powyżej zasady są stosowane również w sprawach związanych z ochroną środowiska.

Uczestnicy postępowania mogą wystąpić o wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania na każdym etapie procedury, również w sądzie apelacyjnym i kasacyjnym instancji sądy instancji, gdy uznają, że ochrona tymczasowa pilnie potrzebne. Brak formalnego terminów. Wykonanie prawa do żądania ochrony tymczasowej, nie może sam w sobie powodować negatywne konsekwencje, w tym produkty podlegające prawu prywatnemu. Oznacza to, że osoba nie ponosi odpowiedzialności z tytułu szkód majątkowych wyrządzonych innej osobie fizycznej orzeczeniem sądu.

Decyzja sądu o wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania można się odwołać. Ponadto uczestnik postępowania może zażądać zastąpienia lub uchylenia nałożonych środków dochodzenia roszczeń o zaprzestanie bezprawnych praktyk.

XI. Koszty

Procedur administracyjnych w administracji instytucji są bezpłatne.

Jeżeli osoba składa odwołanie do sądu administracyjnego, powinien on uwzględniać opłat koncesyjnych.

Zarówno w sprawach administracyjnych i procedur sądowych osoba wyraziła na pokrycie własnych kosztów:

1) wynagrodzenia przedstawiciela lub doradcy prawnego (czy osoby zaangażowane są); W przypadku gdy instytucja (w konsekwencji) lub Sąd stwierdzi, że osoba (adresatem decyzji), tylko osoba fizyczna znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a w szczególności kwestii administracyjnych jest skomplikowana, może zdecydować, że wynagrodzenie przedstawiciela tej osoby uregulowanych struktur, są pokrywane z budżetu państwa.

2) płatności na rzecz ekspertów (każde dysponuje dana osoba z własnej inicjatywy); Budżet państwa obejmie wynagrodzenie wypłacane tylko ekspertom przyznane orzeczeniem sądu.

Opłat koncesyjnych. Składając odwołanie do sądu administracyjnego pierwszej instancji, skarżący zwracają Państwo opłata w wysokości 20 LVL (ok. 29 EUR). Opłata za wniesienie odwołania od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wynosi 40 LVL (ok. 57 EUR). Depozyt płatności za złożenie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego wynosi 50 LVL (71 EUR) (począwszy od 1 – 2013). Płatności z tytułu depozytów o wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania uzupełniające lub do skarg na decyzje proceduralne wynosi 10 LVL (ok. 14 EUR). Depozyt płatności w sprawach de novo w związku z nowo ujawnionymi faktami wynosi 10 LVL (ok. 14 EUR).

Wysokość opłaty skarbowej jest taka sama dla wszystkich kategorii spraw administracyjnych. Z wyjątkiem przypadków dla osoby ubiegającej się o azyl, które są bezpłatne. Trybunał, biorąc pod uwagę sytuację finansową osoby fizycznej, może zmniejszyć wysokość opłaty lub zwolnić osobę z obowiązku uiszczenia opłaty.

Kodeks postępowania administracyjnego nie określa żadnych innych opłat lub płatności.

Wydatki związane z pomocy prawnej lub nie są regulowane i expert-examinations będzie zależeć przede wszystkim od sytuacji na rynku, złożoność sprawy lub okoliczności faktyczne analizowane przez ekspertów.

W wyroku Trybunał wyda nakaz zwrotu opłaty koncesyjnej: Jeżeli odwołanie od decyzji administracyjnej lub zaniechania, okazał się sukcesem w całości lub w części, sąd zarządza pozwanego (Państwowe i samorządowe), aby zwrócić państwu opłatę na rzecz powoda; Jeżeli odwołanie nie został uwzględniony, wnioskodawca nie odzyska państwo uiszczenie opłaty. Ta sama zasada ma zastosowanie do wypłaty depozytów: Wnioskodawca otrzyma zadatek płatności w przypadku jego/jej skargi kasacyjnej (lub wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania, skargi lub uzupełniające oceny de novo) zakończyła się pomyślnie.

Decyzji sądu o zwrot kosztów nie obejmuje innych rodzajów wydatków. Zatem wszelkie inne wydatki, z wyjątkiem wypłat depozytów, opłat skarbowych i opłat ponoszonych przez uczestników, nie podlegają zwrotowi. Jednak, jeżeli odwołanie od decyzji administracyjnej było udane, powód może zatem twierdzenie pozwanej, aby odzyskać wszelkie szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem decyzji, co może obejmować wcześniejsze płatności do doradców prawnych lub ekspertów.

XII. Mechanizmy pomocy finansowej

Osoba fizyczna środka zaskarżenia decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego może wystąpić:

1) w celu zmniejszenia kwoty opłaty koncesyjnej lub zwolnienie z obowiązku uiszczania opłat. Sąd weźmie pod uwagę sytuację finansową tej osoby;

2) w odniesieniu do wynagrodzenia do jego przedstawiciela. Jeżeli Trybunał stwierdzi, że dana osoba (adresatem decyzji), tylko osoba fizyczna znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a w szczególności kwestii administracyjnych jest skomplikowana, może zdecydować, że wynagrodzenie przedstawiciela tej osoby uregulowanych struktur, są pokrywane z budżetu państwa.

Ustawa o państwowej pomocy prawnej gwarancji wsparcia finansowego z budżetu państwa na pomoc prawną zarówno w postępowaniach sądowych i pozasądowych ugód. Jest to odrębny mechanizm pomocy prawnej w sprawach cywilnych, karnych i administracyjnych, którym zarządza urzędu ds. pomocy prawnej. Jednakże pomoc prawną stosuje się tylko do tych spraw administracyjnych, które dotyczą przyznawania azylu i finansowanej przez państwo pomocy prawnej nie może zostać zapewnione w sprawach środowiskowych.

Czasami możliwe jest, na zasadzie indywidualnej, aby otrzymać pomoc prawna pro bono w sprawach administracyjnych. Na przykład, jeżeli rozstrzygnięcie sporu lub dokonywaniu wykładni przepisów mogłyby być znaczne, są czasami gotowa udzielić bezpłatnej porady prawnej. Od 2010 r. cztery kancelarie prawne zgodziły się uczestniczyć w Fundacji Sorosa projektu oraz zapewnienie porady prawne udzielane pro bono dla organizacji pozarządowych poprzez porady prawne udzielane pro bono Centrum (tel. +371 67294646).Link otworzy się w nowym okniehttp://www.sfl.lv/public/index.html Inne kancelarie prawne i prawnicy mogą zostać nawiązany indywidualnie.

Funkcjonowanie tej poradnia Prawna Uniwersytetu Łotewskiego jest gotowa udzielać porad prawnych dla osób o niskich dochodach.Link otworzy się w nowym okniehttp://www.lu.lv/eng/faculties/fl/structural-units/the-legal-aid-and-assistance-centre/ Zazwyczaj doradztwo prawne świadczone przez studentów prawa obejmują takie gałęzie, jak zatrudnienie, wynajem lokali mieszkaniowych lub świadczeń alimentacyjnych dla dzieci.

Link otworzy się w nowym oknieŁotewski Oddziału Transparency International delna przewiduje pomoc prawną dla obywateli w sprawach budowania i użytkowania gruntów. Delna są gotowe rozpatrzyć sprawę w sytuacjach, gdy sprawa ma znaczenie publiczne, tj. gdy znaczna szkoda została spowodowana lub mogą wyrządzić środowisku, lub gdy nie może służyć jako precedens i przyczynić się do ulepszenia prawa lub praktyki prawnej.

XIII. Terminowość

Instytucje powinny wydać decyzje administracyjne w terminie miesiąca od dnia doręczenia osobie złożył swój wniosek lub skargę. W pilnych przypadkach, osoba ta może zażądać od instytucji do wydania decyzji.

Z przyczyn obiektywnych, instytucja może przedłużyć ten termin o okres nie dłuższy niż cztery miesiące. Jeżeli istnieją obiektywne trudności przy wyjaśnianiu okoliczności faktycznych, termin może zostać przedłużony o jeden rok, z uprzednią zgodą przełożonego administracyjnego instytucji. Decyzja instytucji o przedłużeniu terminu można odwołać się do wyższej instancji administracyjnej instytucji ani też do Trybunału.

W przypadku opóźnienia w realizacji decyzji, brak natychmiastowych sankcji przeciwko tej instytucji. Jednakże osoba jest następnie możliwość złożyć odwołanie główne sprawy bezpośrednio do sądu administracyjnego, oprócz głównych kwestii i o zwróceniu się do ETS o orzekanie w sprawie godziwej rekompensaty za straty finansowe lub moralnej szkody spowodowanej opóźnieniem.

Jeżeli dana osoba decyduje się na odwołanie się od decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego, odwołanie powinno zostać złożony w terminie jednego miesiąca od wydania decyzji administracyjnej w ciągu jednego roku, lub w przypadkach, gdy nie udzielono odpowiedzi lub gdy procedura składania odwołania nie została wyjaśniona w decyzji pisemnej. Osoba, która nie jest adresatem decyzji i nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym (na przykład organizacja pozarządowa zajmująca się ochroną środowiska) powinny złożyć odwołanie do sądu w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dana osoba stanie się o nim poinformowane, ale nie później niż w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie tej decyzji. Uczestnicy postępowania sądowego zostanie poinformowany o następujących obowiązkowych zasad proceduralnych i terminów w trakcie postępowania przed sądem. Termin wniesienia odwołania od wyroku Sądu pierwszej instancji oraz złożenia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego wynosi jeden miesiąc. Bardziej istotne decyzje proceduralne Trybunału, na przykład odmowa przyjęcia wniosku Trybunału można również odwołać do sądu wyższej instancji, i należy to zrobić w terminie 14 dni.

Należy przestrzegać limitów czasowych, gdy:

1 Podjęcie decyzji o przyjęciu wniosku do Trybunału (7 dni; Termin ten może być przedłużony do jednego miesiąca);

2 podejmowanie decyzji w sprawie kwestionowanego działania (w rozsądnym terminie, w zależności od pilności sprawy, ale nie dłużej niż jeden miesiąc);

3) wydawanie wyroku po przeprowadzeniu przesłuchania sądowe (21 dzień przez sąd pierwszej instancji oraz sąd apelacyjny, oraz 30 dni w przypadku Sądu Najwyższego; może on zostać przedłużony o kolejne dwa miesiące).

W przeciwnym razie Sąd nie był zobowiązany do ścisłych terminów i nie ma obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy w określonym terminie. Jednakże oczywiście nie jest zobowiązany do zbadania sprawy i wydania ostatecznej decyzji możliwie jak najszybciej w odpowiedniej kolejności.

Przepisy te mają zastosowanie jednakowo do wszystkich rodzajów postępowań, w tym kosztów środowiskowych.

Do zwykłego czasu rozpatrywania spraw środowiskowych jest około 1 roku sąd rejonowy, sąd okręgowy w 1,5 roku i o 9 miesięcy do Supreme Court.

Poważne opóźnienia w realizacji lub opóźnienia decyzji i orzeczeń innych terminów określonych w ustawie może być podstawą do zastosowania środków dyscyplinarnych wobec sędziów.

XIV. Inne kwestie

Jedynie ostateczne decyzje administracyjne niektórych aktów, jasne procedury (administracyjne) są zazwyczaj możliwość pominięcia zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Dlatego publiczny zazwyczaj odwołań do sądu decyzje takie jak pozwolenia budowlane, przyjmując decyzje planowanej działalności, pozwoleń na działalności powodującej zanieczyszczenia lub zużycia wody, z możliwością przeglądu poprzednich decyzji proceduralnych. Wniesienie środka zaskarżenia decyzji OOŚ jest często wykorzystywane techniki do sądu. Nie można wymagać od czysto odszkodowawczym bez uprzedniego zakwestionowania danej decyzji lub zaniechań powodujących szkody dla środowiska.

Publiczny dostęp do zrozumiałych informacji dotyczących kwestii środowiskowych w różnych dziedzinach działań rządu oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości na stronie internetowej: Link otworzy się w nowym oknieMinisterstwo ochrony środowiska i rozwoju regionalnego, gdzie można znaleźć link do broszury na temat dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska.Link otworzy się w nowym okniehttp://www.varam.gov.lv/lat/darbibas_veidi/vides_informacija_un_sabiedribas_lidzdaliba/files/text/Darb_jomas/PieejaTiesuVarai_RECbrosura2008_LV.pdf

Portal internetowy dla sądownictwa zawiera informacje o postępowaniu sądowo-administracyjnym, z szablonów pism procesowych.Link otworzy się w nowym okniehttp://www.tiesas.lv/

Brak jest szczególnych uregulowań prawnych dotyczących alternatywne metody rozstrzygania sporów (ADR). Projekt ustawy zakłada Gabinetu Ministrów. Niemniej jednak biorących udział w postępowaniach administracyjnych lub sądowych, także w sprawach dotyczących środowiska, mają możliwość celowego i zawarcie umowy administracyjnej w sprawie spornych kwestii, a zatem dla rozstrzygnięcia sporu prawnego przed sądem decyzji.

XV. Cudzoziemcy

Zgodnie z ustawą o władzy sądowniczej wszyscy ludzie są równi wobec prawa i Trybunał. Sprawy rozpatrywane są bez względu na, między innymi, pochodzenie, obywatelstwo, język ojczysty lub miejsca zamieszkania danej osoby.

Językiem postępowania sądowego jest język łotewski. Uczestnicy biegła znajomość języka urzędowego brakuje możliwości uczestnictwa w postępowaniu w obecności tłumacza ustnego. Trybunał przedstawia tłumacza, wypłacona przez rząd na rzecz osób fizycznych lub ich przedstawicieli w celu zapoznania się z dokumentami i do udziału w wysłuchaniach. Trybunał, według własnego uznania, może zapewnić tłumacza, również w odniesieniu do osoby prawnej.

XVI. Sprawy transgraniczne

Przepisy proceduralne są takie same dla wszystkich przypadków. Prawo łotewskie nie ogranicza zdolności do Trybunału zgodnie z bezpośrednich lub pośrednich skutków decyzji dotyczących poszczególnych osób występujących do sądu administracyjnego. Tym samym każdy, łącznie z organizacjami pozarządowymi, może wystąpić do sądu administracyjnego, jeśli może wykazać, że rozsądnie decyzji administracyjnej lub zaniechanie stanowi naruszenie prawa ochrony środowiska i przyrody, lub może spowodować zagrożenia szkodą lub szkody dla środowiska. W trakcie postępowania sądowego, Uczestnicy mogą zażądać przekazania tych samych rozwiązań proceduralnych, w tym wstrzymanie wykonania kwestionowanego działania, środki tymczasowe.

Przyznanie pomocy finansowej może zostać udzielone jedynie osobom fizycznym (adresatów decyzji) w trudnej sytuacji finansowej i administracyjnej jedynie wówczas, gdy sprawa jest szczególnie skomplikowana. W związku z tym umożliwienie społeczeństwu i organizacjom pozarządowym otrzymywania wsparcia finansowego z budżetu państwa jest praktycznie wyłączone.

Uzyskiwania pomocy prawnej na zasadzie pro bono leżał uczestników inicjatywy do negocjowania jej adwokatów lub kancelarie prawne.

Nie istnieją żadne przepisy prawne lub praktyka sądowa dotycząca wyboru sądu na Łotwie lub w innym państwie w przypadku transgranicznych skutków decyzji środowiskowych. Łotewski sądy sprawują jurysdykcję nad decyzjami łotewskich instytucji administracyjnych.

Powiązane strony


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 14/09/2016