Navigatsioonitee

  • Avaleht
  • Õiguskaitse kättesaadavus keskkonnaasjades

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα - Ρουμανία

See lehekülg on masintõlgitud ja selle kvaliteet ei ole tagatud.

Tõlke hinnanguline kvaliteet: keskmine

Kas Teie arvates on see tõlge kasulik?


  1. Συνταγματικά θεμέλια
  2. Δικαιοσύνη
  3. #II
  4. Πρόσβαση σε πληροφορίες — υποθέσεις σχετικές με το περιβάλλον
  5. Πρόσβαση στη δικαιοσύνη και συμμετοχή του κοινού
  6. Πρόσβαση στη δικαιοσύνη κατά πράξεων ή παραλείψεων
  7. Άλλα μέσα πρόσβασης στη δικαιοσύνη
  8. Ιδιότητα διαδίκου
  9. Νομική εκπροσώπηση
  10. Αποδεικτικά στοιχεία
  11. Προσωρινά μέτρα
  12. Επί των δικαστικών εξόδων
  13. Μηχανισμοί οικονομικής συνδρομής
  14. Επικαιρότητα
  15. Άλλα θέματα
  16. Αλλοδαποί
  17. Διασυνοριακές υποθέσεις

I. Συνταγματικά θεμέλια

Το άρθρο 35 του Ρουμανικού Συντάγματος ρυθμίζει το δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον http://www.cdep.ro/pls/dic/site.page?den=act2_2&par1=2#t2c2s0a35Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροhttp://www.cdep.ro/pls/dic/site.page?den=act2_2&par1=2#t2c2s0a35

Το άρθρο 35 του Συντάγματος διασφαλίζει την θέσπιση μιας ολόκληρης δέσμης περιβαλλοντικής νομοθεσίας, με στόχο την εξασφάλιση υγιούς, καλά διατηρημένου και ισορροπημένου περιβάλλοντος. Οι αρχές και το γενικό πλαίσιο καθορίζονται από το έκτακτο κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 195/2005 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, το οποίο εγκρίθηκε με τον ν. 265/2006, όπως τροποποιήθηκε.

Το Σύνταγμα ορίζει κανόνες επίσης για τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα — δεσμεύονται για την προστασία και βελτίωση του περιβάλλοντος.

Το άρθρο 21 του Συντάγματος σχετικά με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη αναφέρει τα εξής:

  • Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να προσφεύγει ενώπιον των δικαστηρίων για την υπεράσπιση των νόμιμων δικαιωμάτων, ελευθεριών και συμφερόντων του.
  • Η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος δεν περιορίζεται από οποιονδήποτε νόμο.
  • Όλα τα μέρη έχουν το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και στην επίλυση της διαφοράς εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
  • Η ειδική διοικητική δικαιοδοσία είναι προαιρετική και δεν συνεπάγεται τέλη.

Η ερμηνεία των δύο παραπάνω άρθρων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει πρόσβαση στη δικαιοσύνη σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ότι αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να περιοριστεί.

Σύμφωνα με το ρουμανικό νομικό σύστημα, το Σύνταγμα είναι η νομική πράξη που βρίσκεται στην κορυφή της νομικής πυραμίδας. Όλες οι άλλες κανονιστικές πράξεις πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διατάξεις του Συντάγματος.

Το συνταγματικό δικαίωμα στο περιβάλλον μπορεί να το επικαλεστεί οποιοσδήποτε απευθείας στα δικαστήρια. Ωστόσο, υπάρχουν νόμοι για την περαιτέρω ενδυνάμωση του δικαιώματος στο περιβάλλον. Από την άλλη πλευρά, μερικές φορές τα δικαστήρια και οι διοικητικές αρχές δεν εφαρμόζουν μόνο το Σύνταγμα δηλώνοντας ότι είναι ένας γενικός νόμος που δεν μπορεί να εφαρμοστεί από μόνος του.

Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του Συντάγματος, οι συνθήκες που έχουν επικυρωθεί από το Κοινοβούλιο αποτελούν μέρος της εθνικής νομοθεσίας. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες μπορούν να βασίζονται άμεσα στις διεθνείς συμφωνίες. Όλες οι πληροφορίες της ερώτησης 3 ισχύουν.

Η σύμβαση του Aarhus είναι μια διεθνής και αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σύμφωνα με το άρθρο 11 του Συντάγματος αποτελεί μέρος του εθνικού δικαίου. Σύμφωνα με το άρθρο 20, εάν υπάρχουν αποκλίσεις μεταξύ των συνθηκών για τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως είναι η σύμβαση του Aarhus, και των εθνικών νόμων, τότε εφαρμόζεται η διεθνής συνθήκη, εκτός εάν η εθνική νομοθεσία έχει ευνοϊκότερες διατάξεις.

Μόλις επικυρωθεί, το διεθνές δίκαιο έχει επιπτώσεις αυτόματα στο εθνικό δίκαιο, δίνοντας έτσι το δικαίωμα στους ενδιαφερόμενους να το επικαλεστεί άμεσα ή σε συνδυασμό με άλλες κανονιστικές πράξεις που μπορεί να αναφέρουν λεπτομερώς τα πλαίσιο εφαρμογής, εάν συντρέχει περίπτωση, και επιβάλλοντας την υποχρέωση των διοικητικών οργάνων ή δικαστηρίων να λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του. Η σύμβαση του Aarhus κυρώθηκε με τον Ν. 86/2000.

ΙΙ. Δικαιοσύνη

Η Ρουμανία έχει τρία επίπεδα δικαιοδοσίας για τις αστικές και τις ποινικές υποθέσεις:

  • 188 Επαρχιακά δικαστήρια, πολλά σε κάθε επαρχία, στα οποία εκδικάζονται υποθέσεις παρόμοιες με του Πρωτοδικείου
  • Δικαστήρια που βρίσκονται σε κάθε επαρχία — 42, στα οποία εκδικάζονται υποθέσεις επί προσφυγών
  • Εφετεία, 15, στα οποία εκδικάζονται υποθέσεις αιτήσεων αναιρέσεως
  • Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο — ειδική αρμοδιότητα

Υπάρχουν εξαιρέσεις που προβλέπονται από τον νόμο, κατά τις οποίες το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είναι το δικαστήριο, το εφετείο ή ακόμη και το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, και υποθέσεις όπου έχουμε μόνο δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και το εφετείο.

Οι διώξεις ασκούνται στα ανωτέρω δικαστήρια.

Κάθε δικαστήριο, εκτός από τα επιμέρους δικαστήρια, έχει διάφορα τμήματα όπως:

  • Το αστικό τμήμα, στο οποίο εκδικάζονται μόνο αστικές υποθέσεις,
  • Το ποινικό τμήμα, στο οποίο εκδικάζονται μόνο ποινικές υποθέσεις,
  • Το διοικητικό τμήμα, στο οποίο εκδικάζονται μόνο υποθέσεις που απορρέουν από το διοικητικό δίκαιο, κλπ.
  • Το τοπικό Στρατοδικείο
  • Το Στρατοδικείο

Δεν υπάρχουν ειδικά δικαστήρια που να εκδικάζουν περιβαλλοντικές υποθέσεις. Σε γενικές γραμμές, οι εν λόγω υποθέσεις ξεκινούν από το διοικητικό τμήμα του Δικαστηρίου και στη συνέχεια παραπέμπονται στο διοικητικό τμήμα του Εφετείου. Ο τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας, το δευτεροβάθμιο εφετείο, δεν υπάρχει σε αυτήν την περίπτωση. Εάν η διοικητική πράξη εκδίδεται από μια κεντρική αρχή, τότε το πρώτο δικαστήριο θα είναι το Εφετείο και το δεύτερο θα είναι το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο.

Οι περιβαλλοντικές υποθέσεις εκδικάζονται όχι μόνο στα διοικητικά τμήματα των δικαστηρίων, αλλά και σε άλλα τμήματα, όταν το αντικείμενο της διαφοράς δεν είναι διοικητική πράξη.

Δεν παρέχεται η δυνατότητα άγρας αρμόδιου δικαστηρίου. Οι αρμοδιότητες του Δικαστηρίου είναι δεσμευτικές και καθορίζονται με σαφήνεια.

Σε περιπτώσεις τριών βαθμών δικαιοδοσίας, υπάρχουν δύο είδη προσφυγής:

  • Η πρώτη συνιστά μια δεύτερη εκδίκαση της υπόθεσης και αναστέλλει την απόφαση του πρώτου δικαστηρίου·
  • Η δεύτερη αφορά μόνο περιορισμένα κίνητρα τα οποία μπορούν να αναφερθούν και δεν αναστέλλει τις προηγούμενες αποφάσεις γενικά, με μερικές εξαιρέσεις που προβλέπονται από τον νόμο.

Σε περιπτώσεις δύο βαθμών δικαιοδοσίας, όπως η διοικητική διαδικασία, μετά την άσκηση προσφυγής το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να αναλύσει όλες τις πτυχές της υπόθεσης. Η προσφυγή σε αυτές τις περιπτώσεις αναστέλλει την απόφαση του πρώτου δικαστηρίου.

Στο ποινικό δίκαιο στα πρωτοβάθμια και στα δευτεροβάθμια δικαστήρια ασκούνται συνήθως τα ένδικα μέσα και η απόφαση μπορεί να είναι εκτελεστή όταν τελεσιδικήσει, σύμφωνα με τον νόμο.

Τα έκτακτα ένδικα μέσα είναι τα εξής:

  • «Η προσφυγή ακύρωσης» η οποία δεν αποσκοπεί σε εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά στη διόρθωση ορισμένων εμφανών σφαλμάτων, διοικητικών ή ουσιαστικών.
  • «Η εξέταση» — αποσκοπεί στην επανεξέταση της υπόθεσης όταν έχουν βρεθεί μερικά νέα στοιχεία όπως για παράδειγμα: ένας δικαστής καταδικάστηκε για έγκλημα που αφορούσε την υπόθεση, υποβλήθηκαν ορισμένα νέα στοιχεία που δεν είχαν διαπιστωθεί κατά την αρχική δίκη, ή εκδόθηκε νέα απόφαση από τον δικαστή, για το ίδιο πρόβλημα μεταξύ των ίδιων διαδίκων κλπ.

Το άρθρο 18 του νόμου 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία δείχνει ότι έχουν επίσης ακυρωτικά και τρποποιητικά δικαιώματα.

Το δικαστήριο μπορεί:

  • Να αποφασίσει ότι μια διοικητική πράξη ακυρώνεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει·
  • Να υποχρεώσει την αρχή να εκδώσει έναν νέο διοικητικό νόμο, ένα έγγραφο ή να εκτελέσει μια συγκεκριμένη διοικητική διαδικασία·
  • Να αποφασίσει αν οι διοικητικές διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν για την έκδοση της διοικητικής πράξης ή απόφασης ήταν νόμιμες ή όχι·
  • Να αποφασίσει σχετικά με αποζημιώσεις, εφόσον το ζητήσει ο ενάγων·

Σε σχέση με μια διοικητική σύμβαση, το δικαστήριο μπορεί:

  • Να αποφασίσει την ακύρωση εν όλω ή εν μέρει·
  • Να υποχρεώσει την αρχή να υπογράψει τη σύμβαση αν ο ενάγων έχει δικαιώματα σε σχέση με την εν λόγω σύμβαση·
  • Να επιβάλει ορισμένες υποχρεώσεις στους διαδίκους·
  • Να αντικαταστήσει τη συγκατάθεση του ενός διαδίκου αν το δημόσιο συμφέρον το επιβάλλει·
  • Να αποφασίσει σχετικά με ηθικές ή υλικές βλάβες·

Ο νόμος για την προστασία του περιβάλλοντος, το κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 195/2005, άρθρο 5, ορίζει ότι κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα να απευθυνθεί στο δικαστήριο ή να ζητήσει από τις διοικητικές αρχές να προστατέψουν το δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει την προσβολή δικαιώματος. Οι περιβαλλοντικές ΜΚΟ έχουν επίσης ικανότητα διαδίκου στο δικαστήριο για οποιοδήποτε περιβαλλοντικό ζήτημα.

Δεν υπάρχουν άλλες ειδικές διατάξεις σχετικά με την περιβαλλοντική νομοθεσία. Η δικαστική διαδικασία διέπεται από τον κώδικα πολιτικής δικονομίας.

Το Δικαστήριο δεν μπορεί ποτέ να ενεργήσει αυτεπαγγέλτως στη Ρουμανία. Ωστόσο, τα δικαστήρια μπορούν να ζητούν από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.

ΙΙΙ. Πρόσβαση σε πληροφορίες — υποθέσεις σχετικές με το περιβάλλον

O νόμος περί Ελεύθερης Πληροφόρησης 544/2001 ορίζει ότι

  • Αν δεν είστε ικανοποιημένοι με την απάντηση ή δεν έχετε λάβει απάντηση στο αίτημα πληροφοριών που υποβάλλατε, μπορείτε να καταθέσετε διοικητική καταγγελία στις δημόσιες αρχές και να ζητήσετε να υποστεί κυρώσεις ο δημόσιος υπάλληλος ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη λανθασμένη απάντηση/μη απάντηση.
  • Μπορείτε να ζητήσετε από το Δικαστήριο να υποχρεώσει την αρχή να διαβιβάσει τις πληροφορίες που ζητήθηκαν και να λάβετε αποζημίωση για ηθική βλάβη. Στην πράξη οι ζημιές είναι πολύ δύσκολο να αποδειχθούν και ως εκ τούτου σπάνια δίνονται αποζημιώσεις.

Η κανονιστική πράξη που ρυθμίζει τις περιβαλλοντικές πληροφορίες είναι η κυβερνητική απόφαση αριθ. 878/2005 για τη δημόσια πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες. Αυτό το κομμάτι της νομοθεσίας ολοκληρώνεται, όποτε προκύπτουν καταστάσεις που δεν ρυθμίζονται, ειδικά όσον αφορά τις περιβαλλοντικές πληροφορίες, με τη διάταξη του νόμου αριθ. 544/2001 για την πρόσβαση του κοινού στις πληροφορίες.

Το άρθρο 15 παράγραφος 3 της κυβερνητικής απόφασης 878/2005 ορίζει ότι αν το αίτημα για περιβαλλοντικές πληροφορίες απορριφθεί, θα πρέπει να αιτιολογείται και να δίνονται πληροφορίες όσον αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Το αίτημα για πληροφορίες μπορεί να είναι προφορικό ή γραπτό.

Αν η πληροφορία ζητηθεί προφορικά, τότε, αν είναι διαθέσιμη, ο αιτών τη λαμβάνει άμεσα. Αν όχι, παρέχονται οδηγίες για την υποβολή γραπτού αιτήματος.

Η απάντηση στο γραπτό αίτημα λαμβάνεται εντός 10 ημερών. Η άρνηση στο αίτημα για την παροχή πληροφοριών αποστέλλεται εντός 5 ημερών. Αν οι πληροφορίες που έχουν ζητηθεί είναι υπερβολικά περίπλοκες, εντός 10 ημερών αποστέλλεται επιστολή η οποία ενημερώνει τον αιτούντα για την εν λόγω κατάσταση και η προθεσμία είναι 30 ημέρες.

Οι περιβαλλοντικές πληροφορίες διατίθενται στον αιτούντα, εντός της καθορισμένης προθεσμίας, το συντομότερο δυνατό ή το αργότερο εντός ενός μήνα από την παραλαβή της από τη δημόσια αρχή. Αν ο όγκος ή η περιπλοκότητα των αιτούμενων πληροφοριών καθιστά αδύνατη την τήρηση της προθεσμίας του ενός μήνα, τότε ισχύει δίμηνη προθεσμία από την παραλαβή της αίτησης από τη δημόσια αρχή. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο αιτών ενημερώνεται το συντομότερο δυνατό ή τουλάχιστον ένα μήνα πριν από τη λήξη της μηνιαίας προθεσμίας, όσον αφορά την παράταση της προθεσμίας απάντησης, καθώς και για τους λόγους της παράτασης.

Εάν δεν είστε ικανοποιημένοι με την απάντηση που λάβατε μπορείτε να προβείτε στις εξής ενέργειες:

  • Να υποβάλετε διοικητική προσφυγή στον επικεφαλής της δημόσιας αρχής εντός 30 ημερών από τη στιγμή που λάβατε την απάντηση ή από τη στιγμή που η απάντηση έπρεπε να έχει ληφθεί (μετά από 10 ημέρες). Η δημόσια αρχή πρέπει να ορίσει μια επιτροπή που θα αναλύσει την κατάσταση και θα σας αποστείλει μια απάντηση εντός 15 ημερών.
  • Μπορείτε να ζητήσετε απευθείας από το Δικαστήριο να υποχρεώσει τη δημόσια αρχή να σας παράσχει τις πληροφορίες και να ζητήσετε και αποζημίωση μέσα σε 30 ημέρες από τη στιγμή που λάβατε τη λανθασμένη απάντηση ή από τη στιγμή που θα έπρεπε να είχατε λάβει την απάντηση (μετά από 10 ημέρες).

Εάν οι πληροφορίες είναι εμπιστευτικές, το Δικαστήριο δεν θα έχει πρόσβαση στις πληροφορίες, εκτός αν ο δικαστής λάβει άδεια από το Εθνικό Μητρώο διαβαθμισμένων πληροφοριών. Εάν οι πληροφορίες δεν είναι εμπιστευτικές, το Δικαστήριο έχει πλήρη πρόσβαση. —. Οι εμπιστευτικές πληροφορίες μπορούν επίσης να συμπεριληφθούν σε συμβάσεις. Σε αυτήν την περίπτωση το Δικαστήριο δεν θα έχει πρόσβαση στις εμπιστευτικές πληροφορίες.

Αν τα δικαστήρια διαπιστώσουν ότι οι πληροφορίες είναι δημόσιες, και δεν είναι εμπιστευτικές, τότε το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη διαβίβαση των πληροφοριών. Αν οι πληροφορίες είναι εμπιστευτικές, το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποκτήσει πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες. Μπορείτε είτε να επικαλεστείτε την εξαίρεση του παράνομου χαρακτηρισμού πληροφοριών, οπότε θα δημιουργηθεί άλλος φάκελος και ένας άλλος δικαστής (ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος από το Εθνικό Μητρώο διαβαθμισμένων πληροφοριών) θα αναλάβει την εκδίκαση της υπόθεσης, ή θα ξεκινήσει μια άλλη δίκη, ζητώντας είτε τον αποχαρακτηρισμό είτε την ακύρωση του χαρακτηρισμού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι δικαστές που εξουσιοδοτούνται από το Εθνικό Μητρώο Διαβαθμισμένων Πληροφοριών θα εκδικάσουν την υπόθεση.

IV. Πρόσβαση στη δικαιοσύνη και συμμετοχή του κοινού

Δεν προβλέπεται προσφυγή κατά διοικητικών αποφάσεων σε ανώτερο διοικητικό όργανο. Αυτές μπορούν να προσβληθούν στο δικαστήριο μόνο μετά την αποστολή διοικητικής καταγγελίας στο όργανο που έλαβε τη διοικητική απόφαση που δεν σας ικανοποιεί.

Η διοικητική καταγγελία υποβάλλεται δωρεάν. Ρυθμίζεται από τον νόμο 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία. Οποιοσδήποτε θεωρεί ότι τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του/της έχουν παραβιαστεί από την απόφαση αυτή, έχει το δικαίωμα να υποβάλει διοικητική προσφυγή στην αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη διοικητική πράξη ή στην προϊσταμένη αρχή της, αν υπάρχει. Το αίτημα πρέπει να υποβληθεί εντός 30 ημερών από τη στιγμή που ενημερωθήκατε σχετικά με τη διοικητική πράξη.

  • 6 μήνες από τη στιγμή που θα λάβετε γνώση της διοικητικής πράξης, εάν αφορούσε άλλο πρόσωπο·
  • Αν η υπόθεσή σας αφορά διοικητική σύμβαση, 6 μήνες από την έκδοση ή τροποποίηση της σύμβασης, δεδομένου ότι μία από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση δεν τηρήθηκε, από τη στιγμή που η σύμβαση έληξε, ή από τη στιγμή που αντιληφθήκατε ότι ένα από τα οριζόμενα στη σύμβαση είναι ασαφές.

Οι πρωτοβάθμιες διοικητικές αποφάσεις μπορούν να εκδικασθούν απευθείας στο Δικαστήριο μόνο σε ειδικές διοικητικές δικαιοδοσίες. Δεν υπάρχουν ειδικά δικαστήρια που να εκδικάζουν περιβαλλοντικές υποθέσεις.

Η διοικητική προσφυγή είναι υποχρεωτική, με λίγες εξαιρέσεις:

  • Σε περίπτωση που έχετε υποβάλει αίτημα όσον αφορά δικό σας δικαίωμα ή έννομο συμφέρον στην αρχή και δεν λάβατε απάντηση εντός 30 ημερών ή το αίτημά σας απορρίφθηκε.
  • Αν προσφεύγετε κατά διοικητικής κανονιστικής πράξης
  • Αν προσφεύγετε κατά κυβερνητικού διατάγματος ή επείγοντος κυβερνητικού διατάγματος
  • Εξαιρέσεις παρανομίας
  • Αν είστε ή εκπροσωπείτε τον Νομάρχη, τον Διαμεσολαβητή, την εισαγγελική αρχή, την εθνική υπηρεσία δημοσίων υπαλλήλων

Τα ένδικα μέσα συνεπάγονται διαδικαστικό και ουσιαστικό έλεγχο. Για τα τεχνικά ζητήματα ο δικαστής μπορεί να αναθέσει σε δικαστικό πραγματογνώμονα τη σύνταξη τεχνικής έκθεσης/έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Η τεχνική έκθεση/έκθεση πραγματογνωμοσύνης έχει την ίδια αξία με όλο το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό/στοιχεία.

Τα δικαστήρια μπορούν να εξετάζουν οποιαδήποτε διοικητική πράξη, συμπεριλαμβανομένων σχεδίων χρήσης γης, σχεδίων ρυμοτομίας, περιβαλλοντικών αδειών κλπ.

Δεν υπάρχουν ειδικοί κανονισμοί για τις περιβαλλοντικές υποθέσεις. Είναι όλες κοινές με την τακτική διοικητική δικαστική διαδικασία:

  • Οποιοδήποτε πρόσωπο νομιμοποιείται να ασκεί προσφυγές σύμφωνα με τον νόμο για την προστασία του περιβάλλοντος, Κυβερνητικό Διάταγμα 195/2005. Αν είστε φυσικό πρόσωπο θα πρέπει να δικαιολογήσετε την ύπαρξη συμφέροντος για τη συνέχιση της υπόθεσης. Αν είστε ΜΚΟ για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή απλώς του περιβάλλοντος, τότε θεωρείται πως προστατεύετε το δημόσιο συμφέρον.
  • Η διοικητική καταγγελία είναι υποχρεωτική:
    • Όσον αφορά τις διοικητικές κανονιστικές πράξεις, όπως σχέδια χρήσης γης, ή άλλα, όπως αποφάσεις/εντολές της τοπικής επαρχίας, της κυβέρνησης, κλπ. η διοικητική καταγγελία μπορεί να υποβληθεί οποιαδήποτε στιγμή.
    • Αν είστε ο παραλήπτης της πράξης πρέπει να την αποστείλετε εντός 30 ημερών από τη στιγμή που η πράξη σας κοινοποιήθηκε.
    • Αν είστε τρίτο μέρος, πρέπει να αποστείλετε τη διοικητική καταγγελία εντός 6 μηνών από τη στιγμή που σας κοινοποιήθηκε η πράξη.
  • Το αρμόδιο δικαστήριο είναι το δικαστήριο της έδρας σας ή της έδρας της αρχής· μπορείτε να επιλέξετε ένα από τα δύο.
  • Μπορείτε να τεκμηριώσετε τους ισχυρισμούς σας με έγγραφα, ανακρίσεις, μάρτυρες, δικαστική πραγματογνωμοσύνη· Μπορείτε να ζητήσετε, και το δικαστήριο θα αποφασίσει ποια στοιχεία σχετίζονται με την υπόθεσή σας.
  • Το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την ουσιαστική νομιμότητα των πράξεων αλλά ο νόμος προβλέπει επίσης την εν λόγω δυνατότητα· εξαρτάται αποκλειστικά από το πώς εκτιμά ο δικαστής την υπόθεσή σας.
  • Αν προσφύγετε κατά της έκδοσης πιστοποιητικού σχεδιασμού, το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την προσφυγή σας σας, καθώς η νομολογία των ρουμανικών δικαστηρίων δεν είναι ομόφωνη όσον αφορά αυτό το θέμα.

Αποφάσεις παρακολούθησης ΕΠΕ [1] μπορούν να προσβληθούν στο δικαστήριο υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που προαναφέρθηκαν.#1 Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανονισμοί.

Τα δικαστήρια μπορούν να επανεξετάσουν αποφάσεις οριοθέτησης υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν στα προηγούμενα κεφάλαια.

Επί του παρόντος, ο έλεγχος και οι αποφάσεις οριοθέτησης στη Ρουμανία αποτελούν τη μία και την αυτή πράξη, καθώς η παρακολούθηση και η οριοθέτηση πραγματοποιούνται κατά το ίδιο στάδιο.

Τα ένδικα μέσα συνεπάγονται διαδικαστικό και ουσιαστικό έλεγχο. Για τα τεχνικά ζητήματα ο δικαστής μπορεί να ζητήσει από δικαστικό πραγματογνώμονα τη σύνταξη τεχνικής έκθεσης/έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Η τεχνική έκθεση/έκθεση πραγματογνωμοσύνης έχει την ίδια αξία με όλο το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό/στοιχεία.

Η συμμετοχή στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων.

Τα ασφαλιστικά μέτρα ρυθμίζονται από τα άρθρα 14 και 15 του νόμου αριθ. 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία. Ασφαλιστικά μέτρα μπορεί να υποβληθεί στο Δικαστήριο αμέσως αμέσως μετά τη διοικητική ένσταση αίτημα σταλεί στη δημόσια αρχή ή μαζί με το κύριο αίτημα. Για να ληφθούν, πρέπει να πληρούνται δύο προϋποθέσεις:

  • Η υπόθεση να είναι σωστά τεκμηριωμένη
  • Να μπορεί να αποδειχθεί επικείμενη βλάβη

Δεν υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις για τις αποφάσεις ή τις αδειοδοτήσεις ΟΠΕΡ [2].#2 Αναλύονται όπως και κάθε άλλη διοικητική πράξη.

Οι ίδιοι κανόνες νομιμοποίησης ισχύουν για τη διοικητική πράξη ΟΠΕΡ, όπως και για κάθε άλλη πράξη.

Οι ίδιες απαιτήσεις ισχύουν για τα ασφαλιστικά μέτρα σε διαδικασίες ΟΠΕΡ και ΕΠΕ, καθώς και οποιαδήποτε άλλη διοικητική πράξη.

V. Πρόσβαση στη δικαιοσύνη κατά πράξεων ή παραλείψεων

Στις αστικές διαδικασίες οποιοσδήποτε μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο κατά ιδιωτών ή νομικών προσώπων, ζητώντας να γίνει σεβαστό το ουσιαστικό του δικαίωμα σε ένα υγιές και ισορροπημένο περιβάλλον. Σύμφωνα με το άρθρο 5δ στοιχείο δ) του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος αριθ. 195/2005 — νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος «κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να απευθύνεται στις διοικητικές και/ή δικαστικές αρχές για οποιοδήποτε περιβαλλοντικό ζήτημα, απευθείας μέσω των περιβαλλοντικών ΜΚΟ, ανεξαρτήτως της προσβολής δικαιώματος». Έτσι μπορείτε να ζητήσετε μια πράξη ή παράλειψη που θα μπορούσε να διασφαλίσει τον σεβασμό του δικαιώματός σας σε ένα υγιές και ισορροπημένο περιβάλλον, όπως ορίζεται στο ρουμανικό σύνταγμα, ακόμη και αν δεν έχετε υποστεί άμεσα καμία ζημιά. Αν, ωστόσο τα δικαιώματά σας δεν παραβιαστούν, σύμφωνα με το άρθρο 5ε στοιχείο ε) έχετε το δικαίωμα να λάβετε αποζημίωση.

Αν το αντικείμενο της προσφυγής σας είναι μια διοικητική πράξη που είχε εκδοθεί ή θα έπρεπε να έχει εκδοθεί (παράλειψη), τότε η υπόθεση εκδικάζεται από τα διοικητικά δικαστήρια, και θα πρέπει επίσης να υποβάλετε την καταγγελία σας κατά του διοικητικού οργάνου, μαζί με τον δικαιούχο της διοικητικής πράξης. Ωστόσο, στις διοικητικές διαδικασίες, θα πρέπει επίσης να αποδείξετε την παραβίαση των ουσιαστικών δικαιωμάτων σας — το ιδιωτικό έννομο συμφέρον σας. Δεν θα έχετε δικαίωμα να προσφύγετε στο δικαστήριο αν επικαλεστείτε μόνο τη γενική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή του περιβάλλοντος — δημόσιο έννομο συμφέρον. Μόνο οι ΜΚΟ (ενδιαφερόμενες κοινωνικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων, επίσης, ενώσεων και ιδρυμάτων) μπορούν να επικαλεστούν στο δικαστήριο παραβίαση του δημόσιου έννομου συμφέροντος.

Στα διοικητικά δικαστήρια επίσης εκδικάζονται υποθέσεις κατά κρατικών φορέων σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 554/2004 για τη διοικητική δικαστική διαδικασία. Σύμφωνα με το άρθρο του 1 του παρόντος νόμου, κάθε πρόσωπο μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο κατά διοικητικού φορέα σε περίπτωση ιδιωτικού ή δημόσιου έννομου συμφέροντος ή ουσιαστικού δικαιώματος απομειώθηκαν με διοικητική πράξη που εκδίδεται από την εν λόγω αρχή, από τη μη επίλυση ένα αίτημα, σύμφωνα με τις προθεσμίες που αναφέρονται σε διάφορους νόμους. Για παράδειγμα, η απάντηση σε μια αναφορά πρέπει να δοθεί εντός 30 ημερών. Σε περίπτωση που έχετε υποστεί ζημιά, μπορείτε επίσης να ζητήσετε αποζημίωση.

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του ίδιου νόμου, αν θεωρείτε ότι:

  • τα έννομα συμφέροντά σας ή τα νόμιμα δικαιώματά σας έχουν παραβιαστεί από μια μονομερή διοικητική πράξη,
  • δεν είστε ικανοποιημένοι από την απάντηση που δόθηκε στη διοικητική ένστασή σας ή αν δεν λάβατε καμία απάντηση μετά την υποβολή της,
  • Το αίτημά σας δεν ικανοποιήθηκε εντός της προθεσμίας που προβλέπει ο νόμος,
  • Το διοικητικό όργανο αρνήθηκε να ασχοληθεί το αίτημά σας,

Το διοικητικό όργανο αρνήθηκε να εκτελέσει μια διοικητική πράξη που είναι αναγκαία για την άσκηση ή την προστασία του δικαιώματός σας ή του έννομου συμφέροντός σας, μπορείτε να ζητήσετε από το Δικαστήριο:

  • Μερική ή ολική ακύρωση της διοικητικής πράξης
  • Διορθωτικά μέτρα για τη ζημιά που έχετε υποστεί
  • Αποζημίωση για ηθική βλάβη

Αν είστε ΜΚΟ μπορείτε να ζητήσετε από το Δικαστήριο όλα τα ανωτέρω με την προϋπόθεση ότι προστατεύετε το δημόσιο έννομο συμφέρον.

Αν δεν είστε, τότε μπορείτε να επικαλεστείτε το έννομο συμφέρον σας μόνο αν η παραβίαση του δημόσιου έννομου συμφέροντός σας είναι το λογικό αποτέλεσμα της απομείωσης του ουσιαστικού ή ιδιωτικού έννομου συμφέροντός σας.

Οι αρμόδιες αρχές για ζητήματα περιβαλλοντικής ευθύνης είναι οι εξής:

  • Η Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας της Επαρχίας (άρθρο 6 του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος αριθ. 68/2007 που ενσωμάτωσε την οδηγία 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη)·
  • Η Εθνική Αστυνομία Περιβάλλοντος (άρθρο 9 του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος αριθ. 68/2007) η οποία έχει την εξουσία να ελέγχει και να επιβάλλει πρόστιμα σε όσους παραβιάζουν την περιβαλλοντική νομοθεσία.

Σύμφωνα με το άρθρο 20 του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος 68/2007, οποιοδήποτε πρόσωπο, το οποίο θίγεται ή ενδέχεται να θιγεί από περιβαλλοντική ζημιά, ή θεωρεί ότι ένα δικαίωμα ή έννομο συμφέρον του έχει θιγεί, μπορεί:

  • να αποστείλει παρατηρήσεις στην Εθνική Αστυνομία Περιβάλλοντος
  • να ζητήσει από την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας της Επαρχίας να λάβει μέτρα σύμφωνα με το έκτακτο κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 68/2007

Σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2, αν θεωρηθεί ότι παραβιάζονται τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα των περιβαλλοντικών ΜΚΟ, θα μπορούν να απευθύνονται, σε κάθε περίπτωση, στις προαναφερθείσες αρχές.

Οι αποφάσεις είναι διοικητικές πράξεις και λαμβάνονται από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες που περιγράφονται από τον νόμο αριθ. 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία (άρθρο 25 του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος αριθ. 68/2007). Μπορείτε να υποβάλετε διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως της αρμόδιας αρχής εντός 30 ημερών ή να απευθυνθείτε στο δικαστήριο σε περίπτωση που δεν λάβετε απάντηση στο αίτημά σας. Αν δεν λάβετε απάντηση για τη διοικητική ένστασή σας ή δεν μείνετε ικανοποιημένοι από την απάντηση, μπορείτε να ζητήσετε από το Δικαστήριο να επανεξετάσει την απόφαση εντός 6 μηνών από την παράλειψη ή την παραλαβή της αρνητικής απάντησης.

Η απόφαση της Αρχής μπορεί να προσβληθεί στο Δικαστήριο, όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με τον νόμο 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 5 του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος 195/2005 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, κάθε άτομο μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο κατά περιβαλλοντικών ζημιών και να ζητήσει από το Δικαστήριο να λάβει μέτρα κατά του ρυπαίνοντα.

Ο Διαμεσολαβητής δεν έχει καμία ειδική περιβαλλοντική εξουσία. Έχει αρμοδιότητες που σχετίζονται με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του κάθε ατόμου. Ο διαμεσολαβητής μπορεί μεταξύ άλλων:

  • Να ασχολείται με καταγγελίες που λαμβάνει από πολίτες.
  • να δίδει συμβουλές μετά από αίτημα του Συνταγματικού Δικαστηρίου.
  • Να κινεί διαδικασίες στο διοικητικό δικαστήριο σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 554/2004 σχετικά με τις διοικητικές δικαστικές διαδικασίες (βλ. επόμενη παράγραφο).
  • Να υποβάλει προσφυγή προς το συμφέρον του νόμου στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο.
  • Να υποβάλει εκθέσεις στο Κοινοβούλιο. Οι εκθέσεις μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα τροποποιήσεις στη νομοθεσία.
  • Να παρουσιάζει εκθέσεις στο Κοινοβούλιο ή στον Πρωθυπουργό, αν, κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, διαπιστώσει ότι κάποιος νόμος παραβιάζει το κράτος δικαίου.

Σύμφωνα με το διοικητικό δίκαιο ο διαμεσολαβητής έχει ικανότητα διαδίκου στο δικαστήριο κατά κάθε παράνομης διοικητικής πράξης, συμπεριλαμβανομένης και της πράξης για περιβαλλοντικά θέματα. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου αριθ. 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία, ο Διαμεσολαβητής μπορεί να προβεί σε ενέργειες μόνο μετά από σχετικό αίτημα του αιτούντα. Εάν ο διαμεσολαβητής προσφύγει στο διοικητικό δικαστήριο, τότε εσείς, ως αιτών, μετατρέπεστε σε ενάγοντα. Αν αρνηθείτε, το Δικαστήριο θα ακυρώσει την υπόθεση.

Εισαγγελείς

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 4 του διοικητικού νόμου αριθ. 554/2004, ο εισαγγελέας έχει το δικαίωμα να ζητήσει από το Δικαστήριο να ακυρώσει μονομερώς ατομικές διοικητικές πράξεις που παραβιάζουν τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τα έννομα συμφέροντα των προσώπων που θα καταστούν ενάγοντες στην υπόθεση ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων. Ο εισαγγελέας μπορεί να κινήσει μια τέτοια διαδικασία, μόνο με τη συγκατάθεση του διαδίκου του οποίου παραβιάζεται το δικαίωμα, η ελευθερία ή το συμφέρον.

Όταν ο εισαγγελέας διαπιστώσει ότι ένα νόμιμο δημόσιο συμφέρον έχει παραβιασθεί από διοικητική κανονιστική πράξη, μπορεί να προσφύγει ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου. Στην περίπτωση αυτή, εάν η λειτουργία της δημόσιας διοικητικής υπηρεσίας διαταραχθεί σοβαρά, μπορεί επίσης να ζητήσει ασφαλιστικά μέτρα.

Ο εισαγγελέας δεν έχει άλλες ειδικές αρμοδιότητες σε θέματα περιβάλλοντος. Μπορεί να ασκήσει δίωξη για περιβαλλοντικά εγκλήματα, όπως προβλέπεται από τον νόμο.

Η δημόσια αρχή που εξέδωσε τη διοικητική πράξη μπορεί να ζητήσει από το Δικαστήριο να την ακυρώσει, αν η πράξη παρήγαγε αποτελέσματα και δεν μπορεί να ανακληθεί από την Αρχή. Το δικαστήριο θα αναλύσει τη νομιμότητα των πράξεων που εκδίδονται σύμφωνα με αυτό, καθώς και τα αποτελέσματα που είχαν οι εν λόγω πράξεις.

Στη Ρουμανία δεν υπάρχει η δυνατότητα ποινικής δίωξης από ιδιώτες.

Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 12 της κυβερνητικής απόφασης 57/2009 για τη ρύθμιση των αρμοδιοτήτων και της λειτουργίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, ο θεσμός αυτός εξασφαλίζει τον έλεγχο και την τήρηση του περιβαλλοντικού δικαίου, σε εθνικό επίπεδο, από φυσικά και νομικά πρόσωπα, και ως εκ τούτου, από τα διοικητικά όργανα.

Ο υπουργός έχει οδηγίες να επιθεωρεί και να ελέγχει την εκτέλεση αυτού του καθήκοντος.

Οι ικανότητες του Διαμεσολαβητή και του εισαγγελέα να ζητήσουν από το Δικαστήριο να ακυρώσει τα παράνομα διοικητικά έγγραφα περιγράφηκαν ανωτέρω.

Ο νομάρχης μπορεί επίσης να προσφύγει στο δικαστήριο κατά διοικητικών αποφάσεων που λαμβάνονται από τοπικές επαρχίες, ασκώντας έλεγχο νομιμότητας, στο πλαίσιο των γενικών του αρμοδιοτήτων.

VII. Ιδιότητα διαδίκου

  1. Περιγράψτε κανόνες για την ικανότητα διαδίκου οι οποίοι να εφαρμόζονται για διαφορετικές διαδικασίες και διαφορετικούς φορείς. Περιγράψτε πώς οι έννοιες της απομείωσης του δικαιώματος, επαρκούς συμφέροντος, κλπ. ερμηνεύονται στη χώρα σας.
    (χρησιμοποιήστε τον κατωτέρω πίνακα)

Ιδιότητα διαδίκου

Διοικητική διαδικασία

Δικαστική διαδικασία

Πρόσωπα

X

X

ΜΚΟ

X

X

Λοιπές νομικές οντότητες

X

X

Ad hoc ομάδες

X

X

Αλλοδαπές ΜΚΟ

X

X

Λοιποί [3]#_ftn3

X

X

Ο εισαγγελέας, ο Διαμεσολαβητής και οι δημόσιες αρχές όπως περιγράφονται στο κεφάλαιο VI σημείο 2.

Μια δημόσια αρχή μπορεί να ενεργήσει όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατά πράξεων που εκδίδονται από άλλη δημόσια αρχή αν τα δικαιώματά της ή τα έννομα συμφέροντά της παραβιάζονται. Ωστόσο, τα διοικητικά όργανα σπάνια χρησιμοποιούν αυτήν την εξουσία.

Το κυβερνητικό διάταγμα 195/2005 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος αναφέρει επίσης ότι οι περιβαλλοντικές ΜΚΟ έχουν νομιμοποίηση στο δικαστήριο σε υποθέσεις που έχουν ως αντικείμενο την προστασία του περιβάλλοντος. Δεν υπάρχουν ειδικοί κανόνες για τα διαφορετικά επίπεδα προστασίας του περιβάλλοντος.

Οι προσφυγές στα διοικητικά δικαστήρια υπόκεινται στους κανόνες που προβλέπονται από τον προαναφερόμενο νόμο αριθ. 554/2004 Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα μπορούν να προσβάλουν τη διοικητική πράξη που επικαλείται το δημόσιο έννομο συμφέρον, στον βαθμό που αυτό αποτελεί συνέπεια παράβασης του ατομικού δικαιώματος ή ιδιωτικού έννομου συμφέροντος.

Άλλοι κρατικοί οργανισμοί ή όργανα έχουν ικανότητα διαδίκου όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο VI.

Οι ίδιοι κανόνες ισχύουν για την ικανότητα διαδίκου ιδιωτών/ΜΚΟ για διαδικασίες ΕΠΕ και ΟΠΕΡ όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο V.

VIII. Νομική εκπροσώπηση

Οι δικηγόροι εκπροσωπούν τα συμφέροντα των διαδίκων στο δικαστήριο. Η παρουσία συνηγόρου δεν είναι υποχρεωτική σε θέματα περιβάλλοντος ή σε οποιοδήποτε άλλο θέμα, εκτός από τις ποινικές υποθέσεις, σύμφωνα με τον κώδικα ποινικής δικονομίας. Στις ποινικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών εγκλημάτων, ο κατηγορούμενος πρέπει να επικουρείται από δικηγόρο.

Σύμφωνα με τον νέο κώδικα πολιτικής δικονομίας, οι διάδικοι θα πρέπει να επικουρούνται από δικηγόρο σε δεύτερο βαθμό.

Στη Ρουμανία υπάρχουν όλο και περισσότεροι δικηγόροι οι οποίοι ενδιαφέρονται για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, δεδομένου ότι αυτή εξασφαλίζει ένα είδος δημοσιότητας και δημόσιας αναγνώρισης των δικηγόρων αυτών. Αυτό αποτελεί αναγνώριση που την έχουν ανάγκη, καθώς οποιοδήποτε είδος διαφήμισης δικηγόρων απαγορεύεται στη Ρουμανία.

IX. Αποδεικτικά στοιχεία

Δεν υπάρχουν ειδικοί κανόνες για περιβαλλοντικές υποθέσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 13 του νόμου αριθ. 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία, το Δικαστήριο πρέπει να διατάξει τη διοικητική αρχή να υποβάλει όλα τα έγγραφα που εξετάστηκαν όταν εξέδωσε την πράξη για την οποία ζητήθηκε ακύρωση. Ο ενάγων μπορεί να παρέχει οποιαδήποτε στοιχεία που να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς: έγγραφα, ανακρίσεις, δικαστική πραγματογνωμοσύνη ή/και μάρτυρες.

Στις αστικές και ποινικές διαδικασίες το δικαστήριο δεν έχει καμία υποχρέωση να αναγκάσει τον εναγόμενο να παράσχει έγγραφα. Ωστόσο, υπάρχει μια διαδικαστική ρύθμιση που επιτρέπει στο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι ο διάδικος, ο οποίος αρνήθηκε να παράσχει ορισμένα έγγραφα, αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του άλλου μέρους, μόνο σε αστικές υποθέσεις.

Τα αποδεικτικά στοιχεία υποβάλλονται από τους διαδίκους κατά την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, αμέσως μόλις όλες οι άλλες διαδικαστικές εξαιρέσεις αποφασιστούν από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο μπορεί να ζητήσει αποδεικτικά στοιχεία αυτεπάγγελτα, αν θεωρήσει πως αυτό μπορεί να οδηγήσει στην αποκάλυψη της αλήθειας, σύμφωνα με τον ενεργό ρόλο του Δικαστηρίου. Ωστόσο, ο ρόλος αυτός, που ισχύει μόνο σε αστικές υποθέσεις, περιορίζεται από το δικαίωμα του ενάγοντος να υποβάλει τη δική του προσφυγή στο Δικαστήριο. Τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει πρώτα να εγκρίνονται από το Δικαστήριο και στη συνέχεια να υποβάλλονται στο Δικαστήριο. Δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σε αστικές και διοικητικές διαδικασίες.

Ωστόσο, η αστική διαδικασία έχει τρία δικαιοδοτικά στάδια: Το Πρωτοδικείο και δύο εφετεία. Στο Πρωτοδικείο και στο πρώτο εφετείο μπορούν να υποβληθούν οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία και το δικαστήριο θα λάβει υπόψη του μόνο τα στοιχεία που είναι χρήσιμα για την υπόθεση. Στο δεύτερο εφετείο μόνο έγγραφα μπορούν να υποβληθούν ως αποδεικτικά στοιχεία. Η ίδια η προσφυγή μπορεί να γίνει δεκτή μόνο για περιορισμένα κίνητρα που ορίζονται στον αστικό δικονομικό κώδικα.

Στη διοικητική διαδικασία υπάρχει μόνο το Πρωτοδικείο και το εφετείο. Στο εφετείο μόνο έγγραφα μπορούν να γίνουν δεκτά ως αποδεικτικά στοιχεία, αλλά το δικαστήριο μπορεί να αναλύσει την υπόθεση με βάση άλλες πτυχές, για να αντισταθμίσει την απουσία δεύτερου εφετείου σε αυτή τη διαδικασία.

Οι δικαστικοί πραγματογνώμονες παρέχουν δικαστική πραγματογνωμοσύνη. Η αμοιβή τους καταβάλλεται από τον διάδικο που ζήτησε την πραγματογνωμοσύνη. Οι διάδικοι μπορούν να ζητήσουν από το Δικαστήριο να επιτρέψει τον διορισμό δικών τους πραγματογνωμόνων που θα συμμετάσχουν στην πραγματογνωμοσύνη που πραγματοποιείται από τον δικαστικό πραγματογνώμονα. Το δικαστήριο μπορεί επίσης να διατάξει η πραγματογνωμοσύνη να πραγματοποιηθεί από ένα ινστιτούτο ή ένα εξειδικευμένο εργαστήριο.

Αν κάποιος στον κατάλογο των δικαστικών πραγματογνωμόνων έχει την ειδικότητα που απαιτείται από την υπόθεση, τότε το δικαστήριο μπορεί να ζητήσει από ένα γνωστό επιστήμονα ή μια προσωπικότητα να προσέλθει στην περιοχή που πρέπει να πραγματοποιηθεί η πραγματογνωμοσύνη, όπως για παράδειγμα έναν καθηγητή πανεπιστημίου. Οι διατάξεις αυτές περιλαμβάνονται στον αστικό δικονομικό κώδικα.

Όσον αφορά τα τεχνικά συμπεράσματα της πραγματογνωμοσύνης, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να τα εξετάσει. Ωστόσο, ο δικαστής μπορεί να αγνοήσει την πραγματογνωμοσύνη, αν πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση των δικονομικών κανόνων που αφορούν τη δικαστική πραγματογνωμοσύνη ή εάν τα συμπεράσματα έρχονται σε αντίθεση με το αντικείμενο της υπόθεσης.

Δεν υπάρχουν διαφορές στη διοικητική διαδικασία και στην πολιτική διαδικασία, και δεν υπάρχουν ειδικές διατάξεις για περιβαλλοντικά θέματα που αφορούν τη δικαστική πραγματογνωμοσύνη.

Χ. Τα ασφαλιστικά μέτρα

Ο βασικός κανόνας είναι ότι καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται ανασταλτικό αποτέλεσμα. Σε όλες τις υποθέσεις μπορεί να ζητηθεί από το Δικαστήριο να διατάξει ασφαλιστικά μέτρα. Τα αποτελέσματα της πράξης θα πρέπει να ανασταλούν μόνο εάν η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Η προσφυγή κατά της απόφασης του Δικαστηρίου για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων δεν θα αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης αυτής.

Σε διαδικασίες απαλλοτρίωσης η διοικητική απόφαση εκτελείται αμέσως. Το δικαίωμα στην ιδιοκτησία μεταφέρεται από τον ιδιώτη ιδιοκτήτη στο κράτος μέσω μιας μονομερούς διοικητικής πράξης αμέσως μόλις τα χρήματα που προσφέρονται από τον απαλλοτριωτή κατατεθούν σε τραπεζικό λογαριασμό (ο ιδιώτης ιδιοκτήτης μπορεί να λάβει τα χρήματα μόνο αν ο ίδιος δεν προβεί σε νομικές ενέργειες κατά του απαλλοτριωτή ζητώντας περισσότερα χρήματα). Τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν ως αντικείμενο την αναστολή της μεταφοράς αυτής είναι απαράδεκτα, σύμφωνα με τον νόμο 255/2010. για τις απαλλοτριώσεις.

Άλλες διοικητικές πράξεις έχουν, επίσης, επιπτώσεις, ανεξάρτητα από την προσφυγή ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανασταλτικό αποτέλεσμα έχουν μόνο τα ασφαλιστικά μέτρα.

Η λήψη ασφαλιστικών μέτρων προβλέπεται τόσο από τον διοικητικό όσο και από τον αστικό δικονομικό κώδικα.

Σε διοικητικές διαδικασίες η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων αφορά μόνο την αναστολή των αποτελεσμάτων της μονομερούς διοικητικής πράξης.

Σε αστικές διαδικασίες, το Δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για να διασφαλίσει την προστασία του δικαιώματος, προκειμένου να αποτραπεί επικείμενη βλάβη, και για να αρθούν τα εμπόδια όσον αφορά την εκτέλεσης μια δικαστικής απόφασης. Τα ασφαλιστικά μέτρα εγκρίνονται μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις και μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία, μπορείτε να ζητήσετε τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, αμέσως μετά την υποβολή της διοικητικής ένστασης στη δημόσια αρχή που εξέδωσε την πράξη, πριν να υποβάλετε στο δικαστήριο το αίτημα για την ακύρωση της πράξης.

Σύμφωνα με το άρθρο 15 του νόμου 554/2004 σχετικά με τη διοικητική δικαστική διαδικασία, το αίτημα για ασφαλιστικά μέτρα μπορεί επίσης να υποβληθεί ταυτόχρονα με το αίτημα ακυρώσεως ή μέσω ξεχωριστού αιτήματος που μπορεί να υποβληθεί έως ότου το Πρωτοδικείο εκδώσει απόφαση σχετικά με την ακύρωση της πράξης.

Για να γίνει αποδεκτό, πρέπει να αποδείξετε ότι η υπόθεση είναι απολύτως αιτιολογημένη και ότι χωρίς τα ασφαλιστικά μέτρα θα μπορούσατε να υποστείτε άμεσα ζημιά.

Στην αστική διαδικασία τα ασφαλιστικά μέτρα εγκρίνονται σε επείγουσες περιπτώσεις για περιορισμένο χρονικό διάστημα όπως περιγράφεται ανωτέρω.

Τόσο στη διοικητική όσο και στην αστική διαδικασία η προσφυγή μπορεί να ασκηθεί εντός 5 ημερών από την απόφαση του Δικαστηρίου.

XI. Επί των δικαστικών εξόδων

  1. Ποιες είναι οι κατηγορίες εξόδων που πρέπει να καλύψει ο ενάγων όταν προσφεύγει στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικές υποθέσεις; (5-10 προτάσεις)

Οι κατηγορίες εξόδων είναι οι εξής:

  • Το τέλος του δικαστηρίου
  • Το τέλος του δικηγόρου
  • Το τέλος του δικαστικού πραγματογνώμονα
  • Τις δαπάνες του άλλου διαδίκου σύμφωνα με την αρχή «ο ηττηθείς πληρώνει»
  1. Αναφέρετε μια εκτίμηση του δικαστικού τέλους (αμοιβή για την κίνηση μιας υπόθεσης στο Δικαστήριο, σε διαφορετικούς τύπους διαδικασιών) και τα τέλη υποβολής προσφυγής που ισχύουν στη χώρα σας. (3-5 προτάσεις)

Τα δικαστικά τέλη ρυθμίζονται από το έκτακτο κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 80/2013.

Τα τέλη για το διοικητικό δικαστήριο κυμαίνονται από 11 EUR (50 ρουμανικά λέου) έως 66 EUR (300 ρουμανικά λέου).

Τα τέλη για το αστικό δικαστήριο καθορίζονται σύμφωνα με την αξία της υπόθεσης. Υπάρχουν πολλά κριτήρια που καθορίζονται από ορισμένες τιμές που ορίζονται από τον νόμο.

  • Αν η τιμή της υπόθεσης είναι κάτω από τα 111 EUR (500 ρουμανικά λέου), το τέλος του δικαστηρίου είναι 8 % αλλά όχι λιγότερο από 4 EUR (20 ρουμανικά λέου)
  • Αν η τιμή της υπόθεσης κυμαίνεται μεταξύ των 111.1 (501 ρουμανικά λέου) και των 1 111 EUR (5000 ρουμανικά λέου), το τέλος του δικαστηρίου είναι 8 EUR (40 ρουμανικά λέου) συν 7 % για το ποσό που υπερβαίνει τα 111 EUR (500 ρουμανικά λέου),
  • αν κυμαίνεται μεταξύ των 1111 (5000 ρουμανικά λέου) και των 5 555 EUR (25000 ρουμανικά λέου), το τέλος του δικαστηρίου είναι 78 EUR (355 ρουμανικά λέου) συν 5 % για το ποσό που υπερβαίνει τα 1 111 EUR (5000 ρουμανικά λέου),
  • αν κυμαίνεται μεταξύ 5555 και 1 EUR (25001 ρουμανικά λέου) και των 11 111 EUR (50000 ρουμανικά λέου), το τέλος του δικαστηρίου είναι 301 EUR (1355 ρουμανικά λέου) συν 3 % για το ποσό που υπερβαίνει τα 5 555 EUR (25000 ρουμανικά λέου)
  • αν κυμαίνεται μεταξύ 11111 και 1 EUR (50001 ρουμανικά λέου) και των 55 555 EUR (250000 ρουμανικά λέου), το τέλος του δικαστηρίου είναι 467 EUR (2105 ρουμανικά λέου) συν 2 % για το ποσό που υπερβαίνει τα 11 111 EUR (50000 ρουμανικά λέου)
  • υψηλότερη από 55 555 EUR (250000 ρουμανικά λέου) — 1 356 EUR (6105 ρουμανικά λέου) συν 1 % για το ποσό άνω των 55 555 EUR (250000 ρουμανικά λέου)

Το τέλος για την προσφυγή στον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας είναι το ήμισυ του τέλους στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αλλά όχι λιγότερο από 4 EUR (20 ρουμανικά λέου):

Το τέλος για την προσφυγή στον τρίτο βαθμό δικαιοδοσίας είναι 22 EUR (100 ρουμανικά λέου) για τα κίνητρα ακύρωσης που ρυθμίζονται στο άρθρο 488 παράγραφος 1 σημεία 1-7 του νέου αστικού δικονομικού κώδικα. Αν τα κίνητρα που σχετίζονται με την εφαρμογή του ουσιαστικού δικαίου σε υποθέσεις μπορούν να αποτιμηθούν με χρήμα, η αμοιβή του δικαστηρίου είναι 50 % του ποσού που καταβλήθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αλλά όχι λιγότερο από 22 EUR (100 ρουμανικά λέου). Για τις υποθέσεις που δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα το τέλος του δικαστηρίου είναι 22 EUR (100 ρουμανικά λέου).

Εάν η προσφυγή ασκείται κατά της απόφασης του Δικαστηρίου με στόχο:

  • την αναστολή της δικαστικής διαδικασίας, η αμοιβή είναι 4 EUR (20 ρουμανικά λέου)
  • την ακύρωση της δίκης λόγω μη καταβολής της αμοιβής του δικαστηρίου, ή άλλες υποθέσεις κατά τις οποίες δεν υπήρξε εκδίκαση της υπόθεσης, το τέλος του δικαστηρίου είναι 11 EUR (50 ρουμανικά λέου).
  1. Δώστε μια εκτίμηση της αμοιβής των πραγματογνωμόνων, των δικηγόρων και άλλων κατηγοριών δαπανών σε τυπικές υποθέσεις περιβάλλοντος. (10 προτάσεις)

Δεν υπάρχει κριτήριο για την εκτίμηση της αμοιβής του πραγματογνώμονα ή του δικηγόρου. Το τέλος για έναν πραγματογνώμονα ήταν περίπου 2 000 EUR και το τέλος για τον δικηγόρο που δεν εργάζεται για περιβαλλοντικές ΜΚΟ ανερχόταν τουλάχιστον στα 1 000 EUR.

Πολύ λίγοι δικηγόροι εργάζονται σε ΜΚΟ έτσι η πρόσβαση σε δικηγόρους είναι εξαιρετικά δύσκολη.

  1. Ποιο είναι το κόστος των ασφαλιστικών/προσωρινών μέτρων; Απαιτείται προκαταβολή/αποζημίωση για βλάβες; (3 προτάσεις)

Το τέλος υποβολής αίτησης για ασφαλιστικά μέτρα σε πολιτικό δικαστήριο είναι 4 EUR (20 ρουμανικά λέου), εάν δεν αποτιμάται σε χρήμα. Αν η αμοιβή του δικαστηρίου αποτιμάται σε χρήμα, η αμοιβή είναι 11 EUR αν η αξία καθορίζεται σύμφωνα με 444 EUR (2000 ρουμανικά λέου) και 44 EUR (200 ρουμανικά λέου) αν η αξία που καθορίστηκε είναι υψηλότερη από 444 EUR (2000 ρουμανικά λέου). Δεν απαιτείται προκαταβολή.

Τα ασφαλιστικά μέτρα στο διοικητικό δικαστήριο δεν αναφέρονται, επομένως θα πρέπει να εφαρμοστεί το άρθρο 27 το οποίο αναφέρεται σε κάθε άλλη υπόθεση που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Για αυτές τις υποθέσεις το τέλος του δικαστηρίου είναι 4 EUR (20 ρουμανικά λέου).

  1. Επικρατεί η αρχή «ο ηττηθείς πληρώνει»; Πώς εφαρμόζεται από τα δικαστήρια; Ποιες είναι οι εξαιρέσεις όταν ο εν λόγω κανόνας δεν εφαρμόζεται; (5-10 προτάσεις)

Ισχύει η αρχή «ο ηττηθείς πληρώνει» όποτε ο άλλος διάδικος ζητά από αυτόν να καταβάλει όλα τα δικαστικά έξοδα. Αν ο άλλος διάδικος δεν τα ζητήσει, η αρχή αυτή δεν ισχύει. Το Δικαστήριο θα μπορούσε επίσης να καταβάλει το ποσό των εξόδων αν μόνο ένα μέρος του αιτήματός σας γίνει δεκτό και το υπόλοιπο απορριφθεί. Σε αυτήν την περίπτωση το Δικαστήριο θα μπορούσε να αναλάβει ένα μέρος του ποσού των εξόδων και ο άλλος διάδικος το υπόλοιπο μέρος ή τίποτα, αν υπήρχε δυνατότητα να καταβληθεί ολόκληρο το ποσό.

ΧΙΙ. Μηχανισμοί οικονομικής συνδρομής

  1. Μπορούν τα δικαστήρια να εγκρίνουν εξαιρέσεις από τα διαδικαστικά έξοδα, τα τέλη, τις αμοιβές διεκπεραίωσης, την αίτηση προσδιορισμού των δικαστικών εξόδων, κλπ., σε περιβαλλοντικά ζητήματα; Ποιοι είναι οι όροι για να συμβεί κάτι τέτοιο; (10 προτάσεις)

Μπορεί να παρασχεθεί η νομική συνδρομή, σύμφωνα με το έκτακτο κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 51/2008 το οποίο ισχύει μόνο για αστικές υποθέσεις, για:

  • Τα τέλη του δικηγόρου,
  • Τα τέλη του πραγματογνώμονα ή διερμηνέα
  • Τα τέλη του νομικού εκτελεστή
  • Τα τέλη του δικαστηρίου — απαλλαγές, μειώσεις, αναβολές, καθυστερήσεις·

Το μέγιστο ποσό που χορηγείται ως νομική συνδρομή σε ένα έτος μπορεί να ισούται με 10 ελάχιστες μικτές αποδοχές κατά το έτος που υποβάλλατε αίτημα για νομική συνδρομή.

Η νομική συνδρομή μπορεί να χορηγηθεί αν το μέσο καθαρό εισόδημα ανά οικογένεια τους τελευταίους δύο μήνες από τη στιγμή που υποβλήθηκε το αίτημα για νομική συνδρομή είναι κάτω από 70 EUR (300 ρουμανικά λέου) περίπου. Σε αυτήν την περίπτωση τα τέλη καλύπτονται εξ ολοκλήρου από το κράτος.

Εάν το εισόδημα είναι κάτω περίπου από 145 EUR, τα τέλη καλύπτονται κατά 50 % από το κράτος.

Το έκτακτο κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 80/2013 έδωσε τη δυνατότητα τα νομικά πρόσωπα να είναι επιλέξιμα για νομική συνδρομή σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα (απαλλαγές, μειώσεις, αναβολές, καθυστερήσεις), αν

  • Η αμοιβή του δικαστηρίου υπερβαίνει το 10 % του μέσου όρου του καθαρού εισοδήματος για τους τελευταίους 3 μήνες δραστηριότητας·
  • το νομικό πρόσωπο βρίσκεται σε καθεστώς διάλυσης ή εκκαθάρισης ή τα εμπορεύματα έχουν κατασχεθεί·
  • Το Δικαστήριο, αναλύοντας τη συνολική οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση, θεωρεί ότι το δικαστικό τέλος θα επηρεάσει αρνητικά τη δραστηριότητα του νομικού προσώπου·

ΧΙΙΙ. Επικαιρότητα

Ανάλογα με τον τύπο της απόφασης, υπάρχουν διάφορες προθεσμίες οι οποίες ορίζονται από τον νόμο. Η απάντηση πρέπει να παρέχεται εντός 30 ημερών από την προσφυγή ή την καταγγελία σε ένα διοικητικό όργανο. Η διοικητική πράξη πρέπει να εκδοθεί εντός 30 ημερών. Αν η Αρχή δεν έχει λάβει καμία απόφαση εντός της εν λόγω προθεσμίας, η πράξη θεωρείται πως έχει εκδοθεί σιωπηρά από την Αρχή. Ο κανόνας αυτός δεν ισχύει για περιβαλλοντικές άδειες. Δεν προβλέπονται προθεσμίες για την έκδοση αδειών. Για τις άδειες ΕΠΕ, αν ο δικαιούχος του έργου δεν παρέχει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την έκδοση περιβαλλοντικής άδειας εντός δύο ετών από την υποβολή του αιτήματος, τότε το αίτημα για τη χορήγηση περιβαλλοντικής άδειας θα απορριφθεί.

Δεν προβλέπονται από τον νόμο κυρώσεις κατά των διοικητικών οργάνων λόγω καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων.

Σύμφωνα με το άρθρο 22 του νόμου 544/2001 το Δικαστήριο μπορεί να υποχρεώσει τη δημόσια αρχή ή φορέα να παράσχει τις ζητούμενες πληροφορίες και να καταβάλει αποζημίωση.

Ο νόμος δεν προβλέπει ειδικούς κανόνες για χρονικά περιθώρια όσον αφορά τις δικαστικές διαδικασίες για περιβαλλοντικά ζητήματα.

Τα ασφαλιστικά μέτρα σε διοικητικό δικαστήριο θα μπορούσαν να εκδικασθούν σε πρωτοδικείο σε διάστημα από δύο μήνες έως ένα έτος και σε εφετείο επιπλέον διάστημα από δύο μήνες έως ένα έτος. Ο νόμος ορίζει ότι τέτοιες υποθέσεις είναι επείγουσες και πρέπει να εκδικάζονται επειγόντως.

Τα ασφαλιστικά μέτρα σε αστικό δικαστήριο εκδικάζονται με την επείγουσα διαδικασία. Η απόφαση θα πρέπει να εκδοθεί εντός 24 ωρών και η γραπτή απόφαση θα πρέπει να υποβάλλεται εντός 48 ωρών από τη στιγμή έκδοσης της απόφασης.

Για μια αίτηση ακυρώσεως σε πρώτο βαθμό χρειάζονται τουλάχιστον δύο έτη και το ίδιο ισχύει και για την προσφυγή. Η κοινοποίηση της γραπτής απόφασης στον διάδικο καθυστερεί αρκετά. Δεν μπορεί να ασκηθεί προσφυγή πριν κοινοποιηθεί.

Μετά το τέλος της δικαστικής έρευνας, η έκδοση της απόφασης μπορεί να αναβληθεί επανειλημμένα για 7 μέρες κάθε φορά. Δεν υπάρχουν κανονισμοί όσον αφορά το πόσες φορές θα αναβάλει το δικαστήριο την έκδοση της απόφασης. Η γραπτή απόφαση πρέπει να διαβιβάζεται στους διαδίκους εντός 30 ημερών. Η προθεσμία αποτελεί απλώς μια σύσταση προς τους δικαστές.

Δεν έχει καθοριστεί προθεσμία εντός της οποίας πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει την απόφασή του.

Δεν προβλέπονται από τον νόμο κυρώσεις κατά δικαστηρίων που καθυστερούν την έκδοση αποφάσεων. Αυτό μπορεί να μετρήσει για την αξιολόγηση των δικαστών εάν αποδειχθεί ότι δεν είχαν εύλογο κίνητρο να μην τηρήσουν τους όρους. Οι δικαστές υπέχουν πειθαρχική ευθύνη.

ΧΙV. Άλλα θέματα

Οι περιβαλλοντικές άδειες είναι διοικητικές πράξεις και μπορούν να προσβληθούν σε διοικητικά δικαστήρια μετά από την έκδοσή τους. Δεδομένου ότι το κοινό είναι ο τρίτος διάδικος σε αυτές τις διαδικασίες, το κοινό μπορεί να ασκήσει διοικητική προσφυγή εντός 6 μηνών από τη στιγμή που θα λάβει γνώση για την ύπαρξη της πράξης. Η προσφυγή στο δικαστήριο μπορεί να ασκηθεί εντός 6 μηνών αφότου λαμβάνεται ή θα έπρεπε να είχε ληφθεί η απάντηση από τη διοικητική αρχή.

Οι πληροφορίες σε περιβαλλοντικές υποθέσεις δεν είναι καλά δομημένες. Στους δικτυακούς τόπους του οργανισμού προστασίας του περιβάλλοντος οι πληροφορίες δεν είναι ταξινομημένες ανά έργο αλλά χωρίζονται σε μεγάλες κατηγορίες: περιβαλλοντικές εκθέσεις, περιβαλλοντικές άδειες, δημόσιες ανακοινώσεις κλπ. ώστε αν επιθυμείτε να συλλέξετε πληροφορίες για ένα έργο πρέπει να ψάξετε σε όλες τις κατηγορίες μεταξύ των εγγράφων που αφορούν εκατοντάδες άλλα έργα. Αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολο τον εντοπισμό πληροφοριών για περιβαλλοντικές υποθέσεις. Δεν υπάρχουν καλά οργανωμένες βάσεις δεδομένων για τα έργα που αξιολογούνται ή έχουν αξιολογηθεί τα προηγούμενα έτη. Ο σύνδεσμος που ακολουθεί παραπέμπει στον δικτυακό τόπο όπου περιλαμβάνονται όλες οι υπηρεσίες προστασίας του περιβάλλοντος στη χώρα: Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροhttp://www.anpm.ro/

Δεν προβλέπεται ΕΕΔ (εναλλακτική επίλυση διαφορών) για τους πολίτες στη Ρουμανία σε θέματα περιβάλλοντος. Ωστόσο ισχύει ο νόμος 192/2006 σχετικά με τη διαμεσολάβηση.

Η διαμεσολάβηση διέπεται από τον νόμο 192/2006 και τον νόμο 115/2012. Από τις 2012 Οκτωβρίου 12, σε αστικές, εμπορικές ή ποινικές υποθέσεις (προστασία των καταναλωτών, οικογενειακό δίκαιο, σχέσεις καλής γειτονίας, επαγγελματική ευθύνη, αστικές υποθέσεις με αξία κάτω των 11 111 EUR και σε ποινικές υποθέσεις για αδικήματα που διερευνώνται μόνο σε περίπτωση προηγούμενης καταγγελίας), οι πληροφορίες σχετικά με τα πλεονεκτήματα της διαμεσολάβησης είναι υποχρεωτικές.

XV. Αλλοδαποί

Η καταπολέμηση των διακρίσεων ρυθμίζεται από το κυβερνητικό διάταγμα 137/2000.

Δεν υπάρχουν ειδικές ρήτρες για την καταπολέμηση των διακρίσεων σε διαδικαστικούς κανόνες, αλλά τα άτομα που δεν μιλούν τη ρουμανική γλώσσα έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν διερμηνέα και να έχουν πρόσβαση σε μεταφρασμένα έγγραφα.

Το άρθρο 16 του ρουμανικού συντάγματος και το άρθρο 4 παράγραφος 1 του νόμου 303/2004 υποχρεώνει τους δικαστές και τους εισαγγελείς να διασφαλίζουν την ισότητα ενώπιον του νόμου και την ίση μεταχείριση όλων των συμμετεχόντων στη δικαστική διαδικασία, ανεξάρτητα από την ιδιότητά τους.

Ο διερμηνέας πρέπει να ορίζεται από το Δικαστήριο, σε περίπτωση που ο διάδικος δεν μπορεί να μιλήσει τη ρουμανική γλώσσα. Ο εναγόμενος έχει το δικαίωμα, σε ποινικές υποθέσεις, να χρησιμοποιεί τη μητρική του γλώσσα.

Ο διάδικος που προτίθεται να χρησιμοποιήσει ορισμένα έγγραφα για να αποδείξει τους ισχυρισμούς στο δικαστήριο, πρέπει να πληρώσει για την απαραίτητη μετάφραση. Η μετάφραση πρέπει να γίνει στη ρουμανική γλώσσα για το Δικαστήριο καθώς και στη γλώσσα του άλλου διαδίκου.

Η Κυβέρνηση αναλαμβάνει αυτές τις δαπάνες σε περιβαλλοντικές υποθέσεις μόνο σύμφωνα με τις διατάξεις για τη νομική συνδρομή του έκτακτου κυβερνητικού διατάγματος 51/2008.

Σε ποινικές υποθέσεις, οι διάδικοι που δεν μιλούν ή δεν καταλαβαίνουν τη ρουμανική γλώσσα, έχουν το δικαίωμα, δωρεάν, να ενημερωθούν για τον φάκελο, να απευθυνθούν στο δικαστήριο και να υποβάλουν τα συμπεράσματά τους στο δικαστήριο μέσω μεταφραστή.

ΧVΙ. Διασυνοριακές υποθέσεις

Δεν υπάρχουν ειδικοί διαδικαστικοί κανόνες σχετικά με υποθέσεις που αφορούν περιβαλλοντικά ζητήματα σε άλλη χώρα. Εάν το κοινό από μια γειτονική χώρα επιθυμεί να ξεκινήσει μια διαδικασία στη Ρουμανία είτε πρόκειται για διοικητικό όργανο είτε για μια εταιρεία, πρέπει να ακολουθεί τους κανόνες της Ρουμανίας σχετικά με τις διαδικασίες. Η Ρουμανία επικύρωσε τη Σύμβαση Espoo, ώστε η διαδικασία που ρυθμίζεται από τη Σύμβαση Espoo θα ισχύει για τα έργα και τα σχέδια που υπάγονται στην Espoo και το πρωτόκολλο ΣΠΕ.

Σύμφωνα με τη ρουμανική νομοθεσία οποιοσδήποτε μπορεί να θεωρείται ενδιαφερόμενο κοινό.

Ο κανονισμός για τη νομιμοποίηση άσκησης προσφυγής περιγράφηκε στα κεφάλαια IV, V, VII.

Συμπερασματικά, αν είστε ΜΚΟ ή ιδιώτης έχετε το δικαίωμα να προσφύγετε ενώπιον των ρουμανικών δικαστηρίων για περιβαλλοντικές ζημιές, ως ενδιαφερόμενο κοινό. Όσον αφορά τη νομική συνδρομή, εάν είστε πολίτης της ΕΕ, μπορείτε να υποβάλετε σχετικό αίτημα. Σύμφωνα με το έκτακτο κυβερνητικό διάταγμα 51/2008, εκτός από τη νομική συνδρομή που περιγράφεται στο κεφάλαιο XII, οι πολίτες της ΕΕ μπορούν επίσης να ζητήσουν νομική συνδρομή για τα εξής:

  • Έξοδα διερμηνέα
  • Μετάφραση εγγράφων
  • Έξοδα μετακίνησης στη Ρουμανία αν η παρουσία σας είναι υποχρεωτική

Όσον αφορά το δικαίωμα να ζητήσετε προσωρινά μέτρα και ασφαλιστικά μέτρα, αυτά περιγράφονται στα προηγούμενα κεφάλαια. Δεν υπάρχουν άλλες ειδικές διατάξεις του νόμου.

 

[1] Εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων

[2] Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης


Αυτόματη μετάφραση του περιεχομένου. Ο ιδιοκτήτης της σελίδας αυτής δεν αποδέχεται καμία ευθύνη για την ποιότητα αυτής της μετάφρασης, που έγινε από μηχανή.

Τελευταία επικαιροποίηση: 14/09/2016