Koszty postępowania - Irlandia

Przywróć Zapisz jako PDF

Na niniejszej stronie przedstawiono informacje dotyczące kosztów sądowych w Irlandii.


Koszty postępowania

Przepisy regulujące opłaty pobierane przez przedstawicieli zawodów prawniczych

Solicitors

Podstawę, według której wypłacane są wynagrodzenia solicitorów można podzielić na dwie następujące kategorie: postępowania sporne (tj. doradztwo i zastępstwo prawne w związku ze sporem rozstrzyganym przed sądem, trybunałem lub trybunałem arbitrażowym) oraz postępowania niesporne. Jeśli chodzi o postępowania sporne koszty można następnie podzielić na: koszty w relacji solicitor – klient (tj. koszty wypłacane solicitorowi przez stronę) oraz koszty w relacji strona postępowania – strona postępowania (tj. koszty, które jedna ze stron  postępowania musi zapłacić na rzecz drugiej strony).

Postępowanie sporne

Podstawowe prawodawstwo pierwotne*

  • Attorneys’ and Solicitors’ Act 1849 (ustawa o attorneys i solicitors z 1849 r.);
  • Attorneys’ and Solicitors’ Act 1870 (ustawa o attorneys i solicitors  z 1870 r.);
  • Artykuł 68, Solicitors’ (Amendment) Act 1994 (ustawa o solicitors (zmiana) z 1994 r.);
  • Artykuł 94, Courts of Justice Act 1924 (ustawa o sądownictwie z 1924 r.);
  • Artykuł 78, Courts of Justice Act 1936 (ustawa o sądownictwie z 1936 r.);
  • Paragraf 8, załącznik 8, Courts (Supplemental Provisions) Act 1961 (ustawa o sądach (przepisy uzupełniające) z 1961 r.);
  • Artykuł 17, Courts Act 1981 (ustawa o sądach z 1981 r.);
  • Artykuł 14, Courts Act 1991 (ustawa o sądach z 1991 r.);
  • Artykuł 68, Solicitors’ (Amendment) Act 1994 (ustawa o solicitors (poprawka) z 1994 r.);
  • Artykuły 27 i 46, Courts and Court Officers Act 1995 (ustawa o sądach i urzędnikach sądowych z 1995 r.)

Podstawowe prawodawstwo wtórne*

  • Order 22 (rozdział 22) art. 4 i 6 oraz art. 14 ust. 3; Order 27 (rozdział 27), art. 1A, Order 99 (rozdział 99) oraz Appendix W (dodatek W), Rules of the Superior Courts (regulaminu sądów wyższych);
  • Order 15 (rozdział 15) art. 14, 15 i 21 oraz Order 66 (rozdział 66), Circuit Court Rules (regulaminu sądu okręgowego);
  • Orders 51 i 52 (rozdziały 51 i 52) oraz Schedule E (załącznik E), District Court Rules (regulaminu sądu rejonowego);

Orzecznictwo

  • Orzeczenia sądów dokonujące wykładni stosownego prawodawstwa

Postępowanie niesporne

Podstawowe prawodawstwo pierwotne*

Solicitors’ Remuneration Act 1881(ustawa o wynagrodzeniach solicitorów z 1881 r.)

Podstawowe prawodawstwo wtórne*:

  • Solicitors’ Remuneration General Order 1884 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1884 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1960 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1960 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1964 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1964 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1970 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1970 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1972 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1972 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1978 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1978 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1982 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1982 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1984 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1984 r.);
  • Solicitors’ Remuneration General Order 1986 (zarządzenie ogólne w sprawie wynagrodzenia solicitorów z 1986 r.);
  • Artykuły 210 i 238 Land Registration Rules 1972 (przepisy dotyczące ewidencji gruntów z 1972 r.)

Orzecznictwo

  • Orzeczenia sądów dokonujące wykładni stosownego prawodawstwa

*Odnośniki do prawodawstwa dotyczą odpowiednio zmienionych ustaw, zarządzeń lub regulaminów mających związek z daną sprawą. Z prawodawstwem przyjętym po 1922 r. można zapoznać się na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieIrish Statute Book online (Link otworzy się w nowym oknieirlandzki elektroniczny dziennik ustaw) oraz na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieizb Oireachtas (parlamentu).

Prawnicy Termin „zastępcy prawni” obejmuje zbiorczo dwie kategorie zawodów prawniczych występujących w irlandzkim systemie prawnym, a mianowicie solicitorów i barristerów.

Barristerzy

Wynagrodzenie barristerów jest traktowane jako koszt solicitora, na którego wystawiane są faktury i w związku z tym wynagrodzenie barristerów uznawane jest za koszt solicitora i jest regulowane na podstawie przepisów dotyczących opłat pobieranych przez solicitorów oraz na podstawie orzeczeń sądów dotyczących odliczeń z tytułu wynagrodzenia obrońców: zob. w szczególności art. 27 Courts and Court Officers Act z 1995 r. oraz orzeczenia w sprawie Kelly przeciwko Breen [1978] I.L.R.M. 63; w sprawie państwo (Gallagher Shatter & Co.) przeciwko de Valera [1991] 2 I.R. 198; w Superquinn przeciwko Bray U.D.C. (nr 2) [2001] 1 I.R. 459

Bailiffowie

Sheriff's Fees and Expenses Order(zarządzenie w sprawie opłat pobieranych i kosztów ponoszonych przez szeryfa) z 2005 r. reguluje kwestię wynagrodzeń przedstawicieli takich zawodów jak: sheriff, court messenger i bailiff (szeryfa, posłańca sądowego oraz bailiffa) należnych w związku z wykonaniem nakazu egzekucyjnego wydanego przez sąd. Powyższe opłaty i koszty obejmują opłatę należną z tytułu wydania nakazu egzekucyjnego i zajęcia, koszty podróży, koszty przewozu żywego inwentarza i rzeczy, utrzymywania ich lub przechowywania.

Advocates

W irlandzkim systemie prawnym w grupie zawodowej zastępców prawnych nie występuje oddzielna kategoria określana jako „advocates”.

Opłaty stałe

Opłaty stałe w postępowaniu cywilnym

Opłaty stałe uiszczane przez strony w postępowaniu cywilnym

Zasadniczo ustalenie pozycji kosztów pozostawia się swobodnej ocenie sądu, z wyjątkiem pozycji, o których mowa w rozdziale 27, art. 1A ust. 3 i art. 9 (opłaty, które uiszcza strona składająca pismo procesowe po złożeniu przez drugą stronę wniosku o wydanie orzeczenia w sytuacji niezłożenia tego pisma procesowego) oraz w załączniku W do regulaminu sądów wyższych i załączniku E do regulaminu sądu okręgowego.

Ponoszone koszty obejmują również takie wydatki jak opłaty sądowe, które są ustalane na podstawie fees orders (postanowień w przedmiocie kosztów) wydawanych odpowiednio przez Supreme Court (Sąd Najwyższy) i High Court (Wysoki Sąd), Circuit Court (sąd okręgowy) i District Court (sąd rejonowy).

Dodatkowe informacje można znaleźć na stronie zawierającej Link otworzy się w nowym okniestawki opłat sądowych.

Etap postępowania cywilnego, na którym strony muszą uiścić opłaty stałe

Zgodnie z rozdziałem 27 art. 1A ust 3 i art. 9 (koszty, które pokrywa strona składająca pismo procesowe po złożeniu przez drugą stronę wniosku o orzeczenie w sytuacji niezłożenia tego pisma procesowego), opłaty uiszcza się w przypadku oddalenia wniosku o orzeczenie w związku z niezłożeniem pisma procesowego.

Opłaty wyszczególnione w załączniku W do regulaminu sądów wyższych są należne:

  • na rzecz solicitora od klienta w okresie jednego miesiąca od otrzymania rachunku kosztów, o ile klient w tym czasie nie wystąpił o wycenę (weryfikację) kosztów ujętych na rachunku (art. 2 Attorneys’ and Solicitors’ Act z 1849 r.). Klientowi przysługuje jednak w każdym przypadku okres dwunastu miesięcy na wystąpienie o wycenę kosztów i jej uzyskanie. Po upływie dwunastu miesięcy lub po zapłaceniu kwoty widniejącej na rachunku sąd może skierować rachunek do wyceny kosztów, o ile wymagają tego szczególne okoliczności związane ze sprawą, pod warunkiem, że wniosek do sądu wpłynął przed upływem dwunastu miesięcy kalendarzowych od daty dokonania płatności;
  • gdy jednej ze stron przyznano zwrot kosztów przez drugą stronę na podstawie zaświadczenia o wycenie kosztów lub w drodze uzgodnienia płatności przez strony.

Opłaty określone w załączniku E do regulaminu sądu rejonowego, są uiszczane:

  • w przypadku wydania wyroku zaocznego, przez stronę, która nie stawiła się w sądzie;
  • w przypadku innych kosztów, przez stronę, którą sąd obciążył kosztami na podstawie wydanego przez sąd postanowienia w przedmiocie takich kosztów.

Opłaty stałe w postępowaniu karnym

Opłaty stałe uiszczane przez strony w postępowaniu karnym

W postępowaniu karnym nie pobiera się opłat stałych. W przypadku postępowań karnych nie nalicza się żadnych opłat sądowych.

W uproszczonym postępowaniu karnym sąd rejonowy może wydać postanowienie o obciążeniu strony kosztami, z wyjątkiem Director of Public Prosecutions (dyrektora Urzędu Oskarżyciela Publicznego) lub funkcjonariusza policji występującego jako oskarżyciel. Sąd okręgowy i Central Criminal Court (Centralny Sąd Karny) – sądy sprawujące jurysdykcję w zakresie spraw rozpoznawanych na podstawie aktu oskarżenia mogą same ustalać wysokość opłat:

  • w przypadku wyroku uniewinniającego [w takim przypadku od postanowienia w przedmiocie kosztów przysługuje odwołanie do Court of Criminal Appeal (Apelacyjny Sąd Karny)];
  • gdy akt oskarżenia obejmuje kwestie nieistotne, lub gdy jest niepotrzebnie długi, lub gdy zawiera zasadnicze błędy;
  • gdy proces jest odroczony ze względu na zmianę aktu oskarżenia; lub
  • gdy jeden z zarzutów aktu oskarżenia zostaje skierowany do odrębnego postępowania.

Koszty stałe w postępowaniu konstytucyjnym

Koszty stałe stron w postępowaniu konstytucyjnym

Jedynie Sąd Najwyższy i Wysoki Sąd sprawują jurysdykcję w postępowaniu konstytucyjnym. W postępowaniu takim nie stosuje się żadnych opłat szczególnych, ani systemu opłat. Koszty stałe przewidziane w tego typu postępowaniu określono w załączniku W do regulaminu sądów wyższych. Nakładane opłaty sądowe określono w Supreme and High Court (Fees) Order (zarządzeniu w sprawie opłat sądowych Sądu Najwyższego i Wysokiego Sądu).

Dodatkowe informacje można znaleźć na stronie zawierającej Link otworzy się w nowym okniestawki opłat sądowych.

Etap postępowania konstytucyjnego, na którym strony procesu muszą uiścić opłaty stałe

Zasadniczo opłaty sądowe uiszcza się przy składaniu odpowiednich dokumentów.

Informacje wstępne, których powinni udzielić zastępcy prawni

Prawa i obowiązki stron

Artykuł 68 Solicitors’ (Amendment) Act z1994 r. stanowi, że:

  1. „68.—(1) W momencie przyjęcia zlecenia świadczenia usługi prawnej, lub w momencie, w którym stanie się to możliwe, solicitor przedstawia klientowi na piśmie szczegółowe informacje na temat:
    1. rzeczywistych opłat; lub
    2. szacunkowych opłat (określonych z najlepszym możliwym przybliżeniem) w przypadku, gdy w zaistniałych okolicznościach przedstawienie szczegółowych informacji na temat rzeczywistych opłat nie jest możliwe lub wykonalne; lub
    3. podstawy, według której solicitor lub jego firma naliczy opłaty za świadczenie usług prawnych w przypadku, gdy przedstawienie szczegółowych informacji na temat opłat rzeczywistych lub szacunkowych nie jest możliwe lub byłoby nadmiernie trudne; gdy te usługi prawne są świadczone w związku z postępowaniem spornym, solicitor przedstawia na piśmie szczegółowe informacje na temat okoliczności, w których klient może mieć obowiązek pokrycia kosztów innej strony lub stron oraz na temat ewentualnych okoliczności, w których zobowiązanie klienta do pokrycia wszelkich opłat poniesionych przez solicitora w związku ze świadczonymi usługami prawnymi nie zostanie w pełni pokryte przez kwotę kosztów odzyskanych ewentualnie w postępowaniu spornym od drugiej strony lub stron (lub też od ubezpieczycieli tej strony lub stron).
  2. Solicitor nie może występować w imieniu klienta w żadnym postępowaniu spornym (z wyjątkiem postępowań, których wyłącznym przedmiotem jest odzyskanie długu lub określonej kwoty) na podstawie założenia, że całość lub część opłat po stronie klienta zostanie wyliczona jako z góry ustalona wartość procentowa lub proporcjonalna część odszkodowania, czy też innych kwot pieniężnych, które są lub mogą być należne klientowi, a wszelkie opłaty dokonywane z naruszeniem niniejszego ustępu nie mogą być dochodzone w ramach żadnego innego powództwa wytoczonego przeciwko klientowi w celu odzyskania kosztów.
  3. Solicitor nie może odliczać ani pobierać żadnej kwoty z tytułu przysługujących mu opłat z kwoty odszkodowania lub z innych kwot, które są należne jego klientowi i wynikają z postępowania spornego prowadzonego przez tego solicitora w imieniu klienta.
  4. Przepisy ust. 3 niniejszego artykułu nie stoją na przeszkodzie, żeby solicitor uzgodnił w dowolnym momencie z klientem, że kwota opłat zostanie mu wypłacona z odszkodowania lub innych kwot pieniężnych, które mogą być należne klientowi w wyniku postępowania spornego prowadzonego przez tego solicitora lub jego firmę w imieniu klienta.
  5. Uzgodnienia, o których mowa w ust. 4 powyżej, mogą być egzekwowane wobec klienta solicitora, wyłącznie gdy zostały sporządzone na piśmie i zawierają szacunkowej kwoty (określonej z najlepszym możliwym przybliżeniem), jaka według racjonalnej oceny solicitora może być uzyskana od drugiej strony lub stron (lub też ubezpieczycieli drugiej strony lub stron) w odniesieniu do opłat solicitora w przypadku, gdy w wyniku prowadzonego postępowania spornego klient uzyska odszkodowanie lub inne kwoty pieniężne.
  6. Z zastrzeżeniem odrębnych przepisów prawa w tym zakresie, niezwłocznie po zakończeniu postępowania spornego prowadzonego przez solicitora w imieniu klienta, solicitor jest zobowiązany przedstawić klientowi rachunek kosztów zawierający:
    1. krótki opis usług prawnych świadczonych na rzecz klienta w związku z prowadzonym postępowaniem spornym;
    2. całkowitą kwotę odszkodowania lub inne kwoty pieniężne uzyskane przez klienta w wyniku prowadzonego postępowania spornego; oraz
    3. szczegółowe informacje na temat całości lub części opłat, które solicitor odzyskał w imieniu klienta od drugiej strony lub stron (lub ubezpieczycieli drugiej strony lub stron), oraz
    4. wyszczególnienie kwot z tytułu opłat, nakładów, płatności i wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawnych lub z nich wynikających.
  1. Żaden z przepisów niniejszego artykułu nie stoi na przeszkodzie skorzystaniu przez osobę z przysługującego jej ustawowo prawa do zażądania od solicitora przedłożenia rachunku do wyceny, czy to w relacji pomiędzy stronami, czy pomiędzy solicitorem a jego klientem, ani nie ogranicza praw osób lub stowarzyszenia, o których mowa w art. 9 niniejszej ustawy.
  2. W przypadku, gdy solicitor wystawił klientowi rachunek kosztów w związku ze świadczeniem usług prawnych, a klient podważa kwotę widniejącą na rachunku (lub jej część), solicitor:
    1. podejmuje wszelkie stosowne kroki w celu rozwiązania tej kwestii w drodze porozumienia z klientem, oraz
    2. informuje klienta na piśmie o:

(i)      prawie klienta do żądania od solicitora przedłożenia rachunku kosztów lub jego części do weryfikacji przez Taxing Master of the High Court (specjalistę ds. wyceny kosztów postępowania sądowego przy Wysokim Sądzie) w zakresie relacji pomiędzy solicitorem a jego klientem, oraz

(ii)     prawie klienta do złożenia w stowarzyszeniu, o którym mowa w art. 9, skargi, w której stwierdza, że otrzymał rachunek kosztów, który w jego ocenie jest zawyżony.

  1. Termin „opłaty” w rozumieniu niniejszego artykułu obejmuje wynagrodzenie, wydatki, płatności i koszty.
  2. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się niezależnie od przepisów Attorneys and Solicitors (Ireland) Act z 1849 r. i Attorneys and Solicitors Act z  1870 r.”

Przepisy pkt. 12.6 Code of Conduct of the General Council of the Bar of Ireland (kodeksu etyki Naczelnej Rady Palestry Irlandii) stanowią:

„12.6 W momencie przyjęcia zlecenia świadczenia usługi prawnej, lub w momencie, w którym stanie się to możliwe, w odpowiedzi na stosowny wniosek, barrister przedstawia solicitorowi zlecającemu usługę prawną lub klientowi korzystającemu z usługi barristera bez pośrednictwa solicitora zgodnie z Direct Professional Access Scheme (systemem bezpośredniego dostępu do usług barristera) na piśmie szczegółowe informacje potwierdzające:

    1. rzeczywiste opłaty, lub
    2. szacunkowe opłaty (określone z najlepszym możliwym przybliżeniem) w przypadku, gdy w zaistniałych okolicznościach przedstawienie szczegółowych informacji na temat rzeczywistych opłat nie jest możliwe lub byłoby nadmiernie trudne; lub
    3. podstawę, według której naliczane są opłaty w przypadku, gdy przedstawienie szczegółowych informacji na temat opłat rzeczywistych lub szacunkowych nie jest możliwe lub byłoby nadmiernie trudne;

Każdy barrister wybiera formę przedstawienia szczegółowych informacji według własnego uznania.”

Źródła kosztów

Gdzie zdobyć informacje na temat źródeł kosztów w Irlandii?

Informacje na ten temat źródeł kosztów wraz z literaturą fachową do pobrania znajdują się na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieTaxing Master's Office.

W jakich językach można uzyskać informacje o źródłach kosztów w Irlandii?

Informacje o źródłach kosztów w Irlandii są dostępne w języku angielskim.

Gdzie zdobyć informacje na temat mediacji?

  • Artykuł 7 ust. 1 Judicial Separation and Family Law Reform Act, (ustawy o separacji sądowej i reformie prawa rodzinnego) z 1989 r. przewiduje, że gdy do sądu wpływa wniosek o wydanie orzeczenia o separacji sądowej, sąd rozważa możliwość ewentualnego pojednania współmałżonków i wobec tego może w każdej chwili odroczyć postępowanie w celu zapewnienia współmałżonkom, za ich obopólną zgodą, możliwości rozważenia pojednania między nimi, przy udziale lub bez udziału osób trzecich. Artykuł 7 ust. 3 przewiduje, że sąd może odroczyć postępowanie w celu zapewnienia współmałżonkom, za ich obopólną zgodą, sposobności osiągnięcia porozumienia, w możliwym zakresie, co do warunków separacji, przy udziale lub bez udziału osób trzecich.
  • Artykuł 8 ust. 1 i 3 Family Law (Divorce) Act (ustawy o prawie rodzinnym (rozwód)) z 1996 r.) zawierają podobne przepisy w odniesieniu do postępowań rozwodowych.
  • Przepisy art. 15 i 16 Civil Liability and Courts Act (ustawy o odpowiedzialności cywilnej i sądach) z 2004 r. przewidują procedurę mediacji w odniesieniu do sporów dotyczących uszkodzenia ciała.
  • Order 63A (rozdział nr 63A) art. 6 ust. ppkt (xiii) oraz Order 63B (rozdział 63B), art. 6 ust. 1 ppkt (xiii) umożliwiają, odpowiednio, sędziemu orzekającemu w sprawach znajdujących się na Commercial List (liście szczególnych spraw gospodarczych) oraz sędziemu Wysokiego Sądu orzekającemu w postępowaniach dotyczących konkurencji, na wniosek jednej ze stron lub z własnej inicjatywy, odroczenie postępowania lub rozstrzygnięcia danej kwestii objętej postępowaniem na okres, który sędzia uzna za stosowny, jednak nieprzekraczający 28 dni, w celu zapewnienia stronom czasu na rozważenie, czy to postępowanie lub kwestia powinny zostać skierowane do rozstrzygnięcia w drodze mediacji, postępowania pojednawczego lub arbitrażu, a gdy strony podejmą taką decyzję w odniesieniu do postępowania lub kwestii, wydłużenie czasu niezbędnego na dostosowanie się każdej ze stron do przepisów regulaminu sądu lub postanowień sądu.

Szczegółowe informacje dotyczące mediacji można znaleźć na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieFamily Support Agency (Agencji na rzecz Wspierania Rodziny).

Gdzie zdobyć dodatkowe informacje na temat kosztów?

Dostępna jest strona internetowa zawierająca informacje na temat kosztów.

Gdzie zdobyć informacje na temat średniej długości trwania różnych postępowań?

Dodatkowe informacje można znaleźć na stronie internetowej zawierającej Link otworzy się w nowym okniesprawozdania roczne Courts Service (Służby Sądowej).

Podatek od wartości dodanej

Jak podaje się informację o podatku VAT? Jakie są stosowane stawki?

Informacje można znaleźć na stronie internetowej poświęconej Link otworzy się w nowym oknieirlandzkiemu systemowi podatków i ceł.

Pomoc prawna

Próg dochodów stosowany w sprawach cywilnych

Próg dochodu rozporządzalnego stosowany w sprawach cywilnych wynosi 18 000 EUR, po odliczeniu ustalonych kwot na osoby będące na utrzymaniu, koszty zamieszkania, podatki i składki na ubezpieczenia społeczne.

Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieDepartment of Justice, Equality and Law Reform (Departamentu Sprawiedliwości, Równouprawnienia i Reformy Prawa) oraz na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieLegal Aid Board (Link otworzy się w nowym oknieRady Pomocy Prawnej).

Próg dochodów w sprawach karnych stosowany w odniesieniu do oskarżonych

Link otworzy się w nowym oknieCriminal Legal Aid Scheme (system pomocy prawnej w sprawach karnych), którego administratorem jest Departament Sprawiedliwości, Równości i Reformy Prawa, przewiduje, że bezpłatna pomoc prawna w postępowaniu karnym może w niektórych okolicznościach być przyznana w celu zapewnienia obrony osobom nieposiadającym wystarczających środków. Nie obowiązuje ustalony próg dochodów. Oskarżony ma prawo do uzyskania od sądu, przed którym staje, informacji na temat ewentualnie przysługującego mu prawa do uzyskania pomocy prawnej. Przyznanie pomocy prawnej umożliwia oskarżanemu skorzystanie, podczas przygotowań do obrony lub apelacji i w ich toku, z usług solicitora, a w niektórych okolicznościach z usług maksymalnie dwóch obrońców. Za przyznawanie pomocy prawnej odpowiadają sądy, za pośrednictwem sędziów. Wniosek o przyznanie pomocy prawnej można składać w sądzie a) osobiście lub b) przez reprezentanta prawnego wnioskodawcy lub c) pismem przesłanym do sekretariatu sądu.

Wnioskodawca ubiegający się o pomoc prawną musi udowodnić przed sądem, że nie posiada wystarczających środków pozwalających mu na samodzielne opłacenie pomocy prawnej. Ta kwestia zależy wyłącznie od uznania poszczególnych sądów i nie jest regulowana żadnymi wytycznymi w zakresie kwalifikowania się do pomocy ze względów finansowych. Sąd musi również uzyskać pewność, że z uwagi na „powagę zarzutu” lub „wyjątkowe okoliczności” przyznanie wnioskodawcy pomocy prawnej jest niezbędne z punktu widzenia interesu wymiaru sprawiedliwości. Niemniej jednak w przypadku, gdy postawiony zarzut dotyczy morderstwa lub gdy od wyroku Apelacyjnego Sądu Karnego wniesiono apelację do Sądu Najwyższego, jedyną podstawą przyznania bezpłatnej pomocy prawnej jest brak wystarczających środków.

Sąd może zażądać od wnioskodawcy ubiegającego się o bezpłatną pomoc prawną złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Świadome złożenie fałszywego oświadczenia lub zatajenie istotnych faktów przez wnioskodawcę w celu uzyskania pomocy prawnej jest przestępstwem. Za takie przestępstwo grozi kara grzywny albo pozbawienia wolności, lub obie te kary.

Próg dochodów w sprawach karnych stosowany w odniesieniu do pokrzywdzonych

Nie stosuje się progu dochodu rozporządzalnego w odniesieniu do pokrzywdzonych w określonych sprawach dotyczących przemocy seksualnej wnioskujących o przyznanie im pomocy prawnej przez Legal Aid Board  w sprawach karnych, w których spodziewane jest podniesienie przez obronę kwestii dotychczasowego życia seksualnego osoby będącej stroną skarżącą.

Inne warunki uzyskania pomocy prawnej przez poszkodowanych

Pomoc prawna jest automatycznie przyznawana pokrzywdzonym w określonych sprawach dotyczących przemocy seksualnej. Pozostali pokrzywdzeni muszą spełnić takie same kryteria, jak ogół społeczeństwa.

Inne warunki uzyskania pomocy prawnej przez oskarżonych

W przypadku osób nieletnich nie obowiązują żadne inne warunki ani szczególne ustalenia.

Bezpłatne postępowania sądowe

W niektórych okolicznościach, w tym w sprawach rodzinnych i w określonych sprawach dotyczących osób małoletnich, stosuje się zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłat sądowych. Pełne informacje dotyczące okoliczności, w których opłaty sądowe nie obowiązują, można znaleźć w zarządzeniach dotyczących opłat znajdujących się na stronie internetowej Courts Service.

Szczegółowe informacje dotyczące Link otworzy się w nowym okniezarządzeń w sprawie opłat i zwolnień z opłat znajdują się na stronie internetowej Courts Service.

Kiedy strona przegrywająca sprawę musi pokryć koszty poniesione przez stronę wygrywającą?

Sądy mają prawo do swobodnego decydowania o wysokości zasądzanych kosztów. Sądy są zobowiązane do korzystania z tego prawa w zgodzie z określonymi i ustalonymi regułami i zasadami wynikającymi z orzecznictwa. Na przykład nadrzędną zasadą jest zasada stanowiąca, że koszty są powiązane z wynikiem sprawy, tj. strona przegrywająca pokrywa koszty poniesione przez stronę wygrywającą. Zasada ta podlega jednak wyjątkom, które zależą od okoliczności sprawy. Na przykład strona wygrywająca może nie odzyskać całości poniesionych przez siebie kosztów, jeżeli sąd uzna, że opóźniała lub niepotrzebnie przeciągała postępowanie, lub gdy strona, która w rzeczywistości wygrała sprawę, przegrała w zakresie niektórych odrębnych kwestii rozpatrywanych w ramach sprawy. W określonych sprawach, takich jak sprawy dotyczące kwestii konstytucyjnych oraz kwestii leżących w interesie publicznym, strona przegrywająca może odzyskać część lub całość poniesionych kosztów.

Wynagrodzenie biegłych

W zakresie pomocy prawnej w sprawach cywilnych Legal Aid Board ustanawia tabelę opłat, którą stosuje w odniesieniu do różnych kategorii biegłych. Ponadto Legal Aid Board ma prawo do swobodnego decydowania o zastosowaniu opłaty specjalnej, gdy szczególne wymogi danej sprawy wymagają powołania konkretnego lub wyspecjalizowanego w danej dziedzinie biegłego. W takim przypadku opłata jest ustalana indywidualnie z biegłym z uwzględnieniem nakładu pracy, wymaganego poziomu wiedzy specjalistycznej oraz wartości sprawy dla osoby otrzymującej pomoc prawną.

W sprawach karnych, w których wydano legal aid certificate (zaświadczenie o przysługującej pomocy prawnej), zakres Criminal Legal Aid Scheme rozciąga się na odpowiednie i racjonalne wydatki poniesione przez solicitora z urzędu, w tym na wynagrodzenie biegłych sądowych.

Wynagrodzenie tłumaczy

Kwestia wynagrodzenia tłumaczy w przypadku sporów cywilnych jest zasadniczo ustalana w pierwszej instancji w drodze porozumienia między tłumaczem a stroną sporu. Niemniej jednak opłaty pobrane przez tłumacza podlegają wycenie (weryfikacji) przez taxing master (czyli biegłego w zakresie kosztów sądowych), jeśli koszty poniesione przez stronę, która zawarła porozumienie z tłumaczem, przypadną do zapłaty drugiej stronie sporu.

W każdej sprawie wymagającej przyznania pomocy prawnej Legal Aid Board organizuje konkurs ofert i dokonuje wyboru spośród organizacji, które zgłosiły się do tego konkursu.

W sprawach karnych, w których wydano legal aid certificate (zaświadczenie o przysługującej pomocy prawnej), zakres Criminal Legal Aid Scheme rozciąga się na odpowiednie i uzasadnione wydatki poniesione przez solicitora z urzędu, w tym na wynagrodzenie tłumaczy.

Powiązane dokumenty

Irlandzkie sprawozdanie w sprawie badania przejrzystości kosztówPDF(400 Kb)en


Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwe państwo członkowskie. Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności w odniesieniu do danych lub informacji, które niniejszy dokument zawiera, lub do których się odnosi. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.

Ostatnia aktualizacja: 21/11/2018