Stäng

NU FINNS EN NY BETAVERSION AV PORTALEN!

Testa betaversionen av den europeiska e-juridikportalen och berätta vad du tycker!

 
 

Sökväg

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Zatrzymanie i przekazywanie więźniów

Den här sidan har maskinöversatts och kvaliteten kan inte garanteras.

Kvaliteten på den här översättningen har bedömts som: otillförlitlig

Var översättningen till någon hjälp?


UE pomaga zrehabilitować więźniów, umożliwiając im odbywanie kary w swoim kraju. W tym celu stworzyła ona system przekazywania więźniów z powrotem do kraju UE, z którego przyjechali, w normalnych i bliskich więzach.


System opiera się na 3 „decyzjach ramowych”:

Decyzja o przeniesieniu więźniów do kraju pochodzenia

Link otworzy się w nowym oknieDecyzja ramowa z 2008 r. w sprawie wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności pozwala na powrót więźniów do kraju, w którym normalnie zamieszkują. Dzieje się tak, ponieważ więźniowie są bardziej skłonni do rehabilitacji, jeżeli mogą odbyć karę w swoim kraju.

Decyzja poprawia komunikację między państwami i umożliwia dokonywanie transferów w ustalonych terminach.

Od kiedy jest stosowany?

Państwa UE musiały włączyć tę decyzję do swojego prawa krajowego do 5 grudnia 2011 r. Informacje na temat stanu realizacji można znaleźć Link otworzy się w nowym oknietutaj.

Co zastępuje?

W przypadku UE decyzja zastępuje Link otworzy się w nowym oknieeuropejską konwencję o przekazywaniu osób skazanych (1983) oraz jej Link otworzy się w nowym oknieprotokół dodatkowy (1997), chociaż konwencje te będą nadal miały zastosowanie do państw niebędących członkami UE.

Orzeczenie w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w państwie pochodzenia sprawcy

Link otworzy się w nowym oknieDecyzja ramowa z 2008 r. w sprawie zawieszenia warunkowego zwolnienia & sankcje alternatywne umożliwiają odesłanie osoby do kraju, w którym normalnie zamieszkują, jeżeli:

  • skazanych i zwolnionych w okresie warunkowym, lub
  • z uwagi na karę alternatywną

w kraju UE, w którym normalnie nie mieszkają.

Kraj ten będzie następnie nadzorował ich karę, ponieważ ludzie łatwiej zrehabilitowani w swoim kraju.

Od kiedy jest stosowany?

Państwa UE musiały włączyć tę decyzję do swojego prawa krajowego do 6 grudnia 2011 r. Informacje na temat stanu realizacji można znaleźć Link otworzy się w nowym oknietutaj.

Co zastępuje?

Decyzja ta zastępuje odpowiednie fragmenty Link otworzy się w nowym okniekonwencji Rady Europy z 1964 r. o warunkowo skazanym lub zwalnianym sprawcy, mimo że konwencja ta będzie nadal miała zastosowanie do państw spoza UE.

Decyzja w sprawie alternatyw dla tymczasowego aresztowania

Link otworzy się w nowym oknieDecyzja ramowa z 2009 r. stosuje zasadę wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania.

W przypadku podejrzanych, którzy zostali tymczasowo zwolnieni przed rozpoczęciem procesu, decyzja ta umożliwia przeniesienie odpowiedzialności za nadzór niepolegający na pozbawieniu wolności do państwa, w którym normalnie zamieszkują.

Dzięki temu obywatele UE mogą wracać do domu w oczekiwaniu na proces w innym kraju UE. Ich kraj pochodzenia będzie nadzorować je za pomocą środków niepolegających na pozbawieniu wolności (np. wymogu pozostawania w określonym miejscu lub zwrócenia się do nich o zgłaszanie każdego dnia na posterunku policji). Pozwala to uniknąć długotrwałego tymczasowego aresztowania za granicą.

Od kiedy jest stosowany?

Państwa musiały włączyć tę decyzję do swojego prawa krajowego do dnia 11 grudnia 2012 r. Informacje na temat stanu realizacji można znaleźć Link otworzy się w nowym oknietutaj.

Dodatkowe informacje

Zob. Link otworzy się w nowym oknieEuropris i Link otworzy się w nowym oknieCEP.


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Senaste uppdatering: 27/11/2019