Bezárás

MÁR ELÉRHETŐ A PORTÁL BÉTA VERZIÓJA!

Látogasson el az európai igazságügyi portál béta verziójának felületére, és mondja el nekünk, milyennek találja!

 
 

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Europejski nakaz ochrony

Ez az oldal gépi fordítás eredménye – a fordítás minőségét nem áll módunkban garantálni.

Az értékelés alapján ennek a fordításnak a minősége: nem megbízható

Ön szerint használható ez a fordítás?


Środki służące ochronie praw orzeczone na rzecz ofiary przemocy i molestowania mogą być wykonane w innych państwach UE.


Prawo do dalszego korzystania ze środków ochrony po przeprowadzeniu się do innego państwa członkowskiego

W celu skutecznej ochrony ofiar przemocy i molestowania władze krajowe często udzielają im szczególnych środków (zakaz zbliżania się, zakaz lub podobny nakaz ochrony), które pomagają zapobiegać dalszej agresji lub ponownemu atakowi przez przestępcę. W przypadku wydania środka ochrony w danym państwie członkowskim osoba podlegająca ochronie może zechcieć w dalszym ciągu korzystać z tej ochrony po przeprowadzeniu się do innego państwa członkowskiego lub w czasie podróży do tego państwa. W tym celu UE wprowadziła mechanizm wzajemnego uznawania środków ochrony.

Krajowe środki ochrony mogą mieć charakter cywilny, karny lub administracyjny, a ich czas trwania, zakres i procedury przyjmowania różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Ze względu na odrębne podstawy prawne w prawie Unii Europejskiej wzajemnego uznawania środków cywilnoprawnych i karnoprawnych, zaistniała konieczność przyjęcia dwóch odrębnych instrumentów, by zapewnić obieg trzech najbardziej powszechnych środków ochrony w Unii Europejskiej. Nakazy ochrony objęte dyrektywą i rozporządzeniem dotyczą sytuacji, w których dana osoba będąca ofiarą lub potencjalną ofiarą przestępstwa, może powołać się na zakaz – wobec osoby stanowiącej zagrożenie – wstępu do pewnych pomieszczeń, nawiązywania kontaktu przez tę osobę, zbliżania się tej osoby lub innych takich uregulowań.

Link otworzy się w nowym oknieDyrektywa 2011/99/UE w sprawie europejskiego nakazu ochrony ustanawia mechanizm umożliwiający uznawanie nakazów ochrony wydanych między państwami członkowskimi jako środek prawa karnego.

Jeżeli dana osoba korzysta z nakazu ochrony w sprawach karnych wydanego przez jedno z państw członkowskich, może wystąpić o wydanie europejskiego nakazu ochrony.

Ochrona powinna być przyznawana za pomocą nowego środka ochrony przyjętego przez państwo członkowskie, do którego udaje się lub przeprowadzić uproszczoną i przyspieszoną procedurę.

Jeżeli jednak korzystają Państwo z nakazu ochrony w Link otworzy się w nowym oknie zakresie prawa cywilnego wydanego w państwie członkowskim swojego miejsca zamieszkania, mogą Państwo skorzystać z rozporządzenia (UE) nr 606/2013 w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych, które ustanawia mechanizm umożliwiający bezpośrednie uznawanie nakazów ochrony wydanych w formie środka z zakresu prawa cywilnego między państwami członkowskimi.

W związku z tym osoba objęta cywilnoprawnym nakazem ochrony wydanym w państwie członkowskim miejsca zamieszkania może się na ten nakaz powołać w innym państwie członkowskim, przedstawiając właściwym organom Link otworzy się w nowym okniezaświadczenie potwierdzające przysługujące jej prawa.

Dyrektywa i rozporządzenie stosuje się od dnia 11 stycznia 2015 r.


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Utolsó frissítés: 01/10/2019