Agħlaq

IL-VERŻJONI BETA TAL-PORTAL ISSA HI DISPONIBBLI!

Żur il-verżjoni BETA tal-Portal Ewropew tal-Ġustizzja Elettronika u agħtina l-feedback dwar l-esperjenza tiegħek!

 
 

Mogħdija tan-navigazzjoni

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Zawody prawnicze - Estonia

Din il-paġna ġiet tradotta awtomatikament u l-kwalità tagħha ma tistax tkun garantita.

Il-kwalità ta' din it-traduzzjoni ġiet evalwata bħala: mhux affidabbli

Taħseb li din it-traduzzjoni hi utli?

Na tej stronie przedstawiono w zarysie organizację zawodów prawniczych w Estonii.


Zawody prawnicze

Zawody prawnicze - wstęp

Do zawodów prawniczych w Estonii należą:

  • prokurator;
  • sędziowie;
  • ławnicy;
  • referendarze sądowi i asesorzy sądowi;
  • adwokaci;
  • notariusza;
  • komornicy sądowi
  • syndycy masy upadłości

Prokuratorów;

Organizacja

Link otworzy się w nowym oknieProkuratura jest urzędem państwowym podległym Ministerstwu Sprawiedliwości. Składa się on z dwóch szczebli: prokuratury generalnej (jako prokuratury wyższej) i czterech prokuratury okręgowej.

Obszar pracy Prokuratury Generalnej obejmuje całą Estonię, a obszary pracy Prokuratury Rejonowej pokrywają się z obszarami prac prefektury policji. Na czele prokuratury stoi Prokurator Generalny, który jest mianowany na okres pięciu lat przez rząd Estonii na wniosek Ministra Sprawiedliwości, po zaopiniowaniu przez komisję ds. prawnych parlamentu Estonii.

Corocznie podczas sesji wiosennej parlamentu Prokurator Generalny przedstawia parlamentarnej komisji konstytucyjnej sprawozdanie z realizacji ustawowych obowiązków prokuratury w poprzednim roku kalendarzowym.

Prokuratura okręgowa podlega naczelnemu prokuratorowi, który jest mianowany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Prokuratora Generalnego również na okres pięciu lat.

W Estonii istnieje w sumie osiem rodzajów stanowisk prokuratorskich: Prokuratorami w Prokuraturze są Prokurator Generalny, prokuratorzy, prokuratorzy i asesorzy prokuratorzy; prokuratorzy w prokuraturach okręgowych to główni prokuratorzy, prokuratorzy wyższego szczebla, wyspecjalizowani prokuratorzy, prokuratorzy okręgowi i asystenci prokuratorzy.

Zobacz Link otworzy się w nowym oknieustawa o prokuraturze.

Rola i obowiązki

Zgodnie z ustawą o prokuraturze:

  • uczestniczyć w planowaniu pościgów w celu zapobiegania przestępstwom i ich wykrywania;
  • prowadzi postępowanie karne przedprocesowe, zapewniając jego zgodność z prawem i skuteczność;
  • pełni funkcję oskarżyciela publicznego przed sądem;
  • wypełnia pozostałe obowiązki określone w ustawie o prokuraturze.

Prokuratura pełni swoje obowiązki określone w ustawie o prokuraturze w sposób niezależny.

Prokurator, któremu przysługuje główna rola w postępowaniu karnym, udziela wskazówek organowi prowadzącemu dochodzenie w kwestii gromadzenia dowodów i podejmuje decyzje o przedstawieniu zarzutów na podstawie ustaleń dochodzenia.

Zgodnie z regulaminem prokuratury:
Prokuratura Generalna:

  • zapewnienie legalności i skuteczności postępowania karnego przedprocesowego oraz reprezentowanie przed wszystkimi sądami postępowania karnego na wszystkich szczeblach: zawodowej, gospodarczej, wojskowej, środowiskowej, antysprawiedliwości i przestępczości zorganizowanej, które mają charakter transgraniczny lub są ważne dla interesu publicznego, zbrodni przeciwko ludzkości i bezpieczeństwa międzynarodowego, poważniejszych przestępstw przeciwko państwu, przestępstw popełnionych przez prokuratorów i innych przestępstw zarządzonych przez Prokuratora Generalnego;
  • analizuje, monitoruje i doradztwem w zakresie działalności prokuratury okręgowej, analiz i uogólnia praktykę sądową i prokuratorską;
  • pełni obowiązki wynikające ze współpracy międzynarodowej, w tym z udziału w pracach Eurojust;
  • udział w sporządzaniu projektów ustaw, projektów rozporządzeń i zarządzeń rządu, a także projektów rozporządzeń i dyrektyw Ministra Sprawiedliwości regulujących działalność Prokuratury;
  • udział w opracowywaniu planów rozwoju związanych z Prokuraturą i jej zadaniami;
  • organizuje działania Prokuratury w zakresie public relations i informuje opinię publiczną o działaniach Prokuratury;
  • organizuje personel i szkolenia Prokuratury oraz kwestie bezpieczeństwa i higieny pracy dla urzędników i pracowników, prowadzi ewidencję personelu;
  • organizuje zarządzanie konkursami prokuratorskimi;
  • sporządza projekt budżetu Prokuratury i zapewnia ukierunkowane wykorzystanie zasobów budżetowych;
  • zarząd majątkiem państwa znajdującym się w posiadaniu prokuratury;
  • wykonuje inne zadania powierzone mu przez ustawę, uchwałę Riigikogu, dekret Prezydenta Republiki, rozporządzenie i zarządzenie rządu Republiki oraz rozporządzenie i zarządzenie ministra sprawiedliwości.

Sędziowie

Organizacja

Sędzia musi być obywatelem Estonii, który uzyskał dyplom magistra prawa uznawany na szczeblu krajowym, równoważne kwalifikacje w rozumieniu § 28 ust.22 ustawy o szkolnictwie Republiki Estońskiej lub równoważne kwalifikacje zagraniczne, biegle w języku estońskim na zaawansowanym poziomie, posiada wysoki moralny charakter oraz posiada umiejętności i cechy osobiste niezbędne do wykonywania zawodu sędziego. Sędziowie powoływani są dożywotnio. Minister Sprawiedliwości nie ma prawa do dowodzenia ani uprawnień dyscyplinarnych względem sędziów. Złożenie sędziego z urzędu może nastąpić wyłącznie na podstawie prawomocnego wyroku sądowego. Sędziowie mogą sprawować urząd do ukończenia 67 roku życia, z możliwością przedłużenia.

Na stanowisko sędziego nie powołuje się:

  • został skazany za przestępstwo;
  • osoby, które zostały odwołane z urzędu sędziego, notariusza lub komornika sądowego;
  • osoby, które zostały wydalone z estońskiej Izby Adwokackiej;
  • osoby zwolnione ze służby publicznej z powodu przewinienia dyscyplinarnego;
  • osoby, które są w stanie upadłości;
  • osoby, których działalność zawodowa audytora została zakończona, z wyjątkiem zakończenia działalności na podstawie wniosku audytora;
  • osoby, które zostały pozbawione kwalifikacji rzecznika patentowego, z wyjątkiem pozbawienia ich kwalifikacji na podstawie wniosku rzecznika patentowego.
  • którzy zostali pozbawieni zawodu tłumacza przysięgłego na podstawie klauzuli 28 ust. 3 pkt 3 ustawy o tłumaczach przysięgłych.

Na stanowisko sędziego sądu okręgowego lub administracyjnego może zostać mianowana osoba, która po uzyskaniu odpowiednich kwalifikacji posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie w dziedzinie prawa lub pełniła funkcję doradcy sądowego lub obrońcy generalnego od co najmniej trzech lat i przeszła lub była zwolniona z egzaminu sędziego.

Na stanowisko sędziego sądu okręgowego może być powołany doświadczony i uznany prawnik, który zdał egzamin sędziowski. Egzaminu sędziowskiego nie musi składać ten, kto bezpośrednio przed powołaniem pracował na stanowisku sędziego.

Na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego można powoływać doświadczonych i uznanych prawników.

Sędziów powołuje się na podstawie otwartego konkursu.

Sędzia nie może być zatrudniony nigdzie poza stanowiskiem sędziowskim, z wyjątkiem działalności dydaktycznej lub naukowo-badawczej. Sędzia ma obowiązek powiadomienia prezesa sądu o każdym zatrudnieniu innym niż na stanowisku sędziowskim. Zabrania się podejmowania zatrudnienia na stanowisku innym niż stanowisko sędziowskie, jeżeli przeszkadza to w pełnieniu obowiązków urzędowych sędziego albo zagraża bezstronności przy sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości. Sędzia nie może być członkiem Riigikogu ani członkiem rady gminy lub gminy; członka partii politycznej; założyciel, wspólnik zarządzający, członek zarządu lub rady nadzorczej spółki lub kierownik oddziału spółki zagranicznej; zarządca upadłości, członek zespołu ds. upadłości lub obowiązkowe zarządzanie nieruchomościami; arbiter wybrany przez strony sporu.

Złożenie sędziego z urzędu może nastąpić wyłącznie na podstawie wyroku sądu. Wniesienie zarzutów w sprawie karnej wobec sędziego sądu pierwszej lub drugiej instancji podczas pełnienia przez niego urzędu możliwe jest wyłącznie na wniosek Sądu Najwyższego w pełnym składzie, za zgodą Prezydenta Republiki Estońskiej. Wniesienie zarzutów w sprawie karnej wobec sędziego Sądu Najwyższego podczas pełnienia przez niego urzędu możliwe jest wyłącznie na wniosek Kanclerza Sprawiedliwości, za zgodą estońskiego parlamentu wyrażoną większością głosów.

Wymagania dotyczące wykonywania zawodu sędziego, aplikacji sędziowskiej i obowiązków sędziego reguluje ustawa Link otworzy się w nowym oknieo sądach.

Rola i obowiązki

Zawód sędziego jest uregulowany ustawowo. Kodeks etyki sędziowskiej został przyjęty przez wszystkich sędziów sądów Estonii (Zgromadzenie Ogólne Sędziów). Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej Link otworzy się w nowym okniepoświęconej estońskim sądom oraz na stronie Link otworzy się w nowym oknieSądu Najwyższego.

Rola sędziego polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości zgodnie z konstytucją i aktami prawnymi, na podstawie których sędzia decyduje o sprawiedliwym rozstrzygnięciu sporu między stronami. Sędzia przyczynia się do rozwoju prawa poprzez wykładnię aktów prawnych i prowadzenie badań w zakresie prawa.

Sędzia wykonuje swoje urzędowe obowiązki w sposób bezstronny, nie angażując się osobiście i dbając o dobro sprawowanego urzędu nawet w sytuacjach wykraczających poza sferę czynności zawodowych. Sędzia jest obowiązany postępować w sposób nienaganny, zarówno w trakcie wykonywania swoich czynności zawodowych, jak i w innych sytuacjach, i nie wolno mu zachowywać się w sposób narażający na szwank dobre imię sądu. Sędziemu nie wolno ujawniać informacji uzyskanych w trakcie posiedzeń niejawnych lub w trakcie rozmów prowadzących do zawarcia ugody. Do zachowania poufności sędzia jest zobowiązany zawsze, nawet po przejściu na emeryturę. Sędzia musi wydać instrukcje dla sędziów pierwszej instancji o stażu pracy krótszym niż trzy lata, sędziów realizujących program przygotowawczy dla asesorów sądowych i studentów, którzy są aplikantami. Sędzia może mieć w tym samym czasie nie więcej niż dwóch mentorów. Sędzia ma obowiązek regularnego doskonalenia swojej wiedzy i umiejętności, a także uczestniczenia w szkoleniach.

Gwarancje socjalne dla sędziów

Sędziowie korzystają z różnych gwarancji społecznych na mocy prawa: wynagrodzenia, premie, emerytury sędziowskie, urlopy sędziowskie, odzież sędziowska i inne gwarancje socjalne.

Wynagrodzenie sędziego określa Link otworzy się w nowym oknieustawa o wynagrodzeniach urzędników wyższego szczebla.

Podstawę ustalenia wysokości emerytury sędziego określa Link otworzy się w nowym oknieustawa o sądach.

Renta sędziowska to emerytura sędziowska, emerytura sędziowska, renta inwalidzka sędziego oraz renta rodzinna członka rodziny sędziego. Świadczenie emerytalne sędziego nie jest wypłacane w czasie pełnienia służby. Jeżeli emerytowany sędzia jest zatrudniony gdzie indziej, pobiera on pełne świadczenie emerytalne sędziego niezależnie od innych zarobków. Świadczenia emerytalne nie są wypłacane osobom złożonym z urzędu za przewinienie dyscyplinarne lub skazanym za przestępstwo umyślne. Świadczenie emerytalne sędziego zostaje cofnięte w razie skazania go za przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości.

Sędzia ma prawo do corocznego urlopu wypoczynkowego. Urlop wypoczynkowy wynosi 35 dni kalendarzowych, a urlop dodatkowy przyznaje się łącznie do siedmiu dni kalendarzowych na okres pracy sędziowskiej na warunkach określonych w ustawie o sądach.

Ławnicy

Ławnicy uczestniczą w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w sądach rejonowych wyłącznie w sprawach o najcięższe przestępstwa. Status, uprawnienia i obowiązki ławnika w zakresie sprawowania wymiaru sprawiedliwości są równe statusowi, uprawnieniom i obowiązkom sędziego. Obywatel Estonii w wieku od 25 do 70 lat, zamieszkały w Estonii i posiadający znajomość języka estońskiego na poziomie C1 lub równoważny zgodnie z ustawą językową oraz posiadający cechy moralne właściwe do wykonywania zawodu ławnika, może zostać powołany na okres czterech lat. Ławnik nie może zostać powołany na więcej niż dwie kolejne kadencje.

Nikt nie może zostać powołany na ławnika, jeżeli: skazany za popełnienie przestępstwa; dłużnika w upadłości; niezdolnego do pracy ze względów zdrowotnych; posiadał stałe miejsce zamieszkania, to znaczy którego adres jest wpisany do rejestru ludności, przez okres krótszy niż rok na terytorium gminy, która wyznaczyła go na ławnika; sąd, prokuratura lub policja bezpieczeństwa; Służba wojskowa; adwokat, notariusz lub komornik sądowy; Członek rządu Republiki; Członek rządu gminy lub miasta; Prezydent Republiki; Poseł do parlamentu Estonii. Oskarżony o przestępstwo nie może zostać powołany na ławnika w postępowaniu karnym.

W istocie rolą ławnika jest reprezentowanie, w ramach wymiaru sprawiedliwości, perspektyw zwykłych osób, które postrzegają postępowanie sądowe bardziej pod względem humanitarnym niż prawnym. Rady samorządu terytorialnego są odpowiedzialne za wybór kandydatów na stanowisko ławnika.

Referendarze sądowi i asesorzy sądowi

Asesor sądowy jest urzędnikiem sądowym, który wykonuje obowiązki określone w ustawie. Asesor sądowy jest niezawisły, ale musi postępować zgodnie z instrukcjami sędziego w zakresie przewidzianym w ustawie. Referendarz sądowy jest uprawniony do dokonywania wpisów w rejestrach (np. w rejestrze nieruchomości czy rejestrze handlowym) oraz do wydawania zarządzeń dotyczących prowadzenia rejestrów, w tym do nakładania kar w drodze nakazu. Referendarze sądowi mogą prowadzić postępowanie przyspieszone o wydanie nakazu zapłaty. Ograniczenia w zakresie sprawowania urzędu sędziego dotyczą również referendarzy sądowych.

Na asesora sądowego może zostać mianowana osoba, która uzyskała uznawane na szczeblu krajowym studia magisterskie w dziedzinie prawa, odpowiednie kwalifikacje w rozumieniu § 28 ust.22 ustawy o edukacji Republiki Estońskiej lub odpowiednie kwalifikacje zagraniczne, znajomość języka estońskiego na poziomie C1 lub równorzędny zgodnie z ustawą o języku, posiada wysoki moralny charakter, ukończyła program przygotowawczy dla asesorów sądowych, nie została zwolniona przez komisję konkursową. Na asesora sądowego można również powołać osobę, która zdała egzamin sędziowski.

Do pełnienia urzędu referendarza sądowego nie może być powołany ten, kto: został skazany za przestępstwo; osoby, które zostały odwołane z urzędu sędziego, notariusza lub komornika sądowego; osoby, które zostały wydalone z estońskiej Izby Adwokackiej; osoby zwolnione ze służby publicznej z powodu przewinienia dyscyplinarnego; osoby, które są w stanie upadłości; osoby, których działalność zawodowa audytora została zakończona, z wyjątkiem zakończenia działalności na podstawie wniosku audytora; osoby, które zostały pozbawione kwalifikacji rzecznika patentowego, z wyjątkiem pozbawienia ich kwalifikacji na podstawie wniosku rzecznika patentowego. od którego wycofano zaproszenie tłumacza przysięgłego na podstawie § 28 ust. 3 pkt 3 ustawy o tłumaczach przysięgłych; każda osoba odwołana ze stanowiska sędziowskiego z powodu niezdolności do pełnienia urzędu - na okres trzech lat od powołania na stanowisko sędziego.

Referendarza sądowego powołuje się na podstawie otwartego konkursu.

Wymagania na stanowisko referendarza sądowego zostały określone w Link otworzy się w nowym oknieustawie o sądach

Asesor sądowy to urzędnik zatrudniony w sądzie, który uczestniczy - zarówno samodzielnie, jak i pod nadzorem sędziego - w przygotowywaniu i prowadzeniu postępowań przed sądem, w zakresie przewidzianym w ustawie w sprawie postępowania przed sądem. Asesor sądowy ma prawo dokonywać tych samych czynności i wydawać takie same orzeczenia jak referendarz lub inny urzędnik sądowy na podstawie ustawy w sprawie postępowania przed sądem. Asesor sądowy wykonuje czynności w sposób niezależny, ale musi przestrzegać instrukcji sędziego w zakresie przewidzianym ustawą.

Na asesorach sądowych spoczywają takie same wymogi, jakie mają zastosowanie do referendarzy sądowych. Wolne stanowiska dla asesorów sądowych obsadza się w drodze publicznego konkursu.

Do pełnienia urzędu asesora sądowego nie może być powołany ten, kto: został skazany za przestępstwo umyślne; został skazany za umyślne przestępstwo przeciwko państwu, niezależnie od tego, czy nastąpiło zatarcie skazania; został pozbawiony praw pełnienia urzędu asesora sądowego na mocy prawomocnego wyroku sądowego; jest najbliższym krewnym lub partnerem osoby bezpośrednio nadzorującej pracę asesora sądowego.

Oprócz rzecznika generalnegoSłowo(521 Kb) i asesora sądowegoPL(373 Kb) wśród urzędnikówsądowych znajdujesię dyrektorPDFTrybunału (367 Kb) iPLsekretarz na rozprawę (364 Kb).PDFPLfileDownload.do?id=79497cee-fb0b-444e-94a0-401347158b4f

Prawnicy

Adwokaturę tworzą adwokaci i asystenci adwokatów.

Adwokaci należą do Estońskiej Izby Adwokackiej, a zawód adwokata reguluje ustawa o Estońskiej Izbie Adwokackiej. Do Estońskiej Izby Adwokackiej może należeć każda osoba, która spełnia wymogi określone w ustawie o Estońskiej Izbie Adwokackiej i która złożyła po aplikacji egzamin z wynikiem pozytywnym.

Estońska Izba Adwokacka jest samorządną organizacją zawodową ustanowioną w celu świadczenia usług prawnych zarówno w interesie prywatnym, jak i publicznym, oraz w celu ochrony uprawnień zawodowych adwokatów. Estońska Izba Adwokacka nadzoruje wykonywanie działalności zawodowej przez jej członków i przestrzeganie przez nich zasad etyki zawodowej. Estońska Izba Adwokacka organizuje również szkolenia zawodowe dla adwokatów; świadczy również państwową pomoc prawną. Za pośrednictwem swoich członków Izba Adwokacka zapewnia pomoc prawną państwa.

Estońska Izba Adwokacka działa poprzez swoje organy. Należą do nich zgromadzenie ogólne, zarząd, przewodniczący, komisja rewizyjna, sąd koleżeński oraz komisja oceny kwalifikacji zawodowych.

Do zakresu uprawnień adwokatów należy:

  • reprezentowanie i obrona klientów przed sądem i w postępowaniu przygotowawczym, a także w toku innego postępowania, zarówno w Estonii, jak i za granicą;
  • gromadzenie dowodów;
  • wybieranie - według własnego uznania - zgodnych z prawem środków i narzędzi świadczenia usług prawnych i korzystanie z nich;
  • uzyskiwanie od organów na szczeblu krajowym i lokalnym informacji potrzebnych do świadczenia usług prawnych, posiadanie dostępu do dokumentów oraz pozyskiwanie kopii i wyciągów z tych dokumentów, chyba że ustawa zabrania adwokatom dostępu do tych informacji i dokumentów;
  • przetwarza dane osobowe osoby innej niż klient uzyskane na mocy umowy lub na mocy prawa, w tym szczególne kategorie danych osobowych, bez ich zgody, jeżeli jest to niezbędne do świadczenia usługi prawnej;
  • weryfikowanie podpisów i kopii dokumentów przedłożonych sądowi i innym organom urzędowym w ramach usług prawnych świadczonych na rzecz klienta;
  • świadczy usługi osobie wyznaczonej do kontaktów;
  • występowanie w charakterze arbitra lub rozjemcy w postępowaniu określonym w ustawie o postępowaniu pojednawczym;
  • występowanie w charakterze syndyka masy upadłości, pod warunkiem członkostwa w Izbie Komorników i Syndyków Masy Upadłości.

Z zastrzeżeniem ograniczeń ustawowych asystenci adwokatów mają te same uprawnienia co adwokaci.

Asystenci adwokatów nie mają uprawnień do pełnienia funkcji arbitrów lub rozjemców w postępowaniu określonym w ustawie o postępowaniu pojednawczym. Nie mogą oni reprezentować ani bronić klientów przed Sądem Najwyższym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Asystenci prawni nie mogą występować w charakterze syndyków masy upadłości.

Asystent adwokata może świadczyć usługi prawne wyłącznie pod opieką swojego patrona, który musi być adwokatem.

Podczas świadczenia usług prawnych adwokat zachowuje niezależność i postępuje zgodnie z ustawą, innymi aktami prawnymi i decyzjami przyjętymi przez organy Estońskiej Izby Adwokackiej, wymogami etyki zawodowej adwokatów, dobrą praktyką i sumieniem.

Informacje ujawnione adwokatowi są poufne. Adwokat lub pracownik izby adwokackiej lub kancelaria adwokacka przesłuchiwany w charakterze świadka nie mogą być przesłuchiwani ani wzywani do udzielenia wyjaśnień w sprawach, o których dowiedzieli się w trakcie świadczenia usług prawnych.

Nośniki danych używane przez adwokata w trakcie świadczenia usług prawnych są nienaruszalne.

Wykonywanie przez adwokata obowiązków zawodowych w żadnym razie nie oznacza, że można go utożsamiać z klientem lub sprawą klienta.

Adwokat nie może zostać zatrzymany, przeszukany ani aresztowany z powodów zawodowych, chyba że na podstawie nakazu wydanego przez sąd okręgowy. Prawo nie zezwala na przeszukanie kancelarii prawnej, w której pracuje adwokat, w związku z wykonywaniem przez niego czynności zawodowych.

Listę adwokatów i kancelarii prawnych oraz inne przydatne informacje można znaleźć na stronie internetowej Estońskiej Link otworzy się w nowym oknieIzby Adwokackiej. Funkcja „Znajdź prawnika” umożliwia jednak znalezienie adwokataw całej Unii Europejskiej.

Prawne bazy danych

Nie istnieją inne bazy danych oprócz tych, które zostały wyszczególnione powyżej.

Doradcy prawni

Estonia nie ma radców prawnych ani radców prawnych uregulowanych ustawą.

Notariusze

Organizacja

Wszyscy notariusze w Estonii mają jednakowe kompetencje. Zawód notariusza Link otworzy się w nowym okniereguluje ustawa o notariacie. Zarówno Ministerstwo Sprawiedliwości, jak i Izba Notarialna są odpowiedzialne za regulację i zarządzanie działalnością zawodową notariuszy. Izba Notarialna jest podmiotem prawa publicznego i należą do niej wszyscy notariusze powołani do pełnienia urzędu. Zadania Izby obejmują monitorowanie sumienności i prawidłowości wykonywania działalności zawodowej przez notariuszy, harmonizację działalności zawodowej notariuszy, organizację szkoleń zawodowych, organizację aplikacji notarialnej, prowadzenie i rozwój elektronicznego systemu informacyjnego na potrzeby notariuszy oraz pomoc Ministerstwu Sprawiedliwości w zakresie czynności nadzorczych. Na stronie Izby Notarialnej znajdują się informacje o notariuszach i obowiązkach związanych z wykonywaniem zawodu Link otworzy się w nowym oknienotariusza.

Rola i obowiązki

Notariusz jest osobą piastującą urząd w dziedzinie prawa publicznego. Jest on uprawniony przez państwo do poświadczania, na wniosek osób, faktów i zdarzeń mających znaczenie prawne oraz do dokonywania innych aktów notarialnych w celu zapewnienia pewności prawa.

Notariusze wykonują swoje czynności w sposób bezstronny, wiarygodny i niezależny. Mają obowiązek ustalenia rzeczywistych intencji stron danej czynności i okoliczności wymaganych do jej prawidłowego dokonania oraz wyjaśnienia stronom możliwych sposobów dokonania czynności i jej następstw.

Na żądanie stron notariusze wykonują następujące czynności notarialne:

  • sporządzanie poświadczeń notarialnych (umów, pełnomocnictw, testamentów) i uwierzytelnianie notarialne (odpisów, podpisów, kopii itp.);
  • załatwianie spraw spadkowych;
  • Wydanie, na podstawie art. 60 i załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1-32), zaświadczenia dotyczącego sporządzenia aktu notarialnego wykonalnego w Estonii;
  • Wydanie, na podstawie art. 59 ust. 1 i załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 107-134), wydanie zaświadczenia dotyczącego mocy prawnej aktu notarialnego w Estonii oraz wydanie zaświadczenia dotyczącego sporządzenia aktu notarialnego w Estonii zgodnie z art. 60 ust. 2 załącznika II;
  • wydanie, na podstawie art. 48 ust. 3 oraz załączników III i IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (Dz.U. L 007 z 10.1.2009, s. 1-79) wyciąg ze sporządzenia aktu notarialnego do wykonania w Estonii;
  • stwierdzanie nieważności pełnomocnictw zgodnie z ustawą o notariacie;
  • stwierdzanie ważności umów zawartych za pośrednictwem adwokata występującego w charakterze rozjemcy lub przed innym notariuszem;
  • wydawanie zaświadczeń (apostille);
  • na wniosek osób prawnych, składanie ich rocznych sprawozdań finansowych w sądzie rejestrowym;
  • poświadczanie zawarcia i rozwiązania związku małżeńskiego oraz przygotowywanie wpisów do akt stanu cywilnego na ten temat;
  • przyjmowanie na przechowanie środków pieniężnych, papierów wartościowych i dokumentów;
  • zapewnianie dostępu do danych wpisanych do rejestru prowadzonego przez Departament Rejestru Nieruchomości lub Departament Rejestracji lub do akt złożonych w tym rejestrze;
  • składanie zawiadomień i wniosków na żądanie podmiotu gospodarczego, przyjmowanie dokumentów i innych informacji od organów administracji gospodarczej i doręczanie aktów administracyjnych podmiotom gospodarczym;
  • wpis danych do rejestru na wniosek podmiotu gospodarczego;
  • dostarczanie danych o beneficjentach rzeczywistych na wniosek osoby prawnej lub powiernika.

Z tytułu tych czynności klient ma obowiązek uiszczenia u notariusza ustawowo określonej opłaty notarialnej.

W ramach swojego urzędu notariusze mogą świadczyć następujące usługi:

  • udzielanie porad prawnych poza procedurą poświadczenia;
  • udzielanie porad w zakresie przepisów podatkowych i przepisów innego państwa, zarówno w ramach, jak i poza procedurą poświadczenia;
  • prowadzenie postępowania pojednawczego na podstawie ustawy o postępowaniu pojednawczym;
  • Prowadzenie postępowania arbitrażowego na podstawie kodeksu postępowania cywilnego;
  • prowadzenie licytacji, głosowań, loterii i losowań, a także weryfikowanie ich wyników;
  • przyjmowanie przysięgi i uwierzytelnianie zaprzysiężonych certyfikatów;
  • przekazywanie wniosków i zawiadomień niezwiązanych z urzędowymi obowiązkami notariusza i wydawanie poświadczeń dotyczących przekazania lub niemożności przekazania takich wniosków i zawiadomień;
  • świadczenie usług przez osobę wyznaczoną do kontaktów;
  • przyjmowanie na przechowanie środków pieniężnych - z wyjątkiem gotówki - papierów wartościowych, dokumentów i innych przedmiotów, o ile nie przewiduje tego akt notarialny ani nie jest to urzędowy obowiązek wynikający z aktu notarialnego;
  • odpowiadanie na żądanie przedstawienia wyjaśnień przedłożone przez podmiot gospodarczy.

Informacje na temat usług świadczonych przez notariuszy można znaleźć na stronie internetowej Izby Link otworzy się w nowym oknieNotarialnej. Opłaty pobierane przez notariusza za usługi są uzgadniane między klientem a notariuszem przed wykonaniem czynności notarialnej.

Inne zawody prawnicze

Komornicy

W Estonii zawód komornika należy do wolnych zawodów prawniczych: komornicy działają we własnym imieniu i ponoszą odpowiedzialność za swoje działania. Komornik jest zobowiązany wykonywać swoje obowiązki w sposób bezstronny i rzetelny. Czynności urzędowe komornika reguluje Link otworzy się w nowym oknieustawa o zawodzie komornika.

W styczniu 2010 r. powołano Izbę Komorników i Syndyków Masy Upadłości (Kohtutäiturite ja Pankrotihaldurite Koda), która jest wspólną organizacją zrzeszającą zarówno komorników, jak i syndyków masy upadłości. Czynności komornicze, nadzór nad nimi, odpowiedzialność dyscyplinarną i działalność w zakresie tworzenia zrzeszeń zawodowych reguluje ustawa o zawodzie komornika. Zadaniem Izby jest rozwijanie i promowanie wolnych zawodów prawniczych, w tym rozwój i monitorowanie dobrych praktyk zawodowych i zawodowych, opracowywanie zaleceń dotyczących harmonizacji praktyk zawodowych, organizacja kształcenia ustawicznego, rozwój systemów informatycznych itp. Izba posiada również honorowy Trybunał Sprawiedliwości. Dodatkowe informacje o działalności Izby dostępne są na jej stronie Link otworzy się w nowym oknieinternetowej.

Do obowiązków komornika należy:

  1. prowadzenie postępowań egzekucyjnych zgodnie z kodeksem postępowania egzekucyjnego;
  2. doręczanie dokumentów zgodnie z kodeksami postępowania;
  3. dokonywanie spisu składników majątku i zarządzanie składnikami majątku zgodnie z prawem spadkowym;
  4. w przypadkach i zgodnie z procedurami przewidzianymi w ustawie, na wniosek sądu lub organu administracyjnego, przeprowadzenie licytacji poza postępowaniem egzekucyjnym;
  5. mediacja zagranicznych świadczeń alimentacyjnych na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Opłaty komornicze z tytułu wykonywania powyższych czynności określa ustawa o zawodzie komornika.

Na żądanie danej osoby komornik może świadczyć następujące usługi. Są to:

  1. organizowanie licytacji rzeczy ruchomych i nieruchomych;
  2. doręczanie dokumentów;
  3. udzielanie porad prawnych i sporządzanie dokumentów prawnych, jeżeli jego wykształcenie jest zgodne z przepisami art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o sądach;
  4. świadczenie usług w zakresie wyszukiwania informacji poza postępowaniem sądowym;
  5. Działa jako rozjemca zgodnie z aktem o postępowaniu pojednawczym;
  6. pełnienie funkcji arbitra zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego.

Komornicy są uprawnieni do odmowy dokonania czynności komorniczej.

Warunki świadczenia usług w ramach wolnych zawodów oraz ustalenia dotyczące wynagrodzenia uzgadnia się z wnioskodawcą na piśmie przed rozpoczęciem świadczenia usługi. Warunki i wynagrodzenie powinny być zgodne z dobrą praktyką zawodową.

Komornicy - w toku świadczenia usług - nie mogą wykonywać tych praw, które zostały im przyznane na podstawie przepisów prawa na potrzeby wykonywania ich obowiązków urzędowych lub które wynikają z pełnienia urzędu komornika.

Informacje o usługach świadczonych przez komorników można znaleźć na stronie internetowej Izby. Link otworzy się w nowym okniehttp://www.kpkoda.ee/

Nadzór administracyjny nad czynnościami komorników sprawuje Ministerstwo Sprawiedliwości i Izba.

Komornicy ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu czynności komorniczych, w tym jeżeli szkoda została wyrządzona przez pracownika kancelarii komorniczej. Jeżeli roszczenie odszkodowawcze z tytułu szkody poniesionej w wyniku czynności komorniczej nie może zostać zaspokojone ze środków komornika lub innej osoby odpowiedzialnej za szkodę, lub jeżeli roszczenie to nie może zostać w pełni zaspokojone, za wyrządzoną szkodę odpowiedzialność ponosi Izba. Za szkodę poniesioną w następstwie czynności komorniczej ostateczną odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa. Zarówno izba, jak i państwo mają prawo regresu wobec osoby odpowiedzialnej za szkodę; państwo ma również prawo do wniesienia skargi przeciwko izbie.

Zarządcy w postępowaniu upadłościowym

Syndyk masy upadłości jest wyznaczonym przez sąd urzędnikiem, przeprowadzającym w ramach przysługujących mu uprawnień transakcje i inne czynności związane z masą upadłości i reprezentującym dłużnika przed sądem w sporach dotyczących masy upadłości. Główną powinnością syndyka masy upadłości jest ochrona praw i interesów wszystkich wierzycieli i dłużnika oraz zapewnienie zgodnego z prawem, niezwłocznego i racjonalnego finansowo postępowania upadłościowego. Syndyk masy upadłości wykonuje swoje czynności osobiście. Funkcję syndyka masy upadłości mogą sprawować adwokaci, niezależni biegli rewidenci, komornicy i osoby fizyczne wyznaczone na syndyków przez Izbę. Listę syndyków masy upadłości prowadzi Izba Komorników i Syndyków Masy Upadłości. Lista zawiera dane wszystkich osób uprawnionych do sprawowania funkcji syndyka masy upadłości i jest ogólnie dostępna na stronie Izby. Syndyk wpisany na listę jest zobowiązany zadbać o to, by dane te były prawidłowe.

Do głównych obowiązków syndyka masy upadłości należy:

  1. ustalenie wierzytelności, zarządzanie masą upadłości oraz uporządkowanie i zorganizowanie sprzedaży majątku, a także zaspokojenie roszczeń wierzycieli z majątku dłużnika;
  2. ustalenie przyczyn oraz daty powstania niewypłacalności dłużnika;
  3. w razie konieczności zawarcie układu dotyczącego kontynuacji działalności gospodarczej dłużnika;
  4. w razie konieczności przeprowadzenie likwidacji majątku dłużnika, o ile dłużnik jest osobą prawną;
  5. informowanie wierzycieli i dłużnika w przypadkach przewidzianych ustawą;
  6. sporządzanie sprawozdań z działalności i przekazywanie informacji o postępowaniu upadłościowym sądowi, urzędnikowi sprawującemu nadzór nad postępowaniem i komisji likwidacyjnej.

Nadzór administracyjny nad działalnością syndyków masy upadłości sprawuje Ministerstwo Sprawiedliwości w oparciu o otrzymane skargi lub inne dotyczące syndyków informacje uzasadniające podejrzenie, że syndyk mógł nie dopełnić swoich obowiązków. Nadzorując działalność syndyków, Ministerstwo Sprawiedliwości może weryfikować prawidłowość i legalność czynności zawodowych podejmowanych przez syndyka. Minister Sprawiedliwości może podejmować czynności dyscyplinarne wobec syndyka, który nie dopełnia obowiązków wynikających z przepisów określających czynności zawodowe syndyka masy upadłości. Minister Sprawiedliwości nie może podejmować czynności dyscyplinarnych wobec adwokatów działających w charakterze syndyka masy upadłości. Minister ma jednak prawo do wszczęcia postępowania przed sądem koleżeńskim Izby Adwokackiej.

Oprócz nadzoru administracyjnego, działalność syndyków masy upadłości podlega również nadzorowi komisji likwidacyjnej, walnego zgromadzenia wierzycieli, sądu i Izby Komorników i Syndyków Masy Upadłości w ramach ich zakresu kompetencji.

Powiązane linki

Link otworzy się w nowym oknieMinisterstwo Sprawiedliwości

Link otworzy się w nowym oknieOrganizacja non-profit Alliance of lawyers

Link otworzy się w nowym oknieBiuro Usług Prawnych - fundacja

Link otworzy się w nowym oknieEstońska Izba Adwokacka

Link otworzy się w nowym oknieProkuratura

Link otworzy się w nowym oknieIzba Notarialna

Link otworzy się w nowym oknieIzba Komorników i Syndyków Masy Upadłości


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 02/10/2020