Zavřít

BETA VERZE PORTÁLU JE JIŽ K DISPOZICI!

Vyzkoušejte si BETA verzi evropského portálu e-Justice a dejte nám vědět, jak se Vám s ní pracuje!

 
 

Cesta

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Mediacja w państwach członkowskich - Niemcy

Tento text byl přeložen strojově. Za kvalitu překladu neručíme.

Kvalita tohoto překladu byla ohodnocena známkou: špatná

Jak byste ohodnotili kvalitu tohoto překladu?

Zamiast wnosić sprawę do sądu, dlaczego nie spróbować rozwiązać sporu w drodze mediacji? Jest to alternatywny sposób rozwiązywania sporów (Alternative Dispute Resolution - ADR), w ramach którego mediator pomaga stronom sporu osiągnąć porozumienie. W Niemczech organy publiczne oraz prawnicy praktycy są świadomi korzyści płynących z mediacji.


Do kogo się zwrócić?

Usługi mediacyjne świadczone są przez liczne organizacje. Poniżej przedstawiono niepełny wykaz największych stowarzyszeń:

Stowarzyszenia te pomagają stronom pragnącym zaangażować mediatora w znalezieniu odpowiedniego mediatora.

W jakich dziedzinach korzystanie z mediacji jest dopuszczalne lub najbardziej rozpowszechnione?

Ogólnie rzecz ujmując, jeśli nie ma formalnych wymogów, żeby szczególny rodzaj sporu lub sprawy rozstrzygany był w sądzie, mediacja zawsze jest dozwolona. Najczęstszymi dziedzinami, w których korzysta się z mediacji, są prawo rodzinne, prawo spadkowe i prawo handlowe.

Czy istnieją przepisy szczególne, do których należy się stosować?

W dniu 26 lipca 2012 r. weszła w życie w Niemczech ustawa o mediacji (Mediationsgesetz), art. 1 ustawy o wspieraniu mediacji i innych procedur pozasądowego rozstrzygania sporów z dnia 21 lipca 2012 r., opublikowana: Bundesgesetzblatt I ogni s. 1577. Był to pierwszy akt prawny formalnie regulujący w Niemczech usługi mediacyjne. Ustawa transponuje również do prawa niemieckiego europejską dyrektywę mediacyjną (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/52/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie niektórych aspektów mediacji w sprawach cywilnych i handlowych, opublikowana w Dz.U. L 136 z 24.5.2008, s. 3). Zakres stosowania niemieckiej ustawy o mediacji wykracza poza wymogi dyrektywy europejskiej; Dyrektywa ma zastosowanie wyłącznie do sporów transgranicznych w sprawach cywilnych i handlowych. Ustawa o mediacji ma jednak zastosowanie do wszystkich mediacji prowadzonych w Niemczech, niezależnie od charakteru sporu i miejsca zamieszkania stron.

Niemiecka ustawa o mediacji określa jedynie podstawowe zasady. Mediatorzy i strony powinni mieć szeroki margines swobody przy prowadzeniu mediacji. Na początku ustawa podaje definicję terminów „mediacja” i „mediator”, aby odróżnić mediację od innych sposobów rozstrzygania sporów. Według ustawy mediacja jest ustrukturyzowanym procesem, w którym zaangażowane strony z własnej woli i samodzielnie szukają wspólnego sposobu rozstrzygnięcia sporu z pomocą jednego lub kilku mediatorów. Mediatorzy są niezależnymi i bezstronnymi, nieposiadającymi władzy decyzyjnej osobami, które pomagają spierającym się stronom w procesie mediacyjnym. W treści ustawy świadomie unika się określania dokładnego sposobu postępowania w procesie mediacyjnym. Ustanawia się jednak kilka związanych z tą działalnością ograniczeń i obowiązków dotyczących ujawniania, mających na celu ochronę niezależności i bezstronności zawodu mediatora. Przepisy stanowią ponadto, że mediatorzy zobowiązani są do zachowania względem swoich klientów ścisłej poufności.

Ustawa promuje również wspólne rozstrzygania sporów poprzez wprowadzenie do kodeksu postępowania cywilnego (Zivilprozessordnung) różnych elementów zachęcających. Od wejścia w życie ustawy, jeśli przykładowo strony wniosą sprawę do sądu, będą musiały oświadczyć, czy próbowały już rozwiązać spór przy pomocy środków pozaprocesowych, takich jak mediacja, a także czy istnieje jakiś szczególny powód, aby nie brać pod uwagę takiego rozwiązania. Sąd może poza tym zasugerować, aby strony spróbowały rozstrzygnąć spór w drodze mediacji lub przy pomocy innych środków pozaprocesowych. Jeśli strony wyrażą na to zgodę, sąd może zarządzić zawieszenie postępowania. Obecnie nie przewiduje się przyznawania pomocy prawnej na mediację. Zgodnie z art. 278 ust. 5 kodeksu postępowania cywilnego sąd może skierować strony do wyznaczonego i niewykonującego decyzji sędziego (Güterichter) w celu przeprowadzenia rozprawy pojednawczej i dalszych prób zapewnienia jakości. Czarterujący może stosować wszystkie metody rozwiązywania konfliktów, w tym mediację.

W sprawozdaniu z dnia 20 lipca 2017 r. rząd federalny wywiązał się ze swojego prawnego obowiązku przedstawienia Bundestagowi sprawozdania na temat skutków ustawy pięć lat po wejściu w życie ustawy. Sprawozdanie jest dostępne Link otworzy się w nowym oknietutaj: Pokazuje ona, że mediacja jako alternatywne narzędzie rozwiązywania konfliktów w Niemczech nie jest jeszcze wykorzystywana w pożądanym zakresie. Sprawozdanie nie zawiera żadnych bezpośrednio niezbędnych środków legislacyjnych. Na podstawie ustaleń zawartych w sprawozdaniu rząd federalny zbada jednak, w jaki sposób lepiej osiągnąć cel, jakim jest promowanie mediacji, do którego dąży ustawa o mediacji.

Informacje i szkolenia

Ogólne informacje można Link otworzy się w nowym oknieuzyskać na stronie internetowej Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości i Ochrony Konsumentów.

Nie istnieją przepisy określające profil zawodowy mediatora. Nie istnieją również ograniczenia w dostępie do tego zawodu. Mediatorzy są sami odpowiedzialni za dopilnowanie, aby posiadać niezbędną wiedzę i doświadczenie (poprzez odpowiednie szkolenie i kursy doskonalenia zawodowego), tak aby w godny zaufania sposób móc doradzać stronom w postępowaniu mediacyjnym. Niemieckie przepisy określają wiedzę ogólną, kompetencje i procedury, jakie odpowiednie uprzednie szkolenie powinno obejmować. Każda osoba spełniająca te kryteria może pracować jako mediator. Nie jest określony minimalny wiek, nie ma również przykładowo wymogów co do ewentualnej konieczności odbycia studiów wyższych.

Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości i Ochrony Konsumentów skorzystało ze swojego upoważnienia do wydania rozporządzenia ustawowego na mocy „rozporządzenia w sprawie szkolenia certyfikowanych mediatorów”, ustanawiającego szczegółowe przepisy dotyczące szkolenia certyfikowanych mediatorów oraz dalszego szkolenia certyfikowanego mediatora, a także wymogi dotyczące instytucji szkoleniowych.

Obecnie nie przewiduje się w tej sprawie żadnego formalnego postępowania.

Szkolenie mediatorów oferowane jest obecnie przez stowarzyszenia, organizacje, uniwersytety, przedsiębiorstwa oraz przez osoby fizyczne.

Ile kosztuje mediacja?

Mediacja jest opłacana. Płatność jest uzgadniana między prywatnym mediatorem a zainteresowanymi stronami.

Nie ma przepisów, które regulowałyby opłaty za mediację, nie istnieją również statystyki dotyczące kosztów takich usług. Realistycznie można przyjąć, że wysokość stawek godzinowych oscyluje pomiędzy 80 a 250 EUR.

Czy ugoda zawarta w wyniku mediacji może być egzekwowana?

Co do zasady ugoda mediacyjna może być egzekwowana z pomocą adwokata (adwokata) lub notariusza (jako publiczny dokument notarialny, art. 796a-796c, art. 794 ust. 1 pkt 5 kodeksu postępowania cywilnego).

Powiązane linki

Link otworzy się w nowym oknieBundes-Arbeitsgemeinschaft für Familien-Mediation e.V.

Link otworzy się w nowym oknieBundesverband Mediation e.V.

Link otworzy się w nowym oknieBundesverband Mediation in Wirtschaft und Arbeitswelt e.V.

Link otworzy się w nowym oknieCentrale für Mediation GmbH & Co.KG

Link otworzy się w nowym oknieDeutscher Anwaltsverein (Niemieckie Stowarzyszenie Prawników)


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 17/11/2020