Κλείσιμο

Η ΕΚΔΟΣΗ BETA ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ!

Επισκεφθείτε την έκδοση BETA της διαδικτυακής πύλης της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής δικαιοσύνης και πείτε μας τη γνώμη σας!

 
 

Διαδρομή πλοήγησης

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Nationaal recht - Oostenrijk

Η σελίδα αυτή μεταφράστηκε από μηχανή και δεν μπορούμε να εγγυηθούμε την ποιότητά της.

Η ποιότητα αυτής της μετάφρασης αξιολογείται ως: μη αξιόπιστη

Θωρείτε αυτή τη μετάφραση χρήσιμη;

Inleiding — Deze pagina bevat informatie over het Oostenrijkse rechtsstelsel en geeft een overzicht van de Oostenrijkse wetgeving.


Rechtsbronnen

Het Oostenrijkse recht is in de eerste plaats een wettelijke regeling („leeftijd”). Het gemene recht speelt daarentegen slechts een zeer beperkte rol. De jurisprudentie van de hoogste rechtbanken, die richtsnoeren geeft voor de toepassing van de wet, is van groot belang. Het recht van de rechterlijke macht wordt echter niet formeel als rechtsbron erkend.

De Oostenrijkse federale constitutionele wet (Bundes-Verfassungsgesetz) verklaart de algemeen erkende regels van het internationaal recht als een integrerend deel van het federale recht en voorziet in de opname van overheidsverdragen in het Oostenrijkse rechtsstelsel (algemene en specifieke omzetting). De status van de nationale contractuele regeling in het nationale rechtsstelsel wordt bepaald door de inhoud van de regeling.

De wijzigingen van de grondwet en/of de aanvullende verdragen vereisen dezelfde gekwalificeerde meerderheden als besluiten inzake federale constitutionele wetten voor hun goedkeuring in de Nationale Raad. Voor besluiten tot wijziging of wijziging van overheidsopdrachten gelden dezelfde voorschriften als die welke voor wetgevingsbesluiten gelden.

Op verzoek van de federale regering of de bondsminister, die door de bondspresident bevoegd is, wordt de bondspresident in beginsel gesloten. Politieke overeenkomsten, wijzigingen of aanhangsels moeten vooraf door de Nationale Raad worden goedgekeurd. De federale president kan de federale regering of de bevoegde bondsstaten machtigen om bepaalde categorieën van verdragen aan te gaan, die noch aan politieke, noch aan wetgevingswijzigingen onderworpen zijn.

In overeenstemming met de Oostenrijkse federale grondwet is er, naast de federale (constitutionele) wet in de negen federale staten, een nationaal (constitutioneel) recht. Het constitutionele recht van de staten mag niet in tegenspraak zijn met en dus ondergeschikt zijn aan het recht van het federale grondwettelijk hof op constitutioneel recht. Een dergelijk rankingbeginsel is echter in beginsel niet van toepassing tussen federale en provinciale regelingen. Sinds 1988 kunnen de deelstaten ook internationale verdragen (overheidscontracten) sluiten over aangelegenheden die onder hun bevoegdheid vallen. Er is echter nog steeds een overheersende rol van de federale overheid op het gebied van externe aangelegenheden.

Typologie van besluiten — hiërarchie van normen

Een grondwettelijke norm in de Nationale Raad van 2/3-Mehrheit van de stemmen, met ten minste de helft van de aanwezige leden. Bovendien moet de aldus geproduceerde norm uitdrukkelijk worden aangeduid als „constitutioneel recht” of „grondwettelijke bepaling”.

Anderzijds is de aanwezigheid van ten minste een derde van de leden en een absolute meerderheid van de uitgebrachte stemmen noodzakelijk voor een geldig besluit in de Nationale Raad betreffende de federale regelgeving.

1 Beginselen van de federale grondwet

De volgende leidende beginselen van de Oostenrijkse federale grondwet bevatten de belangrijkste wetgevingsinstrumenten van het Oostenrijkse rechtsstelsel:

  • democratisch beginsel
  • het beginsel van de scheiding der machten
  • de rechtsstaat
  • republikeinse beginsel
  • het federale beginsel
  • het liberale beginsel

Deze leidende beginselen vormen in hun geheel de constitutionele rechtsstaat.

Zij zijn van het grootste belang in de grondwet. Indien een wijziging in de federale grondwet van een van de leidende beginselen wordt ingetrokken of de relatie tussen de beginselen fundamenteel veranderd is, wordt dit als een totale verandering beschouwd en moet er een referendum worden gehouden.

2 Primaire en secundaire EU-wetgeving

De toetreding van Oostenrijk tot de Europese Unie op 1 januari 1995 leidde tot een algemene wijziging in de Oostenrijkse grondwet. Sinds de toetreding bepaalt het Oostenrijkse constitutionele recht niet langer de fundamentele rechtsorde, maar ook het recht van de Europese Unie (constitutionalisme). De heersende mening is dat het EU-recht zich bezighoudt met het nationale recht en de eenvoudige federale grondwet, maar niet met de grondbeginselen van de federale grondwet.

3 Federaal constitutioneel recht

In het grondwettelijk recht worden de „spelregels” van het politieke optreden gedefinieerd door te voorzien in:

  • de wetgevingsprocedure
  • de positie van de hoogste instellingen in de staat
  • de betrekkingen tussen de federale regering en de deelstaten op het gebied van wetgeving en uitvoering
  • controle van staatshandelingen door rechterlijke instanties van publiekrecht

4 Federale wetten

Overeenkomstig het grondwettelijk beginsel van de rechtsstaat is alle uitvoering (bestuur en rechtsmacht) gebonden aan de wet. De federale grondwet deelt de wetgevende bevoegdheden tussen de federale regering en de deelstaten.

5e verordening

Verordeningen zijn algemene normen die door de beheersautoriteiten worden vastgesteld en gelden in gelijke mate voor alle personen op wie wetgeving van toepassing is. Er is een algemene constitutionele vergunning voor de vaststelling van uitvoeringsverordeningen die gericht zijn op het verduidelijken van andere algemene normen, voornamelijk wetten. Voor aanvullende regelgeving is een expliciete constitutionele vergunning nodig.

6 Besluiten

Besluiten zijn in de eerste plaats een handeling van administratief recht, die alleen van toepassing is op de daarin genoemde personen.

Institutioneel kader

Organen van de wetgever

Volgens de constitutionele scheiding van bevoegdheden tussen de federale regering en de deelstaten zijn verschillende instanties betrokken bij het wetgevingsproces.

De Nationale Raad neemt de federale wetten aan, meestal met tussenkomst van de Bundesrat. De 183 leden van de Nationale Raad worden rechtstreeks door de bevolking gekozen. De Bundesrat wordt echter door de Landtage gekozen. In de regel heeft de Bundesrat slechts het recht om beroep in te stellen.

De provinciale wetgeving valt onder de verantwoordelijkheid van de deelstaten.

Wetgevingsprocedures

Wetgevende initiatieven voor federale wetten worden als volgt aan de Nationalrat voorgelegd:

  • ter ondersteuning van verzoeken van leden (initiatiefadvies)
  • indiening door de federale regering (regeringswet)
  • als verzoek van de Bundesrat

Daarnaast is de Nationale Raad verplicht een verzoekschrift in te dienen ter bespreking met meer dan 100 000 handtekeningen van personen die stemgerechtigd zijn of tot een zesde van het electoraat van drie landen.

In de praktijk heeft de federale overheid de meeste wetgevingsinitiatieven. De voorstellen van de regering moeten door de federale regering (ministerraad) met eenparigheid van stemmen worden aangenomen. Voordien wordt het door de bevoegde federale minister opgestelde wetsontwerp ter beoordeling gepubliceerd door andere instanties (Länder, verenigingen van verenigingen).

Volgens het besluit van de Nationalrat moet de Bundesrat het wetsvoorstel goedkeuren. (de federale wetten hoeven niet aan de Bundesrat te worden voorgelegd — federale soevereiniteit van de Nationale Raad). De bondskanselier legt de wet dan aan de bondspresident ter authenticatie voor.

De Nationale Raad kan besluiten een referendum te houden. Dit kan ook de meerderheid van de leden vereisen. Vervolgens moet het wetsvoorstel dat de Nationale Raad reeds heeft aangenomen, door middel van een referendum worden goedgekeurd voordat het kan worden geregistreerd. Bovendien moet voor elke wijziging van de federale grondwet een referendum worden gehouden.

De federale president heeft de grondwet ondertekend door het te ondertekenen. De feiten worden vervolgens medeondertekend door de bondskanselier.

Na de ondertekening door de bondskanselier wordt de federale wet in het Bundesgesetzblatt gepubliceerd. Tenzij in de wet (retroactiviteit of vacatio legis) anders is bepaald, treedt een wet in werking aan het einde van de dag van de bekendmaking ervan in het staatsblad en de publicatie van de publicatie.

Een wet kan uitdrukkelijk worden ingetrokken (formele afwijking) of, door middel van een nieuwe federale wet, die een aangelegenheid regelt die reeds juridisch gestandaardiseerd is (materiële afwijking), zonder de formele inwerkingtreding van die wet (lex posterior derogat legi priori). De specifiekere wet heeft betrekking op de algemene wetten (lex specialis derogat legi generali). Bovendien kan de duur van een wet in de tijd beperkt zijn.

Juridische gegevensbanken

De Oostenrijkse wetgeving kan online worden geraadpleegd via het De link wordt in een nieuw venster geopend.wettelijk informatiesysteem van de Bondsrepubliek Duitsland (RIS), dat wordt verstrekt door het federale ministerie van Economische Zaken (Bundesministerium für digitale und Wirtschaftsstandort).

Is de toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Toegang tot het De link wordt in een nieuw venster geopend.wettelijk informatiesysteem van de Federale Republiek (RIS) is gratis.

Korte beschrijving van de inhoud

Het federale informatiesysteem informeert over:

Federale wetgeving

  1. Geconsolideerde federale wetgeving
  2. Staatsblad van 2004
  3. Bundesgesetzblatt 1945-2003
  4. Staat, federale staat en federaal staatsblad 1848-1940
  5. Wet- en regelgeving 1740-1848 (extern)
  6. Duits Reichsgesetzblatt 1919-1945 (extern)
  7. Ontwerpbeoordelingen
  8. Wetsvoorstellen van de regering

De provinciale wet

  1. Provinciale wet in geconsolideerde vorm
  2. Authentieke en niet-authentieke staatsbladen van de deelstaten (verschillende periodes)

Gemeentelijk recht: geselecteerde wettelijke normen voor gemeenten in de volgende deelstaten:

  1. Karinthië (alle gemeenten)
  2. Niederösterreich
  3. Oberösterreich
  4. Salzburg
  5. Stiermarken
  6. Wenen

Jurisprudentie

  1. Grondwettelijk hof (VfGH)
  2. Administratieve rechtbank (Verwaltungsgerichtshof)
  3. Lijst van normen van de administratieve rechtbank
  4. Justitie (OGH, OLG, LG, BG, OPM, met uitzondering van Justitie)
  5. Federale administratieve rechtbank (BVK)
  6. Landesverwaltungsgerichtte (LVwG)
  7. Bundesfinanzgericht (Bundesfinanzgericht) (extern)
  8. Gegevensbeschermingsautoriteit (Datenschutzbehörde) (voor 2014: Commissie voor gegevensbescherming (Datenschutzkommission)
  9. Tuchtcommissies (Disziplinartkommissionen), Hoge Tuchtraad (Disziplinarautokommission), Hof van Beroep (Berufungskommission)
  10. Autoriteit voor de vertegenwoordiging van het personeel (vóór 2014: Personeelscomité — Commissie van toezicht
  11. Nalevingscomité uit 2014
  12. Gelijkheidscommissies uit 2008 (extern)
  13. Financiële documentatie, onafhankelijk financieel centrum (extern)
  14. Onafhankelijke administratieve Senaat — Geselecteerde besluiten van 1991 tot en met 2013
  15. Asielrechtbank (Asylum Court) — juli 2008 tot en met 2013
  16. Onafhankelijke federale Senaat — Geselecteerde besluiten van 1998 tot eind juni 2008
  17. Eerste Kamer van Koophandel — Geselecteerde beslissingen van 1994 tot 2013
  18. Federale Senaat — Geselecteerde besluiten van 2001 tot en met 2013
  19. Overheidsopdrachten voor de controle van overheidsopdrachten — geselecteerde besluiten tot 2013
  20. Beslissingen van het Hoge Hof van Cassatie en Justitie in burgerlijke en strafzaken (1885-1897) (extern)
  21. Verzameling van bevindingen van de Oostenrijkse nationale rechtbank 1869-1918 (extern)
  22. Verzameling van bevindingen van het Oostenrijkse Grondwettelijk Hof 1919-1979 (extern)
  23. Verzameling van bevindingen van de Oostenrijkse administratieve rechtbank 1876-1934 (extern)

Andere mededelingen:

  1. Inspectieverordeningen overeenkomstig de Gewerbeordnung (Handel, Handel en Industrie)
  2. Officiële mededelingen inzake de sociale zekerheid — authentiek vanaf 2002
  3. Structurele plannen Gezondheid (ÖSG, RSG)
  4. Official Veterinary News (AVN) vanaf 15.09.2004

Decreten (Erlässe)

  1. Decreten van de federale ministeries
  2. Richtsnoeren en decreten van het federale ministerie van Financiën (extern)
  3. Decreten van het federale ministerie van Arbeid, Sociale Zaken, Volksgezondheid en Consumentenbescherming over socialezekerheidsaangelegenheden (extern)

Oostenrijkse wetgeving

Sommige Oostenrijkse wetten zijn ook in het Engels beschikbaar.

Nadere informatie

Nadere informatie is te vinden op De link wordt in een nieuw venster geopend.de website van het federale informatiesysteem.


Deze tekst is automatisch vertaald. De beheerder van deze website kan niet instaan voor de kwaliteit van de vertaling.

Laatste update: 22/10/2019