Sluiten

BÈTAVERSIE VAN HET PORTAAL NU BESCHIKBAAR!

Bezoek de bètaversie van het Europees e-justitieportaal en vertel ons wat u ervan vindt!

 
 

Kruimelpad

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Εθνικό δίκαιο - Γερµανία

De tekst op deze pagina is een automatische vertaling. De kwaliteit wordt niet gegarandeerd.

De kwaliteit van deze vertaling werd beoordeeld als: onbetrouwbaar

Vindt u deze vertaling nuttig?

Η σελίδα αυτή παρέχει πληροφορίες για το γερμανικό νομικό σύστημα.


Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είναι ένα δημοκρατικό, ομοσπονδιακό και κοινωνικό κράτος δικαίου. Σε συνδυασμό με τις αρχές του δημοκρατικού, ομοσπονδιακού και κοινωνικού κράτους δικαίου, τα θεμελιώδη δικαιώματα αποτελούν τον απαράβατο του γερμανικού Συντάγματος, την τήρηση του οποίου επιβλέπει το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο.

Νομικές πηγές

Ο βασικός νόμος είναι το γερμανικό σύνταγμα. Υπάρχει ένα πλαίσιο για το νομικό πλαίσιο και το πλαίσιο αξίας της Γερμανίας. Στη συμφωνία καθορίζονται τα εξής:

  • οι βασικές κατευθυντήριες αρχές των θεμελιωδών δικαιωμάτων
  • η βασική κρατική τάξη και οι βασικές αρχές διακυβέρνησης του κράτους και των ανώτατων οργάνων του
  • οι αρχές που διέπουν τις εκλογές για την Ομοσπονδιακή Βουλή
  • το καθεστώς και τα δικαιώματα των ελεύθερα εκλεγμένων βουλευτών του Bundestag
  • την οργάνωση και λειτουργία του Bundestag.

Είδη νομικών πράξεων — περιγραφή

Στη Γερμανία, το Σύνταγμα, οι νόμοι, οι κανονισμοί και το καταστατικό είναι οι κύριες πηγές του δικαίου. Επιπλέον, οι άγραφες πηγές δικαίου διέπονται από τους γενικούς κανόνες του διεθνούς και του εθιμικού δικαίου. Κατ’ αρχήν, η νομολογία δεν αποτελεί πηγή δικαίου, παρά το γεγονός ότι έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην πράξη. Μόνο ορισμένες αποφάσεις του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου έχουν ισχύ νόμου.

Η Γερμανία είναι ομοσπονδιακό κράτος με 16 ομόσπονδα κράτη. Κατά συνέπεια, οι ομοσπονδιακοί νόμοι εφαρμόζουν «το πεδίο εφαρμογής τους ώστε να καλύπτουν ολόκληρο το έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας» και τις εθνικές νομοθεσίες, οι οποίες ισχύουν μόνο στο εν λόγω ομοσπονδιακό κράτος. Κάθε ομόσπονδο κράτος έχει το δικό του σύνταγμα και, στο πλαίσιο των δικαιωμάτων που του παρέχει ο βασικός νόμος, επίσης την εξουσία να εγκρίνει νόμους και κανονισμούς και καταστατικά.

Οι νομοθετικές εξουσίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των Länder ρυθμίζονται λεπτομερώς στον βασικό νόμο. Τα ομόσπονδα κράτη διατηρούν την εξουσία να νομοθετούν, εφόσον δεν έχουν μεταφερθεί στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση βάσει του Θεμελιώδους Νόμου. Οι κύριες νομοθετικές εξουσίες της Ομοσπονδίας απορρέουν από το άρθρο 71 έως 74 του βασικού νόμου. Άλλες ομοσπονδιακές νομοθετικές εξουσίες προβλέπονται επίσης σε διάφορα μέρη του Θεμελιώδους Νόμου.

Αποκλειστική νομοθετική εξουσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης

Στον τομέα της αποκλειστικής ομοσπονδιακής νομοθεσίας, τα ομόσπονδα κράτη έχουν την εξουσία να νομοθετούν μόνον αν και στο μέτρο που επιτρέπεται ρητώς να το πράξουν σε ομοσπονδιακό νόμο (άρθρο 71 του γερμανικού Συντάγματος).

Σύμφωνα με το άρθρο 73 του Θεμελιώδους Νόμου, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει, μεταξύ άλλων, αποκλειστική νομοθεσία για: τις εξωτερικές υποθέσεις, την άμυνα (συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής προστασίας), την ιθαγένεια, την ελεύθερη κυκλοφορία, το διαβατήριο, την καταχώριση και την απέλαση, τη μετανάστευση και τη μετανάστευση και την έκδοση, τη νομισματική, νομισματική και ανταλλαγή, την ενότητα του τελωνειακού και εμπορικού τομέα, τις αεροπορικές μεταφορές, τη συνεργασία μεταξύ της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και των ομόσπονδων κρατών της ποινικής αστυνομίας και το νόμο περί όπλων και εκρηκτικών.

Η ανταγωνιστική νομοθεσία

Στον τομέα της παράλληλης νομοθεσίας, τα ομόσπονδα κράτη έχουν την εξουσία να νομοθετούν εφόσον και στο μέτρο που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν κάνει οριστική χρήση της νομοθετικής αρμοδιότητάς της στον ίδιο τομέα (άρθρο 72 του Θεμελιώδους Νόμου). Η ανταγωνιστική νομοθεσία καλύπτει, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους τομείς: το αστικό δίκαιο, το ποινικό δίκαιο, οι οδικές μεταφορές, ο νόμος για τις ενώσεις, η κατοικία και το δικαίωμα εγκατάστασης των αλλοδαπών, το δίκαιο της οικονομίας, το εργατικό δίκαιο και ορισμένες πτυχές της προστασίας των καταναλωτών. Σε ορισμένους τομείς που απαριθμούνται στο άρθρο 74 του Θεμελιώδους Νόμου, οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ανταγωνιστικής νομοθεσίας, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει την εξουσία να νομοθετεί μόνο εάν και στο μέτρο που η παραγωγή ισοδύναμων συνθηκών διαβίωσης στη Γερμανία ή η διατήρηση της νομικής ή οικονομικής οντότητας προς το συμφέρον της γενικής κυβέρνησης απαιτεί νομοθεσία σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Ο βασικός νόμος ρυθμίζει επίσης την περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ του ομοσπονδιακού και του ομόσπονδου κράτους. Ο βασικός κανόνας περιλαμβάνεται στο άρθρο 31 του Θεμελιώδους Νόμου: «Το ομοσπονδιακό δίκαιο καταργεί το εθνικό δίκαιο». Η αρχή αυτή εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της ιεραρχίας των νομικών συγκρούσεων, έτσι ώστε, για παράδειγμα, οι ομοσπονδιακές διαταγές να υπερισχύουν έναντι ενός κρατικού Συντάγματος.

Ιεραρχία κανόνων δικαίου

Στην κορυφή της εθνικής πρότυπης πυραμίδας είναι ο Θεμελιώδης Νόμος. Έχει υψηλότερη κατάταξη από οποιαδήποτε άλλη εθνική νομική πηγή. Αποτελεί τη βάση ολόκληρου του γερμανικού νομικού συστήματος. Στη Γερμανία, όλες οι νομοθεσίες πρέπει να είναι τόσο τυπικές όσο και ουσιαστικές. Το άρθρο 20 παράγραφος 3, του Θεμελιώδους Νόμου ορίζει συναφώς ότι η νομοθεσία για τη συνταγματική και την εκτελεστική βία και η νομολογία δεσμεύονται από νομοθετικές και νομικές διατάξεις. Τα θεμελιώδη δικαιώματα που ορίζονται στο άρθρο 1 έως 19 του βασικού νόμου δεσμεύουν τη νομοθεσία, την εκτελεστική βία και τη νομολογία ως άμεσα εφαρμοστέο δίκαιο (άρθρο 1 παράγραφος 3). Η υπεροχή του Θεμελιώδους Νόμου επιβάλλεται τελικά από το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο. Μόνο το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο μπορεί να το κηρύξει άκυρο σε περίπτωση αντισυνταγματικότητας μιας κοινοβουλευτικής πράξης.

Το άρθρο 79 παράγραφος 2 ορίζει ότι για την τροποποίηση του Θεμελιώδους Νόμου απαιτείται η έγκριση των δύο τρίτων των μελών της Bundestag και των δύο τρίτων του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο είναι το θεσμικό όργανο μέσω του οποίου τα ομοσπονδιακά κράτη συμμετέχουν στη νομοθεσία και τη διοίκηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και σε θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένα βασικά στοιχεία του Βασικού Νόμου, δηλαδή η δομή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στις χώρες, η αρχή της συμμετοχής στη νομοθεσία ή οι αρχές που ορίζονται στα άρθρα 1 και 20, ανακαλούνται πλήρως (άρθρο 79 παράγραφος 3).

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, οι ομοσπονδιακοί και περιφερειακοί νόμοι διέπονται από τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου. Σε αυτές περιλαμβάνονται το εθιμικό διεθνές δίκαιο και οι γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου, και όχι το διεθνές δίκαιο. Ο Θεμελιώδης Νόμος ορίζει ρητώς ότι οι γενικοί κανόνες του διεθνούς δικαίου αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του ομοσπονδιακού νόμου, ενεργούν στους νόμους και παράγουν δικαιώματα και υποχρεώσεις απευθείας στους κατοίκους του ομοσπονδιακού εδάφους (άρθρο 25). Οι γενικοί κανόνες του διεθνούς δικαίου που είναι σημαντικοί για το άτομο, δηλαδή οι εξατομικευμένοι προστατευτικοί κανόνες, περιλαμβάνουν, ειδικότερα, το υποχρεωτικό διεθνές δίκαιο, την παροχή κατάλληλης νομικής προστασίας στους αλλοδαπούς ή την αρχή της ειδικότητας, σύμφωνα με την οποία η ποινική διαδικασία περιορίζεται από τη συναίνεση του ξένου κράτους για την έκδοση.

Η απλή νομοθεσία είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα. Αποφασίζονται από το Bundestag με τη συμμετοχή του Bundesrat. Τα νομοσχέδια μπορούν να υποβάλλονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, το Bundesrat και τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή (από μία πολιτική ομάδα ή τουλάχιστον το 5 % των μελών) στο Bundestag. Ο βασικός νόμος ορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες η νομοθετική απόφαση του Bundestag απαιτεί την έγκριση του Bundesrat (σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύει το Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροΟμοσπονδιακό Συμβούλιο στον ιστότοπό του, το οποίο επί του παρόντος αντιστοιχεί στο 45 % περίπου του συνόλου της νομοθεσίας). Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο μπορεί να προσφύγει μόνο κατά των άλλων νομοθετικών αποφάσεων, τις οποίες μπορεί να απορρίψει το Bundestag. Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ της Bundestag και του Bundesrat, ένας κοινός συμβουλευτικός φορέας μπορεί να κληθεί να γνωμοδοτήσει σχετικά με τα σχέδια νόμων (γνωστή ως επιτροπή συνδιαλλαγής). Αποτελείται από τον ίδιο αριθμό μελών από το Bundestag και το Bundesrat (επί του παρόντος 16). Η επιτροπή συνδιαλλαγής αναμένεται να καταρτίσει προτάσεις για συμφωνία, αλλά δεν μπορεί να αποφασίσει σχετικά με τη θέση της Bundestag και του Bundesrat.

Οι κανονισμοί ιεραρχούνται κάτω από τους νόμους. Εκδίδονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, έναν ομοσπονδιακό υπουργό ή μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Τα καταστατικά είναι χαμηλότερα από τα προβλεπόμενα από τον νόμο. Εκδίδονται από οργανισμό δημοσίου δικαίου, π.χ. δήμος.

Θεσμικό πλαίσιο

Όργανα του νομοθέτη

Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η νομοθεσία αποτελεί αρμοδιότητα των κοινοβουλίων. Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή αποτελεί συνεπώς το κύριο σώμα του νομοθέτη. Αποφασίζει — με τη συμμετοχή του Bundesrat — όλους τους νόμους που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Τα μέλη και οι πολιτικές ομάδες του Bundestag μπορούν, όπως το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο και η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, να θεσπίσουν νέους νόμους ή τροποποιητικές πράξεις στο Bundestag. Στο σημείο αυτό, μετά από μια σαφώς καθορισμένη διαδικασία, η συζήτηση, η συζήτηση και η ψηφοφορία επί του νομοσχεδίου λαμβάνουν χώρα.

Δεδομένου ότι τα ομόσπονδα κρατίδια κατέχουν σημαντικό μέρος της κρατικής εξουσίας στο ομοσπονδιακό σύστημα της Γερμανίας, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο συμμετέχει επίσης στη νομοθετική διαδικασία. Λαμβάνει όλους τους νόμους για ψηφοφορία και μπορεί ακόμη και να αποτύχει, ανάλογα με τη φύση του νόμου.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στις ιστοσελίδες του Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροBundestag.

Νομοθετικές διαδικασίες

Νομοθεσία

Τα περισσότερα σχέδια ή υποδείγματα καταρτίζονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Ως κεντρικό επίπεδο ελέγχου έχει τη μεγαλύτερη πείρα όσον αφορά την εφαρμογή και έχει άμεση επίγνωση των περιπτώσεων στις οποίες υπάρχει στην πράξη ανάγκη για νέα νομοθεσία.

Ωστόσο, οι νέοι νόμοι δεν μπορούν να καταρτισθούν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και μόνο. Το Bundesrat και το Bundestag έχουν επίσης το δικαίωμα να υποβάλουν νομοσχέδια.

Πρωτοβουλίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης ή του Bundesrat

Εάν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επιθυμεί να τροποποιήσει ή να τροποποιήσει νόμο, ο ομοσπονδιακός καγκελάριος ή ο ομοσπονδιακός καγκελάριος πρέπει πρώτα να διαβιβάσει το νομοσχέδιο στο Bundesrat.

Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο έχει στη συνέχεια κατά κανόνα έξι εβδομάδες για να εκδώσει γνωμοδότηση σχετικά με την οποία η κυβέρνηση μπορεί να υποβάλει γραπτές παρατηρήσεις. Ο ομοσπονδιακός καγκελάριος και ο ομοσπονδιακός καγκελάριος θα διαβιβάσουν στη συνέχεια το σχέδιο στο Bundestag με τη γνώμη του Bundesrat. Εξαίρεση από τη διαδικασία αυτή είναι ο νόμος περί δημόσιων οικονομικών: Εν προκειμένω, τα νομοσχέδια αποστέλλονται ταυτόχρονα στο Bundesrat και το Bundestag.

Παρόμοια διαδικασία εφαρμόζεται στη νομοθετική πρωτοβουλία του ομοσπονδιακού συμβουλίου. Αφού η πλειοψηφία των μελών του Bundesrat επέλεξε ένα νομοσχέδιο, το σχέδιο υπερισχύει της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Συνήθως στέλνετε τη γνώμη σας στο Bundestag εντός έξι εβδομάδων και στη συνέχεια τη διαβιβάζει στο Bundestag.

Πρωτοβουλίες του μέσου της Ομοσπονδιακής Βουλής

Τα νομοσχέδια μπορούν επίσης να ξεκινήσουν από τα μέλη του γερμανικού ομοσπονδιακού κοινοβουλίου (Bundestag): Από τουλάχιστον μία πολιτική ομάδα ή τουλάχιστον πέντε τοις εκατό από το Bundestag.

Τα σχέδια αυτά δεν χρειάζεται να υποβάλλονται στο Bundesrat. Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση καταρτίζει ιδιαίτερα εστιασμένα νομοσχέδια για τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες.

Διανομή του υποδείγματος

Προτού μπορέσει ένα νομοσχέδιο να συζητηθεί στο Bundestag, πρέπει πρώτα να διαβιβαστεί στον Πρόεδρο του Bundestag και να καταχωρηθεί από τη διοίκηση.

Στη συνέχεια διανέμονται σε όλα τα μέλη του Bundestag, του Bundesrat και των ομοσπονδιακών υπουργείων, είτε σε έντυπη μορφή είτε, κατά κανόνα, με ηλεκτρονικά μέσα.

Μόλις το σχέδιο νόμου τεθεί στην ημερήσια διάταξη της ολομέλειας, κατάφερε να συμμετάσχει στο πρώτο μέρος της πρότασης: Αντιμετωπίζει πλέον τη δημόσια και την επίσημη συνεδρίασή του στο Bundestag.

Τρεις αναγνώσεις στην ολομέλεια

Γενικά, τα νομοσχέδια στη συνεδρίαση της ολομέλειας του Bundestag διέρχονται από τρεις συζητήσεις — τις λεγόμενες αναγνώσεις.

Η πρώτη ανάγνωση αποτελεί αντικείμενο ανταλλαγής απόψεων μόνο εφόσον εγκριθεί από το Συμβούλιο των ηλικιωμένων (του εκτελεστικού οργάνου του Bundestag) ή εάν ζητηθεί από μία από τις πολιτικές ομάδες. Αυτό συμβαίνει συχνά στην περίπτωση νομοθετικών έργων που είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενα ή ενδιαφέροντα για το κοινό.

Πρωταρχικός στόχος της πρώτης ανάγνωσης είναι να προσδιοριστούν μία ή περισσότερες επιτροπές βάσει των συστάσεων του Συμβουλίου για τη Γήρανση, οι οποίες θα ασχοληθούν με το σχέδιο νόμου και θα το προετοιμάσουν για τη δεύτερη ανάγνωση.

Όταν ορίζονται περισσότερες της μιας επιτροπές, μια επιτροπή είναι η αρμόδια επί της ουσίας επιτροπή. Ως εκ τούτου, είναι υπεύθυνος για την πρόοδο της διαδικασίας. Οι άλλες επιτροπές έχουν συμβουλευτικό ρόλο.

Εργασίες στις επιτροπές

Το λεπτομερές έργο της νομοθεσίας λαμβάνει χώρα στις μόνιμες επιτροπές με μέλη από όλες τις πολιτικές ομάδες. Τα μέλη της ΕΟΚΕ βρίσκονται στον τομέα των συζητήσεων και των συνεδριάσεων. Μπορούν επίσης να καλούν τους ενδιαφερόμενους φορείς και εμπειρογνώμονες σε δημόσιες ακροάσεις.

Παράλληλα με τις εργασίες της επιτροπής, οι πολιτικές ομάδες συγκρότησαν ομάδες εργασίας στις οποίες καθορίζουν και καθορίζουν τις δικές τους θέσεις.

Οι επιτροπές δεν δημιουργούν σπάνια γέφυρες μεταξύ των πολιτικών ομάδων. Η αλληλεπίδραση μεταξύ της κυβέρνησης και των αντιπολιτευόμενων ομάδων σημαίνει ότι τα περισσότερα νομοσχέδια αναθεωρούνται περισσότερο ή λιγότερο.

Μετά το πέρας της διαδικασίας, η αρμόδια επιτροπή υποβάλλει στην Ολομέλεια έκθεση σχετικά με την πρόοδο και τα αποτελέσματα των συζητήσεων. Οι συστάσεις του για αποφάσεις αποτελούν τη βάση για τη δεύτερη ανάγνωση στην ολομέλεια.

2η ανάγνωση

Πριν από τη δεύτερη ανάγνωση, όλοι οι βουλευτές του ΕΚ έλαβαν τη δημοσιευθείσα σύσταση για έκδοση απόφασης σε έντυπη μορφή. Είναι καλά προετοιμασμένοι για τη συζήτηση. Επιπλέον, κατά τις εσωτερικές συνεδριάσεις, οι πολιτικές ομάδες έχουν προσαρμόσει τη θέση τους κατά το παρελθόν, ώστε να μπορούν να επιδείξουν ενότητα κατά τη διάρκεια της δεύτερης δημόσιας συνεδρίασης.

Μετά τη γενική συζήτηση, όλες οι διατάξεις του νομοσχεδίου μπορούν να εφαρμοστούν μεμονωμένα. Ωστόσο, κατά γενικό κανόνα, το σχέδιο νόμου εγκρίνεται άμεσα.

Κάθε βουλευτής του Κοινοβουλίου μπορεί να καταθέσει τροπολογίες οι οποίες στη συνέχεια εξετάζονται απευθείας στην ολομέλεια. Εάν η Συνέλευση αποφασίσει να την τροποποιήσει, το νέο κείμενο του νομοσχεδίου πρέπει πρώτα να εκτυπωθεί και να διανεμηθεί. Τα δύο τρίτα των παρόντων μελών δύνανται, ωστόσο, να συναινέσουν στη διαδικασία αυτή. Στη συνέχεια, είναι δυνατή η άμεση ολοκλήρωση της τρίτης ανάγνωσης.

Ψηφοφορία σε τρίτη ανάγνωση

Νέα συζήτηση διεξάγεται σε τρίτη ανάγνωση μόνον εφόσον απαιτείται από πολιτική ομάδα ή από τουλάχιστον πέντε τοις εκατό των μελών του Bundestag.

Επίσης, οι τροπολογίες δεν επιτρέπονται πλέον από μεμονωμένους βουλευτές του ΕΚ, αλλά μόνο από πολιτικές ομάδες ή πέντε τοις εκατό των μελών του Bundestag και μόνο σε τροπολογίες σε δεύτερη ανάγνωση.

Στο τέλος της τρίτης ανάγνωσης θα πραγματοποιηθεί η τελική ψηφοφορία. Σε απάντηση του ερωτήματος που έθεσε ο Πρόεδρος του Bundestag μετά από έγκριση, ψήφο κατά και αποχές των βουλευτών.

Εάν το νομοσχέδιο έχει βρει την αναγκαία πλειοψηφία στο Bundestag, θα διαβιβαστεί στο Bundesrat.

Έγκριση του Bundesrat

Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο αποφασίζει μέσω του Bundesrat. Τα δικαιώματα συμμετοχής τους καθορίζονται με σαφήνεια.

Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο δεν μπορεί να τροποποιήσει τον νόμο που ψήφισε η Ομοσπονδιακή Βουλή. Ωστόσο, εάν δεν συμφωνεί με το νόμο, μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην επιτροπή συνδιαλλαγής. Η επιτροπή συνδιαλλαγής συγκεντρώνει τον ίδιο αριθμό μελών της Bundestag και του Bundesrat.

Σε ορισμένους νόμους, η έγκριση του Bundesrat είναι υποχρεωτική. Πρόκειται, για παράδειγμα, για τη νομοθεσία που αφορά τις οικονομικές και διοικητικές αρμοδιότητες των ομόσπονδων κρατών.

Σε περίπτωση ένστασης, το Bundestag μπορεί να επιτρέψει να τεθεί σε ισχύ ο νόμος, ακόμη και αν δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία στην επιτροπή συνδιαλλαγής. Ωστόσο, μια νέα ψηφοφορία στο Bundestag ζητεί την απόλυτη πλειοψηφία.

Έναρξη ισχύος

Μόλις το σχέδιο νόμου ψηφιστεί από την Bundestag και το Bundesrat, πρέπει να υποβληθεί σε περαιτέρω εργασίες προκειμένου να μπορέσει να τεθεί σε ισχύ ως νόμος.

Ο νόμος εκδίδεται πρώτα και αποστέλλεται στον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο και στον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο και στον αρμόδιο υπουργό για την προσυπογραφή του.

Στη συνέχεια, ο ομοσπονδιακός πρόεδρος λαμβάνει το αντίγραφο του νόμου. Εξετάζει αν έχει αποδειχθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα και δεν αντίκειται προδήλως στον Θεμελιώδη Νόμο και δεν αντίκειται προδήλως στο περιεχόμενό του. Στη συνέχεια, την υπογράφει και τη δημοσιεύει στο Bundesgesetzblatt (Επίσημη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως).

Ως εκ τούτου, ο νόμος εκδίδεται. Εάν η Πράξη δεν προβλέπει συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης ισχύος, εφαρμόζεται αυτομάτως από την 14ή ημέρα μετά την έκδοση της ομοσπονδιακής νομοθεσίας.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στις ιστοσελίδες του Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροBundestag.

Νομικές βάσεις δεδομένων

Μέσω του Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροδιαδικτύου για τους ενδιαφερόμενους πολίτες, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης και Προστασίας των Καταναλωτών και το Ομοσπονδιακό Γραφείο Δικαιοσύνης παρέχουν στους ενδιαφερόμενους πολίτες σχεδόν το σύνολο της τρέχουσας ομοσπονδιακής νομοθεσίας χωρίς χρέωση στο διαδίκτυο. Οι νόμοι και οι κανονισμοί διατίθενται στις επικαιροποιημένες εκδόσεις τους. Ενοποιούνται από το κέντρο τεκμηρίωσης στο Ομοσπονδιακό Γραφείο Δικαιοσύνης. Πολλά σημαντικά νομοθετήματα είναι επίσης διαθέσιμα στην Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροαγγλική γλώσσα.

Επιπλέον, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, υπό την αιγίδα του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών, για τις κατασκευές και τις κατοικίες, διαθέτει Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροστο διαδίκτυο μια ευρεία βάση δεδομένων των επικαιροποιημένων διοικητικών κανόνων που ισχύουν δωρεάν στο διαδίκτυο για τις ανώτατες ομοσπονδιακές αρχές.

Δεδομένου ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είναι ομοσπονδιακό κράτος, τα ομόσπονδα κράτη ρυθμίζουν τη δημοσίευσή τους. Στη βάση αυτή έχουν δημιουργήσει δικούς τους δικτυακούς τόπους, οι οποίοι συνδέονται με Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυρο τη διαδικτυακή πύλη για τη δικαιοσύνη της Ομοσπονδίας και των ομόσπονδων κρατιδίων.

Σχετικοί σύνδεσμοι

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροFederal Gazette

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροΝόμοι στο Διαδίκτυο

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροΜετάφραση των λογαριασμών στα αγγλικά στους νόμους στο Διαδίκτυο

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροΔιακυβέρνηση του Διαδικτύου

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροΗ Διαδικτυακή Πύλη της Δικαιοσύνης της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και τα Länder

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροBundestag

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροΟμοσπονδιακή κυβέρνηση


Αυτόματη μετάφραση του περιεχομένου. Ο ιδιοκτήτης της σελίδας αυτής δεν αποδέχεται καμία ευθύνη για την ποιότητα αυτής της μετάφρασης, που έγινε από μηχανή.

Τελευταία επικαιροποίηση: 30/08/2019