Zavrieť

BETA VERZIA PORTÁLU JE UŽ DOSTUPNÁ!

Navštívte BETA verziu Európskeho portálu elektronickej justície a napíšte nám, čo si o nej myslíte.

 
 

Navigačný riadok

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Prawo państwa członkowskiego - Łotwa

Ide o strojový preklad tejto stránky - vlastník webovej lokality neručí za jeho kvalitu.

Kvalita tohto prekladu bola ohodnotená ako: nespoľahlivá

Je podľa vás tento preklad užitočný?

W tej części znajdą Państwo informacje o systemie prawnym na Łotwie.


Źródła prawa

Łotwa jest częścią europejskiego porządku prawnego. Najważniejszymi źródłami prawa są pisemne ustawy wdrażające łotewski porządek prawny.

Prawodawstwo zewnętrzne

Zewnętrzne przepisy ustawowe i wykonawcze regulują stosunki prawne między podmiotami prawa publicznego a jednostkami lub podmiotami.

Rodzaje zewnętrznych aktów prawnych i ich skutki prawne:

  • Konstytucja Republiki Łotewskiej (Konstytucja);
  • inne ustawy;
  • Rozporządzenia Rady Ministrów;
  • Postanowienia Banku Łotwy, Komisji Rynku Finansowego i Kapitałowego oraz Komisji Utilities Publiczne (w łotewskim porządku prawnym przepisy te mają taką samą moc prawną jak przepisy wydawane przez Radę Ministrów);
  • Wiążące uchwały władz lokalnych.

Prawo Unii stosuje się w zależności od miejsca znajdującego się w hierarchii prawnej prawa zewnętrznego. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinno być również uwzględniane przez instytucje i sądy przy stosowaniu prawa Unii Europejskiej.

Przepisy prawa międzynarodowego, niezależnie od ich źródła, stosuje się zgodnie z ich miejscem w porządku prawnym zewnętrznej mocy prawnej. W przypadku rozbieżności między normą prawa międzynarodowego a łotewskim prawem o tej samej mocy prawnej zastosowanie ma zasada prawa międzynarodowego.

Wiążące przepisy dotyczące gmin są wiążące dla wszystkich osób fizycznych i prawnych na ich terytorium administracyjnym.

Przepisy zewnętrzne i inne przepisy są publikowane w Link otworzy się w nowym oknie Dzienniku Urzędowym Latvijas Vēstnesis. Publikacja oficjalna jest publiczna i wiążąca. Nikt nie może powoływać się na nieznajomość aktów prawnych lub oficjalnych ogłoszeń w dzienniku urzędowym.

Podmioty uprawnione do wydawania zewnętrznych aktów prawnych:

  • Ludność Łotwy – prawo do stanowienia prawa (1/10 – prawo do przedłożenia Sejmowi projektu ustawy; prawo do udziału w referendum),
  • Saeima (Parlament), organ ustawodawczy,
  • Rady Ministrów: prawo do stanowienia prawa,
  • Bank Łotwy, Komisja Rynku Finansowego i Kapitałowego oraz Komisja Przedsiębiorstw Użyteczności Publicznej – prawo do stanowienia prawa,
  • władze lokalne – prawo do stanowienia prawa.

Przepisy wewnętrzne

Wewnętrzny akt prawny jest aktem wydanym przez podmiot prawa publicznego w celu ustalenia własnego wewnętrznego postępowania lub uzgodnień na własny rachunek lub w celu dokonania wykładni ustaleń dotyczących stosowania zewnętrznego aktu ustawodawczego w obszarze jego działalności. Wewnętrzne przepisy ustawowe i wykonawcze nie są wiążące dla osób fizycznych. W związku z tym w przypadku gdy dana instytucja podejmuje decyzję dotyczącą osoby prywatnej, jej decyzja nie może opierać się na wewnętrznym akcie prawnym.

Rodzaje wewnętrznych przepisów ustawowych i wykonawczych:

  • regulamin wewnętrzny, regulamin wewnętrzny – instytucje, organy kolegialne powoływane przez instytucję lub organ oraz organizacja pracy;
  • zalecenia: określają zasady korzystania ze swobody uznania przewidzianej w przepisach ustawowych i wykonawczych w celu zapewnienia jednolitego traktowania w przypadku jednolitych przypadków. W niektórych przypadkach można odstąpić od zaleceń, jeżeli istnieją ku temu wystarczające powody;
  • instrukcje dotyczące stosowania zasad prawa zewnętrznego lub ogólnego;
  • przepisy wewnętrzne – ustanawiające procedury przyjmowania decyzji zarządczej, wykonywania obowiązków przez urzędników i innych pracowników, zasady postępowania, ochronę zatrudnienia w instytucji oraz wszelkie inne kwestie związane z funkcjonowaniem instytucji.

Rodzaje przepisów wewnętrznych są równe pod względem skutku prawnego. W przypadku rozbieżności między wewnętrznymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi stosuje się akt wydany przez organ wyższy lub urzędnik.

W przypadku, gdy urzędnik wykryje sprzeczność między wewnętrznymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi wydanymi przez instytucje lub urzędników szczebla hierarchicznego, stosuje się:
  1. zasady ogólnej, o ile nie narusza to konkretnego przepisu;
  2. najnowsze przepisy wewnętrzne, jeżeli oba przepisy mają charakter ogólny lub szczegółowy. Decydujące znaczenie ma data przyjęcia wewnętrznego aktu prawnego.
Jeżeli urzędnik stwierdzi sprzeczność między prawem wewnętrznym a zewnętrznym aktem regulacyjnym, stosuje zewnętrzny akt prawny.

Podmioty uprawnione do wydawania przepisów ustawowych i wykonawczych:

  • Rada Ministrów;
  • Członek Rady Ministrów;
  • pochodny podmiot publiczny;
  • szef Urzędu;
  • Kierownik wydziału instytucji.

Rodzaje źródeł prawnych – opis

Rodzaje źródeł prawnych:

  • przepisy ustawowe i wykonawcze – akty prawne zawierające przepisy prawne, wprowadzane w życie, wprowadzane do nich lub uchylane. Przepisy ustawowe i wykonawcze są podzielone na zewnętrzne przepisy ustawowe i wykonawcze oraz wewnętrzne przepisy ustawowe i wykonawcze;
  • ogólne zasady prawa – pisemne (ustawowe) lub niepisane ramy regulujące obiektywne prawo życia publicznego;
  • zwyczajowe przepisy prawne – zasady behawioralne, które powstały w wyniku długotrwałego, rzeczywistego użytkowania. Prawo zwyczajowe ma zastosowanie w przypadku, gdy prawo lub inne zewnętrzne regulacje prawne nie przewidują odpowiedniego uregulowania sprawy, jak również wykładni przepisów prawa;
  • orzecznictwo – zbiór orzeczeń sądowych zawierający abstrakcyjne opinie prawne o charakterze abstrakcyjnym, które sędziowie w innych sprawach mogą wykorzystywać w swoim toku rozumowania;
  • doktryna prawna, istniejący zespół wiedzy naukowej, który wyjaśnia przepisy prawne, ich pochodzenie i stosowanie. Doktryna prawna jest szeroko stosowana w procesie uzasadniania decyzji organów sądowych i organów administracji publicznej.

Hierarchia źródeł prawa

Pierwotne źródła prawa

  • prawodawstwo: źródło prawa o wyższej mocy prawnej. Przepisy ustawowe i wykonawcze są stosowane zgodnie z ich miejscem w porządku prawnym obowiązującego prawodawstwa zewnętrznego;
  • ogólne zasady prawa – źródło prawa mające zastosowanie w przypadku, gdy dana sprawa nie podlega prawu zewnętrznemu. Są one również wykorzystywane w interpretacji przepisów ustawowych i wykonawczych. Ogólne zasady prawa nie mają, z punktu widzenia mocy prawnej, rangi pari passu;
  • prawo zwyczajowe: w przypadku gdy prawo lub inny zewnętrzny akt prawny nie przewiduje odpowiedniego uregulowania sprawy, a także tłumaczenia przepisów prawnych.

Wtórne źródła prawa

  • orzecznictwo – orzeczenia Trybunału, które zgodnie z regulaminem wewnętrznym są wiążące dla sądów rozpatrujących roszczenia. Orzeczenia takie są wykonalne, obowiązkowe dla wszystkich i traktowane w taki sam sposób jak prawo.

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wiążą wszystkie organy krajowe i lokalne, instytucje i urzędników, w tym sądy, oraz osoby fizyczne i prawne. Przepis (akt) uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z przepisem prawnym o wyższej mocy prawnej uznaje się za nieważny od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego, chyba że Trybunał Konstytucyjny postanowi inaczej.

Jeżeli Trybunał Konstytucyjny uznał, że umowa międzynarodowa podpisana lub zawarta przez Łotwę jest niezgodna z Konstytucją, Rada Ministrów musi niezwłocznie podjąć kroki w celu zmiany, wypowiedzenia, zawieszenia lub wycofania się z umowy.

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zakończenia postępowania, w którym interpretuje się prawo, jest wiążące dla wszystkich organów, organów i urzędników krajowych i lokalnych, sądów oraz osób fizycznych i prawnych.

  • doktryna prawa jest szeroko stosowana w toku rozumowania sądowego i krajowych decyzji regulacyjnych. Doktryna prawna nie wywołuje skutków prawnych i nie jest powszechnie wiążąca.

System instytucjonalny

Podmioty upoważnione do wydawania zewnętrznych przepisów ustawowych i wykonawczych

Saeima i naród łotewski w prawach do głosowania – prawo do działalności ustawodawczej.

Rada Ministrów może wydawać przepisy prawa zewnętrznego – rozporządzenia w następujących przypadkach:

  • na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie;
  • zatwierdzenia lub zawieszenia wykonania umowy międzynarodowej lub jej projektu, chyba że Konstytucja lub Konstytucja nie stanowią inaczej;
  • w przypadku gdy wymaga tego prawo Unii Europejskiej, a odnośne pytanie prawne nie jest regulowane. Takie przepisy nie mogą ograniczać praw podstawowych osoby prywatnej.

Bank Łotwy, Komisja Rynku Finansowego i Kapitałowego oraz KomisjaRegulacyjna Sektora Publicznego — prawo do posiadania przepisów zewnętrznych (rozporządzeń) wydawanych wyłącznie na podstawie mandatu ustawowego w sprawach wchodzących w zakres jej kompetencji.

Władze lokalne — prawo do posiadania ustawowych lub zewnętrznych aktów prawnych opartych na rozporządzeniach Rady Ministrów (wiążące przepisy).

Proces tworzenia aktów prawnych

W niniejszej sekcji przedstawiono w zarysie procedury opracowywania przepisów ustawowych i wykonawczych.

Przepisy

Składanie parlamentowi projektów ustaw

Projekty ustaw mogą być przedkładane Sejmowi przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Radę Ministrów, komisje Saeima, co najmniej pięciu posłów, oraz w przypadkach i zgodnie z Konstytucją Republiki Łotewskiej, jedną dziesiątą wyborców.

Rozpatrzenie i przyjęcie projektów ustaw w Saeima

Saeima (Parlament) rozpatruje projekt ustawy w trzech czytaniach. Dwa czytania obejmują projekty ustaw, które uznaje się za pilne, budżet państwa, poprawki do budżetu krajowego oraz projekty ustaw przewidujące zatwierdzenie traktatów międzynarodowych.

Projekt ustawy uznaje się za przyjęty i obowiązuje wtedy, gdy zostanie on rozpatrzony w trzech czytaniach lub, w przypadkach, o których mowa powyżej, w dwóch czytaniach oraz, jako całość, przez bezwzględną większość obecnych członków wchodzących w jego skład.

Reklamowanie aktów prawnych

Teksty ustaw przyjętych przez Saeima są przekazywane Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

Przewodniczący ogłasza ustawy przyjęte przez parlament nie później niż dziesięć dni po ich przyjęciu i nie później niż w dniu dwudziestego pierwszego dnia po ich przyjęciu. Niniejsza ustawa wchodzi w życie 14 dni po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Republiki Łotewskiej Latvijas Vēstnesis, jeżeli nie przewidziano innego terminu.

Prawo do zawieszenia wydania ustawy

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest uprawniony do żądania drugiej rewizji prawa lub zawieszenia publikacji ustawy na okres dwóch miesięcy.

Z własnej inicjatywy i zawieszenia publikacji ustawy z własnej inicjatywy, na wniosek nie mniej niż jednej trzeciej jego kadencji, prawo prezydenta republiki stosuje się z własnej inicjatywy. Z prawa tego może skorzystać przewodniczący lub jedna trzecia posłów do Sejmu w terminie dziesięciu dni od daty przyjęcia ustawy przez Saeima.

Zgodnie z tymi zasadami prawo jest poddawane pod referendum, jeżeli nie mniej niż jedna dziesiąta głosujących zwróci się o to w procesie zbierania podpisów. Jeżeli jednak nie otrzyma takiego wniosku w ciągu dwóch miesięcy, opublikowane zostanie prawo. Referendum nie ma jednak miejsca, jeżeli Saeima zagłosuje nad przedmiotową ustawą, a głosowanie jest nie mniejsze niż trzy czwarte wszystkich członków Saeima.

Przyjęcie przez Saeima i przez prezydenta państwa może, w przypadku gdy weźmie w nim udział co najmniej połowa wyborców uczestniczących w ostatnich wyborach parlamentarnych, obalić referendum, jeżeli przynajmniej połowa wyborców w ostatniej kadencji parlamentarnej weźmie udział w referendum, a większość głosów opowiedziała się za zniesieniem tego prawa.

Nie można jednak poddać wszystkich ustaw referendum. Budżet i przepisy dotyczące zaciągania pożyczek, podatków, ceł, taryf kolejowych, rządu wojennego, wojny i rozpoczęcia działalności, budowania pokoju, deklaracji pokoju i jego zamknięcia, mobilizacji i demobilizacji oraz umów dewizowych nie mogą zostać udostępnione do głosowania w głosowaniu w głosowaniu.

Wejście w życie ustawy

Niniejsza ustawa wchodzi w życie 14 dni po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Republiki Łotewskiej w przypadku braku innego terminu określonego przez prawo. Data wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczyna się od następnego dnia po jej opublikowaniu.

Stwierdzenie nieważności ustawy

Ustawa wygasa w następujących przypadkach:
  • z zastrzeżeniem wejścia w życie ustawy o uznaniu danego prawa za wygasłe
  • w przypadku gdy weszły w życie inne przepisy przepisów przejściowych, które przewidują utratę siły danego prawa;
  • w przypadku gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego weszło w życie, które przewiduje uznanie odnośnego prawa za wygasłe;
  • upływ czasu obowiązywania ustawy w czasie, gdy ustawa została przyjęta na innej podstawie.

Rozporządzenia Rady Ministrów

Przedłożenie projektu rozporządzenia Rady Ministrów Radzie Ministrów

Członek Rady Ministrów jest uprawniony do przedłożenia projektu rozporządzenia Radzie Ministrów przez członka gabinetu ministra.

Kierownicy innych instytucji rządowych i samorządowych, jak również organizacje pozarządowe i organizacje partnerów społecznych mają prawo do przedłożenia projektu ustawy do posiedzenia Komitetu Ministrów lub na posiedzeniu Rady Ministrów wyłącznie za pośrednictwem członka Rady Ministrów odpowiedzialnego politycznie za dany sektor, sektor lub podsektor.

Rozpatrzenie i przyjęcie projektu rozporządzenia Rady Ministrów

Projekty rozporządzeń przedłożone Radzie Ministrów są publikowane i omawiane podczas posiedzenia Sekretarzy Stanu. Po zwołaniu zgromadzenia projekt rozporządzenia Rady Ministrów jest przekazywany właściwym ministerstwom oraz, w stosownych przypadkach, innym właściwym organom. Ministerstwo Sprawiedliwości i Ministerstwo Finansów wydają opinie w sprawie wszystkich projektów aktów prawnych. Przedstawiciele organizacji pozarządowych mogą również przedstawiać opinie w trakcie postępowania pojednawczego.

Projekt zharmonizowanych przepisów jest rozpatrywany na posiedzeniu Rady Ministrów, lecz nie jest uzgodniony na posiedzeniu Sekretarzy Stanu lub na posiedzeniu Komitetu Rady Ministrów. Projekty, które zostały uzgodnione, podlegają posiedzeniu Rady Ministrów. Jeżeli projekt przepisów zostanie zatwierdzony na posiedzeniu Rady Ministrów, zostanie ono uznane za przyjęte i zostanie przekształcone w rozporządzenie Rady Ministrów.

Ogłaszanie rozporządzeń Rady Ministrów

Regulamin Rady Ministrów ogłasza się w drodze publikacji w Dzienniku Urzędowym Republiki Łotewskiej Latvijas Vēstnesis.

Wejście w życie rozporządzenia Rady Ministrów

Rozporządzenia Rady Ministrów wchodzą w życie następnego dnia po ich opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Republiki Łotewskiej w przypadku braku innego terminu wejścia w życie.

Deklaracja rozporządzeń Rady Ministrów

Przestają obowiązywać rozporządzenia Rady Ministrów w następujących przypadkach:

  • wejście w życie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie unieważnienia odpowiednich rozporządzeń Rady Ministrów;
  • w przypadku wejścia w życie ostatniej kwestii dotyczącej wydania przez Radę Ministrów, która przewiduje unieważnienie odpowiednich rozporządzeń Rady Ministrów;
  • w przypadku gdy prawo, na podstawie którego wydano odpowiednie rozporządzenie Rady Ministrów, nie wygasa;
  • po wejściu w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który przewiduje unieważnienie odpowiednich rozporządzeń Rady Ministrów;
  • termin obowiązywania rozporządzeń Rady Ministrów w sytuacji, gdy rozporządzenia Rady Ministrów zostały przyjęte na zasadzie tymczasowości.

Zasady Banku Łotwy, Komisji Rynku Finansowego i Kapitałowego oraz Komisji Sektora Publicznego

Procedura promulgacji, wejścia w życie i utraty mocy przepisów Banku Łotwy, Komisji Rynku Finansowego i Kapitałowego oraz Komisji Publicznej Utilities jest taka sama jak w przypadku rozporządzenia Rady Ministrów, wejścia w życie i utraty siły.

Akty prawne wydane przez władze lokalne (wiążące przepisy);

Przedkładanie projektów rozporządzeń władz lokalnych radzie gminy

Projekt przepisów dla władz lokalnych w radzie gminy może zostać przedłożony przez przewodniczącego rady, radę rady, radę miasta, inicjator posiedzenia nadzwyczajnego i dyrektora zarządzającego miasta lub parafii cywilnej.

Rozpatrzenie i przyjęcie projektu regulaminu władz lokalnych

Projekty rozporządzeń, które są wiążące dla władz lokalnych, są przyjmowane i stają się wiążące, pod warunkiem że ponad połowa członków rady gminy w przedmiotowej obecności głosowała za, a prawo nie stanowi inaczej.

Rada przesyła pisemne i elektroniczne komunikaty do Ministerstwa Ochrony Środowiska i Rozwoju Regionalnego, które oceniają zgodność z prawem wiążących przepisów przyjętych przez gminę w terminie trzech dni roboczych od daty otrzymania wiążących rozporządzeń i przekazują odpowiednie opinie władzom lokalnym w ciągu trzech dni roboczych od podpisania wiążących rozporządzeń i przekazują je drogą elektroniczną w terminie trzech dni roboczych od ich podpisania.

Jeżeli opinia Ministerstwa Ochrony Środowiska i Rozwoju Regionalnego nie sprzeciwia się przyjętej wiążącej zasadzie państwa prawa lub gminie w terminie określonym w ustawie, nie wydano żadnej opinii, gmina ogłasza przyjęcie wiążących przepisów.

Po otrzymaniu opinii Ministerstwa Ochrony Środowiska i Rozwoju Regionalnego, która uzasadnia niezgodność z prawem wiążących przepisów lub ich części, rada gminy określa wiążące postanowienia zawarte w opinii oraz określone wiążące przepisy. W przypadku gdy rada gminy nie zgadza się w całości lub w części z opinią, Rada w odpowiedni sposób uzasadnia swoją decyzję i wydaje wiążące przepisy. Wiążące reguły są przekazywane do Ministerstwa Ochrony Środowiska i Rozwoju Regionalnego w terminie trzech dni roboczych od ich podpisania na piśmie i w formie elektronicznej.

Wprowadzenie wiążących przepisów dla władz lokalnych

Rada Miasta Łotwy publikuje wiążące zasady i uzasadnienie w Link otworzy się w nowym oknieDzienniku Urzędowym Latvijas Vēstnesis. Urząd miasta publikuje wiążące przepisy i ich uzasadnienie w dzienniku urzędowym Latvijas Vēstnesis (od 06.11.2015 r.) lub w gazecie lokalnej lub w wydaniu wolnocłowym.

Rada gminy przyjmuje wiążące przepisy określające miejsce publikacji wiążących przepisów i opublikowane w Dzienniku Urzędowym Latvijas Vēstnesis. Rada gminy zmienia miejsce publikacji wiążących przepisów w odstępach czasu nieprzekraczających jednego roku. Po ich wejściu w życie na stronie internetowej władz lokalnych publikuje się obowiązkowe przepisy władz lokalnych lub regionalnych. Ponadto dostęp do wiążących zasad rady miejskiej zapewniony jest w budynku rady gminy oraz w administracji gminy lub miasta.

Wejście w życie wiążących przepisów dotyczących władz lokalnych

Wiążące zasady wchodzą w życie następnego dnia po ich oficjalnej publikacji w zadeklarowanych wydatkach, jeżeli nie wskazują one innej daty wejścia w życie.

Unieważnienie wiążących przepisów władz lokalnych

Obowiązujące przepisy władz lokalnych tracą moc w następujących przypadkach:

  • wejście w życie wiążących przepisów dotyczących uznawania odpowiednich wiążących przepisów w przypadku upływu terminu ważności;
  • w przypadku wejścia w życie zasady zamknięcia w odniesieniu do innych wiążących przepisów przewidujących unieważnienie odpowiednich wiążących przepisów;
  • wygaśnięcia wyższego ustawowego przepisu, na podstawie którego wydano odpowiednie wiążące przepisy;
  • jeżeli orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego weszło w życie, które przewiduje unieważnienie odpowiednich wiążących przepisów;
  • wiążący przepis stosuje się przez okres, w którym wiążące przepisy są przyjmowane przez pewien okres.

Prawne bazy danych

Dziennik Urzędowy Republiki Łotewskiej Latvijas Vēstnesis

Dziennik Urzędowy Latvijas Vēstnesis jest Dziennikiem Urzędowym Republiki Łotewskiej, a informacje w nim opublikowane to publikacja oficjalna.

  • Oficjalna publikacja jest publicznie dostępna i prawnie wiążąca.
  • Nikt nie może powoływać się na nieznajomość aktów prawnych lub oficjalnych ogłoszeń w dzienniku urzędowym.

Od dnia 1 lipca 2012 r. oficjalna publikacja urzędowej publikacji udostępniana jest w drodze oficjalnej publikacji dziennika urzędowego „Latvijas Vēstnesis” na stronie internetowej Link otworzy się w nowym okniehttps://www.vestnesis.lv. Informacje opublikowane na stronie internetowej https://www.vestnesis.lv Link otworzy się w nowym oknieprzed 1 lipca 2012 r. mają charakter informacyjny. Oficjalna publikacja tych informacji jest dostępna w formie dziennika „Latvijas Vēstnesis”.

Akty prawne w wersji skonsolidowanej

Teksty skonsolidowanych ustaw, rozporządzeń Rady Ministrów i innych ustaw i rozporządzeń są dostępne na łotewskiej stronie internetowej pod adresem Link otworzy się w nowym okniehttp://www.likumi.lv/. Wszystkie opublikowane ujednolicone przepisy prawne mają charakter informacyjny. Obiekt jest prowadzony przez oficjalnego wydawcę Link otworzy się w nowym oknie VSIA Latvijas Vēstnesis.

Urzędnik publikujący

Dziennik Urzędowy Latvijas Vēstnesis (podobnie jak w poprzednim dzienniku urzędowym Latvijas Vēstnesis) został wydany przez spółkę Link otworzy się w nowym oknie VSIA Latvijas Vēstnesis (Latvijas Vēstnesis).

Oficjalny wydawca pracuje zgodnie z wymogami normy międzynarodowej ISO 9001: 2015 (zarządzanie jakością) i ISO 27001: 2013 (ochrona informacji).

Czy dostęp do bazy jest bezpłatny?

Dziennik Urzędowy Republiki Łotewskiej „Latvijas Vēstnesis” jest dostępny bezpłatnie. Dostęp do elektronicznego archiwum publikacji dziennika „Latvijas Vēstnesis” jest również bezpłatny. Podobnie, dostęp bezpłatny jest również dostępny na stronie internetowej skonsolidowanych przepisów prawnych.

Linki

Link otworzy się w nowym oknieSejm Republiki Łotewskiej

Link otworzy się w nowym oknieRady Ministrów Republiki Łotewskiej

Link otworzy się w nowym oknieLatvijas Banka

Link otworzy się w nowym oknieKomisja ds. Rynku Finansowego i Kapitałowego

Link otworzy się w nowym oknieKomisja ds. usług publicznych w sektorach użyteczności publicznej

Link otworzy się w nowym oknieDane kontaktowe władz lokalnych na Łotwie

Link otworzy się w nowym oknieDziennik Urzędowy Latvijas Vēstnesis

Link otworzy się w nowym oknieUstawa Republiki Łotewskiej


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 22/10/2019