Chiudi

LA VERSIONE BETA DEL PORTALE È DISPONIBILE ORA!

Visita la versione BETA del portale europeo della giustizia elettronica e lascia un commento sulla tua esperienza sul sito!

 
 

Percorso di navigazione

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Εθνικό δίκαιο - Πορτογαλία

La pagina è stata tradotta automaticamente. Non è possibile garantirne la qualità.

La qualità della traduzione è stata giudicata: inaffidabile

La traduzione vi risulta utile?

Στην παρούσα σελίδα παρέχονται πληροφορίες σχετικά με το νομικό σύστημα της Πορτογαλίας.


1 Πράξεις ή πηγές δικαίου που καθορίζουν τους κανόνες δικαίου

Σύμφωνα με την παραδοσιακή προσέγγιση, στην Πορτογαλία πηγές δικαίου είναι:

  1. Οι συνταγματικοί νόμοι, οι οποίοι περιλαμβάνουν το ίδιο το Σύνταγμα της Πορτογαλίας, τους διάφορους συνταγματικούς νόμους και νόμους που τροποποιούν το Σύνταγμα.
  2. «κανόνες και αρχές του γενικού ή του κοινού διεθνούς δικαίου», «κανόνες που θεσπίζονται από διεθνείς συμβάσεις δεόντως κυρωμένες ή εγκριθείσες διεθνείς συμβάσεις», «κανόνες που εκδίδονται από τα αρμόδια όργανα διεθνών οργανισμών στους οποίους η Πορτογαλία είναι συμβαλλόμενο μέρος (...), υπό την προϋπόθεση ότι ορίζεται στις αντίστοιχες ιδρυτικές Συνθήκες»: οι «διατάξεις των Συνθηκών που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κανόνες που θεσπίζονται από τα θεσμικά όργανά της, κατά την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους» — άρθρο 8 του Συντάγματος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας·
  3. Κοινό δίκαιο, το οποίο περιλαμβάνει τους νόμους που εκδίδονται από τη Συνέλευση της Δημοκρατίας, τα νομοθετικά διατάγματα της κυβέρνησης και τα περιφερειακά νομοθετικά διατάγματα που εκδίδονται από τις νομοθετικές συνελεύσεις των Αυτόνομων Περιφερειών των Αζορών και της Μαδέρας·
  4. Όργανα με ισχύ ισοδύναμη εκείνης των νόμων, όπως οι πράξεις για την έγκριση διεθνών συμβάσεων, συνθηκών ή συμφωνιών, γενικά δεσμευτικών αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου που κηρύσσουν τα μέτρα αντισυνταγματικά ή παράνομα, συλλογικές συμβάσεις εργασίας και άλλα συλλογικά μέσα που ρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις·
  5. Κανονισμοί, ή νομοθετικές πράξεις χαμηλότερου καθεστώτος από ό, τι οι νόμοι, σκοπός των οποίων είναι η συμπλήρωση της νομοθεσίας και η συμπλήρωση των λεπτομερών στοιχείων ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή ή η εφαρμογή τους. Πρόκειται για εκτελεστικά διατάγματα, κανονισμούς, διατάγματα, διατάγματα περιφερειακής εφαρμογής, αποφάσεις, κανόνες, υπουργικές αποφάσεις, εκτελεστικές αποφάσεις, αστυνομικά διατάγματα που εκδίδονται από τους πολιτικούς διοικητές, καθώς και δημοτικά διατάγματα και κανονισμούς.

2 Άλλες πηγές δικαίου

Οι απόψεις διαφέρουν ως προς το παραδεκτό και τη σημασία άλλων πηγών εκτός της σφαίρας της πολιτικής εξουσίας του κράτους να δημιουργεί γραπτό νόμο. Οι εν λόγω απόψεις πηγάζουν ιδίως από το γεγονός ότι, για ορισμένες, οι πηγές αποτελούν μέσα για τη θέσπιση κανόνων δικαίου, ενώ, για άλλους, αποτελούν διαύλους με τους οποίους αποκαλύπτονται οι κανόνες και, για άλλους, αποτελούν και τα δύο μέσα για τη θέσπιση κανόνων και διαύλων για την αποκάλυψη των εν λόγω κανόνων. Μερικές φορές γίνεται διάκριση μεταξύ άμεσων και έμμεσων πηγών, με τις οποίες αποφεύγονται ορισμένες από τις δυσκολίες που προκύπτουν από τις διαφορές στη βασική προσέγγιση.

Αναφέρονται συνήθως ως πιθανές πηγές δικαίου:

  1. Το έθιμο, δηλαδή η επανειλημμένη και συνήθης υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης συμπεριφοράς που κατά κανόνα θεωρείται ότι είναι υποχρεωτική. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως πηγή δικαίου μόνο σε ορισμένους θεματικούς τομείς. Οι κανόνες που θεσπίζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί, για παράδειγμα, να βρεθούν στον τομέα του δημόσιου διεθνούς δικαίου (π.χ. η αρχή της ασυλίας των ξένων κρατών από τη δίωξη πηγάζει από τη συνήθεια), του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και του διοικητικού δικαίου·
  2. Νομολογία, δηλαδή το σύνολο των αρχών που προκύπτουν από αποφάσεις και αποφάσεις των δικαστηρίων· θεωρείται ότι σε ορισμένα τέταρτα δεν αποτελούν πραγματική πηγή δικαίου αλλά απλώς ως ένδειξη της σημασίας των νομικών διατάξεων με την παροχή λύσεων σε προβλήματα ερμηνείας που μπορούν να ακολουθηθούν σε άλλες περιπτώσεις, ανάλογα με το βάρος που φέρουν τα λογικά και τεχνικά επιχειρήματα στα οποία βασίζονται. Ορισμένοι συγγραφείς περιλαμβάνουν στην κατηγορία αυτή όχι μόνο δικαστικές αποφάσεις σε συγκεκριμένες υποθέσεις, αλλά και δικαστικές αποφάσεις που έχουν ισχύ νόμου (γενικά δεσμευτικές αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου) διότι, κατά την άποψή τους, αποτελούν όλα τα μέσα που ουσιαστικά δημιουργούν το εν γένει εφαρμοστέο δίκαιο.
  3. Δικαιοσύνη, βάσει της οποίας τα δικαστήρια εξουσιοδοτούνται να διατυπώνουν νομικούς κανόνες κατάλληλους για τα ειδικά χαρακτηριστικά των επιμέρους υποθέσεων στο πλαίσιο της εξέτασής τους, με βάση τις γενικές αρχές της δικαιοσύνης και την ηθική ευαισθητοποίηση του δικαστή. «Τα δικαστήρια μπορούν να εκδίδουν απόφαση βασιζόμενη στα ίδια κεφάλαια μόνον εφόσον: Α) όταν το επιτρέπει νομική διάταξη· Β) όταν δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των μερών και η έννομη σχέση δεν είναι διαθέσιμη· Γ) όταν τα μέρη έχουν συμφωνήσει στο παρελθόν για λόγους επιείκειας (άρθρο 4 του Αστικού Κώδικα).
  4. Χρήση, δηλαδή, επαναλαμβανόμενες κοινωνικές πρακτικές που δεν θεωρούνται υποχρεωτικές αλλά θεωρούνται σημαντικές στις νομικές συναλλαγές, ιδίως στην επισημοποίηση των νομικών σχέσεων, ιδίως στον τομέα του εμπορίου. Η χρήση μπορεί να λαμβάνεται υπόψη από τα δικαστήρια, όταν αυτό προβλέπεται από τον νόμο και εφόσον δεν είναι «αντίθετη προς τις αρχές της καλής πίστης» (άρθρο 3 του αστικού κώδικα). Συνεπώς, δεν είναι δυνατή η αυτοτελής δημιουργία νομικών κανόνων μέσω της χρήσης τους, και πολλοί από αυτούς δεν θεωρούν ότι η χρήση τους αποτελεί πραγματική πηγή δικαίου.
  5. Η θεωρία, ή οι απόψεις των συγγραφέων, δεν πρέπει να θεωρούνται ως πραγματική πηγή δικαίου, μολονότι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην επιστημονική και τεχνική εξέλιξη των νομικών γνώσεων και έχει σημαντικές επιπτώσεις στο τελικό αποτέλεσμα της εργασίας των υπευθύνων για την ερμηνεία και την εφαρμογή των κανόνων δικαίου.

3 Ιεράρχηση μεταξύ των διαφόρων μέσων

Όταν γίνεται αναφορά στην ιεραρχία των νόμων, νοείται η σχετική κατάσταση των διαφόρων νομικών πράξεων, δηλαδή η θέση τους σε μια κλίμακα που έχει παραγγελθεί.

Ορισμένοι υποστηρίζουν στο πλαίσιο αυτό ότι η ιεράρχηση μπορεί να γίνει μόνο βάσει της μεθόδου δημιουργίας. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, η ιεράρχηση δεν βασίζεται στη σχετική κατάσταση των νομικών κανόνων, αλλά εδραιώνεται μεταξύ των πηγών με τις οποίες δημιουργήθηκαν.

Όποια άποψη έχει γίνει, μπορεί να καταρτιστεί σειρά προτεραιότητας.

Η ιεραρχική κατάταξη των διαφόρων πηγών που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 έχει ως εξής:

1 Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας και το συνταγματικό δίκαιο·

2 Οι κανόνες και οι αρχές του γενικού ή του κοινού διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων (δηλαδή όλες οι πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β))·

3) Νόμοι και νομοθετικά διατάγματα·

4 Περιφερειακά νομοθετικά διατάγματα·

5 πράξεις με την ισοδύναμη ισχύ νόμων·

Κανονισμοί του 6.

4 Διαδικασίες για τη θέση σε ισχύ, στο εσωτερικό της εθνικής επικράτειας, των κανόνων που περιέχονται στις εθνικές νομικές πράξεις.

Η παραλαβή των διεθνών κανονιστικών πράξεων πληροί τα ακόλουθα κριτήρια, όπως αυτά περιγράφονται στο άρθρο 8 του Συντάγματος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας:

  1. «Οι κανόνες και οι αρχές του γενικού ή του κοινού διεθνούς δικαίου αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του πορτογαλικού δικαίου»·
  2. «Οι κανόνες που ορίζονται στις διεθνείς συμφωνίες που έχουν κυρωθεί ή εγκριθεί τίθενται σε ισχύ στην εσωτερική έννομη τάξη της Πορτογαλίας μετά την επίσημη δημοσίευσή τους, και εξακολουθούν να ισχύουν για όσο διάστημα είναι διεθνώς δεσμευτικά για το πορτογαλικό κράτος»·
  3. «Οι κανόνες που εκδίδονται από τα αρμόδια όργανα διεθνών οργανισμών στους οποίους ανήκει η Πορτογαλία τίθενται απευθείας σε ισχύ στο πορτογαλικό εσωτερικό δίκαιο, εφόσον αυτό προβλέπεται στις αντίστοιχες ιδρυτικές Συνθήκες.»·
  4. «Οι διατάξεις των συνθηκών που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κανόνες που εκδίδουν τα θεσμικά όργανά της κατά την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, εφαρμόζονται στο εσωτερικό πορτογαλικό δίκαιο σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης και με σεβασμό των θεμελιωδών αρχών του δημοκρατικού κράτους που βασίζεται στο κράτος δικαίου».

5 Διάφορες αρχές για τη θέσπιση κανόνων δικαίου

Οι αρχές που είναι αρμόδιες για τη θέσπιση κανόνων δικαίου είναι η συνέλευση της Δημοκρατίας, η κυβέρνηση, οι περιφερειακές κυβερνήσεις και τα νομοθετικά συγκροτήματα των Αζορών και της Μαδέρας, οι τοπικές αρχές και ορισμένες διοικητικές αρχές.

6 Διαδικασία έκδοσης των εν λόγω κανόνων δικαίου

Ο τρόπος με τον οποίο θεσπίζονται οι κανόνες ποικίλλει ανάλογα με τις συγκεκριμένες διαδικασίες που πρέπει να ακολουθεί κάθε οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τη θέσπιση των κανόνων. Ως εκ τούτου, τα διάφορα είδη νομοθετικών πράξεων παράγονται μέσω διαφορετικών διαδικασιών. Στη συνέχεια περιγράφονται οι δύο πιο επίσημες και οι σημαντικότερες διαδικασίες έγκρισης νομικών κανόνων.

Η πιο περίπλοκη διαδικασία, στην οποία συμμετέχει η Συνέλευση της Δημοκρατίας, περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια:

  1. Έναρξη νομοθεσίας: η νομοθεσία κινείται «με τους βουλευτές, τις κοινοβουλευτικές ομάδες και την κυβέρνηση, καθώς επίσης, υπό την επιφύλαξη των όρων και των προϋποθέσεων που προβλέπονται από τον νόμο, με τις ομάδες καταχωρισμένων εφορειών. η αρμόδια νομοθετική συνέλευση πρέπει να έχει την εξουσία να δρομολογεί νομοθεσία σε σχέση με τις αυτόνομες περιφέρειες» (άρθρο 1 παράγραφος 167 του Συντάγματος).
  2. Αρχική εισαγωγή, δημοσίευση, καταχώριση, αρίθμηση και αξιολόγηση — το στάδιο αυτό περιλαμβάνει την εξέταση του παραδεκτού της προσφοράς, της δημοσίευσής της στην Diário da Assistant, της διοικητικής μεταχείρισης και, τέλος, της αξιολόγησης του περιεχομένου της·
  3. Συζήτηση και έγκριση: περιλαμβάνει συζήτηση σχετικά με γενικά θέματα, μια συζήτηση για συγκεκριμένα σημεία, ψηφοφορία επί του συνόλου των λογαριασμών, ψηφοφορία επί συγκεκριμένων σημείων και τελική συνολική ψηφοφορία. Για τη διαβίβαση ενός τιμολογίου απαιτείται απλή πλειοψηφία, απόλυτη πλειοψηφία ή ειδική πλειοψηφία·
  4. Τον έλεγχο του Προέδρου της Δημοκρατίας εντός της προβλεπόμενης από τον νόμο προθεσμίας, Στη συνέχεια είτε δημοσιεύει το προτεινόμενο κείμενο είτε ασκεί το δικαίωμα αρνησικυρίας του. Στην τελευταία περίπτωση το μέτρο εξετάζεται εκ νέου από το Κοινοβούλιο. Εάν επιβεβαιωθεί η ψηφοφορία ή γίνουν τροποποιήσεις, το κείμενο διαβιβάζεται εκ νέου στον Πρόεδρο προς δημοσίευση, η οποία πρέπει επίσης να πραγματοποιηθεί εντός προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι υπεύθυνος για τη «έκδοση νόμων, νομοθετικών διαταγμάτων και κανονιστικών διαταγμάτων και διαταγμάτων και την έκδοση αποφάσεων για τη δημοσίευσή τους, καθώς και για την υπογραφή αποφάσεων της Συνέλευσης της Δημοκρατίας που εγκρίνουν διεθνείς συμφωνίες και άλλα κυβερνητικά διατάγματα» (άρθρο 134 στοιχείο β) του Συντάγματος).
  5. Δημοσίευση: μόλις δημοσιευθεί, ο Πρόεδρος πρέπει να αποφασίσει τη δημοσίευση του κειμένου της νέας νομοθεσίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.

Η διαδικασία με την οποία η κυβέρνηση θεσπίζει νομοθεσία περιλαμβάνει τα ακόλουθα κύρια στάδια:

  1. Έναρξη της νομοθεσίας: υποβάλλεται από το γραφείο του αρμόδιου υπουργού για την έκδοση νομοθετικής πράξης.
  2. Έρευνα: σε αυτό το στάδιο, ο υπουργός που προτείνει το σχέδιο πρέπει να μελετήσει γνωμοδοτήσεις και να προβεί σε διαβούλευση με τους φορείς που ορίζονται από το Σύνταγμα και τον νόμο.
  3. Προκαταρκτική και αναλυτική αξιολόγηση: οι προτάσεις εξετάζονται και αξιολογούνται αφού εγκριθούν αρχικά.
  4. Έγκριση: αν και ορισμένα είδη νομοθεσίας δεν χρειάζεται να εγκριθούν από το υπουργικό συμβούλιο, το τελευταίο είναι συνήθως αρμόδιο για την έγκριση του σχεδίου.
  5. Έλεγχος: «εντός σαράντα ημερών από την παραλαβή κάθε κυβερνητικού διατάγματος για τη δημοσίευση [...] ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είτε εκδίδει το διάταγμα είτε ασκεί το δικαίωμα αρνησικυρίας το οποίο έχει στη διάθεσή του. στην τελευταία αυτή περίπτωση, ενημερώνει εγγράφως την κυβέρνηση για τους σχετικούς λόγους» (άρθρο 4 παράγραφος 136 του Συντάγματος).
  6. Δημοσίευση του οριστικού κειμένου στην Επίσημη Εφημερίδα της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.

7 Διαδικασίες για τη θέση σε ισχύ εθνικών κανόνων

«Οι νόμοι είναι δεσμευτικοί μόνο μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα». «Μετά τη δημοσίευση του νόμου, ο νόμος αυτός αρχίζει να ισχύει μετά την εκπνοή της προθεσμίας που προβλέπεται από τον νόμο ή, ελλείψει σχετικής προθεσμίας, μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται από την ειδική νομοθεσία» (άρθρο 5 ΑΚ).

Λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρο 2 του ν. 74/98, της 11 Νοεμβρίου, όπως ισχύει:

η παράγραφος 1 — «Οι νομοθετικές πράξεις και οι λοιπές πράξεις γενικού περιεχομένου αρχίζουν να ισχύουν την ημέρα που ορίζεται σε αυτήν και, σε καμία περίπτωση, δεν αρχίζει η περίοδος ισχύος την ημέρα της δημοσίευσής τους.»

παράγραφος 2 — «Σε περίπτωση απουσίας καθορισμού ημέρας, τα διπλώματα που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο τίθενται σε ισχύ σε ολόκληρη την εθνική επικράτεια και στο εξωτερικό την 5η ημέρα μετά τη δημοσίευση».

παράγραφος 4 — Η προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 υπολογίζεται από την άμεση ημέρα κατά την οποία καθίσταται διαθέσιμη στον δικτυακό τόπο του Imprensa Nacional Casa da Moeda, SA.

8 Μέσα για τον διακανονισμό ενδεχόμενων διαφορών μεταξύ των διαφόρων νομικών κανόνων

Ο σημαντικότερος ρόλος στο πλαίσιο αυτό διαδραματίζει το Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο πρέπει να κηρύσσει αντισυνταγματικούς οποιουσδήποτε κανόνες έρχονται σε σύγκρουση με το πορτογαλικό Σύνταγμα ή τις αρχές που κατοχυρώνονται σε αυτό.

Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των ατομικών υποθέσεων που υποβάλλονται στην κρίση τους, τα δικαστήρια δεν μπορούν να εφαρμόζουν κανόνες που παραβιάζουν τις διατάξεις του Συντάγματος ή τις αρχές που απορρέουν από αυτό.

Στο πλαίσιο της ερμηνευτικής διαδικασίας που ακολουθείται για την αξιολόγηση των ερωτημάτων που υποβάλλονται σε αυτά, εναπόκειται στα δικαστήρια να αντιμετωπίσουν τυχόν συγκρούσεις που υφίστανται μεταξύ των διαφόρων κανόνων δικαίου, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη την προαναφερθείσα ιεράρχηση των πηγών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, πρέπει να θεωρούν το σύστημα ως ενιαίο σύνολο, χωρίς να αναγνωρίζονται τυχόν κενά ή ανακολουθίες, ιδίως λογικού ή σημασιολογικού χαρακτήρα, κατά τη στάθμιση των περιστάσεων υπό τις οποίες εκδόθηκαν οι κανόνες και των ειδικών συνθηκών που επικρατούσαν κατά τον χρόνο της διεξαγωγής της διαδικασίας, η οποία πάντοτε απαιτεί ελάχιστη διατύπωση, έστω και με απλή διατύπωση, με την προσέγγιση που ακολουθεί η νομοθεσία και με την παραδοχή ότι ο νομοθέτης επέλεξε τις «πλέον συνετές λύσεις» και μπόρεσε να «εκφράσει τις κατάλληλες προθέσεις του» (άρθρο 9 του αστικού κώδικα).

Όσον αφορά τις συγκρούσεις μεταξύ κανόνων στον τομέα του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, βλ. θέμα Εφαρμοστέο δίκαιο — Πορτογαλία.

Νομικές βάσεις δεδομένων

Η επίσημη βάση δεδομένωνΟ σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυρο Digesto (Digesto) είναι η επίσημη βάση δεδομένων της Πορτογαλίας και η Επίσημη Εφημερίδα της χώρας (Diário da República).

Digesto — ολοκληρωμένο σύστημα νομικών πληροφοριών

Το Digesto συστάθηκε με το ψήφισμα του υπουργικού συμβουλίου αριθ. 48/92 της 31 Δεκεμβρίου και προβλέπει τα εξής:

  1. Πράξεις που δημοσιεύθηκαν στην 1η και 2η σειρά της Diário da República
  2. Δωρεάν νομικές πληροφορίες κατά τρόπο ολοκληρωμένο, λεπτομερή και επικαιροποιημένο, συμπεριλαμβανομένων των εξής:
    1. Διάρκεια, παραγωγή αποτελεσμάτων και σημειώσεις για πράξεις που δημοσιεύθηκαν στην 1η σειρά του DR στις 5 Οκτωβρίου 1910 και διάφορα έγγραφα προηγούμενων δεκαετιών και πράξεων της 2ης σειράς RD που επεξεργάστηκε η PCMEX·
    2. Κάθε σχετική πληροφορία, όπως οι ισχύοντες κανόνες, κανονισμοί, αναπτυξιακοί κανονισμοί, αλλαγές που επήλθαν και προέκυψαν, το ισχύον κοινοτικό δίκαιο, διοικητικές κατευθυντήριες γραμμές της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμού, η νομολογία που εκδόθηκε και τα σχετικά μέσα συλλογικής ρύθμισης·
    3. Παρέχει πρόσβαση σε τρεις άλλες βάσεις δεδομένων: ΝΟΜΙΚΉ — Regional Legislative Data Base, REGTRADB — Special Labour Regulatory Database, και DGO-Dout — Ειδικές εγκυκλίους βάσης δεδομένων και γνωμοδοτήσεις της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμού.
    4. Παρέχει πρόσβαση, μέσω διαλειτουργικότητας με τις νομικές βάσεις δεδομένων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με την Εισαγγελία του γενικού εισαγγελέα (PGR) και τη Συνέλευση της Δημοκρατίας, μέσω της βάσης δεδομένων του οργανισμού πληρωμών (PA) — της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας αντίστοιχα, της νομολογίας των κύριων δικαστηρίων, των γνωμοδοτήσεων της Προεδρίας και όλων των προπαρασκευαστικών εργασιών για τον νόμο μετά την έναρξη της νομοθετικής πρωτοβουλίας μέχρι τη δημοσίευσή της.

Ηλεκτρονική Diário da República

Σύμφωνα με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 83/2016 της 16 Δεκεμβρίου 2006, η Diário da República είναι μια δημόσια υπηρεσία η οποία είναι καθολική και δωρεάν και εκδίδεται αποκλειστικά με ηλεκτρονικά μέσα. Αυτή η δημόσια υπηρεσία παρέχεται από το National Mint/Casa da Moeda S. A. (INCM), το οποίο καθιστά διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του την Diário da República. Η καθολική και ελεύθερη πρόσβαση περιλαμβάνει τη δυνατότητα εκτύπωσης, αρχειοθέτησης, αναζήτησης και ελεύθερης πρόσβασης στο περιεχόμενο των πράξεων που δημοσιεύονται στην 1η και 2η σειρά της Diário da República, σε ανοικτούς ηλεκτρονικούς μορφότυπους.

Η Diário da República καθίσταται διαθέσιμη σε υποχρεωτική βάση ως εξής:

  1. Οι νομικές πράξεις που απαιτούν δημοσίευση στην Diário da República, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος και του νόμου, ιδίως του νόμου αριθ. 74/98 της 11 Νοεμβρίου 2004, που τροποποιήθηκε και αναδημοσιεύτηκε με τον νόμο αριθ. 43/2014 της 11 Ιουλίου 2011.
  2. Επικαιροποιημένο εργαλείο διαβούλευσης σχετικά με το ενοποιημένο κείμενο, χωρίς νομική αξία, της σχετικής νομοθεσίας στο νομικό σύστημα·
  3. Εργαλείο διαβούλευσης με νόμιμο μεταφραστή όρων·
  4. Εργαλείο αναζήτησης, μέσω όρων, πράξεων που πρέπει να δημοσιεύονται στην Diário da República,
  5. Ορθή επεξεργασία και συστηματοποίηση των νομικών πληροφοριών·
  6. Διασύνδεση με πρόσθετες τομεακές νομικές βάσεις πληροφοριών, ιδίως τη νομολογία, το κοινοτικό δίκαιο, τις διοικητικές κατευθυντήριες γραμμές και τη νομική βιβλιογραφία·
  7. Δωρεάν αποστολής στο αντίστοιχο ηλεκτρονικό μήνυμα των αντίστοιχων συνδρομητών του αντίστοιχου δείκτη της 1ης και 2ης σειράς της Diário da República,

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

Ο σύνδεσμος ανοίγει σε νέο παράθυροDiário da República — Πορτογαλία


Αυτόματη μετάφραση του περιεχομένου. Ο ιδιοκτήτης της σελίδας αυτής δεν αποδέχεται καμία ευθύνη για την ποιότητα αυτής της μετάφρασης, που έγινε από μηχανή.

Τελευταία επικαιροποίηση: 26/08/2019