Luk

BETAVERSIONEN AF PORTALEN ER NU TILGÆNGELIG

Besøg betaversionen af den europæiske e-justice-portal, og giv os din feedback!

 
 

Sti

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Prawo państwa członkowskiego - Słowacja

Denne side er blevet maskinoversat. Der gives ingen garanti for oversættelsens kvalitet.

Oversættelsens kvalitet er blevet vurderet som: upålidelig

Er oversættelsen nyttig?

Na niniejszej stronie przedstawiono informacje dotyczące systemu prawnego Słowacji.


Informacje na temat porządku prawnego Słowacji są dostępne na stronie Link otworzy się w nowym oknieeuropejskiej sieci sądowej: Prawo cywilne.

Źródła prawa

Rodzaje instrumentów prawnych – opis

Terminu „źródła prawa” użyto tu w trzech znaczeniach:

  1. źródła prawa w sensie materialnym – istotne źródła prawa;
  2. źródła prawa w sensie epistemologicznym – źródła wiedzy o prawie;
  3. źródła prawa w sensie formalnym – formalne źródła prawa.

Na podstawie tego, jak powstają przepisy prawne i w jaki sposób są one wyrażane, tradycyjnie rozróżnia się cztery rodzaje źródeł prawa:

  • zwyczaj prawny;
  • precedens (prawo precedensowe);
  • akty normatywne o charakterze normatywnym;
  • umowy normatywne;
  • ogólne zasady prawne;
  • zdrowy rozsądek;
  • współczesne księgi, literatura prawna i ekspertyzy;
  • traktatów międzynarodowych, które zostały należycie włączone do systemu prawnego Republiki Słowackiej.

Hierarchia norm

Jedną z podstawowych zasad słowackiego porządku prawnego jest hierarchia norm. Zrozumienie jego właściwego miejsca w praktyce legislacyjnej i wdrażaniu ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia legalności. Hierarchia norm nie jest jednak wyłącznie kwestią zwykłego logicznego pierwszeństwa lub podporządkowania. Hierarchia odnosi się do całej kwestii uprawnionego organu. Przepis ten zawiera również kategoryczny wymóg, zgodnie z którym przepis może zostać ustanowiony jedynie przez organ, który jest do tego uprawniony na mocy ustawy, w granicach określonych w tej ustawie oraz jej własnych uprawnień ustawodawczych.

Przepisy prawne dzielą się na tzw. „moc prawną”. Moc prawna odnosi się do właściwości przepisów prawnych, przy czym jeden przepis podlega innej regulacji (tj. przepisowi o większej mocy prawnej) lub gdy przepis wywodzi się z przepisu o większej mocy prawnej. W sytuacji, w której przepisy prawa mają inną moc prawną, słabszy przepis nie może być sprzeczny z silniejszym postanowieniem, podczas gdy silniejszy przepis może być nadrzędny wobec słabszej.

W zależności od stopnia prawnego istnieje możliwość zorganizowania następujących przepisów:

Ustawodawstwo pierwotne (ustawy)

  • przepisy konstytucyjne (zawsze pierwotne)
  • ustawy (należące zawsze do ustawodawstwa pierwotnego lub wywodzące się z ustaw konstytucyjnych).

Ustawodawstwo wtórne (poniżej poziomu ustawy)

  • Regulacje rządowe – zawsze drugorzędne
  • przepisy wydawane przez organy administracji centralnej – zawsze będące ustawodawstwem wtórnym,
  • przepisy wydawane przez organy administracji lokalnej – będące ustawodawstwem pierwotnym lub wtórnym,
  • przepisy wydawane wyjątkowo przez organy niebędące organami administracji centralnej – zawsze będące ustawodawstwem wtórnym.

W tym systemie prawnym nadrzędność aktu oznacza, że wszystkie inne przepisy muszą z niego wypływać, muszą być z nim zgodne i nie mogą być z nim sprzeczne. W praktyce oznacza to, że gdy przepis usytuowany niżej w hierarchii jest sprzeczny z przepisem wyższej rangi, przestrzegać należy przepisu wyższej rangi.

Ramy instytucjonalne

Instytucje odpowiedzialne za przyjmowanie regulacji prawnych

Organy wymienione poniżej mają uprawnienia do przyjmowania przepisów prawnych (organy statutowe):

  • Krajowa Rada Republiki Słowackiej – Konstytucja, akty konstytucyjne, ustawy, umowy międzynarodowe wyższe niż ustawy, umowy międzynarodowe z mocą ustawy
  • Rząd Republiki Słowackiej – rozporządzenia rządowe
  • Ministerstwa i inne instytucje rządowe na szczeblu centralnym – dekrety, deklaracje i środki
  • Władze miejskie i miejskie – ogólnie wiążące przepisy
  • Władze miejskie i miejskie oraz instytucje samorządowe – rozporządzenia o zasięgu ogólnym

Proces przyjęcia

Etapy procesu legislacyjnego:

  • złożenie projektu ustawy – wszczęcie prawodawstwa
  • debata nad projektem ustawy
  • głosowanie (decyzja w sprawie projektu ustawy)
  • podpisanie przyjętego projektu ustawy
  • promulgacja (publikacja) aktu prawnego

Proces decyzyjny

Proces legislacyjny

Złożenie projektu ustawy – wszczęcie prawodawstwa

Projekt ustawy na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy nr 460/1992 Coll. (Konstytucja Republiki Słowackiej) może być złożony przez:

  • komisje Rady Narodowej Republiki Słowackiej
  • członkowie Rady Narodowej Republiki Słowackiej.
  • Rząd Republiki Słowackiej

Przedstawione rachunki zostały przedstawione w akapicie drugim wraz z uzasadnieniem.

Debata nad projektem ustawy

Zgodnie z regulaminem Rady Narodowej Republiki Słowackiej (ustawa nr 350/1996) rachunki za pomocą trzech czytań.

  1. Debata ogólna odbywa się w pierwszym czytaniu co do treści lub „filozofii” proponowanego prawa. Nie jest możliwe złożenie poprawek w tym czytaniu.
  2. W drugim czytaniu projekt ustawy jest omawiany przez komitet (-y) Rady, do którego (-ych) został przydzielony. Każdy rachunek musi przejść przez Komisję Konstytucyjną, w szczególności w zakresie zgodności z konstytucją, aktami konstytucyjnymi, traktatami międzynarodowymi wiążącymi dla Republiki Słowackiej, ustawami i prawem Unii Europejskiej. Następnie można zgłaszać poprawki i uzupełnienia, które są poddawane pod głosowanie po zakończeniu dyskusji w komisji. Z tego powodu należy zebrać różne stanowiska, zanim projekt ustawy zostanie omówiony na forum Rady Narodowej. Jeżeli właściwa komisja zatwierdzi wspólne sprawozdanie komisji w drodze specjalnej rezolucji, projekt ustawy zostanie przekazany Radzie Narodowej Republiki Słowackiej. Stanowi ona podstawę debaty i głosowania w Radzie Narodowej Słowacji nad wnioskiem w drugim czytaniu.
  3. Trzecie czytanie ogranicza się do tych przepisów ustawy, których zmiany lub uzupełnienia zostały zatwierdzone w drugim czytaniu. W trzecim czytaniu możliwe są jedynie korekty błędów redakcyjnych, gramatyki i błędów ortografia. Poprawki mające na celu usunięcie innych błędów muszą zostać złożone przez co najmniej 30 członków Rady Narodowej. Po ich przedyskutowaniu poddawane są pod głosowanie nad całością projektu ustawy.

Głosowanie (decyzja w sprawie projektu ustawy)

Aby ustawa została przyjęta, musi zostać przegłosowana przez co najmniej połowę obecnych członków.

Konstytucja może zostać zmieniona, a poszczególne artykuły uchylone jedynie większością kwalifikowaną, co oznacza trzy piąte wszystkich członków Rady Krajowej (tj. 3/5 z 150).

Kworum w Radzie Narodowej to kworum, jeżeli obecna jest co najmniej połowa jej członków.

Podpisanie przyjętego projektu ustawy

Przyjęty projekt ustawy podpisuje:

  • Prezydent Republiki Słowackiej
  • przewodniczący Rady Narodowej
  • premier

Ten etap procedury obejmuje sprawdzenie zawartości, poprawności proceduralnej i ostatecznej formy przyjętego rachunku. Podpisując postanowienia, posiadacze najwyższych rangą przedstawicieli organów konstytucyjnych zatwierdzają przepis w jego brzmieniu.

Przewodniczący ma prawo do wyrażenia „weto zawieszające” i odmawia podpisania aktu przyjętego ze względu na wadliwą treść. Następnie powinien przesłać przyjęty akt, wraz z uwagami, Radzie Krajowej, która zostanie poddana dalszej debacie.

Powrót następuje w drugim i trzecim czytaniu, na którym Rada Narodowa może – ale nie musi – uwzględnić uwagi przewodniczącego. Rada Narodowa może też ponownie uchylić zawieszenie weta, w którym to przypadku akt musi zostać ogłoszony, nawet bez podpisu prezydenta.

Promulgacja (publikacja) aktu prawnego

Ostatnim etapem procesu legislacyjnego jest ogłoszenie ustawy. Przepisy o ogólnokrajowym zastosowaniu terytorialnym są formalnie publikowane w Zbierce zákonov (Zbiór ustaw legislacyjnych) Republiki Słowackiej, który jest publikowany przez słowackie Ministerstwo Sprawiedliwości. Zbiór ustaw jest publicznym narzędziem wydawniczym Republiki Słowackiej. Dziennik Ustaw jest wydawany w formie elektronicznej i w formie papierowej. Forma elektronicznych i papierowych form zbioru przepisów ma takie same skutki prawne i identyczne treści. Elektroniczna forma zbioru przepisów jest dostępna bezpłatnie za pośrednictwem portalu EUR-Lex.

Wejście w życie/skutki

Przepisy te wchodzą w życie z dniem ich deklaracji w zbiorze ustaw.

Ustawy wchodzą w życie piętnastego dnia po ich promulgacji w zbiorze ustaw, o ile nie jest tam mowa o późniejszej dacie wejścia w życie.

Inne akty stają się wiążące w dniu ich deklaracji w zbiorze aktów prawnych.

Sposoby rozstrzygania sporów między różnymi systemami prawnymi

Akt normatywny o niższym stopniu mocy prawnej nie może stać w sprzeczności z aktem normatywnym wyższego stopnia prawa.

Akt normatywny może zostać uchylony lub zmieniony jedynie aktem ustawodawczym tej samej lub wyższej rangi.

W przypadku sprzeczności w przepisach o tej samej mocy prawnej praktyka ta ma na celu rozwiązanie takich sprzeczności, zgodnie z zasadą, że późniejsze rozporządzenie uchyla lub zmienia starszą zasadę i zgodnie z zasadą, że przepis szczególny uchyla lub zmienia zasadę ogólną.

Trybunał Konstytucyjny Republiki Słowackiej sprawdza i podejmuje decyzję o zgodności:

  • ustawy z Konstytucją
  • Przepisy rządu, ogólnie wiążące przepisy w ministerstwach i innych centralnych organach rządowych, z konstytucją, ustawami i ustawami
  • powszechnie wiążące regulacje organów samorządu terytorialnego z konstytucją i ustawami;
  • powszechnie obowiązujące przepisy prawne lokalnych organów administracji państwowej z konstytucją, ustawami i innymi powszechnie wiążącymi przepisami prawnymi;
  • powszechnie obowiązujące przepisy prawne z traktatami międzynarodowymi ogłoszonymi w sposób przewidziany w celu ogłoszenia ustaw.

W przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzeknie, że istnieje niezgodność między przepisami prawnymi, przepisy lub odpowiednie ich części lub zawarte w nich reguły tracą moc. Jeżeli organy, które wydały te przepisy, nie dostosują ich do odpowiednich norm wyższego rzędu w terminie ustawowym od dnia wydania orzeczenia, przepisy lub ich istotne części lub reguły w nich zawarte tracą moc.

Prawne bazy danych

Baza danych słowackiego Ministerstwa Sprawiedliwości

Portal Link otworzy się w nowym oknie „Elektroniczny Dziennik Ustaw” (Slov-lex) w słowackim Ministerstwie Sprawiedliwości opiera się na dwóch połączonych systemach informacyjnych:

  1. Punkt przegięcia – system informacyjny dotyczący przekazywania skierowanych do nich wiążących elektronicznych tekstów prawnych i innych norm
  2. ELegislation — the processing management information system na wszystkich etapach procesu legislacyjnego wyposażonych w zaawansowane narzędzia edycyjne dla producentów prawodawstwa

Korzyści dla grup docelowych:

Biorąc pod uwagę podstawową zasadę, że każda osoba jest świadoma ważnego i skutecznego prawa i jest świadoma swoich praw i obowiązków, które w praktyce są coraz trudniejsze ze względu na coraz większą liczbę i złożoność norm prawnych, słowacki projekt przyczyni się do lepszego wdrożenia tej zasady poprzez zapewnienie skutecznego dostępu do wszystkich istniejących przepisów.

  • W szczególności projekt krajowy będzie korzystać z projektu w formie prawa, formalnie i merytorycznie, do dostępnych praw i podnoszenia świadomości na temat nowych przepisów.
  • Prawnicy – aby uzyskać stały dostęp do prawa właściwego i zwrócić uwagę na nowe przepisy Republiki Słowackiej lub Unii Europejskiej, zarówno na ogół, jak i w szczególności na rozporządzeniach regulujących dziedziny, w których specjalizują się
  • Przedsiębiorca — otrzymuje również bezpłatny i ciągły dostęp do prawa właściwego oraz możliwość uzyskania informacji o nowych przepisach Republiki Słowackiej lub Unii Europejskiej zarówno w ogólności, jak i w szczególności w odniesieniu do regulacji dotyczących dziedzin, w których prowadzi działalność, oraz lepszego otoczenia regulacyjnego w celu stworzenia korzystniejszych warunków prowadzenia działalności gospodarczej i zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą.
  • Władze lokalne — bezpłatny i stały dostęp do źródła mającego zastosowanie prawa, a jednocześnie zmniejszenie obciążeń administracyjnych – obciążający administracyjny i kosztowny obowiązek zapewnienia dostępu do zbioru ustaw z ustaw w dniach roboczych, związany z poborem ustaw i ich archiwizowania, w celu zastąpienia uciążliwych obowiązków zapewnienia dostępu do zbioru ustaw w dniach roboczych.
  • Administracje krajowe – projekt zapewni bezpłatny i stały dostęp do źródła prawa właściwego, zmniejszenie obciążeń administracyjnych, a tym samym koszty finansowe procesu legislacyjnego, możliwość lepszego wykonywania zadań w dziedzinie stanowienia prawa i wdrażania przepisów Unii Europejskiej.
  • Organy sądowe — uzyskanie stałego i szybkiego dostępu do obowiązującego prawa w dowolnym z wybranych dni historii, możliwość odesłania do ustawodawstwa obowiązującego w czasie obowiązywania obowiązującego prawodawstwa, co umożliwi przynajmniej częściową eliminację rutynowych działań i zwiększenie skuteczności pracy sędziów i sędziów
  • Prawodawca będzie mógł skorzystać z skutecznego instrumentu prawnego w zakresie sporządzania aktów prawnych i administrowania procesem legislacyjnym, pozbawiając je niektórych skomplikowanych procedur administracyjnych i w większym stopniu skupić się na treści niniejszej opinii.

Powiązane linki

Link otworzy się w nowym okniePortal prawny i informacyjny


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 22/10/2019