Zavrieť

BETA VERZIA PORTÁLU JE UŽ DOSTUPNÁ!

Navštívte BETA verziu Európskeho portálu elektronickej justície a napíšte nám, čo si o nej myslíte.

 
 

Navigačný riadok

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Wzajemne uznawanie kar o charakterze pieniężnym

Ide o strojový preklad tejto stránky - vlastník webovej lokality neručí za jeho kvalitu.

Kvalita tohto prekladu bola ohodnotená ako: nespoľahlivá

Je podľa vás tento preklad užitočný?


Zasada wzajemnego uznawania, odnosi się również do wykonywania kar pieniężnych w sprawach transgranicznych poprzez ułatwienie egzekwowania takich kar w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym wymierzono kary.


Prawo UE, tj. decyzja ramowa 2005/214/JHA dotyczy stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym, dzięki czemu organy sądowe lub administracyjne sankcje finansowe do przekazywania bezpośrednio do organu w innym kraju UE oraz do zapewnienia, że kara ta jest uznawane i wykonywane bez dalszych formalności.Link otworzy się w nowym okniehttp://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A32005F0214

Zasada ta ma zastosowanie do wszystkich przestępstw, w przypadku których mogą zostać nałożone kary pieniężne i zniesiono weryfikację pod katem zasady podwójnej karalności w stosunku do 39 przestępstw (np. udziału w organizacji przestępczej, terroryzmu, handlu ludźmi, gwałtu, kradzieży, przestępstwa i wykroczenia w ruchu drogowym). Sankcje muszą być nakładane przez organy sądowe lub administracyjne w państwach członkowskich, a decyzja ta musi być ostateczny, tzn. nie istnieje już możliwość odwołania się od decyzji.

Orzeczenie, wraz z zaświadczeniem (107 Kb), jak przewidziano w decyzji ramowej może zostać przekazane organom właściwym państwa członkowskiego, w którym osoba fizyczna lub prawna, przeciwko której wydano orzeczenie, posiada mienie lub uzyskuje dochody, zwykle zamieszkuje lub posiada swoją zarejestrowaną siedzibę.fileDownload.do?id=e5112756-5a12-407f-9a49-0003763183ce Każde państwo członkowskie wyznacza jeden (lub więcej) organ, który na mocy jego prawa krajowego właściwe do celów zarządzania, wydawania decyzji w sprawie kar finansowych w przypadkach transgranicznych.

Państwo, do którego orzeczenie zostało przekazane mogą jedynie odmówić wykonania orzeczenia w ograniczonych przypadkach (np. w przypadku gdy świadectwo, o którym mowa, nie zostało przedłożone, jest niekompletne; kara o charakterze pieniężnym jest niższa niż 70 EUR; dana osoba została wprowadzona z limitów w odniesieniu do środka prawnego itp.). Wykonanie orzeczenia podlega prawu państwa wykonującego. Może ono nakładać kary pozbawienia wolności lub innej kary przewidziane w prawie krajowym w przypadku nieściągalności kary o charakterze pieniężnym. Kwoty uzyskane z egzekucji orzeczeń przypadają państwu wykonującemu, będzie, o ile nie zostanie ustalone inaczej przez dane państwa członkowskie.

Bardziej szczegółowe informacje dotyczące wdrożenia tego instrumentu w różnych państwach członkowskich, proszę kliknąć tutaj (nastąpi przekierowanie na odpowiednią stronę portalu europejskiej sieci sądowej w sprawach karnych).Link otworzy się w nowym okniehttp://www.ejn-crimjust.europa.eu/ejn/libcategories.aspx?Id=25


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Posledná aktualizácia: 06/06/2017