Zamknij

PORTAL JEST JUŻ DOSTĘPNY W WERSJI BETA!

Odwiedź europejski portal „e-Sprawiedliwość” w wersji beta i powiedz nam, co o nim myślisz!

 
 

Ścieżka nawigacji

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Wzajemne uznawanie środków ochrony w sprawach cywilnych - Estonia


WYSZUKIWANIE WŁAŚCIWYCH SĄDÓW I URZĘDÓW

Za pomocą tej wyszukiwarki można wyszukiwać sądy i urzędy posiadające kompetencje w odniesieniu do konkretnych europejskich instrumentów prawnych. Należy pamiętać o tym, że choć dokładamy wszelkich starań, aby wyniki były jak najdokładniejsze, mogą istnieć wyjątki, w przypadku których kompetencje nie zostały określone.

Estonia

Europejskie postępowanie transgraniczne – europejskie środki ochrony w sprawach cywilnych


Artykuł 17 - Informacje publicznie udostępniane

Artykuł 18 lit. a)(i) - organy, które są właściwe do wydawania środków ochrony i do wydawania zaświadczeń zgodnie z art. 5

Artykuł 18 lit. a)(ii) - organy, przed którymi należy powoływać się na środek ochrony wydany w innym państwie członkowskim lub które są właściwe do wykonania takiego środka

Artykuł 18 lit. a)(iii) - organy, które są właściwe w sprawie dostosowania środków ochrony zgodnie z art. 11 ust. 1

Artykuł 18 lit. a)(iv) - sądy, do których należy wystąpić z wnioskiem o odmowę uznania oraz, w stosownych przypadkach, o odmowę wykonania, zgodnie z art. 13;

Artykuł 18 lit. b) - język lub języki akceptowane w tłumaczeniach, o których mowa w art. 16 ust. 1

Artykuł 17 - Informacje publicznie udostępniane

Środki ochrony w sprawach cywilnych można stosować na podstawie art. 1055 ust. 1 Link otworzy się w nowym oknieustawy o prawie zobowiązań (võlaõigusseadus), który stanowi, że jeżeli bezprawna szkoda jest wyrządzana stale lub istnieje zagrożenie szkodą, ofiara lub osoba, której zagraża szkoda, ma prawo zażądać, by zachowanie powodujące powstanie szkody ustało lub by sprawca powstrzymał się od zachowania powodującego powstanie takiego zagrożenia. W przypadku uszkodzenia ciała, uszczerbku na zdrowiu, naruszenia prywatności lub innych dóbr osobistych, można zażądać, by sprawcy szkody zabroniono zbliżania się do danej osoby (na podstawie postanowienia o zakazie zbliżania się) oraz by uregulowano kwestie dotyczące mieszkania i kontaktów lub zastosowano inne środki. Zasady postępowania w zakresie stosowania środków ochrony w sprawach cywilnych określa art. 475 ust. 1 pkt 7 Link otworzy się w nowym okniekodeksu postępowania cywilnego (tsiviilkohtumenetluse seadustik), na podstawie którego wykonanie postanowienia o środkach ochrony i innych podobnych środkach służących ochronie dóbr osobistych wchodzi w zakres postępowania niespornego uregulowanego w rozdziale 55 i art. 544–549, określających szczegółowo przyjęcie postanowienia o środkach ochrony. Na podstawie art. 378 ust. 1 pkt 3, art. 546 i 551 ust. 1 kodeksu postępowania cywilnego środki ochrony w sprawach cywilnych mogą być stosowane jako środki w postępowaniu zabezpieczającym lub środki tymczasowe w postępowaniu niespornym.

Na podstawie art. 1055 ust. 1 ustawy o prawie zobowiązań można zażądać, by sprawcy szkody zabroniono zbliżania się do danej osoby (na podstawie postanowienia o zakazie zbliżania się), oraz by uregulowano kwestie dotyczące mieszkania i kontaktów lub zastosowano inne środki. Z tego powodu środki, które można zastosować do celów ochrony dóbr osobistych, nie są w ustawie wymienione wyczerpująco, a w określonych okolicznościach można zażądać zastosowania środka, który jest do tych okoliczności dostosowany i niezbędny.

Nie ma dostępnych statystyk dotyczących średniego okresu stosowania środków. W Estonii istnieje możliwość zastosowania na okres do trzech lat wielu środków na potrzeby ochrony prawa do prywatności i dóbr osobistych na podstawie art. 1055 ustawy o prawie zobowiązań. Zgodnie z analizą orzecznictwa dotyczącego postanowień o środkach ochrony, która została sporządzona przez Sąd Najwyższy w 2008 r., sądy mogą co do zasady wydawać postanowienia o środkach ochrony na okres do trzech lat.

Rozporządzenie (UE) nr 606/2013 obejmuje środki ochrony stosowane w sprawach cywilnych. Nie ma ono zastosowania do środków ochrony, które wchodzą w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 2201/2003. Do celów stosowania środków ochrony w sprawach cywilnych nie jest niezbędne, by czyn niezgodny z prawem był wymierzony w osobę, która jest zagrożona. Wystarczy, by wcześniejsze zachowanie obowiązanego dawało powody do obawy, że pozwany może skrzywdzić ofiarę lub naruszyć jej dobra osobiste. Środki ochrony w sprawach cywilnych nie są w ustawie wymienione wyczerpująco. Jeżeli jest to niezbędne, odpowiedni środek ochrony – niekoniecznie wymieniony w ustawie – może zostać zastosowany na potrzeby naprawienia danej sytuacji.

Osoba, która jest zagrożona lub która poniosła szkodę, może zażądać zastosowania środka ochrony w odrębnym postępowaniu albo w związku z innym roszczeniem. Na potrzeby zastosowania środka ochrony osoba znajdująca się w niebezpieczeństwie musi złożyć wniosek w Link otworzy się w nowym okniesądzie rejonowym (maakohus). Sąd rozpozna wniosek w postępowaniu nieprocesowym. Przed zastosowaniem środka ochrony sąd wysłucha osobę, przed którą zażądano ochrony, jak również osobę, w której interesie prowadzi się postępowanie w celu zastosowania środka ochrony. W razie potrzeby sąd wysłucha osoby blisko związane z osobą wymienioną powyżej lub przedstawicieli gminy wiejskiej lub samorządu miejskiego bądź organu policyjnego w miejscu zamieszkania tej osoby.

Wnioski składane do sądu muszą być sporządzone w języku estońskim oraz spełniać wymogi art. 338 i art. 363 kodeksu postępowania sądowego. Wszystkie wnioski muszą być złożone w formie czytelnego maszynopisu. W przypadkach, gdy jest to możliwe, należy złożyć elektroniczne kopie dokumentów procesowych wniesionych w formie papierowej. Pełnomocnicy, notariusze, komornicy, syndycy masy upadłości, organy samorządu lokalnego i organy administracji rządowej oraz inne osoby prawne składają dokumenty do sądu drogą elektroniczną, chyba że istnieje powód, by złożyć dokument w innej formie. Szczegółowe przepisy dotyczące wnoszenia elektronicznych pism do sądów, formatu załączników i wykazu dokumentów do złożenia za pośrednictwem portalu określa się w Link otworzy się w nowym oknierozporządzeniuLink otworzy się w nowym oknie ministra właściwego dla danej dziedziny. W przypadku gdy uczestnik postępowania składa w sądzie pisma w formie papierowej (oraz załączniki do tych pism) ma obowiązek przedłożyć odpowiednią liczbę odpisów, które zostaną następnie doręczone innym uczestnikom postępowania.

Za złożenie wniosku lub apelacji w postępowaniu niespornym należy uiścić opłatę skarbową w wysokości 50 euro. Opłatę skarbową w wysokości 50 euro należy uiścić przy wnoszeniu wniosku o zabezpieczenie roszczenia.

Na podstawie prawa estońskiego w sądzie w postępowaniu nieprocesowym dotyczącym środków ochrony w sprawach cywilnych nie istnieje przymus adwokacki.

Osoba, która ma obowiązek wykonać postanowienie o środkach ochrony w sprawach cywilnych lub innych środkach służących ochronie dóbr osobistych, może zaskarżyć postanowienie lub jego zmianę w sądzie. Apelacje należy składać pisemnie w sądzie okręgowym (ringkonnakohus) za pośrednictwem sądu rejonowego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Apelację należy wnieść w terminie 15 dniu od dnia doręczenia orzeczenia. Apelacja od orzeczenia nie może zostać wniesiona po pięciu miesiącach od dnia wydania orzeczenia w postepowaniu spornym lub niespornym, chyba że prawo stanowi inaczej. Jeżeli okoliczności się zmienią, sąd może uchylić lub zmienić postanowienie o środkach ochrony lub innych środkach służących ochronie dóbr osobistych. Przed uchyleniem lub zmianą środka ochrony sądy wysłuchują uczestników. Orzeczenie dotyczące środków ochrony lub innych środków służących ochronie dóbr osobistych doręcza się osobom w odniesieniu do których i na rzecz których takie środki się stosuje.

Wydane orzeczenia dotyczące środków ochrony są wykonywane od momentu ich doręczenia obowiązanemu (osobie stwarzającej zagrożenie).

Orzeczenie, na podstawie którego zarządzono środek ochrony, wykonuje komornik. Komornicy co do zasady dowiadują się o naruszeniu środka ochrony od osoby, która znajduje się w niebezpieczeństwie. Jeżeli środek ochrony zarządzono przed ustaleniem sposobu wykonywania prawa do osobistej styczności, sąd może zarządzić, by prawo do osobistej styczności było wykonywane w sposób, który uwzględnia stosowany środek ochrony. W swojej analizie z 2008 r. na temat orzecznictwa dotyczącego postanowień o środkach ochrony Sąd Najwyższy zajął pozycję, że jeżeli osoba znajdująca się w niebezpieczeństwie i osoba stwarzająca zagrożenie żyją (lub pracują) blisko siebie, bardziej odpowiednie jest ustalenie rozwiązań dotyczących kontaktu, a treść zakazów (środków ochrony) może składać się głównie z listy zakazanych czynności.

Artykuł 18 lit. a)(i) - organy, które są właściwe do wydawania środków ochrony i do wydawania zaświadczeń zgodnie z art. 5

W Estonii organami właściwymi do zarządzenia środków ochrony są sądy. Zgodnie z art. 5 sąd rejonowy, który zastosował środek ochrony, jest właściwy do wydania zaświadczenia dotyczącego środka ochrony. Na potrzeby zaświadczenia, które ma zostać wydane, należy złożyć wniosek do sądu rejonowego. Dane kontaktowe sądów estońskich są dostępne na Link otworzy się w nowym okniestronie internetowej sądów.

Artykuł 18 lit. a)(ii) - organy, przed którymi należy powoływać się na środek ochrony wydany w innym państwie członkowskim lub które są właściwe do wykonania takiego środka

Aby powołać się na środek ochrony zarządzony w innym państwie członkowskim, dana osoba musi skontaktować się z komornikiem, który jest właściwy w miejscu zamieszkania lub pobytu dłużnika lub w którego rewirze znajdują się aktywa dłużnika. Komornicy wszczynają postępowanie egzekucyjne na podstawie wniosku i tytułu egzekucyjnego – przekazanych przez osobę znajdującą się w niebezpieczeństwie. Wykaz komorników sądowych można znaleźć na Link otworzy się w nowym okniestronie internetowej Izby Komorników Sądowych i Syndyków Masy Upadłości:

Artykuł 18 lit. a)(iii) - organy, które są właściwe w sprawie dostosowania środków ochrony zgodnie z art. 11 ust. 1

W stosownych przypadkach komornik, któremu przysługuje właściwość, może wykonać środek ochrony zarządzony w innym państwie członkowskim. Komornik, który jest właściwy dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby dłużnika lub w którego rewirze znajdują się aktywa dłużnika, jest właściwy do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego środka ochrony zarządzonego w innym państwie członkowskim. Wykaz komorników sądowych można znaleźć na Link otworzy się w nowym okniestronie internetowej Izby Komorników Sądowych i Syndyków Masy Upadłości:

Artykuł 18 lit. a)(iv) - sądy, do których należy wystąpić z wnioskiem o odmowę uznania oraz, w stosownych przypadkach, o odmowę wykonania, zgodnie z art. 13;

Aby odmówić uznania lub wykonania środka ochrony zarządzonego w innym państwie członkowskim, należy złożyć wniosek do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania dłużnika lub sądu rejonowego właściwego dla planowanego postępowania egzekucyjnego. Dane kontaktowe sądów estońskich są dostępne na Link otworzy się w nowym okniestronie internetowej sądów.

Artykuł 18 lit. b) - język lub języki akceptowane w tłumaczeniach, o których mowa w art. 16 ust. 1

Język estoński i angielski


Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwe państwo członkowskie. Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności w odniesieniu do danych lub informacji, które niniejszy dokument zawiera, lub do których się odnosi. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.

Ostatnia aktualizacja: 19/07/2019