Κλείσιμο

Η ΕΚΔΟΣΗ BETA ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ!

Επισκεφθείτε την έκδοση BETA της διαδικτυακής πύλης της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής δικαιοσύνης και πείτε μας τη γνώμη σας!

 
 

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Sądy zwyczajne - Austria

Η σελίδα αυτή μεταφράστηκε από μηχανή και δεν μπορούμε να εγγυηθούμε την ποιότητά της.

Η ποιότητα αυτής της μετάφρασης αξιολογείται ως: μη αξιόπιστη

Θωρείτε αυτή τη μετάφραση χρήσιμη;

Niniejsza sekcja zawiera informacje dotyczące sądów powszechnych rozpoznających sprawy cywilne i karne w Austrii


Sądy powszechne – wstęp

Ustrój sądów powszechnych opiera się na czterech szczeblach. Obecnie (styczeń 2017 r.) za rozpatrywanie spraw sądowych odpowiedzialne  następujące sądy:

  • 116 okręgów sądowych
  • 20 sądów krajowych (Landesgerichte),
  • 4 wyższe sądy krajowe (Oberlandesgerichte),
  • Sąd Najwyższy

Od początku 2013 r. liczba sądów rejonowych została stopniowo zmniejszona do 116 (od 1.7.2014 r.) poprzez połączenie sądów rejonowych w Górnej Austrii, Dolnej Austrii i Styrii. W drugiej połowie 2017 r. oraz w latach 2018 i 2019 wprowadzono już dalsze zmiany w strukturze sądów rejonowych, co zmniejszy liczbę sądów rejonowych o trzy.

W postępowaniu karnym interes publiczny reprezentują prokuratury:

  • 16 prokuratur (Staatsanwaltschaften),
  • Prokuratura centralna (Zentrale Staatsanwaltschaft) w celu ścigania przestępstw gospodarczych i korupcji,
  • 4 prokuratury naczelne (Oberstaatsanwaltschaften),
  • Prokuratura Generalna (Generalprokuratur).

Wykonywaniem wyroków sądowych zajmuje się 27 zakładów karnych.

A. Organizacja sądów: Sądy cywilne i karne

W pierwszej instancji sprawy rozpatrują sądy rejonowe albo sądy krajowe. Właściwość rzeczowa w sprawach cywilnych zależy głównie od charakteru sporu (Eigenzuständigkeit); we wszystkich innych przypadkach uzależniona jest od pieniężnej wartości przedmiotu sporu (Wertzuständigkeit). Przy określaniu właściwości sądu charakter sprawy ma jednak zawsze pierwszeństwo przed wartością przedmiotu sporu.

W sprawach karnych właściwość rzeczowa określana jest na podstawie dotkliwości kary przewidzianej za dane przestępstwo.

Sądy rejonowe (pierwszy szczebel)

Sądy rejonowe są sądami pierwszej instancji. Które:

  • Rozstrzygają spory z zakresu prawa cywilnego, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza 15,000 EUR ( Wertzuständigkeit),
  • Orzekają w niektórych rodzajach spraw (niezależnie od wartości przedmiotu sporu) , głównie w sprawach rodzinnych oraz dotyczących dzierżawy i wykonywania orzeczeń (Eigenzuständigkeit),
  • Orzekają w sprawach karnych dotyczących przestępstw zagrożonych wyłącznie grzywną, grzywną wraz z karą pozbawienia wolności do jednego roku albo wyłącznie karą pozbawienia wolności do jednego roku (np. uszkodzenie ciała na skutek niedbalstwa, kradzież).

Sądy krajowe (drugi szczebel)

Sądy krajowe (w sprawach karnych) oraz sądy powszechne pierwszej instancji – Gerichtshöfe erster Instanz – (w sprawach cywilnych), są właściwe rzeczowo w przypadku:

  • Orzekania w pierwszej instancji we wszystkich sprawach niezastrzeżonych do właściwości sądów rejonowych. Właściwość rzeczową określa się również na podstawie charakteru sprawy w sporach z zakresu prawa o odpowiedzialności za szkodę jądrową, prawa o odpowiedzialności administracyjnej oraz prawa o ochronie danych, jak również w sprawach dotyczących konkurencji i własności intelektualnej,
  • Rozpoznawania środków odwoławczych od orzeczeń sądu rejonowego.

Sądy apelacyjne (trzeci szczebel)

Sądy apelacyjne, również znane jako „sądy powszechne drugiej instancji” (Gerichtshöfe zweiter Instanz), są usytuowane na trzecim szczeblu organizacji sądów. Ich siedziby znajdują się, odpowiednio, w Wiedniu (dla krajów związkowych Wiedeń, Dolna Austria i Burgenland), Grazu (dla Styrii i Karyntii), w Linzu (dla Górnej Austrii i Salzburga), a także w Innsbrucku (dla Tyrolu i Vorarlbergu).

Sądy te są sądami apelacyjnymi we wszystkich sprawach cywilnych i karnych (w drugiej instancji).

Ponadto sądy te pełnią szczególną rolę w ramach administracji systemu sądownictwa. Prezes wyższego sądu krajowego lub sądu drugiej instancji odpowiada za administrowanie wszystkimi sądami zlokalizowanymi na obszarze podlegającym właściwości jego sądu. w pełnieniu tej funkcji jego jedynym bezpośrednim przełożonym jest Federalny Minister Sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy (czwarty szczebel)

Sąd Najwyższy w Wiedniu jest najwyższą instancją w sprawach cywilnych i karnych. Wraz z Trybunałem Konstytucyjnym (Verfassungsgerichtshof) i Trybunałem Administracyjnym (Verwaltungsgerichtshof) jest jednym z „sądów najwyższej instancji” (Höchstgerichte). Oznacza to, że od jego orzeczeń nie przysługują żadne (krajowe) środki zaskarżenia.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego jest jednym z głównych czynników przyczyniających się do utrwalania jednolitego stosowania prawa na całym terytorium państwa.

Chociaż sądy niższej instancji nie są prawnie związane orzecznictwem sądów najwyższej instancji, co do zasady kierują się one ich orzecznictwem.

B. Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych

Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych można podzielić na zwykłe postępowania w sprawach cywilnych, postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy i prawa handlowego oraz na postępowania nieprocesowe (Außerstreitverfahren).

W zwykłym postępowaniu cywilnym rozpoznaje się sprawy prawa prywatnego niepodlegające właściwości sądów handlowych lub sądów pracy lub inne niż sprawy rozstrzygane na mocy przepisów prawa w postępowaniu nieprocesowym.

C. Postępowanie odwoławcze

C.1. pociąg natychmiastowy w przypadkach cywilnych

Co do zasady w zwykłym postępowaniu cywilnym istnieją dwie drogi odwołania, a każda z nich ma trzy instancje. W pierwszej instancji sprawy rozpatrują sądy rejonowe albo sądy krajowe.

Jeżeli sądem pierwszej instancji jest sąd rejonowy, wszystkie środki odwoławcze składa się w sądzie powszechnym pierwszej instancji. W sądzie tym środek odwoławczy rozpoznaje wydział ds. odwołań (Berufungssenat).

Jeżeli sądem pierwszej instancji jest sąd powszechny pierwszej instancji, wszystkie środki zaskarżenia składa się w sądzie drugiej instancji, w którym sprawę rozpozna w drugiej instancji wydział ds. odwołań.

Sądy powszechne drugiej instancji przeprowadzają jedynie kontrolę wyroku sądu pierwszej instancji. Oznacza to, że – co do zasady – sądy drugiej instancji orzekają wyłącznie na podstawie materiału zebranego do zakończenia rozprawy ustnej w postępowaniu w pierwszej instancji oraz przy uwzględnieniu przedstawionych do tego momentu okoliczności faktycznych. Sąd drugiej instancji może orzec co do istoty sprawy (utrzymując w mocy wydany wyrok lub go zmieniając). W tym celu, na podstawie materiału dowodowego i w granicy roszczeń przedłożonych w sądzie niższej instancji, sąd drugiej instancji może powtórzyć lub rozszerzyć wszystkie lub niektóre czynności postępowania, może również uchylić orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazać mu sprawę do ponownego rozpoznania, sąd drugiej instancji może także oddalić odwołanie.

W sprawach wymagających orzeczenia w kwestiach prawnych o zasadniczym znaczeniu możliwe jest również dalsze odwoływanie się do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy orzeka wyłącznie w zakresie zagadnień prawnych, a zatem jest związany przy rozpoznawaniu sprawy ustaleniami faktycznymi dokonanymi w sądzie niższej instancji. Sąd Najwyższy orzeka wyłącznie co do zgodności z prawem wydanego orzeczenia na podstawie rozpoznania nieważności określonych elementów orzeczenia niższej instancji lub – w ograniczonym zakresie – naruszenia przepisów postępowania w niższej instancji. Sąd Najwyższy nie tylko uchyla orzeczenia sądów niższej instancji; może również rozpoznać sprawę co do jej istoty (utrzymać w mocy wydane orzeczenie lub je zmienić), może również uchylić orzeczenie sądu pierwszej lub drugiej instancji i przekazać mu sprawę do ponownego rozpoznania, może on także oddalić odwołanie.

W pierwszej instancji zdecydowana większość spraw jest rozpoznawana przez sąd w składzie jednego sędziego (jedynie w sporach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 100,000 EUR, na wniosek jednej ze stron sprawa jest rozpoznawana w składzie trzech sędziów). W drugiej instancji sprawy podlegają rozpoznaniu przez sąd w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów w przypadku Sądu Najwyższego. W przypadku sprawy, która dotyczy zagadnienia prawnego o zasadniczym znaczeniu (tak jak np. zmiana utrwalonego orzecznictwa), Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w rozszerzonym składzie jedenastu sędziów.

C.2. chwilowe odwołanie w sprawach karnych

Od orzeczeń w postępowaniu karnym można odwoływać się jeden raz.

W przypadku gdy w pierwszej instancji orzeka sąd rejonowy w środku odwoławczym można:

  • wnieść o stwierdzenie nieważności orzeczenia, lub
  • odwołać się od orzeczonej winy oraz od wymiaru kary.

Środek odwoławczy będzie rozpoznany w składzie trzech sędziów sądu krajowego.

Gdy w pierwszej instancji orzeka jeden sędzia sądu krajowego (w sprawach o czyny zagrożone karą do pięciu lat pozbawienia wolności, na przykład, o składanie fałszywych zeznań przed sądem), w środku odwoławczym również można:

  • wnieść o stwierdzenie nieważności orzeczenia, lub
  • odwołać się od orzeczonej winy oraz od wymiaru kary.

Środek odwoławczy będzie rozpoznany w składzie trzech sędziów sądu apelacyjnego.

Gdy w sądzie krajowym w pierwszej instancji orzeka sąd złożony z ławników (Schöffengericht) lub sąd przysięgłych (Geschworenengericht), skarga o stwierdzenie nieważności jest kierowana do Sądu Najwyższego. Jeżeli środek odwoławczy dotyczy tylko wymiaru kary, orzeczenie wydaje właściwy wyższy sąd krajowy.

D. Środki zaskarżenia

zwykłym postępowaniu w sprawach cywilnych od orzeczeń sądów pierwszej instancji można wnieść apelację (Berufung). Apelację można wnieść w przypadku wszystkich spraw w wyniku zaistnienia nieważności lub na podstawie błędnej oceny prawnej; tego rodzaju środek odwoławczy można również wnieść w przypadku niektórych spraw szczególnych, a w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu wynosi ponad 2,700 EUR, także na podstawie naruszenia przepisów postępowania lub wykazania błędu w ustaleniach faktycznych.

Orzeczenia sądów drugiej instancji można zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej. Wniesienie tego rodzaju środka odwoławczego do Sądu Najwyższego podlega jednakże szeregowi różnych ograniczeń, w zależności od rozpatrywanej sprawy. Co do zasady Sąd Najwyższy rozpatruje wyłącznie zagadnienia prawne o zasadniczym znaczeniu; zaistnienie takiego zagadnienia stanowi zatem warunek przyjęcia przez Sąd skargi kasacyjnej. Niezależnie od tego, w niektórych sprawach odwołania od orzeczeń sądów drugiej instancji nie są rozpatrywane w przypadku, gdy wartość przedmiotu sporu wynosi poniżej 5,000 EUR, a gdy wartość przedmiotu sporu nie przekracza 30,000 EUR, skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego musi dodatkowo zostać zatwierdzona przez sąd drugiej instancji (bezpośrednio lub w drodze nowego wniosku).

E. Prawnicze bazy danych

Strona internetowa austriackiego wymiaru sprawiedliwości ( Link otworzy się w nowym okniehttp://www.justiz.gv.at/) zawiera ogólne informacje na temat austriackiego systemu sądownictwa.

Czy dostęp do bazy jest bezpłatny?

Tak, dostęp do strony internetowej austriackiego wymiaru sprawiedliwości jest bezpłatny.

Powiązane linki

Link otworzy się w nowym oknieJurysdykcja sądów – Austria


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 30/10/2019