Sądy zwyczajne - Hiszpania

Η σελίδα αυτή μεταφράστηκε από μηχανή και δεν μπορούμε να εγγυηθούμε την ποιότητά της.

Η ποιότητα αυτής της μετάφρασης αξιολογείται ως: μη αξιόπιστη

Θωρείτε αυτή τη μετάφραση χρήσιμη;

Art. 117 konstytucji hiszpańskiej z 1978 r. stanowi, że zasada jedności sądu stanowi podstawę organizacji i funkcjonowania sądów.

Zasada ta znajduje odzwierciedlenie w istnieniu jednej jurysdykcji, złożonej z jednego organu sędziów i sędziów, którzy stanowią sądy powszechne.

Istnieje wiele sądów i sądów, które są rozdzielane w oparciu o kryteria alokacji konkurencyjnej: przedmiot, wielkość, osoba, funkcja lub terytorium, jako że jednostka jurysdykcji nie sprzeciwia się temu, aby różne organy posiadające różne uprawnienia.


Konstytucja hiszpańska z 1978 r. głosi, że Hiszpania ma siedzibę w demokratycznym i demokratycznym państwie prawa, które promuje wolność, sprawiedliwość, równość i pluralizm polityczny jako wyższe wartości w prawie krajowym. konstytucja jest poświęcona tytułowi VI wymiaru sprawiedliwości, a art. 117 stanowi, że zasada jedności wymiaru sprawiedliwości stanowi podstawę organizacji i funkcjonowania sądów.

Zasady te informują o tym Organizację Sądów w Hiszpanii i znajdują swoje odzwierciedlenie w istnieniu jednego korpusu sędziów i sędziów, którzy są niezależni, winni i podlegają odpowiedzialności jedynie w zakresie konstytucji i praworządności.

Wykonywanie władzy sądowniczej, osądzanie i egzekwowanie prawa leży w wyłącznej gestii sądów i trybunałów określonych w ustawach i w traktatach międzynarodowych.

Sądy powszechne – wstęp

Wiele sądów i trybunałów dzieli się na różne kryteria podziału kompetencji przewidziane w ustawie: przedmiot, wielkość, osoba, funkcja lub terytorium, ponieważ jednostka właściwa nie sprzeciwia się istnieniu różnych organów o różnych uprawnieniach. Sądy i trybunały sprawują jurysdykcję tylko w przypadkach, gdy są one przyznane na mocy prawa.

Ustawa organiczna o sądownictwie, przewidziana w art. 122 konstytucji hiszpańskiej z 1978 r., określa konstytucję, funkcjonowanie i zarządzanie sądami.

Należy rozróżnić trzy kluczowe aspekty:

  • aspekt terytorialny.
  • jednoosobowy lub kolegialny charakter narządów.
  • obszar kompetencji.

Aspekt terytorialny

Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy organicznej 6/1985 z dnia 1 lipca w sprawie wymiaru sprawiedliwości państwo jest zorganizowane terytorialnie, dla potrzeb sądownictwa, w gminach, partiach, województwach i wspólnotach autonomicznych.

Wykonywanie władzy sądowniczej przyznaje się następującym sądom i trybunałom: Trybunał Sprawiedliwości, Trybunał Sprawiedliwości, sądy pierwszej instancji i organy ścigania, sądy pierwszej instancji, apelacyjny sąd administracyjny, przemoc wobec kobiet, wymiar karny, administracyjny, administracyjny, społeczny, Child i Child Abuse, sądy okręgowe, High Court of Justice, Najwyższy Sąd Najwyższy i Sąd Najwyższy.

Krajowy Sąd Najwyższy, Sąd Najwyższy, centralne sądy karne oraz centralne sądy administracyjne mają władzę sądowniczą nad całym terytorium kraju.

Jednolity lub kolegialny charakter organów

W odniesieniu do jednolitego lub kolegialnego charakteru organów są to wszystkie podmioty, z wyjątkiem Sądu Najwyższego, Audiencia Nacional, High Courts and the Provincial Courts.

Sąd Najwyższy z siedzibą w Madrycie jest najwyższym sądem we wszystkich nakazach, z wyjątkiem gwarancji konstytucyjnych. Prezes, prezesi izb i sędziowie określają ustawę dla każdej ze swoich izb i sekcji.

W skład Sądu Najwyższego wchodzą następujące izby:

Najpierw: Cywilny.

Po drugie: Prawo karne.

Po trzecie: Postępowanie administracyjne.

Po czwarte: Społeczne.

Pięć: Podlega ona przepisom szczególnym, a ponadto ustawa organiczna o sądownictwie (LOPJ) oraz rozporządzenie w sprawie innych izb Tribunal Supremo (sądu najwyższego).

Krajowy Sąd Najwyższy w Madrycie ma jurysdykcję w całej Hiszpanii. W jej skład wchodzi przewodniczący, prezesi izb i sędziowie sądów pokoju, określając prawo dla każdej ze swoich izb i sekcji (odwołania, odwołania, spraw karnych, administracyjnych i socjalnych).

Wysokie trybunały sprawiedliwości w każdej wspólnocie autonomicznej prowadzą do organizacji wymiaru sprawiedliwości w ramach jego właściwości miejscowej, bez uszczerbku dla właściwości Sądu Najwyższego. High Court (wysoki sąd) posługuje się nazwą danej wspólnoty autonomicznej i rozszerza jego właściwość na terytorium tej wspólnoty autonomicznej.

Składa się z trzech izb: sprawy cywilne i karne, administracyjne i społeczne.

W jego skład wchodzi przewodniczący, który będzie się również składać z izby cywilnej i karnej; prezesi izb i Magistrates określające prawo dla każdej izby oraz, w stosownych przypadkach, sekcje, które mogą powstać w ich obrębie.

Provincialutionis publiczności w stolicy kraju związkowego, od którego zabiera swoje nazwisko i rozciąga swoją jurysdykcję, co do zasady, na całe terytorium tego sądu. Składają się one z prezesa i dwóch lub większej liczby sędziów. Mogą one również składać się z co najmniej dwóch sekcji o takim samym składzie, w którym to przypadku prezes High Court przewodniczy jednemu z tych sekcji.

Są one świadome zagadnień określonych w ustawie o sprawach cywilnych i karnych.

Biuro sądowe

Ustawa organiczna o sądownictwie definiuje biuro sądowe jako „istotną organizację wspierającą i wspierającą działalność orzeczniczą sędziów i sądów”.

Jego projekt ma na celu poprawę efektywności, skuteczności organów sądowych i przejrzystości postępowań sądowych, przyspieszenie procedur i procedur oraz zachęcanie do współpracy i koordynacji między służbami i jednostkami tworzącymi biuro sądowe. W związku z tym jego realizacja wychodzi naprzeciw zobowiązaniu do natychmiastowej i wysokiej jakości służby publicznej, zgodnie z konstytucyjnymi wartościami i bieżącymi potrzebami obywateli.

Jest to nowy model organizacyjny, który wprowadza nowoczesne techniki zarządzania oparte na połączeniu różnych jednostek administracyjnych; Jednostki przetwarzające wsparcie bezpośrednie równoważne ze starymi sądami, wspierające sędziego lub sędziego śledczego w pełnieniu funkcji sądowniczych oraz wspólne służby proceduralne, pod przewodnictwem przedstawicieli sądownictwa, którzy wykonują i kierują wszystkie funkcje, które nie mają charakteru czysto jurysdykcyjnego, takie jak: przyjmowanie pisemnych oświadczeń, powiadomienia, wykonywanie orzeczeń, dopuszczalne formalności sądowe, przekazywanie stronom, poprawianie uchybień proceduralnych...

Istnieją trzy klasy CPI:

  • Ogólna wspólna służba
  • Wspólny Urząd organizacji postępowania
  • Wspólna służba wdrażająca

Obszar kompetencji

Oprócz elementu terytorialnego należy zwrócić uwagę na różne kwestie lub kwestie, które mogą być skierowane do sądów i które decydują o istnieniu czterech nakazów sądowych:

Cywilny: Sądy i sądy prawa cywilnego są świadome, poza własnymi sprawami, spraw, które nie zostały przydzielone do innego sądu. Można je zatem sklasyfikować jako zwykłe lub wspólne.

Upadłościowego: Znajomość prawa karnego w zakresie przyczyn i procesów karnych, z wyjątkiem tych podlegających jurysdykcji wojskowej, stanowi cechę prawa hiszpańskiego, która jest cechą prawa hiszpańskiego, zgodnie z którym powództwo cywilne w związku z postępowaniem karnym może zostać wytoczone łącznie z postępowaniem karnym. W takim przypadku sąd karny podejmuje decyzję w sprawie odszkodowania należnego za szkody spowodowane przestępstwem.

Działania administracyjne: Konstytucja stanowi, że sądy kontrolują władzę regulacyjną i legalność działań administracyjnych, jak również fakt, że podlegają one celom, dla których zostały wydane. Właściwość sądu ma na celu kontrolę zgodności z prawem działań wszystkich organów władzy publicznej, w tym roszczeń odszkodowawczych względem nich, jako że osoby fizyczne, na warunkach przewidzianych w ustawie, są uprawnione do odszkodowania za wszelkie szkody poniesione przez nie w związku z ich majątkiem i prawami, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, pod warunkiem że szkoda powstała w wyniku świadczenia usług publicznych.

Społeczne: rozpatrywanie skarg na kwestie prawne, zarówno w przypadku konfliktów indywidualnych, jak i zbiorowych, a także roszczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego lub państwa, w przypadku gdy prawo pracy daje mu odpowiedzialność.

Oprócz czterech orzeczeń sądowych sądy wojskowe istnieją w Hiszpanii.

Jurysdykcja wojskowa stanowi wyjątek od zasady jedności sądu.

Konstytucja ustanawia zasady regulujące działalność orzeczniczą i ustanawia zasady regulujące jedność władzy sądowniczej państwa. Organy jurysdykcji wojskowej, wchodzące w skład władzy sądowniczej państwa, opierają się na zasadzie jednostki sądowej i działają na zasadzie jednostki wymiaru sprawiedliwości i administrują wymiarem sprawiedliwości w ściśle kastrowanym obszarze oraz, w stosownych przypadkach, w sprawach ustanawiających oświadczenie o stanie oblężenia zgodnie z konstytucją i przepisami prawa karnego, procesowego i wojskowego.

Kompetencje w zakresie jurysdykcji wojskowej są ograniczone w czasie pokoju na czysto castratyczny zakres, a wiedza o zachowaniach sklasyfikowanych jako przestępstwo w ramach wojskowego kodeksu karnego i rozciągnięcie ich jurysdykcji na wszelkiego rodzaju przestępstwa w przypadku oddziałów przesiedlonych poza terytorium kraju. W odniesieniu do czasu wojskowego ustawa organiczna 4/1987 w sprawie organizacji ds. konkurencji i jurysdykcji wojskowej przewiduje zmianę w tej dziedzinie, chociaż decyzję podejmuje Cortes Generales (Parlament), a w przypadku jego zatwierdzenia przez rząd.

W postępowaniu cywilnym do właściwości sądów należy zapobieganie sądzeniu osób znajdujących się w siłach zbrojnych, którzy w okresie wojennym umierają w porze roku lub w żegludze, i są ograniczone do pomocy koniecznej do zorganizowania pogrzebu zmarłego oraz szkolenia w zakresie inwentarza z natury i ubezpieczenia jego majątku, ze wskazaniem właściwego organu sądowego do spraw cywilnych.

W skład sądów wojskowych wchodzą siły zbrojne, członkowie sił zbrojnych i jednostki zależne Ministerstwa Obrony.

Wszystkie z nich łączą sądy wojskowe: sądy terytorialne, centralne sądy karne, sądy wojskowe i centralny sąd wojskowy. Jednakże na czele jurysdykcji wojskowej znajduje się 5. izba Sądu Najwyższego.

Centralny sąd wojskowy z siedzibą w Madrycie i jurysdykcja na terytorium kraju stanowią centralny sąd centralny zajmujący się kwestią wiedzy w sprawach powierzonych mu na mocy ustawy organicznej nr 4/1987 z dnia 15 lipca, w sprawie konkurencji oraz Organizacji „Jurysdykcji wojskowej”.

Sądy wojskowe są odpowiedzialne za prowadzenie dochodzeń w sprawach karnych dotyczących czynów, które miały miejsce na obszarze podlegającym ich jurysdykcji i których wiedza jest zgodna z odnośnym sądem wojskowym i więziennictwa nadzoru sądowego w odniesieniu do wojskowych strażników i ich więźniów, między innymi.

Utworzenie izby wojskowej w Sądzie Najwyższym, z zastrzeżeniem jej reżimu i statusu jego członków do tych samych zasad, co inne izby, stanowi jedność na szczycie dwóch jurysdykcji, które stanowią państwo w Radzie Stanu.

Skład tej izby złożony przez sędziów sądów powszechnych i wojskowych jest gwarancją ważenia w wyższej instancji sądów, zwykle wezwanych do podjęcia działań w ramach odwołania i przeglądu, nawet jeśli logiczne jest, że zastrzeżenie jurysdykcji powinno być zastrzeżone dla osób posiadających określone wysokie stanowiska lub stanowiska wojskowe, których zachowanie podlega kontroli tej izby.

W Hiszpanii nie istnieje nadzwyczajny nakaz sądowy, ale jeżeli można zauważyć, że w ramach wyżej wymienionych porządków prawnych powołano wyspecjalizowane sądy na tej podstawie. Na przykład sądy ds. przemocy wobec kobiet, sądy penitencjarne i sądy dla nieletnich. Sądy te są sądami powszechnymi, ale specjalizują się w terenie. Więcej informacji można znaleźć w „hiszpańskich sądach i sądach specjalizujących się w Hiszpanii”.

Przechodząc do analizy czterech obowiązujących orzeczeń sądowych, przeanalizujemy jurysdykcję sądów i trybunałów w tych dziedzinach.

SĄD CYWILNY

Właściwość sądów cywilnych to Izba I Sądu Najwyższego, izba cywilna i izba karna wysokich sądów, sądy cywilne sądów krajowych, sądy pierwszej instancji i sądy pokoju oraz niektóre wyspecjalizowane sądy (rodzina, sądy handlowe, wspólnotowy znak towarowy, przemoc wobec kobiet).

Sądy handlowe wspólnotowego znaku towarowego są analizowane na karcie dla sądu w Hiszpanii.

ORZECZENIE SĄDU KARNEGO

Właściwość Trybunału Karnego High Court of the High Court of the Supreme Court, the Criminal Court of the High Court (Wysoki Trybunał, Wydział Karny Najwyższego Sądu Najwyższego, Wydział Karny Najwyższego Sądu Karnego, wydział karny i wydział karny), sądów karnych, sądów karnych, sądów karnych, sądów karnych, sądów karnych, sądów penitencjarnych, sądów penitencjarnych, sądów dopuszczających się czynów przemocy wobec kobiet oraz „Magistrates’Court” jest właściwy.

Sądy ds. nieletnich, sądy ds. nadzoru więziennego oraz sądy ds. przemocy wobec kobiet analizowane są w analizie Trybunału w Hiszpanii.

ADMINISTRACYJNE POSTĘPOWANIE SĄDOWE

Sądów administracyjnych, 3 izby Sądu Najwyższego, izby ds. sporów administracyjnych Krajowego Sądu Najwyższego, izby ds. sporów administracyjnych sądów wyższych, sądów administracyjnych oraz sądów ds. sporów administracyjnych.

SPRAWIEDLIWOŚĆ SPOŁECZNA

Izba Społeczna, Izba 4 Sądu Najwyższego, Izba Społeczna Krajowego Sądu Najwyższego, Izba Społeczna Sądu Najwyższego i sądy społeczne.

Uprawnienia wszystkich wyżej wymienionych organów są określone w Link otworzy się w nowym oknieustawie organicznej o sądownictwie.

Powiązane linki

Link otworzy się w nowym oknieRADA GENERALNA DS. WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI W HISZPANII

Link otworzy się w nowym oknieUSTAWA O SĄDOWNICTWIE


Ta wersja treści strony została przetłumaczona maszynowo. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Ostatnia aktualizacja: 30/10/2019