1 W jakich okolicznościach rodzic może zgodnie z prawem wywieźć dziecko do innego państwa bez zgody drugiego rodzica?
Jeżeli dziecko ma dwoje opiekunów, zasadniczo muszą oni wspólnie podejmować decyzje w kwestiach dotyczących spraw osobistych dziecka, w tym zarówno krótkich podróży zagranicznych, jak i wyjazdu na stałe. Jeżeli jednak dziecko mieszka tylko z jednym z dwojga opiekunów, uznaje się, że rodzic, z którym mieszka dziecko, ma prawo decydować o tym, gdzie dziecko przebywa w czasie wolnym, w tym o jego krótkich podróżach zagranicznych, o ile nie narusza to prawa dziecka do kontaktu z drugim opiekunem.
Rodzic będący jedynym opiekunem ma prawo zabierać dziecko za granicę lub przeprowadzić się wraz z nim za granicę na stałe bez zgody drugiego rodzica. Jeżeli jednak dziecko ma prawo do kontaktu z drugim rodzicem, rodzic będący opiekunem dziecka powinien ten fakt uwzględnić. Drugi rodzic, z którym dziecko ma prawo do kontaktu, może złożyć wniosek o wykonanie orzeczenia w sprawie kontaktów z dzieckiem w państwie nowego zamieszkania dziecka, jeżeli jest to możliwe na mocy przepisów tego państwa. Wniosek taki można złożyć na podstawie konwencji haskiej z 1996 r. lub rozporządzenia Bruksela II, jeżeli państwo, w którym dziecko zamieszkuje, jest stroną któregoś z tych aktów. Rodzic może także złożyć wniosek o umożliwienie kontaktów z dzieckiem na podstawie konwencji haskiej z 1980 r., jeżeli konwencja ta ma zastosowanie w państwie zamieszkania dziecka. Jeżeli jedyny opiekun nie stosuje się do orzeczenia w sprawie kontaktów z dzieckiem, przez co nie zaspokaja potrzeby dziecka do utrzymywania dobrego i bliskiego kontaktu z obojgiem rodziców, zazwyczaj ma to wpływ na ocenę kwestii pieczy przez szwedzki sąd w ewentualnym późniejszym sporze prawnym. Zapewnienie prawidłowych kontaktów z dzieckiem jest zatem wspólnym obowiązkiem obojga rodziców.
2 W jakich okolicznościach zgoda drugiego rodzica jest niezbędna dla wywiezienia dziecka do innego państwa?
Jak wynika z odpowiedzi na pytanie 1, gdy oboje rodzice są opiekunami dziecka, mogą oni podejmować wspólne decyzje w kwestiach dotyczących dziecka, w tym każdego jego pobytu za granicą. Z odpowiedzi na pytanie 1 wynika także, że nawet jeśli tylko jedno z rodziców jest opiekunem, istnieją sytuacje, w których opiekun powinien dostosować każdy pobyt dziecka za granicą do uzgodnień dotyczących prawa dziecka do kontaktów z drugim rodzicem. Na mocy prawa szwedzkiego nielegalne wywiezienie dziecka za granicę może stanowić przestępstwo.
3 W jaki sposób można zgodnie z prawem wywieźć dziecko do innego państwa, jeżeli drugi rodzic nie udziela zgody na wywiezienie dziecka do innego państwa, mimo że jest to konieczne?
Opiekun, który wraz z drugim rodzicem sprawuje wspólną pieczę nad dzieckiem, może samodzielnie podjąć decyzję w określonych sytuacjach związanych z pieczą nad dzieckiem. Z możliwości takiej może skorzystać w sytuacji, gdy drugi opiekun ze względu na nieobecność, chorobę lub z innych powodów nie może uczestniczyć w podejmowaniu decyzji, które trudno przełożyć na późniejszy termin. W ten sposób nie można podejmować decyzji o kluczowym znaczeniu dla przyszłości dziecka, chyba że jest to konieczne ze względu na dobro dziecka. Istnieje także możliwość podjęcia decyzji w sprawie leczenia psychiatrycznego lub psychologicznego przez komisję opieki społecznej jednostki samorządu terytorialnego, nawet jeżeli tylko jeden opiekun wyraził na nie zgodę, jeżeli jest to konieczne ze względu na dobro dziecka.
4 Czy do tymczasowego wywiezienia dziecka (np. na wakacje, w celach związanych z opieką medyczną itd.) oraz wywiezienia dziecka na stałe takie mają zastosowanie te same zasady? Jeżeli dotyczy, proszę przedstawić właściwe formularze zgody
Te same zasady mają zastosowanie do rodzica, który jest jedynym opiekunem. Jeżeli dziecko mieszka tylko z jednym z dwojga opiekunów, uznaje się, że opiekun, z którym dziecko mieszka, ma prawo do decydowania o miejscu spędzania przez dziecko czasu wolnego, w tym o krótkich wycieczkach zagranicznych (zob. odpowiedź na pytanie 1). Opiekun sprawujący wspólną pieczę nad dzieckiem wraz z drugim rodzicem może także, w następstwie decyzji komisji opieki społecznej jednostki samorządu terytorialnego, zabrać dziecko za granicę celem leczenia psychiatrycznego lub psychologicznego bez zgody drugiego rodzica (zob. odpowiedź na pytanie 3).