1 Istnienie szczególnego postępowania w sprawie drobnych roszczeń
Oprócz europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 861/2007 z dnia 11 lipca 2007 r., prawo luksemburskie przewiduje uproszczone postępowanie w sprawie roszczeń o wartości nieprzekraczającej 15 000 euro (bez odsetek i kosztów), czyli podstępowanie nakazowe, w którym wydaje się nakaz zapłaty (ordonnance de paiement).
1.1 Zakres postępowania, próg
Dochodzenie roszczeń w postępowaniu nakazowym jest możliwe w przypadku wszystkich należności pieniężnych do kwoty 15 000 euro, pod warunkiem, że dłużnik ma siedzibę/miejsce zamieszkania w Wielkim Księstwie Luksemburga.
1.2 Stosowanie postępowania
Wszczęcie postępowania nakazowego przez wierzyciela jest dobrowolne. Może on również wnieść sprawę do sądu pokoju (składając pismo zwane citation).
1.3 Formularze
Wniosek o wydanie nakazu zapłaty składa się w sekretariacie sądu pokoju w formie oświadczenia ustnego lub pisemnego.
Wniosek musi – pod groźbą nieważności – zawierać nazwiska, imiona, zawody i miejsca zamieszkania/siedziby lub pobytu powoda i pozwanego, określenie podstawy i kwoty roszczeń, a także sformułowanie wniosku o wydanie warunkowego nakazu zapłaty.
Wierzyciel musi załączyć lub złożyć dokumenty potwierdzające istnienie roszczenia i jego kwotę oraz wykazujące jego zasadność.
1.4 Pomoc
Ustawa nie zobowiązuje komorników sądowych ani innych pracowników sądów do udzielania pomocy stronom postępowania.
1.5 Zasady dotyczące przeprowadzania dowodów
Stosuje się ogólne zasady przeprowadzania dowodów. Zob. Przeprowadzenie dowodów – Luksemburg.
1.6 Procedura pisemna
Jeżeli dłużnik wniesie sprzeciw, a wierzyciel chce kontynuować postępowanie, wierzyciel musi w terminie sześciu miesięcy od wniesienia przez dłużnika sprzeciwu złożyć do sędziego pokoju wniosek o przeprowadzenie rozprawy jawnej w celu omówienia zasadności sprzeciwu. Jeżeli wierzyciel nie wystąpi w określonym terminie o przeprowadzenie rozprawy jawnej, warunkowy nakaz zapłaty uznaje się za nieważny.
1.7 Treść orzeczenia
Wyroki w sprawach o wydanie nakazu zapłaty podlegają takim samym zasadom jak wyroki wydane w trybie zwykłym.
1.8 Zwrot kosztów
W prawie luksemburskim strona, która przegrywa sprawę, zazwyczaj zostaje obciążona kosztami, chyba że sąd, w drodze szczególnego uzasadnionego postanowienia, obciąży całością lub częścią tych kosztów stronę przeciwną. Jeżeli strona, która wygrała sprawę, poniosła koszty związane z postępowaniem, będzie mogła żądać ich zwrotu od strony przeciwnej.
W przeciwieństwie do zasady obowiązującej w innych państwach zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie jest regułą. W prawie luksemburskim termin „koszty”, o którym mowa w art. 238 nowego kodeksu postępowania cywilnego obejmuje koszty komornika sądowego, koszty opinii biegłego, zwrot ewentualnych kosztów wypłacanych świadkom, koszty tłumaczenia itp., lecz nie uwzględnia kosztów adwokackich.
Sąd może zatem zasądzić na rzecz strony, która wygrała sprawę, zwrot kosztów procesowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy okaże się, że obciążenie jednej strony poniesionymi przez nią kosztami, które nie zostały uwzględnione w kosztach postępowania, jest niesprawiedliwe. Sąd może wówczas nakazać stronie przeciwnej wypłatę wyznaczonej kwoty na rzecz drugiej strony.
Należy zaznaczyć, że decyzję o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania pozostawia się swobodnej ocenie sędziego, podobnie jak określenie kwoty tych kosztów.
1.9 Możliwość odwołania
W sprawach o wydanie nakazu zapłaty zastosowanie mają przepisy prawa powszechnego. Od wyroków sądów pokoju przysługuje apelacja, jeżeli wartość przedmiotu sporu przekracza 2 000 euro.