1 Bestaat er in deze lidstaat een wettelijk huwelijksvermogensstelsel? Wat houdt het in?
Ja, er bestaat een dergelijk stelsel. Het bevat regels inzake onderhoudsverplichtingen tussen echtgenoten tijdens en na het huwelijk. Het bevat ook regels inzake rechten en plichten tijdens en na het huwelijk met betrekking tot het vermogen en de schulden van de echtgenoten, gemeenschappelijke woon- en huisraad en eventuele geschenken die zij elkaar hebben gegeven.
2 Hoe kunnen echtgenoten hun huwelijksvermogensstelsel regelen? Wat zijn de formele vereisten in dit geval?
Echtgenoten kunnen twee soorten vermogen hebben: huwelijksgoederen en individuele goederen. Al het vermogen van de echtgenoten wordt beschouwd als huwelijksgoederen, tenzij dit individuele goederen zijn. Als algemene regel geldt dat huwelijksgoederen bij elke verdeling van goederen moeten worden meegenomen. Goederen kunnen op de volgende manieren individueel worden gemaakt:
a) door middel van een huwelijkscontract: dit moet schriftelijk, gedateerd en ondertekend door de echtgenoten zijn en geregistreerd zijn bij de Zweedse belastingdienst;
b) onder voorwaarden in het geval van geschenken;
c) op grond van bepalingen een testament;
d) door de uitdrukkelijke wens van een begunstigde met betrekking tot levensverzekering, ongevallenverzekering, ziektekostenverzekering, persoonlijk pensioensparen of spaargeld in een PEPP (pan-Europees persoonlijk pensioenproduct).
3 Zijn er beperkingen op de vrijheid om een huwelijksvermogensstelsel te regelen?
Ja, er zijn beperkingen. Zo zijn er waarborgen die tijdens het huwelijk van toepassing zijn met betrekking tot de gemeenschappelijke woning en de huisraad van de echtgenoten. Een echtgenoot mag zonder toestemming van de andere echtgenoot geen onroerend goed verkopen, verhuren of op andere wijze vervreemden dat de gemeenschappelijke woning van de echtgenoten vormt. De regels zijn zelfs van toepassing als het onroerend goed op grond van het huwelijkscontract individueel is, maar niet als het gaat om een onroerend goed dat individueel is omdat het een geschenk was of op grond van de bepalingen van een testament. Een ander voorbeeld is de verdeling van goederen. De gemeenschappelijke woning en de huisraad van de echtgenoten worden toegewezen aan de echtgenoot die de goederen het hardst nodig heeft. Dit kan onder bepaalde voorwaarden ook gelden wanneer het onroerend goed volledig eigendom is van de andere echtgenoot. De echtgenoot aan wie de gezamenlijke verblijfplaats wordt toegewezen, moet de andere echtgenoot dan schadeloos stellen in de vorm van andere goederen of gelden. Een ander voorbeeld houdt verband met het overlijden van een van de echtgenoten. De overlevende echtgenoot heeft dan recht op goederen van een bepaalde minimumwaarde, zelfs als het gaat om een individueel goed of het goed in een testament aan iemand anders is achtergelaten.
4 Wat zijn de rechtsgevolgen van een echtscheiding, een scheiding van tafel en bed of een nietigverklaring van het huwelijk voor het huwelijksvermogen?
Het Zweedse recht kent geen bepalingen inzake scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van een huwelijk. Een huwelijk wordt naar Zweeds recht ontbonden door het overlijden van een van de echtgenoten of door echtscheiding. Wanneer een huwelijk wordt ontbonden, worden de goederen van de echtgenoten door middel van verdeling van de boedel over hen verdeeld. In sommige gevallen kan er voor een van de echtgenoten een recht op levensonderhoud bestaan, althans gedurende een overgangsperiode.
5 Wat zijn de gevolgen van het overlijden van een van de echtgenoten voor het huwelijksvermogensstelsel?
Een huwelijk wordt naar Zweeds recht ontbonden door het overlijden van een van de echtgenoten of door echtscheiding. Wanneer een huwelijk wordt ontbonden, worden de goederen van de echtgenoten over hen verdeeld door middel van verdeling van de boedel. In geval van overlijden van een van de echtgenoten moeten de wettelijke en de testamentaire erfgenamen van de overledene de nalatenschap delen met de overlevende echtgenoot. Gezamenlijke erfgenamen in rechte lijn moeten echter wachten op hun erfenis totdat beide echtgenoten zijn overleden.
6 Welke instantie is bevoegd om te beslissen in een zaak betreffende een huwelijksvermogensstelsel?
De boedel kan door de partijen zelf worden verdeeld. Indien de partijen het eens zijn, is het enige formele vereiste dat de verdeling van de boedel op schrift wordt gebracht en door beide partijen wordt ondertekend. Indien de partijen geen overeenstemming bereiken, kan een rechtbank een executeur benoemen om te beslissen over de verdeling van de boedel. De partijen kunnen de beslissingen van de executeur voor de rechtbank aanvechten.
7 Wat zijn de gevolgen van het huwelijksvermogensstelsel voor de rechtsbetrekkingen tussen een echtgenoot en een derde?
Elk van de echtgenoten is aansprakelijk voor zijn eigen schulden. De schuldeisers van de ene echtgenoot hebben dus geen recht op uitbetaling van de goederen van de andere echtgenoot, ongeacht of het gaat om huwelijksgoederen of om individuele goederen van die echtgenoot. Er zijn ook regels om schuldeisers te beschermen tegen een situatie waarin de echtgenoten gezamenlijk goederen achterhouden. Zo kan een van de echtgenoten niet beslissen dat zijn individuele goederen deel gaan uitmaken van de gemeenschappelijke goederen, indien het doel is die goederen aan een schuldeiser te onttrekken.
8 Korte beschrijving van de procedure voor de verdeling, met inbegrip van de vereffening, van het huwelijksvermogen in deze lidstaat.
Als algemene regel geldt dat huwelijksgoederen bij elke verdeling van goederen moeten worden meegenomen. Er is echter een aantal uitzonderingen. Elke echtgenoot mag zoveel van zijn huwelijksgoederen verwijderen als het bedrag van zijn schulden. Elke echtgenoot mag ook kleding en andere goederen die persoonlijk worden gebruikt, alsmede persoonlijke geschenken verwijderen.
Bepaalde pensioenrechten kunnen ook worden uitgesloten van de verdeling van de boedel. De waarde van de resterende huwelijksgoederen wordt vervolgens normaliter gelijkelijk over de echtgenoten verdeeld. Indien de goederen door loting worden verdeeld, heeft elke echtgenoot bij voorrang recht op zijn of haar eigen goederen. Er bestaan speciale regels met betrekking tot gedeelde huisvesting en huisraad.
9 Welke procedure en documenten of informatie zijn gewoonlijk vereist voor de registratie van onroerende goederen?
Eenieder die onroerend goed met eigendom verwerft, moet de eigendom ervan aanvragen bij de kadastrale autoriteit (Lantmäteriet). Een echtgenoot of samenwonende persoon die onroerend goed verkrijgt door verdeling van de boedel, hoeft echter geen eigendomstitel aan te vragen, tenzij het goed voordien toebehoorde aan de andere echtgenoot of samenwonende partner. In geval van verkrijging door verdeling van de boedel moet de akte van verdeling van de boedel samen met het verzoek om eigendomstitel worden overgelegd.