Rozporządzenie w sprawie cyfryzacji – powiadomienia przesyłane przez państwa członkowskie

1. Krajowe portale informatyczne służące do komunikacji z sądami lub innymi organami

Krajowy portal informatyczny dla sądownictwa nazywany jest „portalem e-Sprawiedliwość” (Portal e-Sodstvo).

Link do portalu: https://evlozisce.sodisce.si/esodstvo/index.html.

Portal zapewnia dostęp dla różnych poziomów użytkowników:

1. zarejestrowani użytkownicy: każda osoba może złożyć wniosek (w celu rejestracji wymagany jest tylko adres e-mail) i tym poziomie można uzyskać dostęp do niektórych informacji publicznych (np. do rejestru nieruchomości),
2. kwalifikowani użytkownicy: do rejestracji wymagany jest kwalifikowany certyfikat cyfrowy wydany przez słoweńskiego wystawcę, chociaż obywatelstwo słoweńskie nie jest wymagane.

Portal jest wykorzystywany do różnych celów w zależności od rodzaju użytkownika. Roszczenia można wnosić drogą elektroniczną w postępowaniu egzekucyjnym, postępowaniu rejestrowym i postępowaniu upadłościowym. Można je również wnosić drogą elektroniczną w nieprocesowym postępowaniu rodzinnym, ale wyłącznie między ośrodkami pomocy społecznej i właściwymi sądami.

Korzystając z portalu „e-Sprawiedliwość”, zarejestrowani użytkownicy identyfikują się, wpisując nazwę użytkownika (adres e-mail) i hasło. Zarejestrowani użytkownicy nie potrzebują kwalifikowanego certyfikatu cyfrowego ani bezpiecznej elektronicznej skrzynki pocztowej.

Zarejestrowani użytkownicy mogą korzystać z portalu „e-Sprawiedliwość” w celu wykonywania następujących czynności:

• czynności dotyczące elektronicznego rejestru nieruchomości (e-ZK), tj. uzyskiwania wyciągów i zawiadomień. Aby wykonywać inne czynności drogą elektroniczną, użytkownik musi posiadać status kwalifikowanego użytkownika;
• czynności z zakresu elektronicznej egzekucji (e-Izvršba), tj. złożenia wniosku o przeprowadzenie egzekucji na podstawie dokumentu autentycznego, uzupełnienie wniosku o egzekucję na podstawie dokumentu autentycznego (możliwe tylko wtedy, gdy wniosek został złożony drogą elektroniczną, a wnioskodawca otrzymał wezwanie z sądu do uzupełnienia wniosku). Aby wykonywać inne czynności drogą elektroniczną, użytkownik musi posiadać status kwalifikowanego użytkownika.

Kwalifikowani użytkownicy zewnętrzni dzielą się na niezależnych kwalifikowanych użytkowników zewnętrznych i osoby upoważnione do działania w imieniu niezależnych użytkowników zewnętrznych.

Niezależni kwalifikowani użytkownicy zewnętrzni dzielą się na użytkowników profesjonalnych, użytkowników i administratorów zewnętrznych.

Użytkownik może nabyć status kwalifikowanego użytkownika zewnętrznego, jeżeli posiada kwalifikowany certyfikat i bezpieczną elektroniczną skrzynkę pocztową. Użytkownik upoważniony do działania w imieniu niezależnego użytkownika (osoba upoważniona na podstawie powołania) nie musi posiadać bezpiecznej elektronicznej skrzynki pocztowej. Rodzaj czynności, jakie użytkownik może wykonywać drogą elektroniczną w ramach określonej procedury elektronicznej, zależy od grupy użytkowników, do której użytkownik jest przypisany w systemie bezpieczeństwa.

Użytkownicy profesjonalni to użytkownicy, którzy mają status (zawodowego) pełnomocnika lub organu sądowego w cywilnych postępowaniach sądowych. Należą do nich notariusze, adwokaci, komornicy, syndycy, Prokuratoria, prokuratorzy, spółki nieruchomościowe i pełnomocnicy władz lokalnych.

Użytkownicy są stronami mającymi status strony w sądowym postępowaniu cywilnym. Należą do nich osoby prawne, osoby fizyczne, organy władzy państwowej i organy władz lokalnych.

Administratorzy zewnętrzni to użytkownicy, którzy zarządzają użytkownikami z grup użytkowników profesjonalnych w obrębie systemu bezpieczeństwa.

Osobą upoważnioną do reprezentowania niezależnego kwalifikowanego użytkownika zewnętrznego (osoba upoważniona na podstawie powołania) jest osoba fizyczna, która – w przypadku niezależnego kwalifikowanego użytkownika zewnętrznego będącego podmiotem prawnym lub zarejestrowanego pełnomocnika – jest upoważniona, z racji powołania na dane stanowisko, do wykonywania czynności elektronicznych w cywilnym postępowaniu sądowym w imieniu tego użytkownika lub która, w przypadku niezależnego kwalifikowanego użytkownika będącego rządem centralnym lub organem władz lokalnych, sprawuje funkcję lub realizuje zadania uprawniające do wykonywania czynności elektronicznych w cywilnym postępowaniu sądowym w imieniu tego organu.

Osoba upoważniona reprezentująca niezależnego użytkownika wykonuje czynności elektroniczne w imieniu niezależnego kwalifikowanego użytkownika zewnętrznego, którego reprezentuje. Osobę fizyczną można włączyć do systemu bezpieczeństwa jako osobę upoważnioną reprezentującą tylko jednego niezależnego kwalifikowanego użytkownika zewnętrznego w ramach danej grupy użytkowników.

Podportal e-Egzekucje (e-Izvršba)

W podportalu e-Egzekucje można zarejestrować się jako:

• zarejestrowany użytkownik, który może złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji na podstawie dokumentu autentycznego oraz uzupełniony wniosek o wszczęcie egzekucji na podstawie dokumentu autentycznego,
• kwalifikowany użytkownik zewnętrzny, który może generować elektroniczne wnioski (zgodnie z grupą użytkowników): wnioski o wszczęcie, środki odwoławcze, wnioski o wstrzymanie egzekucji i inne wnioski oraz wycofywać złożone wnioski.

Podportal e-ZK (elektroniczny rejestr nieruchomości)

W podportalu elektronicznego rejestru nieruchomości można zarejestrować się jako:

• zarejestrowany użytkownik, który może zapoznać się z rejestrem nieruchomości i uzyskać wyciągi z rejestru,
• kwalifikowany użytkownik zewnętrzny, który oprócz wglądu i uzyskania wyciągów z rejestru nieruchomości może składać elektroniczne wnioski dotyczące wpisów w rejestrze nieruchomości, zawiadomienia i inne wnioski elektroniczne w ramach postępowania rejestrowego.

W postępowaniu rejestrowym wszystkie dokumenty sądowe doręcza się za pośrednictwem bezpiecznej elektronicznej skrzynki pocztowej.

Podportal e-INS (e-Upadłość)

Czynności elektroniczne w postępowaniu upadłościowym (czynności eINS) mogą wykonywać użytkownicy kwalifikowani należący do następujących grup:

użytkownicy profesjonalni:

• adwokaci (jako pełnomocnicy stron),
• syndycy,
• radcy Prokuratorii (Prokuratoria jako przedstawiciel państwa),
• prokuratorzy (Biuro Prokuratora Generalnego),

strony:

• osoby prawne (działające we własnym imieniu jako strony w postępowaniu upadłościowym),
• osoby fizyczne (konsumenci, przedsiębiorcy i osoby prywatne działające we własnym imieniu jako strony w postępowaniu upadłościowym).

Adwokaci, radcy Prokuratorii i strony (osoby prawne i osoby fizyczne) wykonują w eINS następujące czynności:

– składanie następujących wniosków elektronicznych:

• wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego,
• zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym,
• innych wniosków stron postępowania upadłościowego (wnioski na etapie wstępnym oraz głównym postępowania upadłościowego oraz zwykłe i nadzwyczajne środki odwoławcze),
• wniosków o dostęp do akt, tj. o wgląd w dokumenty elektroniczne w ramach konkretnej procedury eINS,
• a ponadto mogą przeglądać złożone wnioski.

Administratorzy mogą składać wnioski elektroniczne i zasięgać informacji, w tym:

• sporządzać zestawienia wszystkich spraw, w których wykonują obowiązki administratora oraz
• przeglądać dokumenty elektroniczne konkretnej procedury eINS, w ramach której wykonują obowiązki administratora.

Prokuratorzy mogą złożyć wniosek elektroniczny lub wnieść nadzwyczajny środek zaskarżenia oraz przeprowadzić kontrolę dokumentów elektronicznych w ramach konkretnej procedury eINS.

Syndycy i adwokaci obligatoryjnie składają wszystkie wnioski w postępowaniu upadłościowym drogą elektroniczną. Radcy Prokuratorii, prokuratorzy i strony (osoby prawne i osoby fizyczne) mogą składać wnioski w postępowaniu upadłościowym drogą elektroniczną, ale nie mają takiego obowiązku.

W przypadku syndyków i adwokatów dokumenty w postępowaniu upadłościowym doręcza się drogą elektroniczną za pośrednictwem bezpiecznych skrzynek poczty elektronicznej. W przypadku innych grup użytkowników dokumenty doręcza się również pocztą, jeżeli użytkownicy nie posiadają bezpiecznej elektronicznej skrzynki pocztowej zarejestrowanej w sądowym systemie bezpieczeństwa.

Podportal e-Pozew (e-Vloga) w postępowaniu cywilnym

e-Pozew w postępowaniu cywilnym służy do elektronicznego składania pozwów w postępowaniach o uregulowanie stosunków rodzinnych i sytuacji osobistej prowadzonych przed sądami rejonowymi (okrožna sodišča), a także w postępowaniach spadkowych prowadzonych przed sądami rejonowymi (okrajna sodišča) oraz do składania elektronicznych wniosków o wyrażenie zgody na wniesienie środka zaskarżenia zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego (Zakon o pravdnem postopku).

2. Prawo krajowe regulujące korzystanie z wideokonferencji w postępowaniach w sprawach cywilnych i handlowych

Art. 114a ustawy o postępowaniu cywilnym (Dziennik Urzędowy Republiki Słowenii – Uradni list RS, UL RS nr 26/99 ze zmianami) stanowi, że sąd może, za zgodą stron, zezwolić stronom i ich przedstawicielom na przebywanie w innym miejscu podczas rozprawy i dokonywanie czynności procesowych w tym miejscu, jeżeli z miejsca, w którym odbywa się rozprawa zapewniona jest transmisja audio i wideo do miejsca lub miejsc, w których przebywają strony lub przedstawiciele, i odwrotnie (wideokonferencja). Na tych samych warunkach sąd może zarządzić przeprowadzenie dowodu w formie oględzin, badania dokumentów, przesłuchania stron i świadków oraz opinii biegłych. Od decyzji sądu w tej kwestii nie przysługuje odwołanie.

Rozprawy mogą być nagrywane. Podstawą prawną jest art. 125a kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi, że przewodniczący składu orzekającego może zarządzić nagranie dźwięku lub dźwięku i obrazu całości lub części rozprawy. Sąd na rozprawie powiadamia strony i innych uczestników o swoim zarządzeniu. Nagranie musi zawierać następujące informacje: adres i skład sądu, miejsce, datę i godzinę rozprawy, informacje o przedmiocie sporu oraz imiona i nazwiska obecnych stron lub innych osób, a także ich przedstawicieli prawnych lub upoważnionych osób. Ponadto nagranie zawiera informacje identyfikujące osobę, której zeznania są rejestrowane, oraz informacje o tym, w jakim charakterze ta osoba zeznaje. Jeżeli nagrywane są zeznania kilku osób, nagranie musi wyraźnie wskazywać, kto składa dane zeznanie. W protokole z rozprawy należy odnotować, że rozprawę zarejestrowano za pomocą urządzenia do nagrywania dźwięku lub dźwięku i obrazu oraz wskazać, kto zlecił nagranie, wskazać, że strony i innych uczestników poinformowano o nagrywaniu podczas rozprawy, oraz wskazać, gdzie przechowywane jest nagranie i jak można uzyskać do niego dostęp. Transkrypcję nagrania dźwięku sporządza się w ciągu pięciu dni od utworzenia nagrania. Stronie przysługuje prawo dostępu do nagrania oraz prawo do wniesienia sprzeciwu wobec wszelkich nieścisłości w transkrypcji w terminie pięciu dni od otrzymania kopii. Sprzeciw rozstrzyga przewodniczący składu orzekającego bez przeprowadzania rozprawy. Nagranie jest automatycznie rejestrowane oraz przechowywane w systemie informatycznym przez taki sam okres, jak akta sprawy.

W kodeksie postępowania cywilnego zawarto wymóg, aby nagrania rozpraw były przechowywane w bezpieczny sposób i nie były publicznie dostępne. Art. 125a stanowi, że nagranie rozprawy jest automatycznie rejestrowane i przechowywane w systemie informatycznym przez taki sam okres, jak akta sprawy. Oznacza to, że nagrania z rozpraw przechowuje się w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo i ograniczający dostęp do nich, uniemożliwiając tym samym ich publiczne udostępnienie. Art. 332c reguluje postępowanie z wnioskami, dowodami i decyzjami zawierającymi informacje niejawne i stanowi, że sąd przechowuje te informacje w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo, przy czym dostęp do nich jest dozwolony wyłącznie w pomieszczeniach sądu spełniających wymogi bezpieczeństwa. Potwierdza to ponadto, że nagrania z rozpraw, które mogą zawierać informacje szczególnie chronione lub niejawne, są przechowywane w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo i ograniczający ich dostępność.

Sądy korzystają z systemu wideokonferencyjnego Polycom wraz z dodatkowymi licencjami na rozszerzenie o system Pexip. System Polycom jest wykorzystywany jako składnik infrastruktury sieci organów krajowych.

System wideokonferencyjny jest dodatkowo rozszerzony o system Pexip, który umożliwia również dostęp poprzez urządzenia mobilne należące do uczestników i nie wymaga specjalnego sprzętu do udziału w wideokonferencji.

Wymiana informacji dotyczących technicznej realizacji wideokonferencji odbywa się między stronami w ramach danego postępowania sądowego. Sąd, w którym prowadzone jest postępowanie, jest odpowiedzialny za zapewnienie skutecznej realizacji (w tym, w razie potrzeby, za uprzednie przetestowanie).

Ustawa o postępowaniu cywilnym jest dostępna pod następującym adresem: https://pisrs.si/pregledPredpisa?id=ZAKO1212.

Link do tłumaczeń ustaw na język angielski: https://pisrs.si/aktualno/zakonodaja-v-anglescini.

3. Prawo krajowe dotyczące korzystania z wideokonferencji w postępowaniach w sprawach karnych

Ustawa o postępowaniu karnym (Zakon o kazenskem postopku, UL RS nr 63/94, ze zmianami) reguluje i umożliwia, pod pewnymi warunkami, przeprowadzanie czynności poprzedzających rozprawę, rozpraw głównych, składanie zeznań, przesłuchania i przeprowadzanie innych czynności procesowych za pośrednictwem wideokonferencji. Z wideokonferencji można skorzystać, jeżeli strony postępowania wyrażą na to zgodę lub jeżeli jest to konieczne do zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania karnego w świetle okoliczności sprawy. O skorzystaniu z wideokonferencji decyduje sąd w drodze postanowienia z uzasadnieniem. Postanowienie doręcza się stronom i innym uczestnikom wraz z wezwaniem na rozprawę, które zawiera instrukcje dotyczące korzystania z systemu wideokonferencji oraz sposobu potwierdzania tożsamości uczestnika. Od tego postanowienia nie przysługuje żaden konkretny środek zaskarżenia.

Rozprawa za pośrednictwem wideokonferencji może również odbywać się w sprawach z udziałem świadków chronionych lub anonimowych, jeżeli ich osobiste stawiennictwo przed organem prowadzącym posiedzenie stanowiłaby poważne zagrożenie dla życia tych świadków lub innych osób lub jeżeli właściwy organ zwrócił się o to do innego państwa. Osobie, która ma być przesłuchana, musi towarzyszyć właściwy funkcjonariusz organu prowadzącego przesłuchanie lub inna upoważniona osoba, aby zapewnić odpowiednią identyfikację osoby przesłuchiwanej. Pod pewnymi warunkami wideokonferencje mogą być również stosowane w przypadku przedstawiania opinii przez biegłych.

Podstawę prawną korzystania z wideokonferencji w postępowaniu karnym stanowią art. 244, 304a i 84a kodeksu postępowania karnego, które określają warunki i tryb przeprowadzania takich przesłuchań, w tym sposób potwierdzania tożsamości uczestników i zapewnienia bezpiecznej komunikacji. Korzystanie z wideokonferencji pozwala przyspieszyć przebieg postępowań sądowych, zmniejsza koszty i zwiększa bezpieczeństwo świadków.

Przepisy ustawy o postępowaniu karnym zapewniają podejrzanym dostęp do infrastruktury wideokonferencyjnej w celu przeprowadzenia posiedzenia za pośrednictwem wideokonferencji. Sprzęt do wideokonferencji, który umożliwia interaktywną komunikację poprzez równoczesną transmisję obrazów i dźwięku, może stanowić część wyposażenia sali rozpraw lub może być udostępniony w formie przenośnego sprzętu do wideokonferencji. Miejscem, z którym łączy się sąd lub sędzia, może być inna sala rozpraw, bezpieczne pomieszczenie, więzienie, miejsce za granicą itp. Przesłuchania za pośrednictwem wideokonferencji umożliwiają składanie wyjaśnień przez oskarżonych, składanie zeznań przez świadków i (pod pewnymi warunkami) przedstawianie opinii przez biegłych, przy jednoczesnym zapewnieniu świadkom większego poczucia bezpieczeństwa dzięki wyeliminowaniu bezpośredniego kontaktu z oskarżonymi.

Poufność komunikacji między podejrzanym, oskarżonym, skazanym lub poszkodowanym a jego obrońcą/pełnomocnikiem przed przesłuchaniem za pośrednictwem wideokonferencji i w jego trakcie zapewnia się zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu karnym. Art. 74 kodeksu postępowania karnego stanowi, że jeżeli oskarżony przebywa w areszcie, jego obrońca może swobodnie i bez nadzoru wymieniać z nim pisemne wiadomości oraz rozmawiać. Oznacza to, że należy zagwarantować poufność komunikacji między oskarżonym a jego obrońcą, w tym komunikacji za pośrednictwem wideokonferencji. Art. 244a stanowi, że pod pewnymi warunkami przesłuchanie oskarżonego lub świadka również może odbywać się w drodze wideokonferencji, pod warunkiem że tożsamość osoby przesłuchiwanej zostanie należycie potwierdzona. W przypadku oskarżonego, świadka lub biegłego przesłuchiwanego za pośrednictwem wideokonferencji w toku krajowego postępowania karnego na terytorium innego państwa właściwy organ musi zapewnić, by oskarżonemu, świadkowi lub biegłemu towarzyszył funkcjonariusz właściwego organu tego państwa, w celu zapewnienia identyfikacji przesłuchiwanej osoby. Podczas przesłuchania może być również obecny obrońca, co dodatkowo sprzyja zapewnieniu poufności komunikacji między oskarżonym a obrońcą. Taki układ wiąże się z zagwarantowaniem ochrony i poufności komunikacji między oskarżonym a obrońcą, nawet jeżeli odbywa się ona za pośrednictwem wideokonferencji.

Wymiana informacji dotyczących technicznej realizacji wideokonferencji odbywa się między stronami w ramach danego postępowania sądowego. Sąd, w którym prowadzone jest postępowanie, jest odpowiedzialny za zapewnienie skutecznej realizacji (w tym, w razie potrzeby, za uprzednie przetestowanie).

Rodziców należy powiadomić o przesłuchaniu dziecka za pośrednictwem wideokonferencji lub innej technologii zdalnej komunikacji niezwłocznie po pouczeniu dziecka o przysługujących mu prawach. Właściwy organ niezwłocznie powiadamia rodziców lub opiekuna o prawach dziecka, w tym o prawie do tego, by w trakcie postępowania towarzyszyli mu rodzice lub opiekun. Powiadomienie to należy przekazać w zrozumiały sposób, ustnie i na piśmie, a dziecko musi je potwierdzić swoim podpisem. Zapewniając rejestrację przesłuchania dziecka za pomocą środków audiowizualnych, należy mieć wzgląd na dobro dziecka, jeżeli jest to proporcjonalne do okoliczności sprawy. Jeżeli istnieją powody, dla których rodzice lub opiekun dziecka nie mogą mu towarzyszyć w postępowaniu karnym, dziecko może wybrać inną osobę dorosłą, której ufa, bądź też właściwy organ lub właściwy ośrodek pomocy społecznej mogą niezwłocznie wyznaczyć inną osobę dorosłą, z należytym uwzględnieniem dobra dziecka. Podstawą prawną jest ustawa o postępowaniu karnym, w szczególności jej art. 452c, 84a, 304a i 452c.

Zgodnie z ustawą o ochronie dzieci w postępowaniu karnym i ich kompleksowym traktowaniu w tzw. domu dla dzieci (Zakon o zaščiti otrok v kazenskem postopku in njihovi celostni obravnavi v hiši za otroke, UL RS nr 54/21, ZZOKPOHO) rodziców lub inne właściwe osoby dorosłe powiadamia się o przesłuchaniu dziecka za pośrednictwem wideokonferencji lub innej technologii zdalnej komunikacji, w sposób uwzględniający dobro dziecka. Zgodnie z art. 24 ZZOKPOHO sąd może zezwolić przedstawicielowi ustawowemu dziecka, pełnomocnikowi pokrzywdzonego małoletniego, członkowi personelu zawodowego ośrodka pomocy społecznej, doradcy dziecka, personelowi technicznemu instytucji oraz innym osobom na udział w przesłuchaniu, poza samym dzieckiem dziecku biegłym pomagającym w przeprowadzeniu przesłuchania. Należy zadbać o umieszczenie tych osób w oddzielnych pomieszczeniach połączonych sprzętem audio i wideo, który umożliwia rodzicom lub innym odpowiednim osobom dorosłym uzyskanie informacji oraz śledzenie przesłuchania bez szkody dla dziecka. Sąd może nakazać danej osobie czasowe opuszczenie pomieszczenia, jeżeli jej obecność byłaby sprzeczna z interesem postępowania przygotowawczego lub postępowania karnego, jak również przez wzgląd na dobro dziecka podczas przesłuchania.

Podstawę prawną rejestrowania przebiegu rozpraw w postępowaniu karnym stanowi art. 314 kodeksu postępowania karnego, który stanowi, że przewodniczący składu orzekającego może zarządzić nagranie wszystkich lub poszczególnych części rozprawy za pomocą odpowiednich technicznych urządzeń do zapisu dźwięku lub obrazu. Rejestracji dokonuje się zgodnie z przepisami art. 84 ustawy o postępowaniu karnym. Strony mogą odtwarzać i uzyskiwać kopię nagrania z systemu informacyjnego e-Sprawiedliwość (e-Sodstvo), jeżeli tylko jest to technicznie wykonalne. Protokoły rozpraw można powielać w całości lub w części na wniosek stron lub na podstawie postanowienia sędziego.

Ustawa o postępowaniu karnym jest dostępna pod następującym adresem: https://pisrs.si/pregledPredpisa?id=ZAKO362.

Ustawa o ochronie dzieci w postępowaniu karnym i ich kompleksowym traktowaniu w tzw. domu dla dzieci jest dostępna pod adresem: https://pisrs.si/pregledPredpisa?id=ZAKO8216.

Link do tłumaczeń ustaw na język angielski: https://pisrs.si/aktualno/zakonodaja-v-anglescini.

4. Opłaty w postępowaniach w sprawach cywilnych i handlowych

Opłaty sądowe mające zastosowanie w postępowaniu w sprawie europejskiego nakazu zapłaty określono w ustawie o opłatach sądowych (Zakon o sodnih taksah, UL RS nr 37/08, ze zmianami, ZST-1), która jest podstawowym aktem regulującym opłaty sądowe.

Za całe postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty pobiera się jedną opłatę sądową. Opłatę należy uiścić w momencie wniesienia pozwu do sądu.

Wysokość opłaty sądowej w postępowaniu w sprawie europejskiego nakazu zapłaty, którą powód musi uiścić wnosząc pozew do sądu, zależy od wartości przedmiotu sporu. Opłatę oblicza się zgodnie z tabelą zawartą w art. 16 ZST-1. Przy wartości przedmiotu sporu do 300 euro wysokość opłaty sądowej ustalono na 18 euro, a przy wyższej wartości przedmiotu sporu opłata sądowa również jest odpowiednio wyższa. Sposób obliczania opłaty określono w art. 16 ZST-1, który jest dostępny pod następującym adresem: https://pisrs.si/pregledPredpisa?id=ZAKO4729.

W przypadku postępowania dotyczącego wniosku o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego, postępowania dotyczącego wniosku o stwierdzenie wykonalności orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, postępowania dotyczącego sprzeciwu od orzeczenia w sprawie stwierdzenia wykonalności orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, postępowania dotyczącego wniosku o wydanie europejskiego tytułu egzekucyjnego lub wydania zaświadczenia o bezskuteczności lub ograniczeniu wykonalności lub postępowania dotyczącego wniosku o sprostowanie lub uchylenie europejskiego tytułu egzekucyjnego pobiera się opłatę skarbową w wysokości 16 euro.

W krajowych postępowaniach upadłościowych obowiązują ustawowe opłaty sądowe, z podziałem na opłaty za postępowania przeciwko podmiotom gospodarczym i prawnym oraz opłaty za postępowania przeciwko konsumentom:

1. postępowanie upadłościowe przeciwko osobie prawnej, postępowanie w sprawie zawarcia przymusowej ugody i postępowanie w sprawie przymusowej likwidacji:

• wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego: 246 euro,
• wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie zawarcia przymusowej ugody: 164 euro,
• wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie przymusowej likwidacji: 82 euro,
• sprzeciw wobec zawarcia przymusowej ugody: 50 euro,
• postępowanie odwoławcze od pierwszej decyzji w sprawie podziału masy upadłości: 410 euro,
• postępowanie odwoławcze od innej decyzji: 82 euro.

Zwolnienie z opłaty za wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego przysługuje w przypadku, gdy wniosek składają pracownicy przeciwko pracodawcy mającemu ponad dwumiesięczne opóźnienie w wypłacie wynagrodzenia do wysokości minimalnego wynagrodzenia lub w opłaceniu podatków i składek, które płatnik jest zobowiązany obliczyć lub zapłacić jednocześnie z wynagrodzeniem dla pracowników, przy czym taka sytuacja utrzymuje się w dniu poprzedzającym złożenie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego.

2. Postępowanie dotyczące upadłości konsumenckiej i postępowanie o ustalenie masy upadłości:

postępowanie w sprawie sprzeciwu wobec umorzenia zobowiązań w przypadku upadłości konsumenckiej: 20 euro.

W postępowaniu dotyczącym upadłości konsumenckiej i postępowaniu o ustalenie masy upadłości należne są opłaty w wysokości jednej czwartej opłat ustalonych za postępowanie upadłościowe przeciwko osobie prawnej, postępowania w sprawie zawarcia przymusowej ugody i postępowanie w sprawie przymusowej likwidacji (pkt 1 powyżej).

Zwolnienie z opłaty za wniosek o wszczęcie postępowania upadłościowego przysługuje w przypadku, gdy wniosek składa dłużnik lub spadkobierca osoby zmarłej. Zwolnienie z opłaty oznaczonej numerem taryfy 5201 przysługuje w przypadku wniesienia sprzeciwu przez syndyka.

W ZST-1 nie przewidziano opłaty sądowej za komunikację między osobami fizycznymi lub prawnymi, lub ich przedstawicielami a organami centralnymi na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 i rozporządzenia Rady (UE) 2019/1111 lub z właściwymi organami zgodnie z rozdziałem IV dyrektywy Rady 2003/8/WE.

Ustawa o opłatach sądowych jest dostępna pod następującym adresem: https://pisrs.si/pregledPredpisa?id=ZAKO4729.

Link do tłumaczeń ustaw na język angielski: https://pisrs.si/aktualno/zakonodaja-v-anglescini.

5. Metody elektronicznego uiszczania opłat

Ustawa o opłatach sądowych stanowi, że opłaty sądowe uiszcza się w gotówce, za pomocą płatności elektronicznej lub innego ważnego środka płatniczego.

Co do zasady we wszystkich postępowaniach sądowych możliwe jest uiszczenie opłaty sądowej drogą elektroniczną w formie przelewu (SEPA). Płatności dokonuje się na podstawie nakazu zapłaty wydanego w ramach konkretnego postępowania lub na rachunek bieżący właściwego sądu wskazany w internecie.

Opłaty sądowe można uiścić drogą elektroniczną za pośrednictwem usług bankowości internetowej (banku internetowego), przez dostawców usług płatniczych (np. Petrol, Pošta Slovenije) oraz za pomocą karty płatniczej w kasie sądu.

6. Powiadomienie o wcześniejszym korzystaniu ze zdecentralizowanego systemu informatycznego

Nie dotyczy.

7. Powiadomienie o wcześniejszym korzystaniu z wideokonferencji w postępowaniach w sprawach cywilnych i handlowych

Nie dotyczy.

8. Powiadomienie o wcześniejszym korzystaniu z wideokonferencji w postępowaniach w sprawach karnych

Nie dotyczy.