My e-Justice space

Miejscem świadczenia przez internet wszystkich możliwych usług publicznych jest serwis e-Obywatel (e-Građani). Oprócz obywateli Chorwacji z portalu mogą korzystać obywatele UE lub obywatele państwa trzeciego posiadający dane uwierzytelniające w dowolnym państwie członkowskim UE. Cudzoziemcy spoza UE, którzy nie posiadają danych uwierzytelniających w żadnym z państw UE, nie mogą korzystać z usług w Republice Chorwacji. Do tego wymagany jest OIB (osobisty numer identyfikacyjny), a od obywateli UE – dane uwierzytelniające uznawane przez wszystkie państwa członkowskie UE do celów transgranicznej identyfikacji elektronicznej. Cudzoziemcy, którym nadano OIB (osobisty numer identyfikacyjny) w Chorwacji, mogą korzystać z usług elektronicznych w Chorwacji.

Jak się zalogować na portalu e-Obywatel?

Na portalu e-Obywatel można się zalogować za pomocą swoich danych uwierzytelniających, tj. środków, za pomocą których potwierdza się swoją tożsamość elektroniczną. Jeżeli użytkownik korzysta z bankowości internetowej, jest pracownikiem instytucji zdrowia publicznego lub instytucji szkolnictwa wyższego, studentem lub użytkownikiem certyfikatu biznesowego, to posiada już ważne dane uwierzytelniające (ePASS z nazwą użytkownika i hasłem, mToken lub odpowiedni dokument tożsamości) i może korzystać z portalu e-Obywatel.

Jak poziomy bezpieczeństwa wpływają na korzystanie z portalu?

Elektroniczne usługi publiczne są podzielone według poziomów bezpieczeństwa.

Kluczem dostępu do usług e-Obywatel jest posiadanie OIB (osobistego numeru identyfikacyjnego) na podstawie którego użytkownik może zwrócić się o dane uwierzytelniające. Dane uwierzytelniające mogą być wymagane na pierwszym, drugim lub trzecim poziomie (niezależnie od tego, czy chodzi o dane uwierzytelniające wydane przez podmiot rządowy czy prywatny, np. ePASS, token ObZ, token Zaba, mToken, Certilia personal, certyfikat osobisty Fina itp.)

Co zrobić, jeżeli użytkownik nie posiada żadnych danych uwierzytelniających?

Jeżeli użytkownik nie posiada danych uwierzytelniających, musi zwrócić się wydawcy takich danych z wnioskiem o ich wydanie. W Republice Chorwacji istnieje 27 rodzajów danych uwierzytelniających o różnych poziomach bezpieczeństwa.

Wykaz przyjętych danych uwierzytelniających w Republice Chorwacji znajduje się pod adresem https://gov.hr/hr/lista-prihvacenih-vjerodajnica/1792.

System e-Obywatel jest dostępny za poprzez przeglądarkę internetową lub aplikację na iPhone’a lub urządzenie z systemem Android.

Mediacja sądowa i pozasądowa

Mediację można prowadzić we wszystkich sądach powszechnych i szczególnych pierwszej i drugiej instancji (rejonowych, okręgowych, gospodarczych i w Apelacyjnym Sądzie Gospodarczym) na wszystkich etapach postępowania, także w czasie trwania postępowania odwoławczego. Mediację prowadzi wyłącznie sędzia danego sądu, który jest przeszkolony w zakresie mediacji i widnieje na liście sędziów-mediatorów ustalanej przez prezesa sądu poprzez coroczne przydziały. Sędzia-mediator nigdy nie prowadzi mediacji w sporze, do którego rozpoznania został wyznaczony jako sędzia.

Mediację pozasądową od wielu lat prowadzą ośrodki mediacji przy Chorwackiej Izbie Gospodarczej i Chorwackiej Izbie Handlu i Rzemiosła, Chorwackim Stowarzyszeniu ds. Mediacji, Chorwackiej Izbie Adwokackiej, Chorwackim Biurze Ubezpieczeń oraz przy Biurze Partnerstwa Społecznego Rządu Republiki Chorwacji. Mediację z udziałem wybranych mediatorów można jednak przeprowadzić poza tymi ośrodkami.

Zgodnie z ustawą o pokojowym rozwiązywaniu sporów (Dziennik Urzędowy Republiki Chorwacji, [Narodne Novine, NN] nr 67/2023), rozporządzeniem w sprawie instytucji mediacyjnych (NN nr 100/23) oraz rozporządzeniem w sprawie rejestru mediatorów (NN nr 100/23) centrum pokojowego rozstrzygania sporów prowadzi rejestr mediatorów i rejestr instytucji mediacyjnych. Art. 8 ustawy stanowi, że mediację może prowadzić wyłącznie mediator wpisany do rejestru mediatorów, który uzyskał od akredytowanej instytucji mediacyjnej zaświadczenie potwierdzające ukończenie podstawowego szkolenia mediatora.

Komisja ds. pozasądowego rozstrzygania sporów

Ministerstwo Sprawiedliwości powołało komisję ds. pozasądowego rozstrzygania sporów. W jej skład wchodzą przedstawiciele sądów, prokuratury, Urzędu ds. Partnerstwa Społecznego Rządu Republiki Chorwacji, Chorwackiej Izby Gospodarczej, Chorwackiego Stowarzyszenia Pracodawców, Chorwackiej Izby Handlu i Rzemiosła oraz Ministerstwa Sprawiedliwości.

Mandat tej komisji obejmuje monitorowanie rozwoju alternatywnych metod rozwiązywania sporów, monitorowanie realizacji istniejących programów oraz proponowanie środków wspierających rozwój alternatywnych metod rozwiązywania sporów. Ponadto do zadań komisji należy wydawanie opinii i udzielanie odpowiedzi na zapytania wchodzące w zakres jej kompetencji.

Na posiedzeniu komisji ds. pozasądowego rozstrzygania sporów, które odbyło się 26 listopada 2009 r., przyjęto kodeks etyki mediatorów.

Ramy prawne

Mediację jako sposób rozstrzygania sporów po raz pierwszy uregulowano w specjalnym akcie normatywnym – ustawie o mediacji (NN nr 163/03, data wejścia w życie: 24 października 2003 r.), w której ujęto niektóre zasady przewodnie zawarte w zaleceniu Rady Europy w sprawie mediacji w sprawach cywilnych i handlowych oraz w tzw. zielonej księdze w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów w prawie cywilnym i handlowym Unii Europejskiej. Ustawę tę zmieniono w 2009 r., a na początku 2011 r. przyjęto nową ustawę o mediacji (NN nr 18/11), która weszła w życie w całości w dniu przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

W 2023 r. przyjęto nową ustawę o pokojowym rozwiązywaniu sporów (NN nr 67/2023).

Ustawę opracowano tak, aby zachować, utrzymać oraz jeszcze ulepszyć istniejące rozwiązania dobrej jakości, a jednocześnie wprowadzić nowe.

Zakres stosowania ustawy określono na nowo w art. 1 ust. 1, który stanowi, że ustawa reguluje pokojowe rozstrzyganie sporów cywilnych, handlowych, pracowniczych, rodzinnych, administracyjnych i innych sporów dotyczących praw, którymi strony mogą swobodnie dysponować. W ten sposób oprócz wprowadzenia dobrowolnej mediacji w sporach administracyjnych szeroko zdefiniowano zakres pokojowego rozstrzygania sporów, tak by obejmował mediację, negocjacje uregulowane prawnie oraz inne alternatywne metody rozwiązywania sporów.

Art. 9 ustawy przewiduje obowiązek podjęcia próby pokojowego rozstrzygnięcia sporu przed wniesieniem pozwu w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie, z wyjątkiem postępowania o odszkodowanie za szkody wynikające ze stosunku pracy. Jeżeli strony nie próbują rozstrzygnąć sporu polubownie, sąd odsyła strony na spotkanie informacyjne w sprawie mediacji (art. 10). Na spotkaniu informacyjnym mediator nie prowadzi mediacji. Celem spotkania informacyjnego jest zaznajomienie stron ze wszystkimi korzyściami płynącymi z mediacji, zachęcenie stron do komunikowania się, jeśli nie nastąpiło to spontanicznie przed wszczęciem postępowania, zachęcenie ich do pokojowego rozstrzygnięcia sporu i udziału w mediacji oraz zawężenie kwestii spornych, które będą wymagać rozstrzygnięcia w postępowaniu cywilnym, jeżeli próba pokojowego rozstrzygnięcia sporu nie powiedzie się. Jeżeli po spotkaniu informacyjnym strony dobrowolnie podejmą decyzję o mediacji, to należy ją zakończyć w ciągu 60 dni.

Obowiązek podjęcia próby pokojowego rozstrzygnięcia sporu przed wszczęciem postępowania cywilnego o odszkodowanie nie pozbawia stron możliwości skorzystania z przysługującego im prawa dostępu do sądu. Sąd nie oddali powództwa, jeśli strony nie próbowały rozwiązać sporu w sposób pokojowy przed rozpoczęciem postępowania sądowego.

Koszty mediacji i spotkania informacyjnego określono w art. 26 ust. 1, gdzie przewidziano, że o ile strony nie postanowią inaczej, każda ze stron pokrywa własne koszty, a koszty mediacji i spotkania informacyjnego strony pokrywają w równym stopniu, tj. zgodnie z przepisami specjalnej ustawy lub zasadami instytucji mediacji. W ust. 2 wyraźnie określono, że koszty spotkania informacyjnego i mediacji, która nie zakończyła się zawarciem ugody, wlicza się do kosztów postępowania sądowego.

Art. 3 ust. 1 stanowi, że celem ustawy jest stworzenie warunków dla polubownego rozstrzygania sporów, uniknięcie niepotrzebnego wszczynania postępowań sądowych oraz zapewnienie równowagi między pokojowym rozstrzyganiem sporów a postępowaniem sądowym. Z koleji ust. 2 tego samego artykułu stanowi, że dla osiągnięcia celu ustawy zachęca się do korzystania z procedur pokojowego rozstrzygania sporów i szkolenia mediatorów, a informacje o tych procedurach, a także informacje o instytucjach i mediatorach, będą publikowane za pomocą elektronicznych i innych środków publicznego przekazu. By zapewnić realizację tych przepisów, utworzono Centrum pokojowego rozstrzygania sporów (zwane dalej „Centrum”).

Ustawa reguluje utworzenie Centrum i określa jego zadania. Art. 6 ust. 1 stanowi, że aby osiągnąć cel ustawy, Centrum:

wspiera rozwój kultury pokojowego rozwiązywania sporów i zachęca do korzystania z procedur przewidzianych prawem,
wyraża zgodę na działalność instytucji mediacyjnych i wycofuje taką zgodę,
zatwierdza programy edukacyjne dotyczące niektórych rodzajów pokojowego rozstrzygania sporów,
niezależnie lub we współpracy z instytucjami mediacyjnymi prowadzi szkolenia zawodowe oraz kursy doskonalenia zawodowego mediatorów,
podejmuje decyzje o wpisie mediatora do rejestru mediatorów oraz o skreśleniu go z rejestru mediatorów,
prowadzi rejestr mediatorów i rejestr instytucji mediacyjnych oraz wydaje zaświadczenia z rejestrów,
zapewnia skuteczną współpracę z organami sądowymi i instytucjami mediacyjnymi,
uczestniczy w przydzielaniu spraw instytucjom mediacyjnym,
wyznacza, na wniosek stron, osoby do prowadzenia spotkania informacyjnego w sprawie mediacji oraz samej mediacji,
organizuje spotkanie informacyjne w sprawie mediacji oraz samą mediację w przypadku, gdy inna instytucja nie może przeprowadzić takiego spotkania informacyjnego ani mediacji w rozsądnym terminie i po niższych kosztach,
wydaje zaświadczenia o podjęciu próby mediacji,
systematycznie gromadzi informacje o procedurach pokojowego rozstrzygania sporów,
publikuje informacje na temat pokojowego rozstrzygania sporów, mediatorów i instytucji mediacyjnych oraz pomaga stronom w wyborze odpowiedniej metody rozstrzygnięcia sporu.

Oprócz ustawy o pokojowym rozwiązywaniu sporów istnieją również inne ustawy częściowo regulujące tę kwestię, a także rozporządzenia wykonawcze do ustawy.

Postępowanie mediacyjne

Postępowanie mediacyjne wszczyna się na wniosek jednej ze stron sporu, po zaakceptowaniu go przez drugą stronę, na wspólny wniosek obu stron o polubowne rozstrzygnięcie sporu lub na wniosek osoby trzeciej (np. sędziego w postępowaniu sądowym).

Mediatorzy to osoby lub grupy osób, które na podstawie umowy między stronami prowadzą mediację. Mediatorzy muszą być przeszkoleni (doświadczenie i umiejętności mediatora są jednym z podstawowych elementów udanej mediacji) oraz powinni stale doskonalić umiejętności zawodowe.

Mediację przeprowadza się zgodnie z ustaleniami stron. W trakcie mediacji mediator dba o sprawiedliwe i równe traktowanie stron. Mediator w postępowaniu mediacyjnym może spotkać się z każdą ze stron oddzielnie oraz, o ile strony nie uzgodniły inaczej, mediator może ujawnić drugiej stronie informacje i dane otrzymane od jednej ze stron tylko wtedy, gdy uzyskał na to jej zgodę. Mediator może uczestniczyć w przygotowaniu ugody i formułować zalecenia co do jej treści.

Ugoda zawarta w drodze mediacji jest wiążąca dla stron, które ją podpisały. Jeżeli strony podjęły określone zobowiązania w ramach ugody, to muszą je terminowo wykonać. Ugoda zawarta w drodze mediacji stanowi tytuł egzekucyjny, jeżeli zawiera wymagalne zobowiązanie, w odniesieniu do którego strony mogą dojść do porozumienia, oraz jeżeli zawiera oświadczenie o poddaniu się egzekucji (klauzula wykonalności).

Według większości ekspertów w dziedzinie mediacji wszelkie spory dotyczące praw, którymi strony mogą swobodnie dysponować, mogą być przedmiotem mediacji, a strony konfliktu prawie zawsze należy zachęcać do polubownego rozstrzygnięcia sporu. Mediacja jest szczególnie wskazana w sporach gospodarczych (tj. sporów handlowych), a także w sporach transgranicznych (kiedy jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim Unii Europejskiej) w sprawach cywilnych i handlowych. Należy zauważyć, że spory transgraniczne nie obejmują postępowań celnych, podatkowych i administracyjnych ani sporów dotyczących odpowiedzialności państwa za działania lub zaniechania w wykonywaniu władzy.

Cel i zakres: dostępne są dwie usługi:

Elektronički servis (e-Usługa) – usługa w portalu HITRO.HR, która umożliwia elektroniczne założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i uproszczonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z kapitałem zakładowym w formie pieniężnej z dowolnej kancelarii notarialnej lub biura HITRO.HR w Republice Chorwacji, z rejestracją w dowolnym sądzie gospodarczym w ciągu 24 godzin,
=e-Obrt (e-Rzemiosło) – strona internetowa służąca do rejestracji działalności rzemieślniczej.

Właściwy organ:

Sąd gospodarczy (Trgovački sud) – założenie spółki

Agencja finansowa FINA oraz rejestr sądowy (Sudski registar) – dostęp do informacji

Warunki dostępu:

Wymóg kwalifikowalności: obywatele Chorwacji i cudzoziemcy.
Wymóg identyfikacji i uwierzytelnienia: dowód tożsamości lub paszport do celów rejestracji spółki; nie potrzeba żadnych dokumentów, aby uzyskać dostęp do informacji o przedsiębiorstwach.
Dokumenty, które należy dostarczyć:

Rejestracja spółki

Następujące dokumenty muszą być poświadczone notarialnie:

wniosek o wpis do rejestru sądowego (formularz Po)
akt założycielski – umowa spółki (podpisana przez wszystkich założycieli) lub oświadczenie woli założyciela (jeżeli spółkę zakłada tylko jedna osoba),
oświadczenie członków upoważnionych do reprezentowania spółki o wyrażeniu zgody na powołanie,
uchwała o powołaniu członków zarządu,
podpis dyrektora lub podpisy członków zarządu,
podpisy członków rady nadzorczej (jeżeli spółka posiada radę nadzorczą),
uchwała o powołaniu pełnomocnika spółki z jego podpisem (jeżeli spółka ma pełnomocnika),
uchwała o ustaleniu adresu spółki.

Nie wymaga się żadnych dokumentów w celu dostępu do informacji.

Skutki prawne dokumentów elektronicznych: nie dotyczy

Możliwość przeprowadzenia procedury w całości przez internet:

Rejestracja spółki

Częściowo online. Konieczne jest przygotowanie rejestracji i publiczne zawiadomienie przez notariusza.

Przez internet można założyć działalność gospodarczą typu rzemieślniczego (obrt) – https://e-obrt.gov.hr/.

Działalność rzemieślnicza oznacza niezależne i stałe wykonywanie dozwolonej działalności gospodarczej zgodnie z ustawą. Taką działalność prowadzi osoba fizyczna w celu osiągnięcia zysku poprzez produkcję, handel lub świadczenie usług na rynku.

Dostęp do informacji: tak

Koszty:

Dostęp do informacji jest bezpłatny.
Rejestracja spółki jest usługą bezpłatną, ale: 1) koszt zaświadczenia zależy od wysokości kapitału zakładowego i wynosi średnio 331,81 euro, a wszystkie dokumenty sporządzone w języku obcym wymagają przetłumaczenia przez tłumacza sądowego, 2) istnieje wiele agencji, które przeprowadzają wnioskodawców przez cały proces rejestracji spółki i pobierają za swoją usługę opłatę w wysokości co najmniej 100 euro – może to być przydatne ułatwienie dla cudzoziemców.

Linki:

https://e-obrt.gov.hr/ – działalność rzemieślnicza

https://sudreg.pravosudje.hr/registar/f?p=150:1:98708455565 – pierwszy krok, sprawdzenie dostępności nazwy spółki

https://narodne-novine.nn.hr/clanci/sluzbeni/2007_06_58_1870.html – wybór działalności, którą będzie wykonywać spółka

https://www.virtualni-ured.net/registracija-tvrtke/item/284-osnivanje-tvrtke.html – jedna z agencji pośredniczących w rejestracji spółek

https://www.fina.hr/informacije-o-racunima-poslovnih-subjekata#pristup-podacima#pristup-podacima – informacje na temat rachunków podmiotów gospodarczych

https://www.fina.hr/documents/52450/130224/Zahtjev+za+uvid+u+JRR.pdf/6a0235f2-961d-eea7-f78f-63409f787645?t=1610693716143 – formularz wniosku

https://ospd.fina.hr/ – wniosek o przekazanie dokumentacji

https://sudreg.pravosudje.hr/registar/f?p=150:1 – dostęp do informacji o spółkach handlowych (javna trgovačka društva), spółkach komandytowych (komanditna društva), ugrupowaniach interesów gospodarczych (gospodarska interesna udruženja), spółkach akcyjnych (dionička društva), spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (društva s ograničenom odgovornošću), osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą (trgovci pojedinci), spółkach europejskich (SEs), europejskich ugrupowaniach interesów gospodarczych (EEIGs), spółdzielniach europejskich (SCEs), instytucjach (ustanove), zrzeszeniach instytucji (zajednice ustanova), spółdzielniach (zadruge), związkach spółdzielni (savezi zadruga), kasach oszczędnościowo-kredytowych (kreditne unije), uproszczonych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (jednostavna društva s ograničenom odgovornošću, j.d.o.o.) oraz innych osobach prawnych, które podlegają wpisowi do rejestru

Ostatnia aktualizacja: 01/04/2026

Składanie wniosków o pomoc prawną

Występowanie o odszkodowanie

Wszczynanie postępowań cywilnych przez internet

Elektroniczne doręczanie dokumentów sądowych

Udział w licytacjach sądowych

Dostęp do mediacji

Mediacja sądowa i pozasądowa

Komisja ds. pozasądowego rozstrzygania sporów

Ramy prawne

Postępowanie mediacyjne

Tworzenie spółek i dostęp do informacji o spółkach

Usługi tłumaczeniowe (w tym tłumaczenie maszynowe i jego skutki prawne)