Zamknij

PORTAL JEST JUŻ DOSTĘPNY W WERSJI BETA!

Odwiedź europejski portal „e-Sprawiedliwość” w wersji beta i powiedz nam, co o nim myślisz!

 
 

Ścieżka nawigacji

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Koszty postępowania - Bułgaria

Uwaga: niedawno wprowadzono na tej stronie zmiany w oryginalnej wersji językowej bułgarski. Strona w wybranej przez Ciebie wersji językowej jest obecnie tłumaczona przez nasze służby tłumaczeniowe.

Ta strona przedstawia informacje na temat kosztów sądowych w Bułgarii.


Koszty postępowania

Przepisy regulujące opłaty pobierane przez przedstawicieli zawodów prawniczych

Prawnicy

Zgodnie z ustawą o samorządzie adwokackim w Bułgarii (ostatnio znowelizowaną aktem SG 69/05.08.2008):

Artykuł 36 stanowi, że:

  1. Adwokaci mają prawo do wynagrodzenia za swoją pracę.
  2. Wysokość wynagrodzenia musi być uzgodniona w umowie pomiędzy adwokatem i jego klientem. Wysokość wynagrodzenia określona w umowie musi być odpowiednia i uzasadniona i nie może być niższa niż wysokość wynagrodzenia przewidziana za rodzaj podjętej pracy (rozporządzenie Naczelnej Izby Adwokackiej).
  3. Przy braku umowy, na wniosek adwokata lub klienta, Izba Adwokacka musi ustanowić wysokość wynagrodzenia (rozporządzenie Naczelnej Izby Adwokackiej).
  4. Wynagrodzenie może być ustanowione w kwotach bezwzględnych i/lub stanowić odsetek kwoty, która może zostać zasądzona przez sąd w zależności od wyniku postępowania. Nie dotyczy to wynagrodzenia w sprawach karnych i cywilnych, w których bierze się pod uwagę dobra niematerialne.

Artykuł 38 stanowi, że:

  1. Adwokaci mogą świadczyć pomoc prawną i usługi:
  • osobom fizycznym, którym przysługuje świadczenie alimentacyjne
  • osobom będącym w trudnej sytuacji finansowej
  • rodzicom, przyjaciołom lub innym prawnikom.
  1. W takich przypadkach, gdy strona przeciwna w postępowaniu zostanie zobowiązana w wyroku do pokrycia wydatków, prawnik ma prawo do wynagrodzenia. Sąd musi określić takie wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż przewidziana (we wspomnianym rozporządzeniu, art. 36 ust. 3) i zobowiązać drugą stronę do jego zapłacenia.

Wynagrodzenie jest regulowane w myśl zarządzenia Naczelnej Izby Adwokackiej nr 1 z 2004 roku. Minimalne opłaty wynoszą:

  1. opłaty za poradę prawną, informacje, przygotowanie dokumentów i umów:
  • opłata stała – od około 10 do 300 euro
  • w zależności od dóbr materialnych w sprawie – opłata stała (od około 75 do 350 euro) + procent od dóbr materialnych w sprawie (od 0,1 do 1%)
  1. Opłaty za postępowanie cywilne i administracyjne w jednej instancji:
  • opłaty stałe (od około 50 do 250 euro)
  • w zależności od dóbr materialnych w sprawie – opłata stała (od około 50 do 325 euro) + procent od dóbr materialnych w sprawie (od 2 do 6%)
  1. W postępowaniach dotyczących wykonania orzeczenia sądu
  • ½ wysokości opłat przedstawionych w sekcji 2.
  1. Opłaty w postępowaniach dotyczących sankcji karnych i administracyjnych w jednej instancji – wyłącznie opłaty stałe:
  • w fazie przedprocesowej – około 150 euro
  • w fazie procesowej – od około 150 do 900 euro, w zależności od wagi domniemanego czynu
  • w sprawach dotyczących sankcji administracyjnych – 75 euro
  1. Opłaty w postępowaniach prowadzonych według szczególnych praw (ochrona dzieci, kodeks rodzinny, przemoc domowa, ekstradycja i europejski nakaz aresztowania itd.):
  • wyłącznie opłaty stałe (od około 75 do 125 euro).

Komornicy

Od 2006 roku komornicy w Bułgarii mają status komorników prywatnych lub funkcjonariuszy państwowych. Do obu grup stosują się taryfy ustawowe.

  1. Opłaty za pracę funkcjonariuszy państwowych są regulowane (w sekcji II taryfy opłat skarbowych pobieranych przez sądy na mocy kodeksu postępowania cywilnego od 2008 roku).
  2. Opłaty dla komorników prywatnych są regulowane (w art. 78 ustawy o komornikach prywatnych i w taryfie opłat i wydatków dotyczących egzekwowania prawa określonej w tej ustawie).

Opłaty przewidziane w obu taryfach są takie same.

Komornik prywatny pobiera dodatkową opłatę w wysokości 50% opłaty standardowej za doręczenie dokumentów w dni wolne od pracy i święta, za wysyłanie wezwań do sądu pocztą i za sporządzanie kopii skarg, zawiadomień i dokumentów.

Koszty stałe

Koszty stałe w postępowaniu cywilnym

Koszty stałe dla stron procesujących się w postępowaniu cywilnym:

Opłaty za postępowanie cywilne są regulowane (w sekcji I taryfy opłat skarbowych pobieranych przez sądy na mocy kodeksu postępowania cywilnego od 2008 roku) wg poniższych stawek.  Opłata za:

  • powództwo cywilne – 4% roszczenia, ale nie mniej niż 25 euro
  • pozew w sprawie szkody moralnej – do 40 euro, ale nie mniej niż 15 euro
  • sprawy rozwodowe (włącznie z tymi rozstrzyganymi na mocy porozumienia stron) – 2% od wartości majątku zgromadzonego przez każdą ze stron w ciągu trzech lat (zgodnie z umową w sprawie podziału majątku małżeńskiego i alimentów)
  • nakaz egzekucyjny – 2% dóbr materialnych w sprawie, ale nie mniej niż 12,5 euro
  • sprawy adopcyjne – 12,5 euro
  • zabezpieczenie własności stanowiącej przedmiot roszczenia – 20 euro
  • zabezpieczenie dowodu – 10 euro
  • sprawy dotyczące upadłości – 25 euro dla osoby prowadzącej działalność gospodarczą, 125 euro dla przedsiębiorstwa komercyjnego.

Etap postępowania cywilnego, na którym należy wnieść opłaty stałe

Opłaty wnosi się przed rozpoczęciem postępowania lub koniecznych działań (art. 76 kodeksu postępowania cywilnego).

Koszty stałe w postępowaniu karnym

Koszty stałe dla stron procesujących się w postępowaniu karnym

Pokrycie kosztów i wynagrodzenia w postępowaniu karnym są regulowane przez kodeks postępowania karnego:

Artykuł 187: Pokrycie kosztów

  1. Koszty związane z postępowaniem karnym muszą być pokryte ze środków przewidzianych w budżecie odpowiedniej instytucji, z wyjątkiem przypadków określonych przepisami prawa.
  2. W sprawach karnych wszczętych w następstwie skargi złożonej przez ofiarę w sądzie osoba prywatna składająca skargę musi z góry wpłacić określoną kwotę na pokrycie kosztów. Jeśli kwota ta nie jest wpłacona, osobie prywatnej składającej skargę należy wyznaczyć termin siedmiu dni na wykonanie tej czynności.
  3. W sprawach , które wszczęto w następstwie skargi złożonej przez ofiarę w sądzie, koszty związane z roszczeniami dotyczącymi dowodów zgłoszonymi przez pozwanego muszą zostać pokryte z budżetu sądu.

Opłaty stałe za postępowanie karne są regulowane (wg taryfy zamieszczonej w ustawie dotyczącej opłat skarbowych pobieranych przez sądy, urząd prokuratora, służby śledcze i Ministerstwo Sprawiedliwości, ostatnio znowelizowanej w 2005 roku) w następujący sposób:

  • w przypadku skarg prowadzących do postępowania karnego o charakterze prywatnym – 6 euro
  • w przypadku roszczeń prywatnych w postępowaniach karnych o charakterze prywatnym – 2,5 euro
  • w przypadku wniosków o rehabilitację, gdy sprawa pozostaje otwarta – 3 euro.

Etap postępowania karnego, na którym należy wnieść opłaty stałe

Koszty wymienione powyżej muszą zostać opłacone z góry przez osobę prywatną składającą skargę (zgodnie z kodeksem postępowania karnego). Jeśli kwota ta nie zostanie wpłacona, osobie tej należy wyznaczyć termin siedmiu dni na wykonanie tej czynności.

Koszty stałe w postępowaniu konstytucyjnym

Koszty stałe dla stron procesujących się w postępowaniu konstytucyjnym

W bułgarskim systemie prawnym nie ma postępowania konstytucyjnego.

Informacje wstępne, których powinni udzielić zastępcy prawni

Prawa i obowiązki stron

Artykuł 40 ust. 3 ustawy o samorządzie adwokackim stwierdza, że „adwokaci są zobowiązani do skrupulatnego informowania swoich klientów o ich prawach i obowiązkach”. Brak jest wyraźnie stwierdzonego obowiązku udzielania klientom informacji na temat przewidywanych kosztów postępowania sądowego. Jednak kodeks etyczny prawników przewiduje taki obowiązek.

Źródła kosztów

Gdzie zdobyć informacje na temat źródeł kosztów w Bułgarii?

Osoba fizyczna lub prawna zainteresowana wniesieniem sprawy do sądu nie jest w stanie znaleźć jakichkolwiek upublicznionych informacji dotyczących kosztów prowadzenia sprawy, ponieważ nie ma oficjalnej lub nieoficjalnej strony internetowej lub innego organu publicznego udzielającego takiej zsyntetyzowanej informacji.  A zatem klienci mogą się dowiadywać o kosztach wyłącznie od swoich prawników.

Niemniej na kilku publicznych stronach internetowych obywatele mogą znaleźć informacje na temat regulacji prawnych dotyczących opłat i kosztów postępowania sądowego i przeprowadzić swoje wyliczenia. Są to następujące strony: Link otworzy się w nowym oknieustawodawstwo krajowe, strona Link otworzy się w nowym oknieNaczelnej Izby Adwokackiej, strona Link otworzy się w nowym oknieNaczelnej Rady Sądownictwa oraz strona Link otworzy się w nowym okniekrajowego biura pomocy prawnej. Wszystkie wymienione strony są obecnie dostępne wyłącznie w języku bułgarskim.

W jakich językach możliwe jest uzyskanie informacji na temat źródeł kosztów w Bułgarii?

Wszystkie wyżej wymienione strony internetowe są obecnie dostępne wyłącznie w języku bułgarskim.

Gdzie zdobyć informacje na temat mediacji/postępowania pojednawczego?

Informacje te są dostępne na stronie internetowej bułgarskiego Link otworzy się w nowym oknieMinisterstwa Sprawiedliwości.

Gdzie zdobyć dodatkowe informacje na temat kosztów?

Gdzie zdobyć informacje na temat średniej długości trwania różnych postępowań?

Na stronie internetowej Link otworzy się w nowym oknieNaczelnej Rady Sądownictwa znaleźć można roczne i półroczne sprawozdania z działalności sądów na wszystkich szczeblach. Są tam informacje na temat liczby spraw zakończonych w przeciągu ostatnich 3 miesięcy, 6 miesięcy, roku, dwóch lat lub w dłuższym okresie.  Wydział statystyk Naczelnej Rady Sądownictwa dostarcza analizę i informacje dotyczące średniego czasu trwania postępowania sądowego w sprawach cywilnych, karnych i administracyjnych.

Gdzie zdobyć informacje na temat średnich łącznych kosztów danego postępowania?

Taka informacja nie jest publicznie dostępna.

Podatek od wartości dodanej

W jaki sposób udziela się tej informacji? Jakie stosuje się stawki?

VAT stanowi część wszystkich opłat (według taryf i przepisów przedstawionych powyżej).

Pomoc prawna

Stosowany pułap dochodów w obszarze sądownictwa cywilnego

Zgodnie z ustawą o pomocy prawnej warunki w sprawach cywilnych i karnych są takie same (zob. poniżej):

Artykuł 22:

  • pomoc prawna (w rozumieniu art. 21 pkt 1 i 2) jest przyznawana osobom spełniającym wymogi dotyczące przyznawania miesięcznych zasiłków w ramach pomocy socjalnej (zgodnie z procedurą opisaną w rozporządzeniach dotyczących stosowania ustawy o pomocy socjalnej) oraz osobom umieszczonym w wyspecjalizowanych instytucjach, w których świadczy się usługi socjalne
  • pomoc prawna (w rozumieniu art. 21 pkt 1 i 2) musi zostać przyznana rodzinie zastępczej, rodzinie lub przyjaciołom i krewnym, u których zostaje umieszczone dziecko (zgodnie z procedurami opisanymi w Link otworzy się w nowym oknieustawie o ochronie dzieci).
  • Decyzja o umieszczeniu dziecka musi być zatwierdzona przez dyrektora w dyrekcji pomocy socjalnej lub przez wyrok sądu, w zależności od przypadku. Każdy, kto nie starał się o przyznanie miesięcznego zasiłku socjalnego, do którego jest uprawniony (zgodnie z procedurą ustanowioną w rozporządzeniach dotyczących stosowania ustawy o pomocy socjalnej), musi złożyć w krajowym biurze pomocy prawnej zaświadczenie wydane przez dyrektora Dyrekcji pomocy socjalnej stwierdzające, że dana osoba spełnia kryteria przyznania miesięcznego zasiłku w ramach pomocy socjalnej.

W sprawach cywilnych i administracyjnych występują dodatkowe wymogi.

Artykuł 23:

  1. W kwestiach cywilnych i administracyjnych pomoc prawna jest przyznawana wówczas, gdy – na podstawie dowodów przedstawionych przez właściwe organy – sąd stwierdza, że strona nie jest w stanie zapłacić za pomoc prawnika. Aby to stwierdzić, sąd bierze pod uwagę:
  • dochód osoby lub rodziny
  • stan majątkowy – na podstawie oświadczenia
  • sytuację rodzinną
  • stan zdrowia
  • zatrudnienie lub jego brak
  • wiek
  • inne okoliczności.

Stosowany pułap dochodów w sądownictwie karnym – pozwani

Oprócz kryteriów stosowanych w sprawach karnych (art. 22 ustawy o pomocy prawnej, opisany powyżej) stosuje się następujące kryteria:

Artykuł 23:

  1. system pomocy prawnej (o którym mowa w art. 21 pkt 3) obejmuje sprawy, w których obrona lub przedstawicielstwo prawne jest obowiązkowe
  2. system pomocy prawnej musi także obejmować przypadki, w których podejrzany, oskarżony, osoba, której postawiono zarzuty, pozwany lub strona w sprawie karnej, cywilnej lub administracyjnej nie jest w stanie zapłacić za pomoc prawnika, życzy sobie takiej pomocy i wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.
  3. W sprawach karnych taka ocena musi być przeprowadzona przez właściwy organ na podstawie stanu majątkowego osoby/pozwanego, który nie jest w stanie zapłacić za usługi prawnika.

Stosowany pułap dochodów w sądownictwie karnym – ofiary

Stosowany pułap jest taki sam jak dla innych stron w postępowaniu karnym (patrz wyżej).

Inne warunki przyznawania pomocy prawnej ofiarom

W prawie nie określa się szczególnych warunków, które stosowałyby się do ofiar przestępstw. Stosuje się ogólne zasady dotyczące pomocy prawnej obowiązujące w sprawach karnych (art. 22 i 23 ustawy o pomocy prawnej).

Inne warunki związane z przyznawaniem pomocy prawnej pozwanym

W prawie brak jest szczególnych warunków, które stosowałyby się do pozwanych. Stosuje się ogólne zasady dotyczące pomocy prawnej obowiązujące w sprawach karnych (art. 22 i 23 ustawy o pomocy prawnej).

Zwolnienia z opłat w postępowaniu sądowym

Artykuł 83: Zwolnienia z opłat i wydatków

  1. W następujących przypadkach przysługują zwolnienia od uiszczania opłat i pokrywania wydatków związanych z prowadzeniem spraw sądowych:
  • powodom gdy są nimi pracownicy, osoby zatrudnione i autorzy pozwów zbiorowych w sprawach dotyczących stosunku pracy
  • powodom w sprawach o świadczenia alimentacyjne
  • w sprawach z powództwa prokuratora
  • powodom w przypadku roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym lub czynem zabronionym, w sprawie których wydano prawomocny wyrok
  • wyznaczonym specjalnym przedstawicielom strony, której adres jest nieznany.
  1. Opłaty i wydatki związane z postępowaniem nie muszą być pokrywane przez osoby fizyczne, w przypadku gdy sąd uzna, że nie dysponują one wystarczającymi środkami.  Rozpatrując wniosek o zwolnienie z opłat, sąd bierze pod uwagę:
  • dochód osoby składającej wniosek i jej rodziny
  • stan majątkowy – na podstawie oświadczenia
  • status rodzinny
  • stan zdrowia
  • zatrudnienie lub jego brak
  • wiek
  • inne istotne okoliczności.
  1. W przypadkach wymienionych w ust. 1 i 2 wydatki związane z postępowaniem muszą być pokryte z budżetu sądu.

Artykuł 84: Zwolnienia z opłat w szczególnych przypadkach

Podmioty zwolnione z wniesienia opłaty skarbowej, ale nie opłat sądowych:

  1. państwo i instytucje państwowe, poza sprawami dotyczącymi prywatnej własności państwowej i roszczeniami dotyczącymi wierzytelności i praw państwowych (nowelizacja – SG 50/08, obowiązująca od 01.03.2008 r.) zmieniona orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego w sprawie Nr 3 of 2008 – SG 63/08)
  2. Bułgarski Czerwony Krzyż
  3. gminy, z wyłączeniem roszczeń dotyczących prywatnych wierzytelności gminnych i praw własności – prywatnej własności gminy.

Kiedy strona przegrywająca sprawę musi pokryć koszty poniesione przez stronę wygrywającą?

Sprawy cywilne

Artykuł 78: Zasądzanie wydatków

  1. Opłaty pokrywane przez powoda (w tym wydatki związane z postępowaniem i wynagrodzenie dla pełnomocnika (jeżeli dana strona miała pełnomocnika) muszą zostać uiszczone przez pozwanego w wysokości proporcjonalnej do zasądzonej kwoty roszczenia.
  2. Jeżeli ze strony pozwanego nie wystąpiła przyczyna wszczęcia procesu sądowego, wydatki muszą zostać zasądzone od powoda.
  3. Pozwany ma także prawo do zażądania, by wydatki zostały pokryte w wysokości proporcjonalnej do odrzuconej część roszczenia.
  4. Pozwany jest także uprawniony do odzyskania poniesionych wydatków po zakończeniu procesu sądowego.
  5. Jeżeli roszczenie wypłacone przez stronę w celu pokrycia wynagrodzenia pełnomocnika jest nadzwyczaj wysokie w odniesieniu do faktycznego stopnia prawnej i praktycznej trudności sprawy, sąd może – na wniosek strony przeciwnej – zasądzić niższą kwotę, ale nie może ona być niższa od kwoty minimalnej (przewidzianej w art. 36 prawa dotyczącego pełnomocników).
  6. W przypadku gdy sprawa została rozstrzygnięta na korzyść osoby, która jest zwolniona z opłat skarbowych lub wydatków związanych z postępowaniem, pozwana osoba musi uiścić wszystkie należne opłaty i wydatki.  Odpowiednie kwoty muszą zostać zasądzone sądowi.
  7. Jeżeli uznano roszczenie osoby, która skorzystała z pomocy prawnej, wypłacone wynagrodzenie pełnomocnika zostanie zasądzone od krajowego biura pomocy prawnej w wysokości proporcjonalnej do uznanej części roszczenia. W przypadku decyzji zaskarżających osoba, która skorzystała z pomocy prawnej, będzie musiała pokryć wydatki w wysokości proporcjonalnej do odrzuconej część roszczenia.
  8. Wynagrodzenie pełnomocnika również zostanie zasądzone na rzecz osób prawnych i indywidualnych przedsiębiorców, jeżeli bronił ich zatrudniony doradca prawny.
  9. Jeżeli sprawa zakończy się ugodą, połowę wniesionej opłaty skarbowej należy zwrócić powodowi. Jeżeli nie ustalono inaczej, pozostają wydatki związane z postępowaniem i ugodą.
  10. Od asystującej osoby trzeciej* nie zostaną zasądzone wydatki, ale musi ona pokryć dotyczące jej wydatki związane z postępowaniem.
  11. W przypadku gdy w procesie sądowym uczestniczy prokurator, należne wydatki muszą zostać zasądzone od państwa lub przez nie pokryte.

* Asystująca osoba trzecia to niezależna strona postępowania cywilnego, która ma szczególne prawa i obowiązki przewidziane w kodeksie postępowania cywilnego.

Sprawy karne

Kodeks postępowania karnego – koszty i wynagrodzenia

Artykuł 187: Pokrywane koszty

  1. Koszty związane z postępowaniem karnym muszą być pokrywane ze środków przewidzianych w budżecie odpowiedniej instytucji, z wyjątkiem przypadków określonych w prawie.
  2. W sprawach karnych, które wszczęto w następstwie skargi złożonej przez ofiarę przestępstwa w sądzie, koszty muszą zostać pokryte z wyprzedzeniem przez osobę prywatną składającą skargę. Jeśli koszty nie zostaną pokryte, osobie prywatnej składającej skargę należy wyznaczyć termin siedmiu dni na wykonanie tej czynności.
  3. W sprawach , które wszczęto w następstwie skargi złożonej przez ofiarę w sądzie, koszty związane z roszczeniami dotyczącymi dowodów zgłoszonymi przez pozwanego muszą zostać pokryte z budżetu sądu.

Artykuł 188: Określenie kosztów

  1. Wysokość kosztów musi zostać określona przez sąd lub organ prowadzący postępowanie przygotowawcze.
  2. Wynagrodzenie świadków – pracowników lub osób zatrudnionych – musi zostać określone przez sąd.

Artykuł 189: Orzeczenie w sprawie kosztów

  1. Sąd musi podjąć decyzję w kwestii poniesionych kosztów podczas wydawania wyroku lub orzeczenia.
  2. Koszty tłumaczeń dokonanych podczas postępowania przedprocesowego musi ponieść odpowiedni podmiot;  koszty tłumaczeń dokonanych podczas postępowania sądowego poniesie sąd.
  3. W przypadku gdy stronę oskarżoną uznano za winną, sąd wyda wyrok nakazujący pokrycie kosztów procesu, w tym opłat dla pełnomocnika i innych wydatków na obronę wyznaczoną z urzędu. Koszty te obejmą wydatki poniesione przez prywatnego oskarżyciela oraz powoda cywilnego, jeżeli ten ostatni zgłosił wniosek w tym celu. Jeżeli skazano kilka osób, sąd rozdzieli koszty, które muszą zostać uiszczone przez każdą z nich.
  4. W przypadku gdy strony oskarżonej nie uznano za winną niektórych zarzucanych czynów, sąd wyda wyrok, zgodnie z którym oskarżony zapłaci jedynie koszty poniesione w związku z tymi czynami, których jest winien.

Artykuł 190: Zasądzanie kosztów

  1. Gdy oskarżony zostaje uniewinniony lub gdy postępowanie karne zostaje zakończone, wszystkie koszty w sprawach z oskarżenia publicznego są pokrywane przez państwo, natomiast w sprawach wszczętych w następstwie skargi ofiary koszty pokrywa osoba prywatna składająca skargę.
  2. Nakaz egzekucji zasądzonych kosztów musi zostać wydany przez sąd pierwszej instancji.

Wynagrodzenie biegłych

Ogólną zasadę dotyczącą wynagrodzenia biegłych w postępowaniu cywilnym zapisano w kodeksie postępowania cywilnego:

Artykuł 75: Określenie wydatków

„… wysokość wynagrodzenia biegłych określa sąd, uwzględniając wykonaną pracę i poniesione wydatki.”

Najwyższa Rada Sądownictwa wydała w 2008 r. zarządzenie nr 1 dotyczące rejestracji, kwalifikacji i wynagradzania biegłych i ma ono zastosowanie do spraw cywilnych, karnych i administracyjnych. Artykuł 29 przewiduje, że wynagrodzenie biegłych muszą określić organy zlecające ekspertyzę, biorąc pod uwagę:

  1. Złożoność zadania
  2. Kompetencje i kwalifikacje biegłych
  3. Okres wykonywania zadania
  4. Ilość wykonanej pracy
  5. Konieczne wydatki, takie jak wykorzystane materiały, dobra konsumpcyjne, narzędzia, wyposażenie itp.
  6. Inne warunki mające wpływ na wykonaną pracę – takie jak dotrzymywanie terminów, praca dodatkowa wykonywana poza godzinami pracy i w święta państwowe itp.

Wynagrodzenie tłumaczy

Sprawy cywilne

Zasady dotyczące biegłych mają także zastosowanie do tłumaczy – zob. powyżej.

Sprawy karne

Kodeks postępowania karnego: Artykuł 189 ust. 2

Koszty tłumaczeń dokonanych  podczas postępowania przygotowawczego ponosi odpowiedni podmiot, a koszty tłumaczeń dokonanych podczas postępowania sądowego ponosi sąd.

Powiązane dokumenty

Sprawozdanie Bułgarii na temat analizy przejrzystości kosztówPDF(566 Kb)en


Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwe państwo członkowskie. Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności w odniesieniu do danych lub informacji, które niniejszy dokument zawiera, lub do których się odnosi. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.

Ostatnia aktualizacja: 17/12/2018