Zavřít

BETA VERZE PORTÁLU JE JIŽ K DISPOZICI!

Vyzkoušejte si BETA verzi evropského portálu e-Justice a dejte nám vědět, jak se Vám s ní pracuje!

 
 

Cesta

menu starting dummy link

Page navigation

menu ending dummy link

Mogelijkheden om naar de rechter te stappen ter bescherming van het milieu - Nederland

Tento text byl přeložen strojově. Za kvalitu překladu neručíme.

Kvalita tohoto překladu byla ohodnocena známkou: průměrná

Jak byste ohodnotili kvalitu tohoto překladu?


  1. Constitutionele grondslagen
  2. Rechterlijke macht
  3. #II
  4. Gevallen toegang tot informatie
  5. Toegang tot de rechter inzake inspraak van het publiek
  6. Toegang tot de rechter tegen handelingen of nalatigheden
  7. Andere vormen van toegang tot justitie
  8. Procesbevoegdheid
  9. Rechtsbijstand
  10. Bewijs
  11. Dwangmaatregelen
  12. Kosten
  13. Mechanismen voor financiële bijstand
  14. Tijdigheid
  15. Andere kwesties
  16. Om een buitenlander
  17. Grensoverschrijdende zaken

I. constitutionele grondslagen

Artikel 21 van de Nederlandse Grondwet verplicht de regering [1]) om haar burgers een leefbaar milieu en zorg te dragen voor de bescherming en de verbetering van het milieu.#1 Tezamen met artikel 11 waarin het recht op persoonlijke integriteit en artikel 22, die een recht op gezondheid, deze bepalingen staan de belangrijkste (sociale) grondrechten in verband met het milieu vastgelegd in de grondwet. De toegang tot de rechter wordt gewaarborgd door artikel 17 dat bepaalt dat niemand kan tegen zijn wil worden gehouden van de bevoegde rechter. In hoofdstuk 6 van de Nederlandse Grondwet is van belang voor het gemeenschapsrecht maakt duidelijk welke rechtbank bevoegd is. Burgers hebben het recht om zich te beroepen op de grondrechten rechtstreeks bij administratieve of gerechtelijke procedures als deze rechten worden geacht de subjectieve rechten. Daarom is artikel 21 van de grondwet kan worden ingeroepen door burgers in procedures tegen besluiten van de overheid. In de meeste gevallen zal het echter niet het gewenste effect sorteert, omdat met de discretionaire bevoegdheid die regering heeft in de verwezenlijking van de doelstelling (en) van deze bepaling. Een bepaling van een internationaal verdrag kunnen worden ingeroepen voor de administratieve en gerechtelijke procedure nadat zij is gepubliceerd en wanneer een dergelijke bepalingen van algemeen bindende aard is (artikel 93 van de Grondwet). Dit geldt ook voor het „Aarhus-Verdrag” dat is vastgesteld bij zowel in Nederland als in de Europese Unie.

II. Rechterlijke macht

Rechtsbescherming in Nederland wordt in de eerste plaats bepaald door de gewone rechter die bevoegd zijn om te beslissen over de civiele en strafrechtelijke zaken [2].#2 Dit systeem heeft drie tranches. Een zaak wordt gehoord door een rechtbank (rechtbank) en indien een partij niet instemt met de beslissing, kan hij beroep instellen bij een gerechtshof. Het Hof van beroep de herbeoordeling van de feiten van de zaak en komt tot zijn eigen bevindingen. Vervolgens is het gewoonlijk mogelijk om een geschil op het hoogste rechtscollege, de Hoge Raad der Nederlanden (Hoge Raad). De Hoge Raad der Nederlanden onderzoekt of de lagere rechter (s) waargenomen goede toepassing van het recht om tot zijn oordeel te komen. In dit stadium zijn de feiten van de zaak zoals vastgesteld door de lagere rechter (s) niet langer ter discussie te stellen. Nederland zal in 2013 worden ingedeeld in 11 districten, met elk hun eigen rechtbank. De districtsrechtbanken zijn onderverdeeld in 3 sectoren: de sector civiel recht, de sector strafrecht en de sector bestuursrecht. De 11 districten zijn onderverdeeld in 4 gebieden voor de hoven van beroep bevoegd voor burgerlijke en strafrechtelijke geschillen en bepaalde specifieke bestuursrechtelijke geschillen (bv. fiscaal recht). Met betrekking tot het strafrecht en het burgerlijk recht, de rechters van het Hof van beroep alleen betrekking op gevallen waarin beroep is ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank. Er is geen speciale rechterlijke instantie voor milieuzaken. De wetgeving zal bepalen welke rechtbank bevoegd is, zodat er geen sprake is van een relevante mogelijkheid van „forum shopping”. Op een paar uitzonderingen na, administratieve geschillen betreffende regeringsbesluiten over milieuaangelegenheden worden gehoord door een van de elf arrondissementsrechtbanken (sector Bestuursrecht). Deze gevallen worden gewoonlijk door de rechtbank gehoord door een enkelvoudige verdeling, maar het Hof kan besluiten tot benoeming van drie rechters bij een zaak die ingewikkelde of waarbij fundamentele kwesties. In milieuaangelegenheden beheerst door het bestuursrecht en in veel andere gebieden, is vatbaar voor de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State), een zaak die is behandeld door drie rechters ofschoon zij kon beslissen dat er één enkele zaak door één rechter wordt gehoord. In andere gebieden in de Nederlandse wetgeving voorziet in een speciaal beroep, zoals de Centrale Raad van Beroep (CRvB) in zaken betreffende ambtenaren en socialezekerheidswetgeving, het Hof van Beroep voor beroepen tegen belastingaanslagen en het College van Beroep voor het bedrijfsleven (College van Beroep voor het bedrijfsleven) voor geschillen op het gebied van sociaaleconomisch bestuursrecht en voor beroepsprocedures voor bepaalde wetten, zoals de mededingingswet. In talrijke administratieve geschillen de mondelinge behandeling door de sector bestuursrecht van de rechtbank wordt voorafgegaan door een bezwaarprocedure onder auspiciën van de bestuurlijke instanties. Wanneer een zaak wordt behandeld in een bezwaarprocedure of een administratief rechter de verzoeker de mogelijkheid heeft om de rechter te verzoeken een voorlopige of tijdelijke maatregel in een specifieke procedure indien er voldoende reden of een voldoende dringend belang (de artikelen 8: 81 tot en met 8: 86 Algemene wet bestuursrecht). Indien de gevraagde voorlopige maatregelen mogen door de administratieve rechter in de meeste gevallen betekent dat het betwiste besluit wordt opgeschort.

In procedures tegen administratieve beschikkingen vernietigt het bevoegde gerecht (of: de beschikking nietig te verklaren, indien de verzoeker heeft bewezen dat het besluit in strijd zijn met het gemeenschapsrecht. Hoewel de rechterlijke instanties de bevoegdheid hebben, te wijzigen of te wijzigen na een administratieve beslissing nietig is verklaard, de uitoefening van die bevoegdheden zullen alleen worden gerechtvaardigd wanneer zij is voldoende eenvoudig zijn om vast te stellen welk besluit het bestuursorgaan zou moeten nemen na de nietigverklaring. In de meeste gevallen de nietigverklaring van het besluit zal leiden tot een nieuwe beslissing van dezelfde overheidsinstantie. Rechters kunnen schadevergoeding toekennen aan de burger tegen de overheid, wanneer er redenen zijn om op basis van onrechtmatige daad), een verzoek is gedaan door de burger en het aangevallen besluit is vastgesteld in strijd met de wet. Procedures tegen administratieve besluiten met betrekking tot milieuaangelegenheden kunnen worden geregeld door de algemene bepalingen van (administratieve) procesrecht die zijn vastgelegd in de Algemene wet bestuursrecht (Awb), voornamelijk de hoofdstukken 6, 7 en 8, en door sommige bepalingen in specifieke teksten, waarvan de belangrijkste zijn de Wet milieubeheer, de algemene wet betreffende de milieuvergunning (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht), de wet op de ruimtelijke ordening (wet ruimtelijke ordening), van de Waterwet nog vergunningplichtig), de Natuurbeschermingswet (natuurbeschermingswet van 1998 en de Flora- en faunawet (Flora- en faunawet). In procedures over administratieve besluiten op milieugebied bestaat de mogelijkheid dat het Hof benoemt een onafhankelijke deskundige, de Stichting voor het adviseren van administratieve rechtbanken in milieu- en zonering gevallen (Stichting Advisering Bestuursrechtspraak of scherp). Deze stichting wordt gefinancierd door de overheid en heeft een specifieke deskundigheid in milieuaangelegenheden. De wet bepaalt dat zij zendt een verslag over de zaak op verzoek van de administratieve rechtbank. In administratiefrechtelijke procedures hebben de mogelijkheid te onderzoeken delen van een administratief besluit dat niet door verzoekster bestreden. Het Hof heeft evenwel de bevoegdheid tot het onderzoeken van de feiten van de zaak door het horen van getuigen te vragen (schriftelijke) informatie voor door de aanstelling van een deskundige of, voor zover het betrekking heeft op het conflict aan de rechter is voorgelegd, die door de partijen in de procedure. Administratieve rechtbanken zal gebruikmaken van deze bevoegdheid wanneer de verzoeker voldoende informatie heeft verstrekt om te twijfelen aan het feit dat de bestuursrechtelijke instantie haar besluit heeft gebaseerd op. Jurisprudentie blijkt dat partijen bij het conflict werd beslist door de rechter het recht bewijs te leveren uit eigen beweging. Dit geldt ook inzake milieuaangelegenheden voor bestuursrechtelijke instanties, hoewel de administratieve autoriteit heeft uiteraard altijd de nodige voorzichtigheid aan de dag te leggen bij het opstellen van een administratief besluit.

III. Gevallen toegang tot informatie

Artikel 110 van de Nederlandse Grondwet verzoekt regering wetgeving aan te nemen om de toegang van de burgers tot informatie over bestuurlijke zaken. De Wet openbaarheid van bestuur (Wob) biedt de mogelijkheid om volledige of gedeeltelijke openbaarmaking van voorheen nog niet vrijgegeven gegevens en documenten die in handen zijn van alle lagen van de overheid en aan openbare aangelegenheden verbonden zijn. De wet op de vrijheid van informatie dat nagenoeg alle gegevensrecords voor regeringszaken zijn gemaakt, wordt het beginsel van verplichte openbaarmaking, maar bevat ook een aantal weigeringsgronden in artikel 10 en 11. Besluiten betreffende de openbaarmaking van informatie moet altijd rekening houden met deze gronden. Overeenkomstig artikel 3 van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) eenieder kan verzoeken om informatie die is vervat in openbare registers openbaar worden gemaakt. Aanvragers zijn niet verplicht om de proefpersoon of reden van hun belang. Openbaarmaking van informatie relevant wordt geacht voor het waarborgen van de rechtsstaat in een democratische samenleving. Voorts zijn er geen relevante formele vereisten voor een dergelijk verzoek, hoewel een schriftelijke uitnodiging verdient de voorkeur. Deze moeten de zaak waarop het verzoek betrekking heeft. Een besluit inzake een verzoek moet worden ingediend binnen 4 weken; in geval van milieu-informatie, dit is 2 weken. Het bestuursorgaan kan bieden betrokken partijen opmerkingen kunnen indienen over de openbaarmaking van informatie die gevolgen kunnen hebben voor hun belangen in die zaak het besluit wordt uitgesteld (artikel 6, lid 3, De wet inzake vrijheid van informatie). In overeenstemming met de bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) een weigering dient vergezeld te gaan van een motivering van de weigering en moet informatie bevatten over de beschikbare rechtsmiddelen. Wie niet tevreden is met een beslissing (weigering, een onvolledig antwoord of een ontoereikend antwoord) kan een nieuw onderzoek verlangen onder auspiciën van de administratieve autoriteit die heeft geweigerd het verzoek. Indien het besluit onbevredigend blijft zij zich kunnen wenden tot de administratieve sector van de District Court voor een rechterlijke beslissing. Dit is in overeenstemming met de algemene bepalingen die zijn vermeld in artikel 8: 1 en 7: 1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Ten slotte is het mogelijk om een beroep in te stellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State). Bij alle procedures moeten worden ingesteld binnen 6 weken duren en omvat geen voorschriften inzake verplichte vertegenwoordiging door een advocaat. Indien er geen besluit is genomen binnen de termijn die was toegekend aan de openbare autoriteit beslist, dat het stilzitten van de overheid rechtstreeks voor de rechter kunnen worden gebracht. Voor zover relevant voor het geschil de rechtbanken zijn algemeen bevoegd om verzoeken om inlichtingen van de openbare autoriteit. Artikel 8: 29 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) toestaat dat overheidsinstanties voor het doorgeven van informatie aan het Hof niet verzocht om de gegevens mee te delen aan de verzoeker. Dit is hetgeen zich kan voordoen in een geval dat betrekking heeft op het verzoek om openbaarmaking van bepaalde informatie. Enkel wanneer de aanvrager heeft het Hof in staat gesteld toegang te krijgen tot de informatie en de zaak aan de hand van deze informatie ook al wist verzoekster toegang hebben, kunnen zij invloed uitoefenen op de uitspraak van het Hof. Wanneer een rechter komt tot de conclusie dat er geen sprake is van (redelijke) te weigeren bevindingen kon gelasten informatie te verstrekken.

IV. Toegang tot de rechter in het geval van publieke inspraak

De administratieve procedures inzake milieuaangelegenheden worden geregeld door de algemene bepalingen inzake bestuursrechtelijke procedures van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en door een aantal specifieke bepalingen in de algemene wet inzake milieuvergunningen (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht en de Wet milieubeheer en de wet op de ruimtelijke ordening (wet ruimtelijke ordening). Voor een aantal belangrijke ecologische vergunningsbesluiten, zoals het al dan niet toekennen van een milieuvergunning (zoals een ippc-permit) en de vaststelling van de Wet gemeentelijke bestemmingsplannen, voorziet in een procedure in het kader waarvan een draft-decision inspraak gebaseerd op door de overheid. Indien een besluit is opgesteld zal worden bekendgemaakt en dient de draft-decision en de documenten waarop zij is gebaseerd op voor een ieder toegankelijk is voor het bekijken van 6 weken. Gedurende die tijd iedereen kan deelnemen aan het besluitvormingsproces door advies aan de bevoegde autoriteit. De bevoegde autoriteit krijgen te maken met deze standpunten en nadien zou de publicatie van het definitieve besluit. Dit definitieve besluit moet genomen worden binnen 6 maanden na de indiening van de aanvraag voor de milieuvergunning. Deze administratieve procedure is vastgelegd in paragraaf 3.4 (uitgebreide openbare voorbereidingsprocedure) van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en afdeling 3.3 van de algemene wet op de milieuvergunning (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht). Deze methode is van toepassing wanneer bij wet voorgeschreven of wanneer de administratieve autoriteit besluit ter voorbereiding van het besluit van deze procedure gebruik wordt gemaakt. Elk besluit dat in dit uitvoerige procedure onderworpen is aan toetsing door een rechter rechtstreeks. Voorbereiding van een ander besluit wordt minder omvangrijk zijn en (in de meeste gevallen) geen inspraak van het publiek. In die gevallen moet hij een definitief besluit neemt gewoonlijk 8 weken. Deze procedure is vastgelegd in afdeling 4.1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en afdeling 3.2 van de algemene wet op de milieuvergunning (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht). Wanneer de uitgebreide procedure voor het voorbereiden van de beschikking is toegepast, kan een belanghebbende beroep instellen (zie artikel 1: 2 Algemene wet bestuursrecht) dat heeft tevens van gedachten gewisseld over de draft-decision (zie de artikelen 8: 1 en 6: 13 van de Algemene wet bestuursrecht). Een belanghebbende: iedere persoon door wiens belang rechtstreeks wordt geraakt door een besluit van de overheid. Jurisprudentie bepaalt dat er een persoonlijk, objectief vaststelbare belang dat behoort tot de meldende persoon het geval. Wat de administratieve autoriteiten, de belangen die zij worden geacht te zijn hun belangen. Met betrekking tot rechtspersonen, hun belangen worden geacht deel uit te maken van de algemene en collectieve belangen dat ze vertegenwoordigen overeenkomstig hun doel, en zoals blijkt uit de daadwerkelijk uitgevoerde activiteiten. Een voorbeeld van een algemeen belang zou kunnen zijn om de bescherming van het milieu op een specifiek gebied. Wanneer de uitgebreide procedure niet zijn toegepast, de artikelen 8: 1 en 7: 1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) zal voorschrijven dat een belanghebbende wil dat de zaak voor de rechter brengen, eerst een klacht in te dienen (dergelijk) met de autoriteit die de beslissing heeft genomen. Het resultaat van de bezwaarprocedure wordt een (her) nieuw (e) besluit van dezelfde overheidsinstantie en enkel dat besluit voor de rechter kunnen worden gebracht. In elk geval alleen die delen van de beslissing kan worden aangevochten voor de rechtbank, die eveneens werd bestreden in de administratieve fase (artikel 6: 13 van de Algemene wet bestuursrecht).

De meeste klachten worden ingediend bij de districtsrechtbanken, tenzij er een specifieke handeling voorziet in een andere procedure (bv. in eerste en enige aanleg hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State). Voor zaken in verband met milieuvergunningen de rechtbank en vervolgens de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State zijn gewoonlijk bevoegd is. Zaken op het gebied van ruimtelijke ordening, ga direct naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Bijvoorbeeld: een bestemmingsplan zal worden vastgesteld op grond van de uitgebreide procedure dat moet worden toegepast door de bevoegde autoriteit bij de voorbereiding van het besluit. De rechterlijke toetsing van een bestemmingsplan is een onderwerp voor de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State) in eerste en laatste aanleg. Een aanvraag voor een vergunning overeenkomstig artikel 2.1(1) sub e van de algemene wet inzake milieuvergunningen) zal ook worden behandeld in de administratieve procedure, maar zijn onderworpen aan rechterlijke toetsing door het Gerecht en in hogere voorziening door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. In het geval van een licentie verleent de rechter de overheid een kleine beoordelingsmarge bij het vaststellen welke de beste beschikbare technieken voor de installatie in kwestie. In alle procedures van rechterlijke toetsing kan de aanvrager verzoeken tot voorlopige of conservatoire maatregelen, overeenkomstig de algemene bepalingen inzake dwangmaatregelen tot rechtsherstel bij administratieve procedures (de artikelen 8: 81 tot en met 8: 86 Algemene wet bestuursrecht).

In bepaalde gevallen de wet voorschrijft dat een milieueffectbeoordeling (MEB) moet worden opgesteld door de aanvrager voor de overheidsinstantie kan beslissen over een aanvraag (hoofdstuk 7 van de Wet milieubeheer). Elk besluit over de MEB-screening, EIA beslissingen naar of aanvaarden van een milieueffectbeoordelingsrapport door de overheid kan voor de rechter worden aangevochten door middel van een beroep tegen de beschikking waarmee of het verzoek afwijst. Er zijn geen speciale regels inzake procesbevoegdheid, forum, te worden gehoord, bewijzen of de omvang van de toetsing door het Gerecht. MER wordt beschouwd als een belangrijk instrument ter voorbereiding van bepaalde besluiten die aanzienlijke effecten op het milieu hebben. Zij garandeert de betrokkenen dat de bevoegde autoriteit in staat is te voldoen aan de plicht van een zorgvuldige voorbereiding van het besluit. In de meeste gevallen is de draft-decision openbaar gemaakt samen met de milieueffectrapportage en niemand mag standpunten kenbaar maken voordat een definitief besluit is genomen. Administratieve rechtbanken zal de herziening van zowel de formele rechtmatigheid als de materiële wettigheid van administratieve besluiten, zolang de belanghebbende derden dat specifieke onderdeel van de beschikking een deel van het geschil (zie artikel 8: 69(1) Algemene wet bestuursrecht). Wanneer een overheidsinstantie is verleend door de beoordelingsmarge van de wetgever bij de afweging van de verschillende betrokken belangen in een specifiek besluit, het Hof maakt deze marge een marginale toetsing van de toepassing en handhaving van alle besluiten die zij vaststelt niet onredelijk (artikel 3: 4(2) Algemene wet bestuursrecht). In het algemeen zullen de gerechten de administratieve beslissing en zal nagaan of de bevoegde autoriteit de beschikking terecht kon baseren op de materiële, technische vaststellingen en berekeningen die werden gebruikt. Er bestaan geen geschreven regels van andere elementen dan de formele regels die moeten worden toegepast bij het vaststellen van de feiten. Het Hof is bijvoorbeeld bevoegd om een onafhankelijk expert aan te wijzen, zoals de Stichting voor het adviseren van administratieve rechtbanken in milieu- en zonering gevallen (Stichting Advisering Bestuursrechtspraak of scherp). Indien het Hof tot de conclusie komt dat de beschikking onwettig is, zal het de aangevochten beschikking nietig te verklaren. Ingevolge artikel 6: 22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat een procedurefout die niet schadelijk zijn voor de belangen van elk van de betrokken partijen kan worden genegeerd door de rechtbank. In de nabije toekomst zal deze bepaling echter dezelfde mogelijkheid voor een materiële fout. De nabije toekomst zal ook een nieuwe bepaling aan algemene bestuurlijke procesrecht, die bepalen dat een administratieve beschikking door Gerecht niet worden vernietigd wanneer zij in strijd is met een regel die niet schriftelijk ter bescherming van de belangen van de partij die de zaak ingediend. De zaak zal worden behandeld in overeenstemming met de algemene bepalingen inzake administratieve procedures die zijn opgenomen in hoofdstuk 8 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het Hof zal het publiek kennis nemen van de meeste gevallen (de artikelen 8: 56 tot en met 8: 65 Algemene wet bestuursrecht), maar soms een vereenvoudigde procedure van toepassing is (artikel 8: 54 Algemene wet bestuursrecht). Er bestaan geen geschreven regels op andere bewijsstukken dan de formele regels op grond waarvan benoeming van een deskundige, enz. (art. 8: 27-8: 29 en 8: 42-8: 51 Algemene wet bestuursrecht). Jurisprudentie uiteraard voorziet in regels betreffende wezenlijke bepalingen van empirisch bewijsmateriaal. Bijvoorbeeld: Indien het aangevochten besluit beperkt in zijn rechten of een burger is van een repressief karakter, ligt de bewijslast bij de overheid. Een andere relevante vuistregel is: Wie het initiatief heeft genomen voor de administratieve beslissing? Indien de administratieve besluitvorming begint met een verzoek van de betrokken burger, de bewijslast ligt bij de aanvrager. Beleidsdocumenten en algemeen verbindende voorschriften kan niet rechtstreeks worden getoetst door de administratieve rechtbank.

V. Toegang tot de rechter tegen handelingen of nalatigheden

Wanneer particuliere natuurlijke of rechtspersonen handelen in strijd met de milieuwetgeving, de Nederlandse wet voorziet in de mogelijkheid een verzoek in te dienen om rechtstreeks. Deze procedures worden echter niet specifiek betrekking hebben op milieuaangelegenheden, maar die worden ingesteld voor gewone rechtbanken (civiele, op grond van het recht inzake onrechtmatige daad, die is geregeld in artikel 6: 162 van het Nederlands Burgerlijk Wetboek (hierna: „BW”). Een verzoeker kan stellen of schadevergoeding kunnen eisen dat de particulier of rechtspersoon haar activiteiten stop te zetten. Hetzelfde geldt voor vorderingen tegen staatsorganen. De bestuursrechter in Nederland die zaken behandelen betreffende de milieuvergunningen en op het gebied van de handhaving in dergelijke gevallen niet bevoegd ten aanzien van particuliere personen of juridische entiteiten. Uiteraard zijn de administratieve rechtbanken bevoegd wanneer het gaat om gevallen waarin een beslissing tot verlening van een milieuvergunning, handhavingsmaatregelen op te leggen en toe te staan of te weigeren op andere milieuaspecten. De milieuaansprakelijkheidsrichtlijn (2004/35/EG) werd uitgevoerd door Nederland in titel 17.2 van de Wet milieubeheer. De bevoegde autoriteit voor schade aan het milieu is de instantie die bevoegd is voor het afgeven van de vergunning voor de installatie (inrichting) op basis van de algemene milieuvergunning Act (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) of — voor de installaties die worden beheerst door algemeen bindende regels inzake milieubescherming, in de meeste gevallen het Besluit algemene regels voor activiteiten (Activiteitenbesluit) — de instantie die bevoegd is voor de handhaving van de algemene regels. In gevallen waarin de schade is veroorzaakt, buiten een installatie de bevoegde autoriteit wordt aangewezen op basis van de aard van de schade overeenkomstig artikel 17.9, leden 1 en 4, van de Wet milieubeheer. Een belanghebbende, als bedoeld in artikel 1: 2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb; Algemene wet bestuursrecht), of een overheidsinstantie kan de bevoegde autoriteit verzoeken te beslissen over preventieve maatregelen of herstelmaatregelen. Indien een belanghebbende beroep instelt, neemt een besluit overeenkomstig de verordening tot uitvoering van de richtlijn inzake milieuaansprakelijkheid door een overheidsinstantie met betrekking tot de milieuaansprakelijkheid aan rechterlijke toetsing kan worden onderworpen. Ieder beroep wordt behandeld in overeenstemming met zowel de algemene regeling inzake administratieve rechtspraak die zijn gespecificeerd in de Algemene wet bestuursrecht en de specifieke procedurele regels op milieugebied in de Wet milieubeheer. Bij de administratieve rechter niet bevoegd is om kennis te nemen van het geschil dat is gerezen in de burgerlijke rechter bevoegd is om de zaak te behandelen.

VI. Andere vormen van toegang tot justitie

Het openbaar ministerie (openbaar ministerie) is verantwoordelijk voor het vervolgen van misdaden tegen het milieu, vastgesteld in het Nederlandse wetboek van strafrecht). Op milieugebied is er een specifieke afdeling van het openbaar ministerie de vervolging van dergelijke handelingen. Particuliere strafvervolging niet beschikbaar is op milieugebied. Er bestaat echter wel een mogelijkheid om een belanghebbende te verzoeken het Strafhof om het openbaar ministerie een bepaald strafbaar feit te vervolgen; Artikel 12 van het wetboek van strafvordering (Wetboek van strafvordering).

Het bestaan van een nationale ombudsman wordt gewaarborgd door artikel 78 bis van de Grondwet. Nederland heeft een bijzondere nationale Ombudsman Act (wet nationale ombudsman). Daarenboven heeft het werk van de nationale ombudsman is geregeld in de Nederlandse Algemene wet bestuursrecht (Awb). De nationale ombudsman onderzoekt de klachten die hem door leden van het publiek. Hij kan ook op eigen initiatief een onderzoek starten. Er is geen speciale ombudsman voor milieuaangelegenheden. De klacht tegen de Nederlandse Ombudsman bevoegd is voor het onderzoek van het gedrag van de overheid. De Ombudsman (http://www.nationaleombudsman.nl/) helpt individuele burgers die problemen hebben met de regering en verklaart aan de administratieve autoriteiten hoe zij betere.De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.nationaleombudsman.nl/ In voorkomend geval, de nationale ombudsman behandelt problemen of klachten bij het starten van onderzoeken. Volgens de wet worden alle betrokken partijen op hun medewerking aan deze. De Nationale ombudsman is een voorziening in de „fall-back”. Indien u een klacht heeft over de regering, de eerste stap is om een klacht in te dienen bij het bestuursorgaan zelf. De nationale ombudsman kan pas een klacht behandelen wanneer het voor het eerst werd ingediend bij het bestuursorgaan zelf en de klacht werd niet voldoende worden behandeld.

VII. Procesbevoegdheid

Procesbevoegdheid

Administratieve procedure (inspraak van het publiek)

Procesverloop

Personen

In de administratieve procedure de hoofdregel is dat een belanghebbende een persoon wiens belang rechtstreeks wordt geraakt door een besluit (artikel 1: 2(1) Algemene wet bestuursrecht), in staat zijn om deel te nemen aan de procedure die leidt tot de beslissing. Dit is zowel het geval in de procedure die is voorgeschreven voor individuele besluiten en de uitgebreide voorbereidingsprocedure van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht. Op milieugebied bestaan er echter specifieke bepalingen waarmee niet alleen een belanghebbende, maar iedereen zijn of haar opmerkingen te maken over een ontwerpbesluit, bijvoorbeeld artikel 3.12, lid 5 Algemene wet milieuvergunning (Wabo).

Artikel 8: 1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat alleen een belanghebbende (belanghebbende) heeft het recht om beroep in te stellen tegen een besluit van een overheidsinstantie. Een belanghebbende een persoon wiens belang rechtstreeks wordt geraakt door een besluit (artikel 1: 2(1) Algemene wet bestuursrecht). Vóór het beroep kan worden ingesteld, een bezwaarprocedure is verplicht volgens artikel 7: 1 Algemene wet bestuursrecht, tenzij het besluit werd opgesteld in overeenstemming met de uitgebreide voorbereidingsprocedure van afdeling 3.4 Awb.

Ngo’s

Artikel 1: 2(1) Gala staat dat een belanghebbende een persoon is (of een rechtspersoon, wiens belang rechtstreeks wordt geraakt door een besluit. Artikel 1: 2(3) Algemene wet bestuursrecht act. bepaalt dat ten aanzien van rechtspersonen, hun belangen worden geacht deel uit te maken van de algemene en collectieve belangen vertegenwoordigen die zij met name in overeenstemming met hun doel, en zoals blijkt uit de daadwerkelijk uitgevoerde activiteiten. Op milieugebied bestaan er echter specifieke bepalingen waarmee niet alleen een belanghebbende, maar eenieder zijn of haar standpunten kenbaar te maken over de ontwerp-beschikking.

Artikel 8: 1 Awb bepaalt dat alleen een belanghebbende (belanghebbende) heeft het recht om beroep in te stellen tegen een besluit van een overheidsinstantie. Artikel 1: 2(1) Algemene wet bestuursrecht act.states dat een belanghebbende een persoon is (of een rechtspersoon) wiens belang rechtstreeks wordt geraakt door een besluit. Artikel 1: 2(3) Algemene wet bestuursrecht act. bepaalt dat ten aanzien van rechtspersonen, hun belangen worden geacht deel uit te maken van de algemene en collectieve belangen vertegenwoordigen die zij met name in overeenstemming met hun doel, en zoals blijkt uit de daadwerkelijk uitgevoerde activiteiten.

Andere juridische entiteiten

Zie personen en/of NGO’s

Zie personen en/of NGO’s

Ad-hocgroepen

Moeten voldoen aan de eisen van zowel personen als NGO’s

Moeten voldoen aan de eisen van zowel personen als NGO’s vóór de beroepstermijn afloopt

buitenlandse ngo’s

Zie personen en/of NGO’s

Zie personen en/of NGO’s

Andere

Zie personen en/of NGO’s

Zie personen en/of NGO’s

De regel die bepaalt dat alleen een belanghebbende het recht heeft beroep aan te tekenen tegen een besluit van een overheidsinstantie (artikel 8: 1 en 1: 2 Awb) van toepassing is voor alle administratieve gerechtelijke procedures. Nederlandse administratief procesrecht sinds oktober 2005 niet langer een actio popularis. De sectorale milieuwetgeving niet afwijken van de algemene regel van de bevoegdheid; Daarom geldt in geval van de MEB- en de IPPC-richtlijn. Sectorale regelgeving is echter, in milieuaangelegenheden, die niet alleen een belanghebbende, maar iedereen heeft het recht zijn of haar standpunt kenbaar te maken over de ontwerp-beschikking. Beroepsrecht voor overheidsinstanties is neergelegd in artikel 1: 2, leden 1 en 2, Algemene wet bestuursrecht, dat bepaalt dat een bestuursorgaan een belanghebbende partij kunnen worden omdat de belangen die hen door de wetgever worden geacht te zijn hun belangen. De openbare taken die aan hen zijn toegekend en de bevoegdheden die zij hebben zijn doorslaggevend voor de vraag welke belangen worden opgedragen. In overeenstemming met artikel 1: 1 Algemene wet bestuursrecht act. de Nationale ombudsman is niet als een administratieve autoriteit. Bovendien is er geen bewijs van enige procedure voor een bestuursrechter ingeleid door het openbaar ministerie.

VIII. Rechtsbijstand

Juristen spelen een belangrijke rol in de gerechtelijke procedures in milieuaangelegenheden zoals milieuwetgeving wordt steeds complexer. Als een zaak wordt gewonnen in administratieve rechtbank, de overheidsinstantie kon vergoeden voor rechtsbijstand indien de rechtbank zulks opdraagt. Het bedrag dat kan worden toegekend, worden gemaximaliseerd en is doorgaans veel lager dan de werkelijke kosten (artikel 8: 75 Algemene wet bestuursrecht). In administratieve procedures echter geen verplichte procesvertegenwoordiging geldt. Hetzelfde geldt voor alle administratieve rechtbanken. Is derhalve niet verplicht rechtsbijstand in gerechtelijke of administratieve procedures. Met andere woorden, de Algemene wet bestuursrecht (Awb), Algemene wet bestuursrecht raadsman niet voorschrijven voor het instellen van hogere voorziening, noch voor de wettelijke vertegenwoordiging in rechte. In civiele gerechtelijke procedures juridische vertegenwoordiging verplicht is, hoewel er een belangrijke uitzondering voor gevallen waarin het financiële belang van de zaak niet groter is dan 25,000 EUR. Hetzelfde geldt voor strafrechtelijke procedures. Alle advocaten die lid zijn van de balie (hierna: „orde van advocaten”, http://www.advocatenorde.nl/).De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.advocatenorde.nl/ Op hun website vindt u enkele trefwoorden, zoals advocaten via gespecialiseerde gebieden zoals milieurecht (milieurecht). In sommige gevallen, zoals de ngo Greenpeace (http://www.greenpeace.nl/), Stichting Natuur en Milieu (www2.natuurenmilieu.nl) of Milieudefensie (http://www.milieudefensie.nl/), kan de burgers helpen in beroep te gaan.De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.greenpeace.nl/De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.milieudefensie.nl/

IX. Bewijs

Nederland beschikt niet over specifieke bewijsregels die alleen van toepassing zijn op milieugebied. In strafrechtelijke en civielrechtelijke procedures zijn er specifieke voorschriften voor het aantonen en die de bewijslast draagt. In burgerlijke procedures hebben de partijen voorgesteld alle van het bewijs voor hun verklaringen aan het Gerecht hiervan zo spoedig mogelijk in kennis. Het openbaar ministerie de beteugeling en verschaft alle bewijsmateriaal in strafrechtelijke procedures in verband met milieuaangelegenheden. Aan de voorschriften met betrekking tot de administratieve gerechtelijke procedures zijn er maar niet over bewijsmateriaal waarover een van de partijen rust de bewijslast. Nieuwe bewijzen aan te voeren voor de rechter voor het eerst is doorgaans zonder het beginsel van behoorlijke rechtsgang wordt belemmerd. Hoewel de wetgever toegelicht dat na administratieve rechtbanken moeten trachten de materiële juistheid en de rechtbanken die bevoegd zijn om te verzoeken om bewijs uit eigen beweging (ex officio) ongeldig te verklaren, de huidige procedure voor de administratieve rechter, in veel opzichten vergelijkbaar met de procedure in burgerlijke rechtbanken waar de partijen hun bewijzen te verstrekken. Partijen zijn deskundige adviezen kunnen verstrekken, hebben een deskundige gehoord als getuige en verzoeken zij het Gerecht een deskundige aan te stellen teneinde een onderzoek te voeren (zie afdeling 8.2.2 van de Algemene wet bestuursrecht act.on vooronderzoek). Het Hof beoordeelt alle overgelegde bewijs en dat bewijs is hoogstwaarschijnlijk gesloten in overeenstemming met de waarheid. Wanneer het advies van een deskundige wordt ingediend, is het uiteraard niet bindend voor een administratieve rechter, ofschoon rechters waarschijnlijk door het advies van de deskundige is aangesteld. Het advies van een deskundige is ook niet bindend indien het Hof niet, maar een partij wijst de deskundige een verslag ingediend. De rechtbanken zijn altijd in staat ter beoordeling van de kwaliteit en de consistentie van het verslag en zal rekening houden met het feit dat de deskundige heeft gerapporteerd in overeenstemming met het zorgvuldigheidsbeginsel. In procedures over administratieve besluiten op milieugebied bestaat de mogelijkheid dat het Hof benoemt een onafhankelijke deskundige, de Stichting voor het adviseren van administratieve rechtbanken in milieu- en zonering gevallen (Stichting Advisering Bestuursrechtspraak of scherp). Deze stichting wordt gefinancierd door de overheid en heeft een specifieke deskundigheid in milieuaangelegenheden. De wet bepaalt dat zij zendt een verslag over de zaak op verzoek van de administratieve rechtbank. Wegens het bestaan van deze Stichting de kans dat het Gerecht een deskundige benoemt een specifiek besluit te herzien, lijkt iets beter in procedures inzake milieuaangelegenheden.

Een dwangmiddel tot rechtsherstel X.

In het algemeen een beslissing van een administratieve instantie gaat wanneer zij is aangemeld overeenkomstig de algemene regels inzake kennisgeving in de Algemene wet bestuursrecht. De meeste belangrijke beslissingen inzake milieubeleid zal slechts van kracht worden wanneer de termijn om beroep in te stellen tegen deze besluiten heeft beëindigd, omdat de sectorale wetgeving zulks niet gelast. In het algemeen een beroep tegen een regeringsbesluit in Nederland geen schorsende werking heeft (zie artikel 6: 16 Algemene wet bestuursrecht). Sectorale of specifieke wetgeving echter soms afwijken van deze algemene regel. Algemene administratieve beschikkingen dus onmiddellijk kan worden uitgevoerd, ongeacht of een beroep op de rechter. De uitvoering van een besluit dat later is vernietigd door het Hof, kan echter leiden tot aansprakelijkheid.

Indien een beroep tegen een bevel wordt ingediend bij de rechtbank of, voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt, heeft de president van de rechtbank die bevoegd is of kan in de procedure ten gronde kan op verzoek een voorlopige voorziening wanneer snelheid is geboden, omdat de belangen van de betrokkenen. Teneinde spoedig een bezwaar wordt gemaakt of beroep is ingesteld (pro forma), rechtbanken die bevoegd zijn tot het verlenen van een dwangmaatregelen op verzoek van een betrokken partij die het bezwaar heeft ingediend of het beroep en heeft aangetoond dat er dringend behoefte is aan een dwangmiddel tot rechtsherstel vanwege de betrokken belangen tegen elkaar af (zie artikel 8: 81 Algemene wet bestuursrecht).

De dwangmaatregelen tot rechtsherstel kunnen bestaan uit een Gerecht bevolen maatregelen, maar zullen in praktisch alle gevallen bestaat uit het toekennen van een schorsende werking of de opheffing van de schorsende werking van een besluit dat is genomen door de overheidsinstantie. Er is geen beroep tegen een rechterlijk bevel door de bestuursrechter.

XI. Kosten

Administratieve procedures zijn gratis. Voor de administratieve rechter om kennis te nemen van een zaak van een verzoeker moet een vergoeding te betalen. De vergoeding voor een gerechtelijke procedure in eerste aanleg is vastgelegd in artikel 8: 41 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De vergoeding is in het algemeen niet als bijzonder groot beschouwd. Dit varieert naargelang van het type van persoon die de procedure inleidt en de aard van de zaak en het materiële recht dat van toepassing is op de zaak van toepassing is. Artikel 8: 41(3) Algemene wet bestuursrecht act.mentions expliciet de verschillende vergoedingen. In 2013 is de vergoeding 44 EUR voor iedere natuurlijke persoon die beroep instelt of een rechterlijk bevel tegen een besluit van een administratieve autoriteit dat betrekking heeft op sociale zekerheid en aanverwante wetgeving (zie artikel 8: 41(3) Algemene wet bestuursrecht). Het is 160 EUR voor een natuurlijke persoon in een andere zaak en 318 EUR voor elke rechtspersoon die een beroep instelt of een rechterlijk bevel. Leges voor de procedure bij de administratieve rechtbank van beroep liggen iets hoger en zijn vastgelegd in de wetgeving van toepassing op de procedure voor de hoven van beroep. Wanneer het beroep slagen, deze kosten doorgaans worden betaald door het bestuursorgaan (artikel 8: 75 Algemene wet bestuursrecht). In zeer zeldzame gevallen van misbruik van het recht om beroep in te stellen, kan het Hof beslissen dat moet worden beslist dat verzoekster de (vaste) kosten van de administratieve autoriteit. Het beginsel van „de verliezer betaalt” in de meeste gevallen niet van toepassing. In civiele gerechtelijke procedures kosten iets hoger. De vergoeding voor een gerechtelijke procedure voor een districtsrechtbank gedifferentieerd is (in de meeste gevallen in 2013 zijn gemeenschappelijke 274 EUR voor natuurlijke personen en 589 EUR voor rechtspersonen, maar kan hoger zijn indien de belangen van de zaak zijn groter). Wanneer een zaak betrekking heeft op schuldvorderingen die meer dan 25,000 EUR of meer dan 100,000 EUR de vergoedingen krijgen hogere bedragen. Onder specifieke omstandigheden kan worden aangemerkt als meest behoeftige personen of slechte en een bijzonder lage tarief van toepassing is. In burgerlijke zaken de ’loser betaalt” sprake is. In alle andere gevallen kunnen de kosten worden de kosten voor professionele juridische bijstand in gerechtelijke procedures. Deze kosten variëren naargelang van de aard van de advocaat, zijn specialisatie (en) de aanvrager huurt. Indien de eiser of verzoeker arme of behoeftige, zou hij kunnen vragen voor gesubsidieerde rechtsbijstand, maar u betaalt een eigen bijdrage.

XII. Mechanismen voor financiële bijstand

De rechter kan voorzien in een vrijstelling van gerechtskosten. De Nederlandse wetgeving voorziet voor gesubsidieerde rechtsbijstand en voor een lagere vergoeding voor aanvragers die behoeftige of slecht kunnen worden beschouwd. Voorts zijn er speciale bureaus die rechtsbijstand op informele basis, hoewel dit in de meeste gevallen zal leiden tot de normale kosten voor juridische bijstand, waarvoor subsidie kan worden verleend onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de lagere vergoedingen. Daar komt nog bij dat advocatenkantoren kunnen worden overgehaald om pro bono rechtsbijstand en enkele van hen stellen dat zij op gezette tijden, maar de meeste advocatenkantoren zullen waarschijnlijk geen juridische bijstand gratis in betrekkelijk normale gevallen. Er zijn geen rechtshulp die verband houden met de gevallen die voor het algemene publiek beschikbaar zijn. In sommige gevallen echter zal organiseren ngo’s als Greenpeace de protesten tegen besluiten van de Autoriteit en helpen bij het instellen van een beroep.

XIII. Tijdigheid

Indien een beschikking wordt toegepast voor de administratieve autoriteit moet leiden tot een besluit binnen de termijn die in de sectorale wetgeving of, indien geen termijn is bepaald, binnen een redelijke termijn, die wordt gesteld op acht weken overeenkomstig artikel 4: 13 Algemene wet bestuursrecht. De termijn voor een aanvraag voor een milieuvergunning (complexe) is zes maanden en acht weken in minder complexe gevallen als een bouwvergunning. Beide zijn opgenomen in de algemene wet inzake milieuvergunningen (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht). Er zijn ten minste twee verschillende soorten sancties op te leggen wanneer een bestuursorgaan een besluit niet in de tijd. Verzoekster stelt dat het besluit van de overheid was niet op tijd klaar en twee weken na deze ingebrekestelling zijn, heeft dat twee gevolgen. Ten eerste is verzoekster het recht om rechtstreeks beroep in te stellen voor het feit dat geen beschikking is vastgesteld. Wanneer de bevoegde rechterlijke instantie besluit dat de overheidsinstantie zich inderdaad in strijd met zijn medewerkingsplicht tijdig beslissingen te nemen, moet de overheidsinstantie gelasten om het betrokken besluit en waarin een dwangsom per dag dat de overheid niet de beschikking. Het tweede gevolg van het feit dat twee weken zijn verstreken sinds de kennisgeving door verzoekster, die vanaf die dag heeft hij een financiële compensatie wordt verleend voor elke dag dat de overheidsinstantie in vertraging met een maximum van 1 260 EUR. Als u wenst op te komen tegen een besluit beroep moet worden ingediend binnen zes weken na kennisgeving van het besluit. In de meeste gevallen wordt toegestaan een pro forma beroep in te dienen, hetgeen betekent dat een andere termijn is gegund om de gronden voor het beroep. Maar de rechtbanken onlangs hebben geprobeerd om Hof data eerder, gewoonlijk een hoorzitting zal plaatsvinden na drie kwartalen. Dit stelt de partijen in staat te stellen de gronden en geen afbreuk doen aan de rechten om te reageren op elkaars kennis. Er is geen tijdslimiet voor het Hof vast te stellen datum van de terechtzitting. Indien een datum is vastgesteld voor de partijen vóór de terechtzitting tot tien dagen om nieuwe informatie of nieuw element tot staving van hun hogere voorziening, maar zij moeten zich ervan bewust zijn dat het beginsel van een eerlijk proces kan beperken de vrijheid om nieuwe gegevens of argumenten. De Algemene wet bestuursrecht een termijn voor act.sets vonnis na de terechtzitting door de administratieve rechtbank. Deze termijn bedraagt zes weken en kan met zes weken worden verlengd. Er zijn evenwel geen sancties tegen rechterlijke uitspraken doen met vertraging. Een rechtbank zal gewoonlijk 9 tot 12 maanden nodig heeft om uitspraak te kunnen doen. Onlangs werd beklemtoond door de wetgever en de rechterlijke macht dat gerechtelijke procedures zoveel mogelijk moeten leiden tot de definitieve beslechting van administratieve geschillen. Daarom zijn er verschillende instrumenten ingevoerd om de rechter te trachten deze idealen te bereiken; Bijvoorbeeld, wanneer een rechter heeft geoordeeld dat de beschikking in strijd is met het gemeenschapsrecht, heeft zij de bevoegdheid om te eisen dat de administratieve autoriteit tracht de onregelmatigheden te herstellen (dit heet het „administratieve circuit”; Artikel 8: 51a, 8: 51 en artikel 8: 80a en 8: 80b act.act Algemene wet bestuursrecht).

XIV. Andere kwesties

De besluiten worden meestal als administratieve procedure aangevochten door indiening van standpunten en tegen een ontwerpbesluit. In complexe, grote) Milieuzaken is het project in kwestie te bespreken met de betrokkenen vóór de formele administratieve procedure begint. De standpunten in de meeste gevallen zal er waarschijnlijk aan de overheidsinstantie op grond van de informatie die werd verzameld bij het opstellen van het ontwerp-besluit. Informatie over gevolgen voor het milieu in het algemeen niet systematisch wordt voorzien in een gestructureerde en gemakkelijk toegankelijke wijze, maar om informatie verzoeken leidt tot een besluit inzake de openbaarmaking van de informatie, die beslissing kan worden aangevochten voor de rechter. Informatie over milieueffectrapportages is grotendeels toegankelijk via de website van de commissie voor milieueffectbeoordeling (http://www.commissiemer.nl/).De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.commissiemer.nl/ Bovendien informatie over juridische kwesties wordt verschaft door een agentschap van de regering (http://www.agentschapnl.nl/), die een aantal websites met informatie over het milieu in Nederland en op de milieuwetgeving (http://www.infomil.nl/).De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.agentschapnl.nl/De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.infomil.nl/ Gouvernementele organisaties in Nederland zijn meer en meer van overtuigd geraakt dat alternatieve geschillenbeslechting kunnen een goed alternatief voor gerechtelijke procedures. Dit is ook het geval in milieuaangelegenheden. Voorts hebben sommige administratieve rechterlijke instanties, met inbegrip van de hoogste administratieve rechter in milieuzaken, biedt partijen de mogelijkheid een beroep te doen op een bemiddelaar en proberen om hun conflict bij te leggen door middel van consensus en zonder de rechter vonnis.

XV. Om een buitenlander

Discriminatie op grond van het land van oorsprong en/of van taal verboden is krachtens de Nederlandse Grondwet (artikel 1a). In het algemeen de (procedurele) wet vereist dat alle rechtszaken, beroepszaken en andere geschriften die bij het Hof zijn ingediend in de Nederlandse taal. Het arrest van het Hof en andere geschriften wordt ook in het Nederlands. Er zijn echter mogelijkheden om relevante documenten die zijn opgesteld in een andere taal te vertalen. Wanneer iemand deelneemt aan een rechter die hij niet kan spreken de Nederlandse taal voldoende het hem wordt toegestaan om zijn eigen taal te gebruiken en het Hof zal zorgen voor een tolk kosteloos (zie artikel 8: 36 Algemene wet bestuursrecht).

XVI. Grensoverschrijdende zaken

Er zijn geen algemene procedurele voorschriften in de Nederlandse wetgeving over milieukwesties in een ander land. In de meeste gevallen grensoverschrijdende zaken worden behandeld volgens de gewone procedureregels. De milieueffecten van Nederlandse projecten in andere landen relevant is voor de besluiten van de Nederlandse autoriteiten, maar er zijn geen algemene regels voor grensoverschrijdende gevallen. De (buitenlandse) personen die door de beslissing wordt genomen door het openbaar gezag kunnen worden beschouwd als belanghebbenden (artikel 1: 2 Algemene wet bestuursrecht.) en zal dan ook bevoegd zijn in de Nederlandse administratieve rechter en komen in aanmerking voor vrijwel de gehele juridische en financiële bijstand die reeds is vermeld.

Links

[1] Alle Nederlandse wetgeving op deze website is beschikbaar op internet op http://wetten.overheid.nl/zoeken/.De link wordt in een nieuw venster geopend.http://wetten.overheid.nl/zoeken/

[2] Informatie over de Nederlandse rechtspraak is beschikbaar op internet op http://www.rechtspraak.nl/.De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.rechtspraak.nl/


Deze tekst is automatisch vertaald. De beheerder van deze website kan niet instaan voor de kwaliteit van de vertaling.

Laatste update: 14/09/2016